PG 41, col. 900
κονταδύο τῶν διασκορπισθὼτων ἐπὶ τῷ ῥήματι, ᾧ
εἶπεν ὁ Κύριος· Ἐὰν μή τίς μου φάγῃ τὴν σάρκα,
καὶ πίῃ τὸ αἷμα, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· ὡς τοῖς τά
Εὐαγγέλια ἀναγνοῦσι σαφὴς ἡ παράστασις. Ὅμως
διὰ Πέτρου ἀνακάμψας εὐαγγελίζεσθαι καταξιοῦται,
Πνεύματι ἀγίῳ ὲμπεφορημὲνος.⁹Δρχεται δὲ κηρύτ-
τειν, ὅθεν τὸ Πνεῦμα αὐτῷ παρεκελεύσατο, τὴν ἀρ-
χὴν τάττων ἀπὸ πεντεκαιδεκάτου ἔτους Τιϐερίου
Καίσαρος μετά ἔτη τριάκοντα τῆς τοῦ Ματθαὶου
πραγματείας. Δευτέρου δὲ γενομένου εὐαγγελιστοῦ,
καὶ μὴ περὶ τῆς ἀνωθεν καταγωγῆς Θεοῦ Λόγου τη-
B λαυγῶς ἀλλὰ πάντη ⁷μὲν ἐμφαντικῶς,
οὐ μὴν κατά ἀκριϐολογίαν τοσαύτην, γέγονε τοῖς
προειρημένοις, είς δεύτερον σκότωσιν τῶν διανοῇ μά-
τωνς τοῦ μὴ καταξιωθῆναι πρὸς φωτισμὸν τοῦ Εὐαγ-
γελίου, λεγόντων αὐτῶν, δτι Ἰδού¹δεύτερον Εὐαγγέ-
λιον περὶ X ριστοῦ σημαῖνον, καὶ οὐδαμοῦ ἄνωθεν λέ-
γων τὴν γέννησιν · ἀλλά φησιν ο Ἐν τῷ Ἰορδάνῃ
κατῆλθε τὸ Πνεῦμα ἐπ’ αὐτὸν, καὶ φωνή · Οὗτός
ἐστιν ό Υἱὸς ό ἀγαπητὸς, ἐφ’ ὃν ηὐδόκησα.
Z'. Ἐπειδὴ δὲ ταῦτα οὕτως ὲν τοίς τοιούτοις ἀνοή-
τως ἐτελεῖτο, ἀναγκάζει τδ ἀγιον Πνεῦμα, καὶ ἔπιε
νύττει τὸν ἅγιον Λουκᾶν, ὡς ἀπὸ βάθους κατωτάτω
(κατὰ) τὴν διάνοιαν τῶν ἠπατημένων ἀνενέγκαι, καὶ
τὰ ὐπὸ τῶν ἄλλων καταλειφθέντα αὖθις ἐπιϐάλλε-
σθαι· ἴνα μή τις τῶν πεπλανημένων ἡγήσεται μυθωο
δῶς αὐτὸν ἐκφράσαι τὴν γέννησιν.Ἔπειτα ἀνωφερῆ
τὸν λόγον ὲργάζεταν διὰ δὲ τὴν ἀκρίϐειαν λεπτομε-
ρῶς τὴν πᾶσαν πραγματείαν διέξεισι, καὶ είς παρά-
στασιν ἀληθείας ὲμμάρτυρας τοὺς ὑπηρέτας τοῦ λό-
γου γενομένους παρεισάγει, φάσκωνι ἐπειδήπερ
πολλοὶ ἐπεχείρησαν· ἵνα τινὰς μὲν ὲπιχειρψεάς
δείξῃ, φημὶ δὲ τοὺς περὶ Κήρινθον, καὶ Μήρινθον,
καὶ τοὺς ἄλλους. Εἶτα τί φησιν; Ἔδοξε κάμοὶ καθ-
εξῆς παρηκολουθηκότι ἄνωθεν τοῖς αὺτόπταις
καί ὑπηρέταις τοῦ ,λόγου γενομένοις γράψαι σοι,
κράτιστε Θεόφιλε. Εῐτουν τινὶ Θεοφίλῳ τότε γράφων
τοῦτο ἔλεγεν, ἢ παντὶ ἀνθρώπῳ Θεὸν ἀγαπῶντι °
Περὶ ὧν, φησὶ, κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.
Kai τὴν μὲν κατήχησιν προτεταγμένην ἔφασκεν, ὡς
ῆδη ὑπὸ ἄλλων μὲν κεκατηχῆσθαι, οὐκ ἀσφαλῶς δὲ
παρ’ αὐτῶν μεμαθηκέναι. Εἶτα τὴν ἀκρίϐειαν φησιν·
Ἐγένετο ἐν ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ ,βασιλέως ἐξ
ἐφημερίας Ἁὸιᾶ τοῦ ἀρχιερέως ἱερεύς τις ὀνό-
yart Ζαχαρίας, καὶ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν avg-ate:
ρων Ἀαρὼν, ᾗ ἄνομα Ἔλισάόετ. Καὶ ἄρχεται πρὸ
liber Hieron. tribuitur. Quod autem asserunt non-
nulli, Marcum non vidisse Deminum, viderit necne
nihil atilrmo: videre quidem potuisse temporum
Εξῗρδὶῗέῗ sfiiii‘iifief’aiéqi‘iiudeéfifffl‘$231631
[um numero fuisse narrat, etsi contrarium alii
Patres sentiant. ' ‘ '
εἶπεν ὁ Κύριος· Ἐὰν μή τίς μου φάγῃ τὴν σάρκα,
καὶ πίῃ τὸ αἷμα, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· ὡς τοῖς τά
Εὐαγγέλια ἀναγνοῦσι σαφὴς ἡ παράστασις. Ὅμως
διὰ Πέτρου ἀνακάμψας εὐαγγελίζεσθαι καταξιοῦται,
Πνεύματι ἀγίῳ ὲμπεφορημὲνος.⁹Δρχεται δὲ κηρύτ-
τειν, ὅθεν τὸ Πνεῦμα αὐτῷ παρεκελεύσατο, τὴν ἀρ-
χὴν τάττων ἀπὸ πεντεκαιδεκάτου ἔτους Τιϐερίου
Καίσαρος μετά ἔτη τριάκοντα τῆς τοῦ Ματθαὶου
πραγματείας. Δευτέρου δὲ γενομένου εὐαγγελιστοῦ,
καὶ μὴ περὶ τῆς ἀνωθεν καταγωγῆς Θεοῦ Λόγου τη-
B λαυγῶς ἀλλὰ πάντη ⁷μὲν ἐμφαντικῶς,
οὐ μὴν κατά ἀκριϐολογίαν τοσαύτην, γέγονε τοῖς
προειρημένοις, είς δεύτερον σκότωσιν τῶν διανοῇ μά-
τωνς τοῦ μὴ καταξιωθῆναι πρὸς φωτισμὸν τοῦ Εὐαγ-
γελίου, λεγόντων αὐτῶν, δτι Ἰδού¹δεύτερον Εὐαγγέ-
λιον περὶ X ριστοῦ σημαῖνον, καὶ οὐδαμοῦ ἄνωθεν λέ-
γων τὴν γέννησιν · ἀλλά φησιν ο Ἐν τῷ Ἰορδάνῃ
κατῆλθε τὸ Πνεῦμα ἐπ’ αὐτὸν, καὶ φωνή · Οὗτός
ἐστιν ό Υἱὸς ό ἀγαπητὸς, ἐφ’ ὃν ηὐδόκησα.
Z'. Ἐπειδὴ δὲ ταῦτα οὕτως ὲν τοίς τοιούτοις ἀνοή-
τως ἐτελεῖτο, ἀναγκάζει τδ ἀγιον Πνεῦμα, καὶ ἔπιε
νύττει τὸν ἅγιον Λουκᾶν, ὡς ἀπὸ βάθους κατωτάτω
(κατὰ) τὴν διάνοιαν τῶν ἠπατημένων ἀνενέγκαι, καὶ
τὰ ὐπὸ τῶν ἄλλων καταλειφθέντα αὖθις ἐπιϐάλλε-
σθαι· ἴνα μή τις τῶν πεπλανημένων ἡγήσεται μυθωο
δῶς αὐτὸν ἐκφράσαι τὴν γέννησιν.Ἔπειτα ἀνωφερῆ
τὸν λόγον ὲργάζεταν διὰ δὲ τὴν ἀκρίϐειαν λεπτομε-
ρῶς τὴν πᾶσαν πραγματείαν διέξεισι, καὶ είς παρά-
στασιν ἀληθείας ὲμμάρτυρας τοὺς ὑπηρέτας τοῦ λό-
γου γενομένους παρεισάγει, φάσκωνι ἐπειδήπερ
πολλοὶ ἐπεχείρησαν· ἵνα τινὰς μὲν ὲπιχειρψεάς
δείξῃ, φημὶ δὲ τοὺς περὶ Κήρινθον, καὶ Μήρινθον,
καὶ τοὺς ἄλλους. Εἶτα τί φησιν; Ἔδοξε κάμοὶ καθ-
εξῆς παρηκολουθηκότι ἄνωθεν τοῖς αὺτόπταις
καί ὑπηρέταις τοῦ ,λόγου γενομένοις γράψαι σοι,
κράτιστε Θεόφιλε. Εῐτουν τινὶ Θεοφίλῳ τότε γράφων
τοῦτο ἔλεγεν, ἢ παντὶ ἀνθρώπῳ Θεὸν ἀγαπῶντι °
Περὶ ὧν, φησὶ, κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.
Kai τὴν μὲν κατήχησιν προτεταγμένην ἔφασκεν, ὡς
ῆδη ὑπὸ ἄλλων μὲν κεκατηχῆσθαι, οὐκ ἀσφαλῶς δὲ
παρ’ αὐτῶν μεμαθηκέναι. Εἶτα τὴν ἀκρίϐειαν φησιν·
Ἐγένετο ἐν ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ ,βασιλέως ἐξ
ἐφημερίας Ἁὸιᾶ τοῦ ἀρχιερέως ἱερεύς τις ὀνό-
yart Ζαχαρίας, καὶ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν avg-ate:
ρων Ἀαρὼν, ᾗ ἄνομα Ἔλισάόετ. Καὶ ἄρχεται πρὸ
liber Hieron. tribuitur. Quod autem asserunt non-
nulli, Marcum non vidisse Deminum, viderit necne
nihil atilrmo: videre quidem potuisse temporum
Εξῗρδὶῗέῗ sfiiii‘iifief’aiéqi‘iiudeéfifffl‘$231631
[um numero fuisse narrat, etsi contrarium alii
Patres sentiant. ' ‘ '