PG 41, col. 665
ῌ’. Καὶ πόσα ἐστὶν ἀπὸ τῆς θείας Γραφῖκ συλλέ-
γειν περὶ τῶν τελειωθέντων, ὲν τῷ Κυρίῳ ήμῶν, οὐ
κατὰ τὴν Ἰούδα πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἐνέργειαν, ἀλλὰ κατὰ
τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ
τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν, οὐ κατ’ ἀνάγκην, ἀλλὰ ὲκ προ-
αιρέσεως ἑαυτοῦ παράδοσιν καὶ οἰκονομίαν τοῦ σταυ-
ροῦ ὑπὲρ τῆς ἡμῶν σωτηρίας; Οἶδα δὲ εἰς πολὺν
δγκον ἄγων τὰς μαρτυρίας ὡς λέγει πάλιν ἄλλος
προφήτης· Γενέσθω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἕρημος,
καί τὴν ἐπισκοπὴν αὑτοῦ λάϐοι ἕτερος. Ὃς
πρηνὴς γενόμενος ἐλάκτισε μέσος, καί ἐξεχύθη
πάντα τὰ ἔγκατα ⁸ αὐτοῦ. Καὶ τὸ πέρας, ἀγχόνῃ
χρησάμενος, εδει-ξε τὸ πᾶν τῆς αὑτοῦ σωτηρίας δι-
ολέσας, τῷ διαπεσεῖν τῆς ἐλπίδος, κατὰ τὴν αὐτοῦ άταὲ
κτον καὶ προπετῆ κατὰ τοῦ Δεσπότου αὑτοῦ ὲπιόου·’
λὴν, καὶ ἕνεκεν φιλαργυρίας ἐπ’ άρνησιθεΐαν· ὡς καὶ
οἰ ἀπόστολοι ἀντ’ αὑτοῦ εἰς τὸν αὐτῶν ἀριθμὸν Ματ-
θίαν κατέστησαν, λέγοντεςο Ἀφ’ οὗ παρέϐη Ἰούδας,
ἀπελθεῖν εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον. Ποῖον δὴ τοῦτον,
ἀλλ’ ἢ ὃν ἀπεφήνατο αὐτῷ ὁ Σωτὴρ, λέγων, ὅτι ἔστιν
υίδς ἀπωλείας ; Ἔνθα ἔσχεν ἀντὶ μερίδος μερίδα, καὶ
ἀντὶ ἐπισκοπῆς άποστολικῆς τὸν τόπον τῆς ἀπωλείας.
illi perditionis attributus est locus: in quo partis loco partem alteram, hoc est illam pro apostolico
episcopatu exitii sedem adeptus est.
Περὶ τούτου δὲ ἱκανῶς ἔχειν τὰ εἰρημένα νομίσαν-
τες, καθεξῆς πάλιν ἐφ’ ἑτέραν ἴωμεν, ὦ ἀγαπητοὶ,
τὰ σκολιά πάλιν καὶ θηριώδη διδάγματα ³ καὶ ἰοὸόλα
ἀποκαλύπτοντες τῶν παρὰ ταῖς λοιπαῖς ἐξ ἐπιπλά-
στου διαῶλικῆς ἐπινοίας τῷ κόσμῳ λύμης ἕνεκα
ὶμϐεόροντημένων. Τῶν γὰρ τοιούτων τὴν γνώμην
τῶν τοῦ χείρονος ὀρεγομένων, ὲῳκυίαν τῷ γένει τοῦ
βουπρήστου κανθάρου (50), ἀποκαλύψαντες, οὖσάν τε
ὲπιϐλαϐἦ ὲν τῇ τοῦ Θεοῦ δυνάμει καταθλάσαντες, τὴν
τῶν ἄλλων ἔρευναν τδν νοῦν ὲπιὸαλόμενοι, τὸν Θεὸν
ἀρωγὸν ὲπικαλεσὼμεθα, ὧηΧριστοῦ παῖδες.
ΚΑΤΑ ΣΗΘΙΑΝΩΝ ,
Ἐννεακαιδεκάτη, ἡ καί τριακοστὴ ervam.
A’. Σηθιανοὶ πάλιν αἵρεσις ἑτέρα ἐστὶν, οὕτω καί D
λουμένη. Οὐ πανταχοῦ δὲ αὕτη εὑρίσκεται, οὕτε, ἡ
πρὸ ταύτης ἡ τῶν Καϊανῶν λεγομένη. Τάχα δὲ ἤδη
καὶ αἰ πλείους τούτων έξερῤιξώθησαν ὲκ τοῦ κόσμου.
Τδ γὰρ οὐκέκ Θεοῦ ὃν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρᾷ
μὲν ἀκμάζει, είς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπα-
ραμένει. Τάχα δὲ οἶμαι ὲν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρς
συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει. Οὐ γὰρ ἀκριο
ϐὡς τὴν χώραν μέμνημαι, ἐν αὐτοῖς συνέτυχον.
ι τρ, ἀπὸ τῶνε ἦ γρ. σπλάγχνα. ³ Yet. δήγματα.
⁹ Joan. “11.12.
’⁸ Act. ι, 18 ⁸ ibid. 25.
(50) for? ,ϐοψτρήστου κανθάρου. Ajllianus l. vr,
uprestis animal res
c. '53, Plinius l. xxxx. c. 4 :
rarum in Italia , simillimum παι·αὸωο longipedl :
γειν περὶ τῶν τελειωθέντων, ὲν τῷ Κυρίῳ ήμῶν, οὐ
κατὰ τὴν Ἰούδα πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἐνέργειαν, ἀλλὰ κατὰ
τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ
τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν, οὐ κατ’ ἀνάγκην, ἀλλὰ ὲκ προ-
αιρέσεως ἑαυτοῦ παράδοσιν καὶ οἰκονομίαν τοῦ σταυ-
ροῦ ὑπὲρ τῆς ἡμῶν σωτηρίας; Οἶδα δὲ εἰς πολὺν
δγκον ἄγων τὰς μαρτυρίας ὡς λέγει πάλιν ἄλλος
προφήτης· Γενέσθω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἕρημος,
καί τὴν ἐπισκοπὴν αὑτοῦ λάϐοι ἕτερος. Ὃς
πρηνὴς γενόμενος ἐλάκτισε μέσος, καί ἐξεχύθη
πάντα τὰ ἔγκατα ⁸ αὐτοῦ. Καὶ τὸ πέρας, ἀγχόνῃ
χρησάμενος, εδει-ξε τὸ πᾶν τῆς αὑτοῦ σωτηρίας δι-
ολέσας, τῷ διαπεσεῖν τῆς ἐλπίδος, κατὰ τὴν αὐτοῦ άταὲ
κτον καὶ προπετῆ κατὰ τοῦ Δεσπότου αὑτοῦ ὲπιόου·’
λὴν, καὶ ἕνεκεν φιλαργυρίας ἐπ’ άρνησιθεΐαν· ὡς καὶ
οἰ ἀπόστολοι ἀντ’ αὑτοῦ εἰς τὸν αὐτῶν ἀριθμὸν Ματ-
θίαν κατέστησαν, λέγοντεςο Ἀφ’ οὗ παρέϐη Ἰούδας,
ἀπελθεῖν εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον. Ποῖον δὴ τοῦτον,
ἀλλ’ ἢ ὃν ἀπεφήνατο αὐτῷ ὁ Σωτὴρ, λέγων, ὅτι ἔστιν
υίδς ἀπωλείας ; Ἔνθα ἔσχεν ἀντὶ μερίδος μερίδα, καὶ
ἀντὶ ἐπισκοπῆς άποστολικῆς τὸν τόπον τῆς ἀπωλείας.
illi perditionis attributus est locus: in quo partis loco partem alteram, hoc est illam pro apostolico
episcopatu exitii sedem adeptus est.
Περὶ τούτου δὲ ἱκανῶς ἔχειν τὰ εἰρημένα νομίσαν-
τες, καθεξῆς πάλιν ἐφ’ ἑτέραν ἴωμεν, ὦ ἀγαπητοὶ,
τὰ σκολιά πάλιν καὶ θηριώδη διδάγματα ³ καὶ ἰοὸόλα
ἀποκαλύπτοντες τῶν παρὰ ταῖς λοιπαῖς ἐξ ἐπιπλά-
στου διαῶλικῆς ἐπινοίας τῷ κόσμῳ λύμης ἕνεκα
ὶμϐεόροντημένων. Τῶν γὰρ τοιούτων τὴν γνώμην
τῶν τοῦ χείρονος ὀρεγομένων, ὲῳκυίαν τῷ γένει τοῦ
βουπρήστου κανθάρου (50), ἀποκαλύψαντες, οὖσάν τε
ὲπιϐλαϐἦ ὲν τῇ τοῦ Θεοῦ δυνάμει καταθλάσαντες, τὴν
τῶν ἄλλων ἔρευναν τδν νοῦν ὲπιὸαλόμενοι, τὸν Θεὸν
ἀρωγὸν ὲπικαλεσὼμεθα, ὧηΧριστοῦ παῖδες.
ΚΑΤΑ ΣΗΘΙΑΝΩΝ ,
Ἐννεακαιδεκάτη, ἡ καί τριακοστὴ ervam.
A’. Σηθιανοὶ πάλιν αἵρεσις ἑτέρα ἐστὶν, οὕτω καί D
λουμένη. Οὐ πανταχοῦ δὲ αὕτη εὑρίσκεται, οὕτε, ἡ
πρὸ ταύτης ἡ τῶν Καϊανῶν λεγομένη. Τάχα δὲ ἤδη
καὶ αἰ πλείους τούτων έξερῤιξώθησαν ὲκ τοῦ κόσμου.
Τδ γὰρ οὐκέκ Θεοῦ ὃν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρᾷ
μὲν ἀκμάζει, είς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπα-
ραμένει. Τάχα δὲ οἶμαι ὲν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρς
συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει. Οὐ γὰρ ἀκριο
ϐὡς τὴν χώραν μέμνημαι, ἐν αὐτοῖς συνέτυχον.
ι τρ, ἀπὸ τῶνε ἦ γρ. σπλάγχνα. ³ Yet. δήγματα.
⁹ Joan. “11.12.
’⁸ Act. ι, 18 ⁸ ibid. 25.
(50) for? ,ϐοψτρήστου κανθάρου. Ajllianus l. vr,
uprestis animal res
c. '53, Plinius l. xxxx. c. 4 :
rarum in Italia , simillimum παι·αὸωο longipedl :