PG 42, col. 457
μὲν γάρ οἱ αὐτῷ προσκεκλημὲνοι καὶ τῷ αὐτοῦ
τάγματι, ard) τοῦ ἐκεῖνον μὲν δεδιῶχθαι καλ⁵ ἐκϐε-
ϐλῆσθαι exs τοῦ ῑδξου θρόνου, τῷ χρόνῳ καὶ τῇ παρ⁴
ολκῇ τοῦ δεδιῶχθαι προσϐαίνοντες καὶ προστιθέ-
pm: διὰ τὸν Θεὸν όρθοδοξοῦσιν. Ἦσαν μὲν γὰρ οἱ
'm‘. πλείους τοῦ τάγματος τούτου τοῦ τῆς συνόδου, οἳ,
ἐπισκόπους ἑαυτοὺςι κατατάξαντες, ὁμολογοῦσι περὶ
llo-3 θαυμαστῶς, καὶ τὸ ὀμοούσιον οὐκ ὲκδάλλουσιν ο
am ita". ὲν ἑτοίμῳ, ῶς ⁸ φασι, τοῦτο ἔχειν, εἰ γὲυ
ιοιτο σύνοδος τελεία, ὁμολογεῖν, καὶ μὴ ἀρνεῖσθαι.
Συμϐἑόηκε γὰρ αὑτὸν τὸν προειρημένον τιμιώτατον
ἀπὸ τῶν Ἀρειανῶν τῶν περὶ Ἀκάκιον κατασταθέντα
προσομιλίᾳ ὡς ἀπαρχὴν ἐπὶ τῆς Ἀντιοχέων
ἐξηγήσασθαι ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας · καλ⁸ ὡς μὲν oi. πλείο
ους φασὶν, όρθοδόξως · τὴν δὲ αὑτοῦ ἐξήγησιν ἐνταῦ-
θα παραθήσομαι. Καὶ ἐστιν ἦδε.
Ἀντιγραφον ὁμιλίας Μελετίου.
KG'. '0 μὲν σοφώτατος Ἐκκλησιαστής φησιν
ἀγαθὴν ἐσχάτην λόγου ὑπὲρ ἀρχὴν αὐτοῦ · ὅσῳ
ιρείττὸν ἐστι καὶ ἀσφαλέστερον παύεσθαι τῆς περὶ
τὸ λέγειν ἀγωνίας, ἢ ἄρχεσθαι · μάλισθ’ ὅτε ὁ αὐτὸς
’ἓκιιλησιαστής φησιν’ Αὕτη ή σοφία τοῦ πένητος
ἐξουθενημένη, καὶ ol λόγοι αὐτοῦ οὐκ εἰσιν ἀκουό-
mror ἐπειδὴ τὸ σῶμα οὐχ ἓν ἐστι μέλος, άλλά
πολλά· πάντα δὲ μεριμνᾷ ὑπὲρ ἀλλήλων τὰ μέλη,
lu μὴ σχίσμα ᾖ ὲν τῷ σώματι ° καὶ οὐ δύναται εἰ·
πεῖν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσίο Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω.
ό Θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα, δεδωκὼς τῷ ὑστε-
ρουμένῳ περισσοτέραν τιμήν.”οτι μὲν οὖν ἀπαραίτη-
τόν ἐστι κινουμένῳ παντὶ τῷ σώματι μὴ συγκινεῖ-
σθαι, αὐτόθεν δῆλόν ἐστι.
Τίνα δ’ ἄν τις τοῦ λόγου τοῦ πρὸς ὑμᾶς ἀρχὴν
aequasse; Ἦ δῆλον, ὡς, παντὸς ἀρχομένου καὶ λό-
ιω καὶ ἔργου, προσήκει τὴν εἰρήνην ἀρχὴν ποιεῖ-
a‘n: καὶ τέλος, καὶ ἀπ’ αὐτῆς ἀρχομένους, κα)⁸ εἰς
diripi καταλήγεινς Τοῦτο γάρ φησιν ὁ Ἀπόστολος
ἀποθήσεσθαι εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ἡμῶν δεήσεως καὶ
ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεῦματος, δ δίδωσιν Ἰησοῦς τοῖς
πιστεύουσιν εις αὐτόν. Καὶ εἴτε οἰκοδομὴν λαλοιη τις,
εἴτε παράκλησιν, εἴτε παραμύθιον ἀγάπης, εἴτε xor.-
mviav Πνεῦματος, διὰ τῆς κατὰ Θεὸν παραγίνεται.
03 μὴν πᾶσιν ἀδιορίστως, ἀλλὰ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν
νόμον, ὡς δ προφήτης φησί’ τὸν νόμον οὐ τὸν σω-
μιτικὺν, ὃς εἰκόνα καὶ σκιάν ἔχει τῶν μελλόντων,
illiti-ev πνευματικὸν, δς σοφῶς άνακαλύπτει τῶν
πρωναφωνηοιντων τὴν εκσασιν. mmini γὰρ. φηο
τὶ, πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι σε, καὶ οὐκ ἔστιν αὑ-
τοῖς σκάνδαλον. Ὠς δῆλον εἶναι, ὅτι τοὺς τὴν εζ-
ρήνην μεμισηκότος μινιι τὸ σκάνδαλον. Καὶ προσ-
ira: τοὺς τούτων ὲλευθερωθῆναι ποθοῦντας καθά-
⁸1⁷. ἑαυτοῖς. ¹ Expungo ὥς.
ΡΑτιιοι.. Gn. XLII.
τάγματι, ard) τοῦ ἐκεῖνον μὲν δεδιῶχθαι καλ⁵ ἐκϐε-
ϐλῆσθαι exs τοῦ ῑδξου θρόνου, τῷ χρόνῳ καὶ τῇ παρ⁴
ολκῇ τοῦ δεδιῶχθαι προσϐαίνοντες καὶ προστιθέ-
pm: διὰ τὸν Θεὸν όρθοδοξοῦσιν. Ἦσαν μὲν γὰρ οἱ
'm‘. πλείους τοῦ τάγματος τούτου τοῦ τῆς συνόδου, οἳ,
ἐπισκόπους ἑαυτοὺςι κατατάξαντες, ὁμολογοῦσι περὶ
llo-3 θαυμαστῶς, καὶ τὸ ὀμοούσιον οὐκ ὲκδάλλουσιν ο
am ita". ὲν ἑτοίμῳ, ῶς ⁸ φασι, τοῦτο ἔχειν, εἰ γὲυ
ιοιτο σύνοδος τελεία, ὁμολογεῖν, καὶ μὴ ἀρνεῖσθαι.
Συμϐἑόηκε γὰρ αὑτὸν τὸν προειρημένον τιμιώτατον
ἀπὸ τῶν Ἀρειανῶν τῶν περὶ Ἀκάκιον κατασταθέντα
προσομιλίᾳ ὡς ἀπαρχὴν ἐπὶ τῆς Ἀντιοχέων
ἐξηγήσασθαι ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας · καλ⁸ ὡς μὲν oi. πλείο
ους φασὶν, όρθοδόξως · τὴν δὲ αὑτοῦ ἐξήγησιν ἐνταῦ-
θα παραθήσομαι. Καὶ ἐστιν ἦδε.
Ἀντιγραφον ὁμιλίας Μελετίου.
KG'. '0 μὲν σοφώτατος Ἐκκλησιαστής φησιν
ἀγαθὴν ἐσχάτην λόγου ὑπὲρ ἀρχὴν αὐτοῦ · ὅσῳ
ιρείττὸν ἐστι καὶ ἀσφαλέστερον παύεσθαι τῆς περὶ
τὸ λέγειν ἀγωνίας, ἢ ἄρχεσθαι · μάλισθ’ ὅτε ὁ αὐτὸς
’ἓκιιλησιαστής φησιν’ Αὕτη ή σοφία τοῦ πένητος
ἐξουθενημένη, καὶ ol λόγοι αὐτοῦ οὐκ εἰσιν ἀκουό-
mror ἐπειδὴ τὸ σῶμα οὐχ ἓν ἐστι μέλος, άλλά
πολλά· πάντα δὲ μεριμνᾷ ὑπὲρ ἀλλήλων τὰ μέλη,
lu μὴ σχίσμα ᾖ ὲν τῷ σώματι ° καὶ οὐ δύναται εἰ·
πεῖν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσίο Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω.
ό Θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα, δεδωκὼς τῷ ὑστε-
ρουμένῳ περισσοτέραν τιμήν.”οτι μὲν οὖν ἀπαραίτη-
τόν ἐστι κινουμένῳ παντὶ τῷ σώματι μὴ συγκινεῖ-
σθαι, αὐτόθεν δῆλόν ἐστι.
Τίνα δ’ ἄν τις τοῦ λόγου τοῦ πρὸς ὑμᾶς ἀρχὴν
aequasse; Ἦ δῆλον, ὡς, παντὸς ἀρχομένου καὶ λό-
ιω καὶ ἔργου, προσήκει τὴν εἰρήνην ἀρχὴν ποιεῖ-
a‘n: καὶ τέλος, καὶ ἀπ’ αὐτῆς ἀρχομένους, κα)⁸ εἰς
diripi καταλήγεινς Τοῦτο γάρ φησιν ὁ Ἀπόστολος
ἀποθήσεσθαι εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ἡμῶν δεήσεως καὶ
ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεῦματος, δ δίδωσιν Ἰησοῦς τοῖς
πιστεύουσιν εις αὐτόν. Καὶ εἴτε οἰκοδομὴν λαλοιη τις,
εἴτε παράκλησιν, εἴτε παραμύθιον ἀγάπης, εἴτε xor.-
mviav Πνεῦματος, διὰ τῆς κατὰ Θεὸν παραγίνεται.
03 μὴν πᾶσιν ἀδιορίστως, ἀλλὰ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν
νόμον, ὡς δ προφήτης φησί’ τὸν νόμον οὐ τὸν σω-
μιτικὺν, ὃς εἰκόνα καὶ σκιάν ἔχει τῶν μελλόντων,
illiti-ev πνευματικὸν, δς σοφῶς άνακαλύπτει τῶν
πρωναφωνηοιντων τὴν εκσασιν. mmini γὰρ. φηο
τὶ, πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι σε, καὶ οὐκ ἔστιν αὑ-
τοῖς σκάνδαλον. Ὠς δῆλον εἶναι, ὅτι τοὺς τὴν εζ-
ρήνην μεμισηκότος μινιι τὸ σκάνδαλον. Καὶ προσ-
ira: τοὺς τούτων ὲλευθερωθῆναι ποθοῦντας καθά-
⁸1⁷. ἑαυτοῖς. ¹ Expungo ὥς.
ΡΑτιιοι.. Gn. XLII.