PG 41, col. 904
συνελήφθη ἀνευ σπέρματος ἀνδρὸς, οὐδὲν περὶτῆς
περιτομῆς εἶπεν, οὐδὲ πρὸ τῶν δύο ἐτῶν τι τῶν εἱς
αὑτὸν γεγενημένων ο ἀλλά διηγεῖται τὴν ἔλευσιν τῶν
μάγωνο ὡς ἐπιμαρτυρεῖ ὑμῖν ό ἀληθὴς τοῦ Θεοῦ
λόγος, ἐρωτῶντος τοῦ Ἡρώδου παρὰ τῶν μάγων τὸν
χρόνον. Καὶ ὴκρίϐωτο τοῦ γενομένου ἀστέρος, καὶ
τῶν μάγων ἡ ἀπόκρισις, ὅτι ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ
κατωτέρω· ὡς μὴ εἶναι τὸν χρόνον τοῦτον, τὸν τῷ
Λουκᾷ πεπραγματευμένον. Ἀλλ’ ὁ μὲν Λουκᾶς τὰ
πρὸ δύο ὲτῶν διηγεῖταιθ Ματθαῖος δὲ, είπὼν τὴν
γέννησιν, ἀπεπήδησεν είς τὸν διετῆ χρόνον, καὶ ἐδή-
λωσε τὰ γενόμενα μετά δύο ἐτη. Διὸ καὶ ό Ἡρώδης,
διανοηθεὶς τοῦτο μετά τὸ ἀπονεῦσαι τοὺς μάγους δι’
ἑτέρας ὀδοῦ, ᾠήθη ἐν τῷ πλήθει τῶν παίδων καὶ αὖα
τὸν γεννηθέντα εὑρεθήσεσθαι, καὶ σὺν αὐτοῖς ἀπο-
κτίννυσθαι. Ἐκέλευσε γὰρ τοὺς ὲν τοῖς ὁρίοις Br:
θλεέμ παῖδας ἀποκτανθῆναι, τοὺς ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ
κατωτέρω ἕως αὐτῆς τῆς ἡμέρας, ἦς οί μάγοι παρ’
αὐτῷ ἐγένοντο.
Ἔνθεν τίνι οὐ φανεῖται (25), ὅτι, ὅτε ἦλθον οἱ
μάγοι, δύο ἦν ἐτῶν ὁ παῖς γεγενημένοςς Καὶ γὰρ
· καὶ ἡ αὑτὴ πραγματεία τὴν πᾶσαν ἀκρίϐειαν σαφη-
νίζει. '0 μὲν γὰρ Ἀουκᾶς λέγει ὲσπαργανῶσθαι τὶν
Παίδα εὐθὺς τετεγμένον, καὶ κεῖσθαι ἐν φάτνῃ, καὶ
ἐν σπηλαίῳ, διὰ τὸ μὴ εἶναι τόπον ὲν τῷ καταλύο
ματι· ἀπογραφὴ γὰρ ἦν τότε. Καὶ οἱ διασκορπι-
σθέντες ἀπὸ τοῦ χρόνου τῶν πολέμων τῶν ἐπὶ τοῖς
Μακκαὸαίοις γεγονότων ἐπὶ τὰ πανταχοῦ γῆς δι-
εσκορπίσθησαν, καὶ ὀλίγοι παντελῶς ἔμειναν ἐν
Βηθλεὲμ κατοικοῦντες. Διὸ ἐν τινι ἀντιγράφω τῶν
~ εὐαγγελιστῶν καλεῖται πόλις τοῦ Δαϐίδ· ὲν ἄλλῳ δὲ
κώμην αὐτὴν καλοῦσι, διὰ τὸ εἰς ὀλίγην γῆν αὐτὴν
ήκέναι. Ὅτε δὲ γέγονε τὸ κέλευσμα τοῦ βασιλέως
Αὐγούστου, καὶ ἀνάγκην ἔσχον oi διεσκορπισμέο
νοι (26), καὶ τὰ ² αὐτῶν γένη, ἦλθεν είς τὸν τόπον,
ἵνα ἀπογραφῶσιν ἐπιρρέοντα τὰ πλήθη, καὶ ὲν⁴
έπλησε τὸν τόπον, καὶ οὐκ ἦν τόπος ἐν τῷ καταλύ-
ματι διὰ τὴν συνέχειαν. Λοιπὸν δὲ μετά τὴν ἀπο-
γραφὴν ἀπῆλθεν ἕκαστος, ὅποι γῆς τὴν καταμονὴν
τῆς κατοικήσεως εἷχε. Διὸ καὶ πλάτος ἐτύγχανεν ἐν
τῇ γῇ. Ἐρχόμενοι δὲ, ὡς εἰπεῖν (27), μνήμης ἕνεκα
nam coactos esse. Sed commode, haec accipienda
sunt, ut de iis loquatur, qui in Palaestina ipsa, vel
Syria degerent. Neque, enim puto in Italia, vel
graecia, aut Egypto— etiam habitarent, alibi quam
ibi. ubi erant, fuisse censos.
(27) Ἐρχόμενοι δὲ, ὡς εἰπεῖν. Nollem erudito
Maldo'nato’id in_ mentem venisset Epiphanio tri-
buere quod et absurdissimum est, nec—ab eo vel
levissime cogitatum. §cribit enim mirari se, quod
Epiphanius existimet Joseplmmet_Mariamsingulis
annis co die ex {Egypto in Bethlchem venire Eon-
suevisse ;rcumq_t_te post duos annos rediissem, magos
eos invenissc.i_lloc vero nunquam scripsit Epipha-
nius. Quarc hallucinatus est eruditissimus illc‘E'vau-
περιτομῆς εἶπεν, οὐδὲ πρὸ τῶν δύο ἐτῶν τι τῶν εἱς
αὑτὸν γεγενημένων ο ἀλλά διηγεῖται τὴν ἔλευσιν τῶν
μάγωνο ὡς ἐπιμαρτυρεῖ ὑμῖν ό ἀληθὴς τοῦ Θεοῦ
λόγος, ἐρωτῶντος τοῦ Ἡρώδου παρὰ τῶν μάγων τὸν
χρόνον. Καὶ ὴκρίϐωτο τοῦ γενομένου ἀστέρος, καὶ
τῶν μάγων ἡ ἀπόκρισις, ὅτι ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ
κατωτέρω· ὡς μὴ εἶναι τὸν χρόνον τοῦτον, τὸν τῷ
Λουκᾷ πεπραγματευμένον. Ἀλλ’ ὁ μὲν Λουκᾶς τὰ
πρὸ δύο ὲτῶν διηγεῖταιθ Ματθαῖος δὲ, είπὼν τὴν
γέννησιν, ἀπεπήδησεν είς τὸν διετῆ χρόνον, καὶ ἐδή-
λωσε τὰ γενόμενα μετά δύο ἐτη. Διὸ καὶ ό Ἡρώδης,
διανοηθεὶς τοῦτο μετά τὸ ἀπονεῦσαι τοὺς μάγους δι’
ἑτέρας ὀδοῦ, ᾠήθη ἐν τῷ πλήθει τῶν παίδων καὶ αὖα
τὸν γεννηθέντα εὑρεθήσεσθαι, καὶ σὺν αὐτοῖς ἀπο-
κτίννυσθαι. Ἐκέλευσε γὰρ τοὺς ὲν τοῖς ὁρίοις Br:
θλεέμ παῖδας ἀποκτανθῆναι, τοὺς ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ
κατωτέρω ἕως αὐτῆς τῆς ἡμέρας, ἦς οί μάγοι παρ’
αὐτῷ ἐγένοντο.
Ἔνθεν τίνι οὐ φανεῖται (25), ὅτι, ὅτε ἦλθον οἱ
μάγοι, δύο ἦν ἐτῶν ὁ παῖς γεγενημένοςς Καὶ γὰρ
· καὶ ἡ αὑτὴ πραγματεία τὴν πᾶσαν ἀκρίϐειαν σαφη-
νίζει. '0 μὲν γὰρ Ἀουκᾶς λέγει ὲσπαργανῶσθαι τὶν
Παίδα εὐθὺς τετεγμένον, καὶ κεῖσθαι ἐν φάτνῃ, καὶ
ἐν σπηλαίῳ, διὰ τὸ μὴ εἶναι τόπον ὲν τῷ καταλύο
ματι· ἀπογραφὴ γὰρ ἦν τότε. Καὶ οἱ διασκορπι-
σθέντες ἀπὸ τοῦ χρόνου τῶν πολέμων τῶν ἐπὶ τοῖς
Μακκαὸαίοις γεγονότων ἐπὶ τὰ πανταχοῦ γῆς δι-
εσκορπίσθησαν, καὶ ὀλίγοι παντελῶς ἔμειναν ἐν
Βηθλεὲμ κατοικοῦντες. Διὸ ἐν τινι ἀντιγράφω τῶν
~ εὐαγγελιστῶν καλεῖται πόλις τοῦ Δαϐίδ· ὲν ἄλλῳ δὲ
κώμην αὐτὴν καλοῦσι, διὰ τὸ εἰς ὀλίγην γῆν αὐτὴν
ήκέναι. Ὅτε δὲ γέγονε τὸ κέλευσμα τοῦ βασιλέως
Αὐγούστου, καὶ ἀνάγκην ἔσχον oi διεσκορπισμέο
νοι (26), καὶ τὰ ² αὐτῶν γένη, ἦλθεν είς τὸν τόπον,
ἵνα ἀπογραφῶσιν ἐπιρρέοντα τὰ πλήθη, καὶ ὲν⁴
έπλησε τὸν τόπον, καὶ οὐκ ἦν τόπος ἐν τῷ καταλύ-
ματι διὰ τὴν συνέχειαν. Λοιπὸν δὲ μετά τὴν ἀπο-
γραφὴν ἀπῆλθεν ἕκαστος, ὅποι γῆς τὴν καταμονὴν
τῆς κατοικήσεως εἷχε. Διὸ καὶ πλάτος ἐτύγχανεν ἐν
τῇ γῇ. Ἐρχόμενοι δὲ, ὡς εἰπεῖν (27), μνήμης ἕνεκα
nam coactos esse. Sed commode, haec accipienda
sunt, ut de iis loquatur, qui in Palaestina ipsa, vel
Syria degerent. Neque, enim puto in Italia, vel
graecia, aut Egypto— etiam habitarent, alibi quam
ibi. ubi erant, fuisse censos.
(27) Ἐρχόμενοι δὲ, ὡς εἰπεῖν. Nollem erudito
Maldo'nato’id in_ mentem venisset Epiphanio tri-
buere quod et absurdissimum est, nec—ab eo vel
levissime cogitatum. §cribit enim mirari se, quod
Epiphanius existimet Joseplmmet_Mariamsingulis
annis co die ex {Egypto in Bethlchem venire Eon-
suevisse ;rcumq_t_te post duos annos rediissem, magos
eos invenissc.i_lloc vero nunquam scripsit Epipha-
nius. Quarc hallucinatus est eruditissimus illc‘E'vau-