PG 44, col. 775
pientiam admiratio: ea de causa statim a procemio
neminis assumitur mentio: ut iis qui legunt, ma-
gnum quidpiam , et quae de eo habetur opinione dig-
num, per hunc librum speretur. Quomodo autem in _
scientia picturae qumdam est omnino materia. in
diversis coloribus, qua: animalis complet imitatio-
nem: qui autem aspicit ad imaginem, qua per co-
lores arte est absoluta, in ea contemplanda non
immoratur in coloribus illitis tabula: : sed intuetur
ad solum formam quam coloribus atlecit artife
ita ctiam convenit in praesenti Scriptura, non in—
tueri ad materiam colorumque: est in verbis, sed
aspicere veluti ad quamdam regis formam, quae in
iis exprimitur per. puras mentis conceptiones. Αι-
bum enim, aut fulvum, aut nigrum, aut rubrum,
aut caeruleum, aut aliquis alius color, sunt haec
verba, si spectentur quae in promptu sunt signifi—
cationes, nempe os, et osculum, et unguentum, et
vinum, et nomina membrorum, et lectulus, et ado-
lcsccntulm, et quae sunt hujusmodi. Qua: autem
per haec efficitur forma, est beatitudo et impatihi-
litus, etcum Deo conjunctio, et alienatio a malis,
et ei quod est vere pulchrum et bonum assimilatio.
Ha? sunt mentis conceptiones et intelligentia, q
Solomoni ferunt testimonium de illa sapientia quae
exsuperat terminos humana: sapientize. Quid enim
fuerit admirabilius, quam ut natumm ipsam eili-
ciat at‘l'cc'tionum suarum expurgatricem, dum per
ea verba quae censentur esse plena all‘ectionibus,
przecipit ac docet impatibilitatem’? Non enim dicit
oportere esse‘extra carnis tuotus obnoxios allecti-
bus. et mortificare membra quae sunt supra terram,
et ore esse purum a verbis patheticis : sed ita af-
ticit animam, ut per ea qua: videntur esse absurda
et indecora, aspiciat ad puritatem, per verba patho-
tica interpretatis mentem ac sententiam, in quam
non cadit interitus. [loc quidem unum nos per
prommia doceat oratio, quod non sunt amplius
homines qui introducuntur, adadyta mysteriorum D
hujus libri, sed per Christi disciplinam sunt tra-
ducti ad id quod est divinius. Sicut suis discipué-
lis testatur Verbum, quod essent homine‘meliores.
quos discrevit ab homine. qum ιι Domino apud
ipsos 'l'acta est distinctio, quando dicit : Quem me ,
‘ dicunt esse homines? Vos autem quem me esse dici-
tis ⁸⁸2 Revera enim per haec verba, quorum quae. in
promptu est significatio, indicat carnales delecta-
tiones, non delahens ad obscenam cogitationem,
sui rerum divinarum philosophiam ad puras de-
ducens mentis conceptioncs : ostendit non amplius
esse hominem, neque habere naturam carne ct
⁸⁸ Μαι-ι’. rm, ‘27.
neminis assumitur mentio: ut iis qui legunt, ma-
gnum quidpiam , et quae de eo habetur opinione dig-
num, per hunc librum speretur. Quomodo autem in _
scientia picturae qumdam est omnino materia. in
diversis coloribus, qua: animalis complet imitatio-
nem: qui autem aspicit ad imaginem, qua per co-
lores arte est absoluta, in ea contemplanda non
immoratur in coloribus illitis tabula: : sed intuetur
ad solum formam quam coloribus atlecit artife
ita ctiam convenit in praesenti Scriptura, non in—
tueri ad materiam colorumque: est in verbis, sed
aspicere veluti ad quamdam regis formam, quae in
iis exprimitur per. puras mentis conceptiones. Αι-
bum enim, aut fulvum, aut nigrum, aut rubrum,
aut caeruleum, aut aliquis alius color, sunt haec
verba, si spectentur quae in promptu sunt signifi—
cationes, nempe os, et osculum, et unguentum, et
vinum, et nomina membrorum, et lectulus, et ado-
lcsccntulm, et quae sunt hujusmodi. Qua: autem
per haec efficitur forma, est beatitudo et impatihi-
litus, etcum Deo conjunctio, et alienatio a malis,
et ei quod est vere pulchrum et bonum assimilatio.
Ha? sunt mentis conceptiones et intelligentia, q
Solomoni ferunt testimonium de illa sapientia quae
exsuperat terminos humana: sapientize. Quid enim
fuerit admirabilius, quam ut natumm ipsam eili-
ciat at‘l'cc'tionum suarum expurgatricem, dum per
ea verba quae censentur esse plena all‘ectionibus,
przecipit ac docet impatibilitatem’? Non enim dicit
oportere esse‘extra carnis tuotus obnoxios allecti-
bus. et mortificare membra quae sunt supra terram,
et ore esse purum a verbis patheticis : sed ita af-
ticit animam, ut per ea qua: videntur esse absurda
et indecora, aspiciat ad puritatem, per verba patho-
tica interpretatis mentem ac sententiam, in quam
non cadit interitus. [loc quidem unum nos per
prommia doceat oratio, quod non sunt amplius
homines qui introducuntur, adadyta mysteriorum D
hujus libri, sed per Christi disciplinam sunt tra-
ducti ad id quod est divinius. Sicut suis discipué-
lis testatur Verbum, quod essent homine‘meliores.
quos discrevit ab homine. qum ιι Domino apud
ipsos 'l'acta est distinctio, quando dicit : Quem me ,
‘ dicunt esse homines? Vos autem quem me esse dici-
tis ⁸⁸2 Revera enim per haec verba, quorum quae. in
promptu est significatio, indicat carnales delecta-
tiones, non delahens ad obscenam cogitationem,
sui rerum divinarum philosophiam ad puras de-
ducens mentis conceptioncs : ostendit non amplius
esse hominem, neque habere naturam carne ct
⁸⁸ Μαι-ι’. rm, ‘27.