PG 41, col. 660
καὶ πάλιν· Ἐπικατάρατος σὺ ἐν τοῖς ἔργοις
σου, καὶ ἔσῃ στένων καί τρέμων ἐπὶ τῆς τῆς.
Συνῳδὰ δὲ τῇ Παλαιᾷ suam“ 6 Κύριος ὲν τῷ Εὐαγ-
γελίῳ περῖ¹ τούτου λέγει, ὅτε Ἰουδαῖοι ελεγον*
Ἡμεῖς Πατέρα ἔχομεν τὸν Θεόν. '0 δὲ Κύριος
πρὸς αὐτοὺς ἔφη· Ὑμεῖς υίοι ἐστε τοῦ πατρὸς ·
ὑμῶν τοῦ διαϐόλου , ὅτι gratiam;- ἐστίν· ὅτι d
πατὴρ αὑτοῦ ’ψεύστης ἦν. Ἐκεῖνος ἀνθρωπο-
κτόνος ἦν, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔμεινεν. Ὅταν
λαλεῖ, τό ψεῦδος ἐκ τῶν ίδίων λαλεῖ· ὅτι καὶ ό
πατὴρ αὐτοῦ ψεύστης ἦν. Ὅθεν καὶ αἱ ἄλλαι al-
ρέσεις, ἀκούουσαι τὸ ῥῆμα τοῦτο, πατέρα μὲν τῶν
Ἰουδαίων φάσκουσιν εἶναι τόν διάϐολον, ἔχειν τε
πατέρα ἄλλον, καὶ τὸν αὐτοῦ πατέρα πάλιν πατέρα.
Ἀλλά ἀθυρογλώττως φθέγγονται, τὴν διάνοιαν τυ· ’
φλώττοντες. Καὶ γὰρ ὲπὶ τὸν πάντων Δεσπότην, Θεὸν
Ἰουδαίων τε καὶ Χριστιανῶν καὶ πάντων, τὴν συγ- ’
γένειαν ἐκείνῳ ⁷ ἀνάγουσι, τοῦτον Πατέρα τοῦ ὲκεί-
νου Πατρὸς εἶναι λέγοντες, τὸν νομοθετήσαντα διὰ
Μωῦσέως, καὶ τοσαῦτα θαυμάσια πεποιηκότα. Οὐκ
ἔστι δὲ τοῦτο, ὦ ἀγαπητέ ⁸. Αὐτὸς γὰρ εὐθύς φησιν
6 Κύριος, ὲν ἅπασιν ἡμῶν τὴν ἐπιμέλειαν eratad-
μενος, ἵνα μὴ ὲν παρεκϐάσει γενώμεθα τοῦ προκει-
μένου, ἒτερα ἀνθ’ ἑτέρων σοφιζόμενον. καὶ διανοού-
μενοι, λέγει, πατέρα αὑτῶν εἶναι τὸν διάϐολον, λέ-
γων πρὸς τοὺς μαθηττάς " οὐχὶ (ξέλδξκα mf“?
ἐξελεξάμην, καὶ εἷς ἐξ ὑμῶν διάϐολοςξ οὐχ).
διάϐολος λέγων φύσει, ἀλλὰ κατὰ γνώμην. Πάλιν δὲ
ὲν ἑτέρῳ τόπῳ λέγει· Πάτερ, Κύριε οὐρανοῦ- καί
γῆς, τήρησον τούτους οὓς δέδωκάς μοι. Ὅτε
Ἀρα γοῦν ὲξάπαντος ἔγνωμεν, ὡς περὶ τοῦ Ἰούδα
ἔλεγε τοῖς Ἰουδαίοις· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ
καὶ δεδούλωταιδ καὶ ᾧ τις πείθεται, τοῦτον πατέρα
ἔσχηκε, xal. ἀρχηγὸν τῆς αὐτοῦ πειθοῦς. Φησὶν οὖν
6 Κύριος · Ὑμεῖς υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ δια-
δόλου ἐστέ· ἐπειδὴ ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ τῷ Ἰούδᾳ
ἐπείσθησαν, καθάπερ ἀπὸ Θεοῦ ὲκκλίνασα ἡ Εὕα τῷ
ὅφει ἐξ⁷ ἀρχῆς ἐπείσθη. Ἔπειτα ὃτι καὶ ψεύστης ἦν
οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ κλέπτης. κατὰ τὸ ὲν τῷ Εὐαγ-
γελίῳ εἰρημένον · Διὸ καὶ αὐτῷ παρέδωκε τὸ γλωσ-
σόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ, διὰ φιλαργυρίαν τὸν,
ἴδιον Δεσπότην παραδοὺς είς χεῖρας ἀνθρώπιον. Τίς
οὖν 6 τούτου πατὴρ, 6 πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων,
ἀλλ’ ἢ 6 Ka't'iv, οὗ μιμητὴς 6 Ἰούδας; Ἐκεῖ γὰρ
ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ, ὡς ὲν φιλαδελφίᾳ ἠπάτησε,
καὶ παρέπεισε διὰ τοῦ ψεύδους, καὶ ἐξαγαγὼν αὑτὸν
ἐν τῷ πεδίῳ, ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. Οὖτω
καὶ 6 Ἰούδας, Τί θέλετέ μοι, φησὶ, δοῦναι, καί
ι Ἠ· ⁸ Joan. svnt, 1‘2. ’ ⁸ Matth. xxvr, 24. ⁸ Joau.
σου, καὶ ἔσῃ στένων καί τρέμων ἐπὶ τῆς τῆς.
Συνῳδὰ δὲ τῇ Παλαιᾷ suam“ 6 Κύριος ὲν τῷ Εὐαγ-
γελίῳ περῖ¹ τούτου λέγει, ὅτε Ἰουδαῖοι ελεγον*
Ἡμεῖς Πατέρα ἔχομεν τὸν Θεόν. '0 δὲ Κύριος
πρὸς αὐτοὺς ἔφη· Ὑμεῖς υίοι ἐστε τοῦ πατρὸς ·
ὑμῶν τοῦ διαϐόλου , ὅτι gratiam;- ἐστίν· ὅτι d
πατὴρ αὑτοῦ ’ψεύστης ἦν. Ἐκεῖνος ἀνθρωπο-
κτόνος ἦν, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔμεινεν. Ὅταν
λαλεῖ, τό ψεῦδος ἐκ τῶν ίδίων λαλεῖ· ὅτι καὶ ό
πατὴρ αὐτοῦ ψεύστης ἦν. Ὅθεν καὶ αἱ ἄλλαι al-
ρέσεις, ἀκούουσαι τὸ ῥῆμα τοῦτο, πατέρα μὲν τῶν
Ἰουδαίων φάσκουσιν εἶναι τόν διάϐολον, ἔχειν τε
πατέρα ἄλλον, καὶ τὸν αὐτοῦ πατέρα πάλιν πατέρα.
Ἀλλά ἀθυρογλώττως φθέγγονται, τὴν διάνοιαν τυ· ’
φλώττοντες. Καὶ γὰρ ὲπὶ τὸν πάντων Δεσπότην, Θεὸν
Ἰουδαίων τε καὶ Χριστιανῶν καὶ πάντων, τὴν συγ- ’
γένειαν ἐκείνῳ ⁷ ἀνάγουσι, τοῦτον Πατέρα τοῦ ὲκεί-
νου Πατρὸς εἶναι λέγοντες, τὸν νομοθετήσαντα διὰ
Μωῦσέως, καὶ τοσαῦτα θαυμάσια πεποιηκότα. Οὐκ
ἔστι δὲ τοῦτο, ὦ ἀγαπητέ ⁸. Αὐτὸς γὰρ εὐθύς φησιν
6 Κύριος, ὲν ἅπασιν ἡμῶν τὴν ἐπιμέλειαν eratad-
μενος, ἵνα μὴ ὲν παρεκϐάσει γενώμεθα τοῦ προκει-
μένου, ἒτερα ἀνθ’ ἑτέρων σοφιζόμενον. καὶ διανοού-
μενοι, λέγει, πατέρα αὑτῶν εἶναι τὸν διάϐολον, λέ-
γων πρὸς τοὺς μαθηττάς " οὐχὶ (ξέλδξκα mf“?
ἐξελεξάμην, καὶ εἷς ἐξ ὑμῶν διάϐολοςξ οὐχ).
διάϐολος λέγων φύσει, ἀλλὰ κατὰ γνώμην. Πάλιν δὲ
ὲν ἑτέρῳ τόπῳ λέγει· Πάτερ, Κύριε οὐρανοῦ- καί
γῆς, τήρησον τούτους οὓς δέδωκάς μοι. Ὅτε
Ἀρα γοῦν ὲξάπαντος ἔγνωμεν, ὡς περὶ τοῦ Ἰούδα
ἔλεγε τοῖς Ἰουδαίοις· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ
καὶ δεδούλωταιδ καὶ ᾧ τις πείθεται, τοῦτον πατέρα
ἔσχηκε, xal. ἀρχηγὸν τῆς αὐτοῦ πειθοῦς. Φησὶν οὖν
6 Κύριος · Ὑμεῖς υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ δια-
δόλου ἐστέ· ἐπειδὴ ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ τῷ Ἰούδᾳ
ἐπείσθησαν, καθάπερ ἀπὸ Θεοῦ ὲκκλίνασα ἡ Εὕα τῷ
ὅφει ἐξ⁷ ἀρχῆς ἐπείσθη. Ἔπειτα ὃτι καὶ ψεύστης ἦν
οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ κλέπτης. κατὰ τὸ ὲν τῷ Εὐαγ-
γελίῳ εἰρημένον · Διὸ καὶ αὐτῷ παρέδωκε τὸ γλωσ-
σόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ, διὰ φιλαργυρίαν τὸν,
ἴδιον Δεσπότην παραδοὺς είς χεῖρας ἀνθρώπιον. Τίς
οὖν 6 τούτου πατὴρ, 6 πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων,
ἀλλ’ ἢ 6 Ka't'iv, οὗ μιμητὴς 6 Ἰούδας; Ἐκεῖ γὰρ
ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ, ὡς ὲν φιλαδελφίᾳ ἠπάτησε,
καὶ παρέπεισε διὰ τοῦ ψεύδους, καὶ ἐξαγαγὼν αὑτὸν
ἐν τῷ πεδίῳ, ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. Οὖτω
καὶ 6 Ἰούδας, Τί θέλετέ μοι, φησὶ, δοῦναι, καί
ι Ἠ· ⁸ Joan. svnt, 1‘2. ’ ⁸ Matth. xxvr, 24. ⁸ Joau.