PG 40, col. 56
μοι νυμφίος, κάγὼ αὐτοῦ νύμφη· αἵματι μὲν τῷ ἐκ
πλευρᾶς αὑτοῦ ἁγοραζομένη αὐτῷ καὶ συναπτομένη
(29), ὕδατι δὲ τῷ ἀπὸ σαρκῶν αὐτοῦ βαπτιζομένη
αὐτῷ, Πνεύματι (50) δὲ τῷ ἀπὸ Θεὸτητος αὐτοῦ συγ-
κρινομένη αὐτῷ καὶ τελειουμένη.
ΚΖ’. Ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὑλισθήσεται.
Ὅπερ (51) ἐστίν’ Ἀνὰ μέσον τῶν δύο Διαϐηκῶν
ἠ περὶ τῶν μυστηρίων τούτων μαρτυρία αὐλίσεται
(52)· τῆς μὲν Παλαιᾶς ἐν Ἡσαΐᾳ. λεγούσης· ι Ὠς
πρόϐατον ἐπὶ σφαγὴν ἢχθη· ι τῆς δὲ Καινῆς διὰ Φι-
λίππου τοῦτο εἰς Χριστὸν τῷ εὐνούχῳ ἐρμηνευούσης.
ΚΗ’. Et. ιγ’. Βότρυς τῆς Κύπρου ἁδελφιδόθ
μου ἐμοί .
Βότρυν Κύπρου τὸν ἀνθρώπινον, οἶμαι, χαρα-
κτῆρα (55) τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ καὶ Θεοῦ ὀνομάζει.
ΚΘἏ Ἐγ mmmam Ἐνγαδδί.
Γαδδὶ ἑρμηνεύεται ἐπίτευγμα (54). Καθάπερ γὰρ
ὁ βότρυς, ὅταν κυπρίζει, ἐπιτερπὴς γενεται τοῖς ὁρῶ-
σιν· οῦτω κει)⁸ (55) οἱ εἰς τὸν Χριστὸν πιστεύοντες,
ἀρχὴν τῆς πίστεως λαμϐάνοντες, οὔπω δὲ πέπειρον
τὸν καρπὸν ἔχοντες, τῷ κυπρίζοντι ἀπεικάζονται βό-
τρυῖ. Ὅτι δὲ ἐπιτυγχάνοντες εἰσιν οῦτοι oi ἐξ ἐθνῶν
πιστεύοντες εἰς Χριστὸν, μαρτυρήσει μοι Παῦλος ὁ
ἀπόστολος λέγων’ ι Ἦ ἐκλογὴ ἐπέτυχενσ ι ὅπερ
ἐστὶν, oi ἀπὸ τῶν ἐθνῶν καὶ ἐξ Ἰουδαίων ἐκλελεγμέ-
νοι. Ἐπειδὴ γὰρ ὁ νυμφίος ἐν αὐτοῖς τοῖς βαπτιζοο
μένοις μορφοῦται (56), διὰ τοῦτο ἡ νύμφη α’ἒτὺν
ἐπαινοῦσα λέγει ο ι Βύτρυς τῆς Κύπρου ἀδελφιδὰς ἐμοὶ
ἐν ἁμπελῶσιν, ι (ἐν ταῖς ἐκκλησίαις) ι Ἐνγαδδίσ ι
ἐν ταῖς ἐπιτυχούσαις τῆς μεγάλης ταύτης δωρεᾶς.
Εἶτα πάλιν ἀπαμειϐόμενος αὐτῇ (57) τοὺς ἐπαίνους,
καὶ ἐπιτερπόμενος τῷ πνευματικῷ αὐτῆς, ὃ αὐτῇ
αὐτὸς ἐχαρίσατο, κάλλει (58), ταῦτα αὐτῇ φάσκει (59).
Λ’. Στ. ιδ’. Ἰδοὺ ἡ καλὴ ἡ πλησίον μου, ιδοὺ
τ’, (ιο) καλή.
Διπλοϊ αὐτῆς τῷ ἐπαὶνῳ τὸ κάλλος, διὸ εἰπών μιν
(55) Belle Salutatus άνθρὼπινον χαρακτῆρα vertit,
seu potius {inponit «Ιιήιιιιιιιιιίιξιιιξηι-⁷ assmuptam. ι
Nam; nt ait Ny‘ssenus : Ὀ τοῦ ἀνθρώπου χαρακτὴρ
τὴν) ἀνθρωπίνην *ὑπόστασιν δείκνυσι· ‹ Hominis figli-
ra' humanam substantiam refert, ι tom. Il, pag. 47.
(54) Ῡηηὶοησι Barb. ἐπίταγμα, _quam lectionem
habuit vetus interpres, qui vertit ι ιιτπιοεριιιιιι. ι
Sed ἐπίτευγμα legendum esse probant illa, qua: le-
guntur interius, ὃτι δὲ ἐπιτυγχάνοντες εἰσιν, et ἐν
αἱς ἐπιτυχούσαις τῆς p.87qu;- ’ταύτης δωρεᾶς.
(55) Kalvabest a Barber. ’[όν abest ιι Vallic.
(56) _Utitur locutione ll. ΔΡιιιιΙί ad Galat. _tv, I9.
χριςὀὒ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ι donec Christus
formetur in vobis. ι
~(57) Sic legendum. Barber. et meus habent αὑ·-
(58) Ita Barb. Sed Vallic. habet ὃ αὐτὸς αὐτῇ
ἐχαρίσατο κάλλος,
(59) Αὺτῇ φ. Vallic. ἁντιφάσκει.
(40) Hanc lect.” habuit vet. interpres» Vaticana
utrubique habet εῐ.
(Mi Lego εἶπεν.
πλευρᾶς αὑτοῦ ἁγοραζομένη αὐτῷ καὶ συναπτομένη
(29), ὕδατι δὲ τῷ ἀπὸ σαρκῶν αὐτοῦ βαπτιζομένη
αὐτῷ, Πνεύματι (50) δὲ τῷ ἀπὸ Θεὸτητος αὐτοῦ συγ-
κρινομένη αὐτῷ καὶ τελειουμένη.
ΚΖ’. Ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὑλισθήσεται.
Ὅπερ (51) ἐστίν’ Ἀνὰ μέσον τῶν δύο Διαϐηκῶν
ἠ περὶ τῶν μυστηρίων τούτων μαρτυρία αὐλίσεται
(52)· τῆς μὲν Παλαιᾶς ἐν Ἡσαΐᾳ. λεγούσης· ι Ὠς
πρόϐατον ἐπὶ σφαγὴν ἢχθη· ι τῆς δὲ Καινῆς διὰ Φι-
λίππου τοῦτο εἰς Χριστὸν τῷ εὐνούχῳ ἐρμηνευούσης.
ΚΗ’. Et. ιγ’. Βότρυς τῆς Κύπρου ἁδελφιδόθ
μου ἐμοί .
Βότρυν Κύπρου τὸν ἀνθρώπινον, οἶμαι, χαρα-
κτῆρα (55) τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ καὶ Θεοῦ ὀνομάζει.
ΚΘἏ Ἐγ mmmam Ἐνγαδδί.
Γαδδὶ ἑρμηνεύεται ἐπίτευγμα (54). Καθάπερ γὰρ
ὁ βότρυς, ὅταν κυπρίζει, ἐπιτερπὴς γενεται τοῖς ὁρῶ-
σιν· οῦτω κει)⁸ (55) οἱ εἰς τὸν Χριστὸν πιστεύοντες,
ἀρχὴν τῆς πίστεως λαμϐάνοντες, οὔπω δὲ πέπειρον
τὸν καρπὸν ἔχοντες, τῷ κυπρίζοντι ἀπεικάζονται βό-
τρυῖ. Ὅτι δὲ ἐπιτυγχάνοντες εἰσιν οῦτοι oi ἐξ ἐθνῶν
πιστεύοντες εἰς Χριστὸν, μαρτυρήσει μοι Παῦλος ὁ
ἀπόστολος λέγων’ ι Ἦ ἐκλογὴ ἐπέτυχενσ ι ὅπερ
ἐστὶν, oi ἀπὸ τῶν ἐθνῶν καὶ ἐξ Ἰουδαίων ἐκλελεγμέ-
νοι. Ἐπειδὴ γὰρ ὁ νυμφίος ἐν αὐτοῖς τοῖς βαπτιζοο
μένοις μορφοῦται (56), διὰ τοῦτο ἡ νύμφη α’ἒτὺν
ἐπαινοῦσα λέγει ο ι Βύτρυς τῆς Κύπρου ἀδελφιδὰς ἐμοὶ
ἐν ἁμπελῶσιν, ι (ἐν ταῖς ἐκκλησίαις) ι Ἐνγαδδίσ ι
ἐν ταῖς ἐπιτυχούσαις τῆς μεγάλης ταύτης δωρεᾶς.
Εἶτα πάλιν ἀπαμειϐόμενος αὐτῇ (57) τοὺς ἐπαίνους,
καὶ ἐπιτερπόμενος τῷ πνευματικῷ αὐτῆς, ὃ αὐτῇ
αὐτὸς ἐχαρίσατο, κάλλει (58), ταῦτα αὐτῇ φάσκει (59).
Λ’. Στ. ιδ’. Ἰδοὺ ἡ καλὴ ἡ πλησίον μου, ιδοὺ
τ’, (ιο) καλή.
Διπλοϊ αὐτῆς τῷ ἐπαὶνῳ τὸ κάλλος, διὸ εἰπών μιν
(55) Belle Salutatus άνθρὼπινον χαρακτῆρα vertit,
seu potius {inponit «Ιιήιιιιιιιιιίιξιιιξηι-⁷ assmuptam. ι
Nam; nt ait Ny‘ssenus : Ὀ τοῦ ἀνθρώπου χαρακτὴρ
τὴν) ἀνθρωπίνην *ὑπόστασιν δείκνυσι· ‹ Hominis figli-
ra' humanam substantiam refert, ι tom. Il, pag. 47.
(54) Ῡηηὶοησι Barb. ἐπίταγμα, _quam lectionem
habuit vetus interpres, qui vertit ι ιιτπιοεριιιιιι. ι
Sed ἐπίτευγμα legendum esse probant illa, qua: le-
guntur interius, ὃτι δὲ ἐπιτυγχάνοντες εἰσιν, et ἐν
αἱς ἐπιτυχούσαις τῆς p.87qu;- ’ταύτης δωρεᾶς.
(55) Kalvabest a Barber. ’[όν abest ιι Vallic.
(56) _Utitur locutione ll. ΔΡιιιιΙί ad Galat. _tv, I9.
χριςὀὒ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ι donec Christus
formetur in vobis. ι
~(57) Sic legendum. Barber. et meus habent αὑ·-
(58) Ita Barb. Sed Vallic. habet ὃ αὐτὸς αὐτῇ
ἐχαρίσατο κάλλος,
(59) Αὺτῇ φ. Vallic. ἁντιφάσκει.
(40) Hanc lect.” habuit vet. interpres» Vaticana
utrubique habet εῐ.
(Mi Lego εἶπεν.