PG 44, col. 773
ται · ἀλλά τις εἰρηνικὴ κατάστασις τὴν ζωὴν ἡμῶν
διαδέξεται, μηκέτι τοῦ φρονήματος τῆς σαρκὸς πρὸς
τὴν ψυχὴν στασιάζοντος, μηδὲ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου
διά τῶν ἐμπαθῶν κινημάτων ἀντιστρατευομένου τῷ
νόμῳ τοῦ νοὸς, καὶ ὥσπερ αίχμάλωτόν τινα τῇ ἀμαρ-
τίᾳ προσάγοντος τὴν ἡττηθεῖσαν ψυχήν · ἀλλὰ πάν-
των τῶν τοιούτων καθαρεύσει τότε ή φύσις. καὶ ἓν
δι’ ἀμφοτέρων ἔσται τὸ φρόνημα, τῆς σαρκός φημι,
καὶ τοῦ πνεύματος, πάσης σωματικῆς διαθέσεως ἐξ·
αφανισθείσης ἀπὸ τῆς φύσεως ’ οὕτω παρακελεύεται
διὰ τοῦ βιδλίου τούτου 6 λόγος τοῖς ἐπαΐουσι, κᾶν ὲν
σαρκὶ ζῶμεν, μηδὲν τοῖς νοήμασι πρὸς αὐτὴν ἐπι-
στρέφεσθαι ο ἀλλά καὶ πρὸς μόνην τὴν ψυχὴν βλέπειν,
καὶ πάσας τάς ἀγαητικάς τούτων ἐμφάσεις καθαράς
τε καὶ ἀμολύντους ἀνατιθέναι τῷ ὑπερέχοντι πάντα
νοῦν ἀγαθῷ Θεῷ ⁶ ᾧ μόνον ἐστὶν ὡς ἀληθῶς, γλυκύ
τε καὶ ἐπιθυμητὸν καὶ ἐράσμιον · οὗ ἡ ἀπόλαυσις ἡ
ἀεὶ γινομένη ἀφορμὴ ’μείζονος ἐπιθυμίας γίνεται, τῇ
1μετουσίᾳ τῶν ἀγαθῶν τὸν πόθον συνεπιτείνουσα. Οὕ-
τως 6 Μωσῆς ἐφίλει τὸν Θεὸν , οὕτως 6 Ἠλίας ’ οὕτως
6 Ἰωάννης ἐφίλει τὸν νυμφίον λέγων ο Ὁ ἔχων τὴν
νύμφην νυμφίος ἐστιν’ ό δὲ φίλος τοῦ νυμφίου
χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. Οὕτως
6 Πέτρος ἐρωτηθεὶς εί φιλεί καὶ ἀγαπᾷ, ὁμολογεῖ μετά
παρρησίας. λέγων · Σὺ οἶδας, Κύριε, ὅτι φιλῶ σε. C
Οὕτως οί λοιποὶ ἀπόστολοι · οὕτως 6 Παῦλος 6 πρὶν
διώκτης, καὶ ἀγαπήσας ὃν οὐχ ἐώρα Χριστὸν, ἔγραφε
λέγων ’ Ἦρμοσάμην ὑμᾶς παρθένον ἁγνὴν παρα-
στῆσαι τῷ Χριστῷ. Οὕτως ἡ νῦν Ἐκκλησία, ἡ νύ μφη
τὸν νυμφίον ἐφίλει. κατά τὴν ἐν τῷ ’ᾼσματι παρθέο
νον τὴν λέγουσαν · Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων
στόματος αὑτοῦ. Οὕτως 6 διά τῆς κατά στόμα γινο·
μένης αὐτῷ παρά τοῦ Θεοῦ ὁμιλίας, καθὼς μαρτυρεί
ἡ Γραφὴ. ὅτι ἐν ἐπιθυμίᾳ μείζονι τῶν τοιούτων φιλη-
‘ μάτων ἐγένετο, μετά τοσαύτας θεοφανείας, ὡς μήπω
τεθεαμένος ίδείν ἀξιῶν τὸν ποθούμενον. Οὕτως οί
λοιποὶ πάντες, οἷς 6 θεῖος πόθος διά βάθους ἐνέκειτο,
οὐδαμοῦ τῆς ἐπιθυμίας ἵσταντο, πᾶν τὸ θεόθεν αὐτοῖς
εἰς ἀπόλαυσιν τοῦ ποθουμένου γινόμενον, ὕλην καὶ
ὑπέκκαυμα ῗτῆς σφοδροτέρας ἐπιθυμίας ποιούμενοι.
derium, quidquid eis divinitus eveniebat, quo fruerentur eo qui desiderabatur, materiam arripientes
ct fomitem majoris desiderii. η
’Ὠσπερ δὴ καὶ νῦν ὴ τῷ θεῷ συναπτομένη ψυχὴ
ἀκορέστως ἔχει τῆς ἀπολαύσεως · ὅσῳ δαψιλέστερον
ἐμφορεῖται τῆς ἀπολαύσεως, τοσοῦτον σφοδρότερον
τοῖς πόθοις ἀκμάζουσα. Ἐπειδὴ γὰρ τά ῥήματα τοῦ
νυμφίου, πνεῦμα καὶ ζωή ἐστι, πᾶς δὲ 6 τῷ πνεύ-
ματι κολλώμενος πνεῦμα γίνεται, καί¹ 6 τῇ ζωῇ συν-
απτόμενος ἀπὸ θανάτου είς τὴν ζωὴν μεταϐαίνει,
κατά τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν ° διά τοῦτο ποθεῖ προσ-
εγγίσαι τὴν ψυχὴν τῇ πηγῇ τῆς πνευματικῆς ζωῆς
"han. unfit). ⁸⁷ ἔωσι-ιι. xxI,15. "ll Cor. ιι, 2. ” Cant. I, 1. squ. ’° Deut. xxxtr, 10. ⁸⁸ Exod.
xxxm, l8. ⁹² ιίοιιιι. v, (id.
PATItOL. GR. XLIV.
διαδέξεται, μηκέτι τοῦ φρονήματος τῆς σαρκὸς πρὸς
τὴν ψυχὴν στασιάζοντος, μηδὲ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου
διά τῶν ἐμπαθῶν κινημάτων ἀντιστρατευομένου τῷ
νόμῳ τοῦ νοὸς, καὶ ὥσπερ αίχμάλωτόν τινα τῇ ἀμαρ-
τίᾳ προσάγοντος τὴν ἡττηθεῖσαν ψυχήν · ἀλλὰ πάν-
των τῶν τοιούτων καθαρεύσει τότε ή φύσις. καὶ ἓν
δι’ ἀμφοτέρων ἔσται τὸ φρόνημα, τῆς σαρκός φημι,
καὶ τοῦ πνεύματος, πάσης σωματικῆς διαθέσεως ἐξ·
αφανισθείσης ἀπὸ τῆς φύσεως ’ οὕτω παρακελεύεται
διὰ τοῦ βιδλίου τούτου 6 λόγος τοῖς ἐπαΐουσι, κᾶν ὲν
σαρκὶ ζῶμεν, μηδὲν τοῖς νοήμασι πρὸς αὐτὴν ἐπι-
στρέφεσθαι ο ἀλλά καὶ πρὸς μόνην τὴν ψυχὴν βλέπειν,
καὶ πάσας τάς ἀγαητικάς τούτων ἐμφάσεις καθαράς
τε καὶ ἀμολύντους ἀνατιθέναι τῷ ὑπερέχοντι πάντα
νοῦν ἀγαθῷ Θεῷ ⁶ ᾧ μόνον ἐστὶν ὡς ἀληθῶς, γλυκύ
τε καὶ ἐπιθυμητὸν καὶ ἐράσμιον · οὗ ἡ ἀπόλαυσις ἡ
ἀεὶ γινομένη ἀφορμὴ ’μείζονος ἐπιθυμίας γίνεται, τῇ
1μετουσίᾳ τῶν ἀγαθῶν τὸν πόθον συνεπιτείνουσα. Οὕ-
τως 6 Μωσῆς ἐφίλει τὸν Θεὸν , οὕτως 6 Ἠλίας ’ οὕτως
6 Ἰωάννης ἐφίλει τὸν νυμφίον λέγων ο Ὁ ἔχων τὴν
νύμφην νυμφίος ἐστιν’ ό δὲ φίλος τοῦ νυμφίου
χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. Οὕτως
6 Πέτρος ἐρωτηθεὶς εί φιλεί καὶ ἀγαπᾷ, ὁμολογεῖ μετά
παρρησίας. λέγων · Σὺ οἶδας, Κύριε, ὅτι φιλῶ σε. C
Οὕτως οί λοιποὶ ἀπόστολοι · οὕτως 6 Παῦλος 6 πρὶν
διώκτης, καὶ ἀγαπήσας ὃν οὐχ ἐώρα Χριστὸν, ἔγραφε
λέγων ’ Ἦρμοσάμην ὑμᾶς παρθένον ἁγνὴν παρα-
στῆσαι τῷ Χριστῷ. Οὕτως ἡ νῦν Ἐκκλησία, ἡ νύ μφη
τὸν νυμφίον ἐφίλει. κατά τὴν ἐν τῷ ’ᾼσματι παρθέο
νον τὴν λέγουσαν · Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων
στόματος αὑτοῦ. Οὕτως 6 διά τῆς κατά στόμα γινο·
μένης αὐτῷ παρά τοῦ Θεοῦ ὁμιλίας, καθὼς μαρτυρεί
ἡ Γραφὴ. ὅτι ἐν ἐπιθυμίᾳ μείζονι τῶν τοιούτων φιλη-
‘ μάτων ἐγένετο, μετά τοσαύτας θεοφανείας, ὡς μήπω
τεθεαμένος ίδείν ἀξιῶν τὸν ποθούμενον. Οὕτως οί
λοιποὶ πάντες, οἷς 6 θεῖος πόθος διά βάθους ἐνέκειτο,
οὐδαμοῦ τῆς ἐπιθυμίας ἵσταντο, πᾶν τὸ θεόθεν αὐτοῖς
εἰς ἀπόλαυσιν τοῦ ποθουμένου γινόμενον, ὕλην καὶ
ὑπέκκαυμα ῗτῆς σφοδροτέρας ἐπιθυμίας ποιούμενοι.
derium, quidquid eis divinitus eveniebat, quo fruerentur eo qui desiderabatur, materiam arripientes
ct fomitem majoris desiderii. η
’Ὠσπερ δὴ καὶ νῦν ὴ τῷ θεῷ συναπτομένη ψυχὴ
ἀκορέστως ἔχει τῆς ἀπολαύσεως · ὅσῳ δαψιλέστερον
ἐμφορεῖται τῆς ἀπολαύσεως, τοσοῦτον σφοδρότερον
τοῖς πόθοις ἀκμάζουσα. Ἐπειδὴ γὰρ τά ῥήματα τοῦ
νυμφίου, πνεῦμα καὶ ζωή ἐστι, πᾶς δὲ 6 τῷ πνεύ-
ματι κολλώμενος πνεῦμα γίνεται, καί¹ 6 τῇ ζωῇ συν-
απτόμενος ἀπὸ θανάτου είς τὴν ζωὴν μεταϐαίνει,
κατά τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν ° διά τοῦτο ποθεῖ προσ-
εγγίσαι τὴν ψυχὴν τῇ πηγῇ τῆς πνευματικῆς ζωῆς
"han. unfit). ⁸⁷ ἔωσι-ιι. xxI,15. "ll Cor. ιι, 2. ” Cant. I, 1. squ. ’° Deut. xxxtr, 10. ⁸⁸ Exod.
xxxm, l8. ⁹² ιίοιιιι. v, (id.
PATItOL. GR. XLIV.