PG 41, col. 848
τέ’καὶ ἱερατεύειν. Μυοῦνται δὲ, τινὰ παῖδα κατα-
κεντοῦντες νέον. Kal. δὴη τῇ Κυϊντίλλῃ Χριστὸν
ἐκεῖσε ὲν Πεπούζῃ ἀποκεκαλύφθαι ὲν ἰδέᾳ. θηλείας
μυθοποιοῦνται. Κέχρηνται δὲ ὡσαύτως Παλαιᾷ καὶ
Καινῇ Διαθήκῃ, κατά τὸν νοῦν τὸν ἴδιον μεταποιού-’
μενοι.
Δ’. Τεσσαρεσκαιδεκατῖται, οἱ μίαν ἡμέραν τοῦ
ἔτους τὸ Πάσχα ἐκτελοῦντες, Ἐν ὁποίᾳ δ’ ἡμέρᾳ
ἐμπέσῃ ἡ τῆς σελήνης τεσσαρεσκαιδεκάτη, ἦτοι ὲν
Σαϐὅάτῳ ἦτοι ὲν κυριακῇ, ἐκείνην τε νηστεύοντες
Β καὶ ἀγρυπνοῦντες ἑορτάζουσιν.
Ε’. Ἀιίογοι ἀφ’ ήμῶν κληθέντες, οἱ ῗτὺ Εὐαγγέ-
λιον Ἰωάννου καὶ τὸν ὲν αὐτῷ ἄνωθεν ἀπὸ Πατρὸς
ἀεὶ Θεὸν Λόγον παρεκϐάλλοντες, τὺ Εὐαγγέλιον αὐτὸ
δὴ τὸ κατά Ἰωάννην μὴ δεχόμενοι, μήτε τὴν αὑτοῦ
Ἀποκάλυψιν.
ς’. Ἀδαμιανοὶ ἀπό τινος Ἀδάμ ζῶντος καλούμε-
νοι, χλεύης ἦ ἀληθείας μᾶλλον τὸ δόγμα ἔχοντες.
Γυμνοὶ γὰρ, ὡς ὲκ μητρὸς, ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες
ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνάγονται, καὶ οὕτως τάς ἀναγνώσεις,
καὶ εὐχὰς, καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἐπιτελοῦσι· δῆθεν μονά-
ζοντές τε καὶ ὲγκρατευόμενοι ὅντες, καὶ γάμον μὴ
δεχόμενοι, οἱ τὴν αὐτῶν Ἐκκλησίαν παράδεισον
ἡγούμενοι.
Ζ’. Σαμψαῖοι, οἱ καὶ Ἐλκεσαῖοι, ἔτι δεῦρο τὴν
Ἀραϐίαν (οἱ) κατοικοῦντες, καθύπερθεν τῆς Νεκρᾶς
θαλάσσης κειμένην χώραν’ οἵτινες ἀπὸ τοῦ Ἦλξά
τινος ψευδοπροφήτου ἠπατημένοι · οῦ ἔτι δεῦρο ὲκ τοῦ
γένους ὡρμᾶτο Μαρθοῦς καὶ Μαρθίνη, γυναῖκες δύο.
προσκυνούμεναι ὑπὸτῆς αἱρέσεως, ὡς θεαί· παρα-
πλησίως τῶν Ἐὄιωναίων τά πάντα ἔχοντες.
Η’. Θεοδοτιανοὶ, οἱ ἀπὸ τοῦ Θεοδότου Σκυτέως, τοῦ
ἀπὸ Βυζαντίου. Οὗτος ὲν παιδεία Ἑλληνικῇ γέγονεν
ἄκρος. ’Ἅμα δὲ ἄλλοις τισὶν ὲν ἡμέραις τοῦ τότε γε-
νομένου διωγμοῦ μόνος ἐκπεσὼν, ἐκείνων μαρτυρη-
σάντων, διὰ τὸ ὀνειδίζεσθαι, ἐπινοήσας ψιλὸν ἄνθρω-
πον λέγειν τὸν Χριστὸν, ἵνα μὴ ὑπὸ ἔγκλημα γένηται
Θεὸν ἀρνησάμενος. οὕτως ἐδίδαξεν.
θ’. Μελχισεδεκιαγοὶ, οί τὸν Μελχισεδὲκ γεραί-
ροντες, τινὰ δύναμιν αὑτὸν φάσκοντες, καὶ μὴ ἄνε
θρωπον ψιλὸν, καὶ εἰς τὸ τούτου ὄνομα πάντα ἀνάγειν
καὶ λέγειν τετολμηκότες. ’
l'. Βαρδησιανισταί. Βαρδησιανὸς οὗτος ἐκ τῆς
Μεσοποταμίας ὡρμᾶτο, τὰ πρῶτα μὲν τῆς ἀληθινῆς
πίστεως ὑπάρχων, καὶ έν σοφίᾳ διαπρέπων · ἐκκλίνας
ὲ τῆς ἀληθείας, παραπλησίως Οὐαλεντίνῳ ἐδογμά-
τισε, χωρὶς ἐνίων ὀλίγων, ὧν διαφέρεται πρδς 00a.-
λεντῖνον.
1Λ¹.·Λόητ‹ανοί. Νοητὸς οὗτος ἀπὸ Σμύρνης ρχε
τῆς Ἀσίας. Ἐν ἅρματι] δὲ ἐνεχθεὶς σὺν ἄλλοις τισὶν,
κεντοῦντες νέον. Kal. δὴη τῇ Κυϊντίλλῃ Χριστὸν
ἐκεῖσε ὲν Πεπούζῃ ἀποκεκαλύφθαι ὲν ἰδέᾳ. θηλείας
μυθοποιοῦνται. Κέχρηνται δὲ ὡσαύτως Παλαιᾷ καὶ
Καινῇ Διαθήκῃ, κατά τὸν νοῦν τὸν ἴδιον μεταποιού-’
μενοι.
Δ’. Τεσσαρεσκαιδεκατῖται, οἱ μίαν ἡμέραν τοῦ
ἔτους τὸ Πάσχα ἐκτελοῦντες, Ἐν ὁποίᾳ δ’ ἡμέρᾳ
ἐμπέσῃ ἡ τῆς σελήνης τεσσαρεσκαιδεκάτη, ἦτοι ὲν
Σαϐὅάτῳ ἦτοι ὲν κυριακῇ, ἐκείνην τε νηστεύοντες
Β καὶ ἀγρυπνοῦντες ἑορτάζουσιν.
Ε’. Ἀιίογοι ἀφ’ ήμῶν κληθέντες, οἱ ῗτὺ Εὐαγγέ-
λιον Ἰωάννου καὶ τὸν ὲν αὐτῷ ἄνωθεν ἀπὸ Πατρὸς
ἀεὶ Θεὸν Λόγον παρεκϐάλλοντες, τὺ Εὐαγγέλιον αὐτὸ
δὴ τὸ κατά Ἰωάννην μὴ δεχόμενοι, μήτε τὴν αὑτοῦ
Ἀποκάλυψιν.
ς’. Ἀδαμιανοὶ ἀπό τινος Ἀδάμ ζῶντος καλούμε-
νοι, χλεύης ἦ ἀληθείας μᾶλλον τὸ δόγμα ἔχοντες.
Γυμνοὶ γὰρ, ὡς ὲκ μητρὸς, ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες
ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνάγονται, καὶ οὕτως τάς ἀναγνώσεις,
καὶ εὐχὰς, καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἐπιτελοῦσι· δῆθεν μονά-
ζοντές τε καὶ ὲγκρατευόμενοι ὅντες, καὶ γάμον μὴ
δεχόμενοι, οἱ τὴν αὐτῶν Ἐκκλησίαν παράδεισον
ἡγούμενοι.
Ζ’. Σαμψαῖοι, οἱ καὶ Ἐλκεσαῖοι, ἔτι δεῦρο τὴν
Ἀραϐίαν (οἱ) κατοικοῦντες, καθύπερθεν τῆς Νεκρᾶς
θαλάσσης κειμένην χώραν’ οἵτινες ἀπὸ τοῦ Ἦλξά
τινος ψευδοπροφήτου ἠπατημένοι · οῦ ἔτι δεῦρο ὲκ τοῦ
γένους ὡρμᾶτο Μαρθοῦς καὶ Μαρθίνη, γυναῖκες δύο.
προσκυνούμεναι ὑπὸτῆς αἱρέσεως, ὡς θεαί· παρα-
πλησίως τῶν Ἐὄιωναίων τά πάντα ἔχοντες.
Η’. Θεοδοτιανοὶ, οἱ ἀπὸ τοῦ Θεοδότου Σκυτέως, τοῦ
ἀπὸ Βυζαντίου. Οὗτος ὲν παιδεία Ἑλληνικῇ γέγονεν
ἄκρος. ’Ἅμα δὲ ἄλλοις τισὶν ὲν ἡμέραις τοῦ τότε γε-
νομένου διωγμοῦ μόνος ἐκπεσὼν, ἐκείνων μαρτυρη-
σάντων, διὰ τὸ ὀνειδίζεσθαι, ἐπινοήσας ψιλὸν ἄνθρω-
πον λέγειν τὸν Χριστὸν, ἵνα μὴ ὑπὸ ἔγκλημα γένηται
Θεὸν ἀρνησάμενος. οὕτως ἐδίδαξεν.
θ’. Μελχισεδεκιαγοὶ, οί τὸν Μελχισεδὲκ γεραί-
ροντες, τινὰ δύναμιν αὑτὸν φάσκοντες, καὶ μὴ ἄνε
θρωπον ψιλὸν, καὶ εἰς τὸ τούτου ὄνομα πάντα ἀνάγειν
καὶ λέγειν τετολμηκότες. ’
l'. Βαρδησιανισταί. Βαρδησιανὸς οὗτος ἐκ τῆς
Μεσοποταμίας ὡρμᾶτο, τὰ πρῶτα μὲν τῆς ἀληθινῆς
πίστεως ὑπάρχων, καὶ έν σοφίᾳ διαπρέπων · ἐκκλίνας
ὲ τῆς ἀληθείας, παραπλησίως Οὐαλεντίνῳ ἐδογμά-
τισε, χωρὶς ἐνίων ὀλίγων, ὧν διαφέρεται πρδς 00a.-
λεντῖνον.
1Λ¹.·Λόητ‹ανοί. Νοητὸς οὗτος ἀπὸ Σμύρνης ρχε
τῆς Ἀσίας. Ἐν ἅρματι] δὲ ἐνεχθεὶς σὺν ἄλλοις τισὶν,