PG 41, col. 562
etsi id in uno tantum decreto probatum sit. Eidem
vero legi traditas a senioribus illigatas esse regulas,
non obscure Salvator ostendit. Deus enim, inquit,
dixit: Honora patrem tuum, et matrem tuam, ut
bene sit tibi. Vos autem dixistis, seniores inquit
alloquens: Munus Deo quodcunque ea: me tibi pro-
derit; et irritam fecistis legem Dei propter traditio-
nes seniorum vestrorum ³. Hoc ipsum pronuntiavit
Isaias, dicens: Populus hic labiis me honorat, eor
autem eorum longe est a me. Sine causa autem
colunt me, docentes doctrinas et mandata hominum ⁸.
Ex iis liquet omnem illam esse legem divisam in
partes tres ; in eaque et Mosis ipsius, et seniorum,
et Dei mandata contineri.219 Atque haec univ
versae legis a nobis instituta partitio illius nobis
veritatem ostendit.
V. Sed ea pars legis, qua: a Deo profecta est,
tria rursum in membra dividitur. Alia enim sunt
sincera praecepta, et ab omni mali permistione
secreta, quae proprie lex appellatur, quam Salvator
non venit solvere. sed adimplere ⁸. Νυη enim a se erat
aliena quam adimplevit; alioqui perlici implerique
non posset. Alia sunt deterioribus implicata, qualis
iniustitia est, quam Salvator abhorrentem a natura
sua funditus sustulit. Postremo alia sum qum ty-
pica ac symbolica vocantur, hoc est umbrae ηοω-ο
dam prmstantiorum et imagines; quod genus
Salvator ab eo quod sensibus expositum est et
externum, ad spiritale nec aspectabile convertit.
³ Matth. xv, 4-6; Marc.
ι διαφερόντως, ut infra.
ρόν ἐστι τοῦτο .τῷ Beia, filii-Eleis ἐξ ἐμοῦ· ὠφεληβιῇ-
ναι, καὶ οὒ δύνασαι λαϐεῖν. νει-υιῐιεοιθηιὴίδῖιιὶι
votorum formula, quam_cx magistrorumcommen-
tan-iis ad vl Josue cap. Masius profert, mihi certis-
sima videtur. Nam cum aliquis ap id alterum ex hac
formula votum edidisset, iam nmmo ΠΒ ⁸7) βἾΡν
ι) Αηαιζιρῃια, et res de_vota esto, guidquid__illud_sit, quo
ego tibi prosum, nefas arbitrabantur illum beneficii
g'enere ullo prosequi, ,ηε parentem quidem ipsum;
ne quod Deo scilicet devotum est, id humanis com-
modis serviat. Haec Masius. Sane quidem para-
phrastes Syrus iisdem verbis locum illum reddidit,
quae apud_ba‘bbinos leguntur.___At_Scali_ger in viru-
IIflIIO illo Trihwresii elencbo ellipticam loquendi ra-
tionem ita supplet : Δῶρον, Bnédwffin ἐμοῦ ὠφεληθῇς
πάσης με σὲ τιμῆς ἐλευθεροῖ. Sed bocjax opi-
nione'e'ua confictum', non ex auctore ullo deprom-
ptum , divinationi ac conjectura: potius est, quam
certae'ac liquidae veritati tribuenduni.__Postremp in
hoc eodem' Evangelii loco ellipsis alia manifesta
est; nimirum , quicunque, boc’dixerit patri suo.
nulla adversus illumobligatione constringetur;
vel nulla re ei commodabit? quod num: 9 Epipha-
nius insinuat.
(I) Τῷ χείρονι, καί τὴν ἀδικίαν. Ε or. τῇ ἀδικίᾳ.
vero legi traditas a senioribus illigatas esse regulas,
non obscure Salvator ostendit. Deus enim, inquit,
dixit: Honora patrem tuum, et matrem tuam, ut
bene sit tibi. Vos autem dixistis, seniores inquit
alloquens: Munus Deo quodcunque ea: me tibi pro-
derit; et irritam fecistis legem Dei propter traditio-
nes seniorum vestrorum ³. Hoc ipsum pronuntiavit
Isaias, dicens: Populus hic labiis me honorat, eor
autem eorum longe est a me. Sine causa autem
colunt me, docentes doctrinas et mandata hominum ⁸.
Ex iis liquet omnem illam esse legem divisam in
partes tres ; in eaque et Mosis ipsius, et seniorum,
et Dei mandata contineri.219 Atque haec univ
versae legis a nobis instituta partitio illius nobis
veritatem ostendit.
V. Sed ea pars legis, qua: a Deo profecta est,
tria rursum in membra dividitur. Alia enim sunt
sincera praecepta, et ab omni mali permistione
secreta, quae proprie lex appellatur, quam Salvator
non venit solvere. sed adimplere ⁸. Νυη enim a se erat
aliena quam adimplevit; alioqui perlici implerique
non posset. Alia sunt deterioribus implicata, qualis
iniustitia est, quam Salvator abhorrentem a natura
sua funditus sustulit. Postremo alia sum qum ty-
pica ac symbolica vocantur, hoc est umbrae ηοω-ο
dam prmstantiorum et imagines; quod genus
Salvator ab eo quod sensibus expositum est et
externum, ad spiritale nec aspectabile convertit.
³ Matth. xv, 4-6; Marc.
ι διαφερόντως, ut infra.
ρόν ἐστι τοῦτο .τῷ Beia, filii-Eleis ἐξ ἐμοῦ· ὠφεληβιῇ-
ναι, καὶ οὒ δύνασαι λαϐεῖν. νει-υιῐιεοιθηιὴίδῖιιὶι
votorum formula, quam_cx magistrorumcommen-
tan-iis ad vl Josue cap. Masius profert, mihi certis-
sima videtur. Nam cum aliquis ap id alterum ex hac
formula votum edidisset, iam nmmo ΠΒ ⁸7) βἾΡν
ι) Αηαιζιρῃια, et res de_vota esto, guidquid__illud_sit, quo
ego tibi prosum, nefas arbitrabantur illum beneficii
g'enere ullo prosequi, ,ηε parentem quidem ipsum;
ne quod Deo scilicet devotum est, id humanis com-
modis serviat. Haec Masius. Sane quidem para-
phrastes Syrus iisdem verbis locum illum reddidit,
quae apud_ba‘bbinos leguntur.___At_Scali_ger in viru-
IIflIIO illo Trihwresii elencbo ellipticam loquendi ra-
tionem ita supplet : Δῶρον, Bnédwffin ἐμοῦ ὠφεληθῇς
πάσης με σὲ τιμῆς ἐλευθεροῖ. Sed bocjax opi-
nione'e'ua confictum', non ex auctore ullo deprom-
ptum , divinationi ac conjectura: potius est, quam
certae'ac liquidae veritati tribuenduni.__Postremp in
hoc eodem' Evangelii loco ellipsis alia manifesta
est; nimirum , quicunque, boc’dixerit patri suo.
nulla adversus illumobligatione constringetur;
vel nulla re ei commodabit? quod num: 9 Epipha-
nius insinuat.
(I) Τῷ χείρονι, καί τὴν ἀδικίαν. Ε or. τῇ ἀδικίᾳ.