PG 45, col. 185
ταυτότητος, τὴν κοινωνίαν τῆς φύσεως.
Τὺ μὴ σύνθρονον τῆς βασιλείας λέγειν εἶναι τῷ
Harp! τὸν Υίὺν, πολλὴν μαρτυρεῖ τῷ Εὐνομίῳ τὴν
τῶν θείων λογίων μελέτην, ὃς ὲκ τῆς ἄγαν προσοχῆς
τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, οὔπω ἤκουσεν, ὅτι Τὰ
ἅνωφρονεῖτε, οὗ ὀ Χριστός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ
Πατρός καθήμενος, καὶ ὅτι ὲν δεξιᾷ τοῦ θρόνου
τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν· καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ. ὧν οὐκ
ἂν ῥᾳδίως τις τὸ πλῆθος ἑξαριθμήσειεν· ἆπερ μήπω
μαθὼν 6 Εὐνόμιος ἀπαγορεύει σύνθρονον εἶναι τῷ
Πατρὶ τὸν Υίόν. Τὸ δὲ σύγκληρον τῆς ἐξουσίας, μᾶλ-
λον ὡς ἀνόητον παραδραμεῖν χρὴ, ἢ ὡς ἀσεϐὲς διε-
λέγξαι. Τίνα γὰρ διάνοιαν ἔχειὴτοῦ συγκλήρουλέξις,
ἐκ τῆς κοινῆς τοῦ λόγου καταχρήσεως, οὐκ ἔστιν
εὑρεῖν. Ἐπὶ τὸν ἱματισμὸν τοῦ Κυρίου βάλλουσι
κλῆρον, καθὼς ὴ Γραφὴ λέγει, οἱ μὴ βουλόμενοι
διασχίσαι τὸν δεσποτικὸν χιτῶνα, ἀλλ’ ἐνὸς αὐτῶν
ποιῆσαι κτῆμα, ᾧ ἂν 6 κλῆρος χαρίσηται. 0i τοίνυν
πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τοῦ χιτῶνος διακληρούμενοι,
δύνανται ἴσως σύγκληροιλέγεσθαι.’ Ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ ι
τοῦ Πατοὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
ἐν τῇ φύσει οὔσης τῆς ἐξουσίας. Τό τε γὰρ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον ὅπου θέλει πνεῖ-Ι καὶ πάντα ὲν πᾶσιν
ὲνεργεῖ καθὼς βούλεται , καὶ 6 Υίὸς δι’ οὗ τὰ πάντα
ίγένετο ὁρατά ’τε καὶ ἀόρατα ὲν τοῖς οὐρανοῖς καὶ¹
ἐπὶ τῆς γῆς , πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησε υ καὶ οὓς
θῦει ζωοποιεῖ· καὶ ό Πατὴρ ἑν τῇ ίδίςι ἐξουσίᾳ
τοὺς χρόνους ἔθετο, ἀπὸ τῶν χρόνων δὲ. καὶ πάντα
τὰ ὲν τῷ χρόνῳ γεγενημένα , νοοῦμεν εἶναι τῷ Πα-
rp! ὑπεξούσια. Ei οὖν ὲν ἐξουσίᾳ τοῦ ποιεῖν ἃ βού-
λονται 6 Πατὴρ καὶ 6 Υἱὸς, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὡς
εἴπομεν ἁποδέδεικται’ τίνα νοῦν ή τοῦ συγκλήρου
τῆς ἐξουσίας λέξις ἔχεις Κατιδεῖν ούκ ἔστιν· 6 γὰρ
πάντων κληρονόμος , ὁ τῶν αἰώνων δημιουργὸς, 6 τῇ
δόξῃ τοῦ Πατρδς συνεκλάμπων. καὶ χαρακτηρίζων
ὲν ἑαυτῷ τοῦ Πατρὸς τὴν ὑπόστασιν, πάντα ὃσα 6
Πατὴρ αὐτὸς ἔχει, καὶ πάσης ἐξουσίας Κύριός ἐστιν ·
ού μεθισταμένης ἀπὸ τοῦ Ματρὸς εἰς τὸν Υίὸν τῆς
αξίας· ἀλλὰ καὶ παρ’ αὐτῷ μενούσης καὶ ὲν ἐκείνῳ
ι)
οὔσης. Ὀ τε γὰρ ἐν τῷΠατρὶ ὣν μετὰ πάσης δηλαδὴ
τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως ἐστιν ἐν τῷ Πατρί’ καὶ ὖ ἐν
ἑαυτῷ τὸν Πατέρα ἔχων, πᾶσαν περιέχει τὴν πατρι-
κὴν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν. Ὄλον γὰρ ἕχει ἐν ἑαυτῷ
τὸν Πατέρα’ καὶ οὐχὶ μέρος αὑτοῦ. ὐ δὲ, ὅλον ἔχων
zz". τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ παντως ἔχει. Τί οὖν νοῶν
Εύνόμιος ἀποφαίνεται, μὴ ἔχειν τὸν Πατέρα σύγκλη-
ρον τῆς ἐξουσίας; Εἴποιεν ἂν ἴσως οἱ τῆς ματαιότη-
τος αὐτοῦ μαθηταί· ὁ γὰρ εἰδὼς ἐπαΐειν λόγων, τὰ
δίχα διανοίας λεγόμενα, ὁμολογεῖ συνεῖναι μὴ δύνα-
σθαι. Οὐκ ἔχει, φησὶ, σύγκληρον τῆς ἐξουσίας 6 Πα-
τήρ. Ti; γάρ ἐστιν 6 λέγων ὲκ διακληρώσεως ὑπὲρ
⁸⁷1 Cor. xv, tl. ⁸⁸ Coloss. ut, l.
" Joan
Τὺ μὴ σύνθρονον τῆς βασιλείας λέγειν εἶναι τῷ
Harp! τὸν Υίὺν, πολλὴν μαρτυρεῖ τῷ Εὐνομίῳ τὴν
τῶν θείων λογίων μελέτην, ὃς ὲκ τῆς ἄγαν προσοχῆς
τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, οὔπω ἤκουσεν, ὅτι Τὰ
ἅνωφρονεῖτε, οὗ ὀ Χριστός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ
Πατρός καθήμενος, καὶ ὅτι ὲν δεξιᾷ τοῦ θρόνου
τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν· καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ. ὧν οὐκ
ἂν ῥᾳδίως τις τὸ πλῆθος ἑξαριθμήσειεν· ἆπερ μήπω
μαθὼν 6 Εὐνόμιος ἀπαγορεύει σύνθρονον εἶναι τῷ
Πατρὶ τὸν Υίόν. Τὸ δὲ σύγκληρον τῆς ἐξουσίας, μᾶλ-
λον ὡς ἀνόητον παραδραμεῖν χρὴ, ἢ ὡς ἀσεϐὲς διε-
λέγξαι. Τίνα γὰρ διάνοιαν ἔχειὴτοῦ συγκλήρουλέξις,
ἐκ τῆς κοινῆς τοῦ λόγου καταχρήσεως, οὐκ ἔστιν
εὑρεῖν. Ἐπὶ τὸν ἱματισμὸν τοῦ Κυρίου βάλλουσι
κλῆρον, καθὼς ὴ Γραφὴ λέγει, οἱ μὴ βουλόμενοι
διασχίσαι τὸν δεσποτικὸν χιτῶνα, ἀλλ’ ἐνὸς αὐτῶν
ποιῆσαι κτῆμα, ᾧ ἂν 6 κλῆρος χαρίσηται. 0i τοίνυν
πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τοῦ χιτῶνος διακληρούμενοι,
δύνανται ἴσως σύγκληροιλέγεσθαι.’ Ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ ι
τοῦ Πατοὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
ἐν τῇ φύσει οὔσης τῆς ἐξουσίας. Τό τε γὰρ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον ὅπου θέλει πνεῖ-Ι καὶ πάντα ὲν πᾶσιν
ὲνεργεῖ καθὼς βούλεται , καὶ 6 Υίὸς δι’ οὗ τὰ πάντα
ίγένετο ὁρατά ’τε καὶ ἀόρατα ὲν τοῖς οὐρανοῖς καὶ¹
ἐπὶ τῆς γῆς , πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησε υ καὶ οὓς
θῦει ζωοποιεῖ· καὶ ό Πατὴρ ἑν τῇ ίδίςι ἐξουσίᾳ
τοὺς χρόνους ἔθετο, ἀπὸ τῶν χρόνων δὲ. καὶ πάντα
τὰ ὲν τῷ χρόνῳ γεγενημένα , νοοῦμεν εἶναι τῷ Πα-
rp! ὑπεξούσια. Ei οὖν ὲν ἐξουσίᾳ τοῦ ποιεῖν ἃ βού-
λονται 6 Πατὴρ καὶ 6 Υἱὸς, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὡς
εἴπομεν ἁποδέδεικται’ τίνα νοῦν ή τοῦ συγκλήρου
τῆς ἐξουσίας λέξις ἔχεις Κατιδεῖν ούκ ἔστιν· 6 γὰρ
πάντων κληρονόμος , ὁ τῶν αἰώνων δημιουργὸς, 6 τῇ
δόξῃ τοῦ Πατρδς συνεκλάμπων. καὶ χαρακτηρίζων
ὲν ἑαυτῷ τοῦ Πατρὸς τὴν ὑπόστασιν, πάντα ὃσα 6
Πατὴρ αὐτὸς ἔχει, καὶ πάσης ἐξουσίας Κύριός ἐστιν ·
ού μεθισταμένης ἀπὸ τοῦ Ματρὸς εἰς τὸν Υίὸν τῆς
αξίας· ἀλλὰ καὶ παρ’ αὐτῷ μενούσης καὶ ὲν ἐκείνῳ
ι)
οὔσης. Ὀ τε γὰρ ἐν τῷΠατρὶ ὣν μετὰ πάσης δηλαδὴ
τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως ἐστιν ἐν τῷ Πατρί’ καὶ ὖ ἐν
ἑαυτῷ τὸν Πατέρα ἔχων, πᾶσαν περιέχει τὴν πατρι-
κὴν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν. Ὄλον γὰρ ἕχει ἐν ἑαυτῷ
τὸν Πατέρα’ καὶ οὐχὶ μέρος αὑτοῦ. ὐ δὲ, ὅλον ἔχων
zz". τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ παντως ἔχει. Τί οὖν νοῶν
Εύνόμιος ἀποφαίνεται, μὴ ἔχειν τὸν Πατέρα σύγκλη-
ρον τῆς ἐξουσίας; Εἴποιεν ἂν ἴσως οἱ τῆς ματαιότη-
τος αὐτοῦ μαθηταί· ὁ γὰρ εἰδὼς ἐπαΐειν λόγων, τὰ
δίχα διανοίας λεγόμενα, ὁμολογεῖ συνεῖναι μὴ δύνα-
σθαι. Οὐκ ἔχει, φησὶ, σύγκληρον τῆς ἐξουσίας 6 Πα-
τήρ. Ti; γάρ ἐστιν 6 λέγων ὲκ διακληρώσεως ὑπὲρ
⁸⁷1 Cor. xv, tl. ⁸⁸ Coloss. ut, l.
" Joan