PG 45, col. 1322
ex item linigenitus. regnum autem Spiritus san?
:tus, una est omnino regni in Trinitate ratio. Un-
:tionis autem aenigmatica significatio est ut nullam
nter Filium et sanctum Spiritum distantiam esse
mtemus ; nam sicuti inter corporis cutem et olei
unctionem nihil intermedium nec ratio nec sensus
novit. ita indivisa est Filii copulatio cum sancto
Spiritu, ita ut opus sit cum qui Christum [ide velit
ittingere, antea accedere ad unguenti contactum :
iullum est enim membrum illud. quod Spiritu
sancto sit nndum. Propterea confessio de Filii do-
ninatu, in sancto Spiritu a recipientibus ῆι, quibus
per fidem accedentibus undique occurrit sanctus
Spiritus. Si ergo naturaliter rex est Filius, dignitas
autem regni ipse sanctus Spiritus, quo Filius inun-
gitur. quaenam regnijam excogitatur naturalis a se
ipso alienatio?
Π. Deinde et hoc consideremus : Regnum ex
dominatu in subjectos prorsus dignoscitur. Quid
ergo regnanti naturae subjectum est? secula pro-
fecto et'quzccunque in eis sunt ratio nostra imagina-
tur. ι Regnum tuum, ι Scriptura inquit, ι regnum
saeculorum ". Saecula vero dum ait, universum qui
circumambit creatum mundum comprehendit, visi-
bilem et invisibilem: namque in saeculis creata
. . . “unum “unum εἰ
luerunt omnia ab ipsorum saeculorum auctore. Si
ergo regnum una cum rege semper intelligitur, suh-
Ῑεέια a'utem creatura diversum quid esse a domi-
nante in confesso est, quaenam insania est istorum
qui chrisma quidem ceu dignitatem quamdam
addunt ei qui suapte natura rex est; simul tamen
idem chrisma ad subditorum ordinem deprimunt,
quasi dignitate inferius? Si enim de classe subdi.-
torum natura propria Spiritus est, quomodo regali
Filii dignitatedeponitur, dum unctio regni lit? Sin po-
tius principatus ejus ex assumptione ad participan-
dam -regnimajestatem ostenditur, cur opus sit haec
omnia pessumdare. dum ad privatam servilemque
humilitatem deprimitur, famulaeque creaturae adnu-
meretur? Neque enim haec duo de eodem subjecto
pronuntiata, utraque vera esse queunt, nempe ut
sit Dominus atque subditus. Nam si dominatur, do-
minium non patitur; sin famulatur, jam non cum
regnante natura sociatur. Nam sicut homines cum
hominibus, angeli cum angelis et caetera omnia
cum homogeneis spectantur, ita cum uno ex alter-
utris necessario Spiritus sanctus agnoscendus est,
vel cum dominante scilicet vel cum subjecta natura.
Medium autem in his ratio non agnoscitquidquam ;
neque existimari 'potest, aliquam esse natura pro-
prietatem inter creatum et increatum , novo modo
excogitatam, quae utrumaue participet, neutrum
E2
:tus, una est omnino regni in Trinitate ratio. Un-
:tionis autem aenigmatica significatio est ut nullam
nter Filium et sanctum Spiritum distantiam esse
mtemus ; nam sicuti inter corporis cutem et olei
unctionem nihil intermedium nec ratio nec sensus
novit. ita indivisa est Filii copulatio cum sancto
Spiritu, ita ut opus sit cum qui Christum [ide velit
ittingere, antea accedere ad unguenti contactum :
iullum est enim membrum illud. quod Spiritu
sancto sit nndum. Propterea confessio de Filii do-
ninatu, in sancto Spiritu a recipientibus ῆι, quibus
per fidem accedentibus undique occurrit sanctus
Spiritus. Si ergo naturaliter rex est Filius, dignitas
autem regni ipse sanctus Spiritus, quo Filius inun-
gitur. quaenam regnijam excogitatur naturalis a se
ipso alienatio?
Π. Deinde et hoc consideremus : Regnum ex
dominatu in subjectos prorsus dignoscitur. Quid
ergo regnanti naturae subjectum est? secula pro-
fecto et'quzccunque in eis sunt ratio nostra imagina-
tur. ι Regnum tuum, ι Scriptura inquit, ι regnum
saeculorum ". Saecula vero dum ait, universum qui
circumambit creatum mundum comprehendit, visi-
bilem et invisibilem: namque in saeculis creata
. . . “unum “unum εἰ
luerunt omnia ab ipsorum saeculorum auctore. Si
ergo regnum una cum rege semper intelligitur, suh-
Ῑεέια a'utem creatura diversum quid esse a domi-
nante in confesso est, quaenam insania est istorum
qui chrisma quidem ceu dignitatem quamdam
addunt ei qui suapte natura rex est; simul tamen
idem chrisma ad subditorum ordinem deprimunt,
quasi dignitate inferius? Si enim de classe subdi.-
torum natura propria Spiritus est, quomodo regali
Filii dignitatedeponitur, dum unctio regni lit? Sin po-
tius principatus ejus ex assumptione ad participan-
dam -regnimajestatem ostenditur, cur opus sit haec
omnia pessumdare. dum ad privatam servilemque
humilitatem deprimitur, famulaeque creaturae adnu-
meretur? Neque enim haec duo de eodem subjecto
pronuntiata, utraque vera esse queunt, nempe ut
sit Dominus atque subditus. Nam si dominatur, do-
minium non patitur; sin famulatur, jam non cum
regnante natura sociatur. Nam sicut homines cum
hominibus, angeli cum angelis et caetera omnia
cum homogeneis spectantur, ita cum uno ex alter-
utris necessario Spiritus sanctus agnoscendus est,
vel cum dominante scilicet vel cum subjecta natura.
Medium autem in his ratio non agnoscitquidquam ;
neque existimari 'potest, aliquam esse natura pro-
prietatem inter creatum et increatum , novo modo
excogitatam, quae utrumaue participet, neutrum
E2