PG 44, col. 1205
si naturam ostenderit, quaenam ea sit? Nam
quis ad seipsnm, et non ad ea quin circa se su
respiciat, non video qua ratione is in ejusm
vitium incidere possit. Quid igitur homo est? Vis
ut ex scriptorum monumentis proferam id quod
plus ponderis et auctoritatis in se contineat, ac
plus aestimari debeat? At is qui nostra ornat, et
inflatius splendidiusque de nobilitate humana lo-
quitur, ex luto generatam naturam esse dit
atque nobilitas et Splendor superbiae cognation
curn latere habet. Quod si continuam pariter
eam quas in promptu atque expedito omnibus
nota est generationem proferre velis, rem
ἱειιιεερ, oro, ne loquaris de hac re: obmutescas,
hiscas, ne reveles, ut lex inquit. dedecus patri:
matris mae " : ne sermone publices atque divul
ea quae oblivione atque alto silentio tegenda st
Et non erubescis, terrea statua, mox pulvis futu
qui in modum bulla: brevi duraturum in te tumo-
rem contines, te superbia repleri, fastu tumere,
vano spiritu atque cogitatione mentem inflat
habere. Annon respicis ad utrumque vitae humt
terminum, unde et initium sumat, et in quid
sinat? Verum superbis ac jactas te nomine jnv
tutis et ad florem aetatis respicis, et gloriaris
tibi places pr0pter decorem et pulchritudine
quod tibi manus supra modum vigeant ad mott
quod celeres et veloces ad saltum tibi sint ped
quod capillus ventis difl'undatur , quod lan‘
maxillas distinguat, quod tibi vestis purpurae ι
quod tibi vestis purpurae tin- εἶ καὶ οἷος εἷ.
ctu supra modum florida sit, quod panni tibi serici prteliis, venationibusve, aut historiis quibusdam
variegati, distincti atque exornati sint, aut forsitan ad talaria adhibita cura in nigro nitentia, et
superfluo opere flbularum lineis oblectantia spectas? Ad ista respicis, teipsum vero non intueris?
Ostendam tibi tanquam in speculo, qui sis, et qualis sis.
Non vidisti in loco publico sepeliendis bominibu
destinato, natura: nostra: mysteria? non vidisti
sium, aliis super alia temere abjectis, congerie
calvarias carnibus nudatas, terribilem quemd
ac deformem aspectum exhaustis oculis prtebent
Vidisti ora ringentia, reliquaque membra pr
fors tulit, divulsa atque dispersa? si illa vidisti, te
ipsum in illis spectasti. Ubi signa praesentis floris?
ubi coloris bonitas in genis? ubi flos labiorum?
Ubi truculenta ac torva oculorum pulchritudo, sub
vallo protegumentoque superciliorum elucens? ubi
rectus nasus in medio genarum pulchritudinis col-
locatus? ubi ad cervices usque demissae coma)? ubi
circa tempora cincinni? ubi sagittariaa jaculatrices-
que manus? equitatores pedes? ubi purpura? ubi
byssus? ubi paludamentum? ubi balteus'Icalcea
mina ? equus? cursus? fremitus? omnia, per qua:
nunc tibi fastus augetur? dic, ubi haec, quorum ηοο
” Lev. xvm , 6 sqq.
quis ad seipsnm, et non ad ea quin circa se su
respiciat, non video qua ratione is in ejusm
vitium incidere possit. Quid igitur homo est? Vis
ut ex scriptorum monumentis proferam id quod
plus ponderis et auctoritatis in se contineat, ac
plus aestimari debeat? At is qui nostra ornat, et
inflatius splendidiusque de nobilitate humana lo-
quitur, ex luto generatam naturam esse dit
atque nobilitas et Splendor superbiae cognation
curn latere habet. Quod si continuam pariter
eam quas in promptu atque expedito omnibus
nota est generationem proferre velis, rem
ἱειιιεερ, oro, ne loquaris de hac re: obmutescas,
hiscas, ne reveles, ut lex inquit. dedecus patri:
matris mae " : ne sermone publices atque divul
ea quae oblivione atque alto silentio tegenda st
Et non erubescis, terrea statua, mox pulvis futu
qui in modum bulla: brevi duraturum in te tumo-
rem contines, te superbia repleri, fastu tumere,
vano spiritu atque cogitatione mentem inflat
habere. Annon respicis ad utrumque vitae humt
terminum, unde et initium sumat, et in quid
sinat? Verum superbis ac jactas te nomine jnv
tutis et ad florem aetatis respicis, et gloriaris
tibi places pr0pter decorem et pulchritudine
quod tibi manus supra modum vigeant ad mott
quod celeres et veloces ad saltum tibi sint ped
quod capillus ventis difl'undatur , quod lan‘
maxillas distinguat, quod tibi vestis purpurae ι
quod tibi vestis purpurae tin- εἶ καὶ οἷος εἷ.
ctu supra modum florida sit, quod panni tibi serici prteliis, venationibusve, aut historiis quibusdam
variegati, distincti atque exornati sint, aut forsitan ad talaria adhibita cura in nigro nitentia, et
superfluo opere flbularum lineis oblectantia spectas? Ad ista respicis, teipsum vero non intueris?
Ostendam tibi tanquam in speculo, qui sis, et qualis sis.
Non vidisti in loco publico sepeliendis bominibu
destinato, natura: nostra: mysteria? non vidisti
sium, aliis super alia temere abjectis, congerie
calvarias carnibus nudatas, terribilem quemd
ac deformem aspectum exhaustis oculis prtebent
Vidisti ora ringentia, reliquaque membra pr
fors tulit, divulsa atque dispersa? si illa vidisti, te
ipsum in illis spectasti. Ubi signa praesentis floris?
ubi coloris bonitas in genis? ubi flos labiorum?
Ubi truculenta ac torva oculorum pulchritudo, sub
vallo protegumentoque superciliorum elucens? ubi
rectus nasus in medio genarum pulchritudinis col-
locatus? ubi ad cervices usque demissae coma)? ubi
circa tempora cincinni? ubi sagittariaa jaculatrices-
que manus? equitatores pedes? ubi purpura? ubi
byssus? ubi paludamentum? ubi balteus'Icalcea
mina ? equus? cursus? fremitus? omnia, per qua:
nunc tibi fastus augetur? dic, ubi haec, quorum ηοο
” Lev. xvm , 6 sqq.