PG 46, col. 1034
EPSTOLA VI.
post Constantinopolitanam primam sgnodum, nel eo temuupore, quo Nyssenus ab exæsilio reversus est. Quis
enim crederet, redeuntem episcopum eo cum honore, cumque iis lætitiæ significationibus, quæ in haσ
Epistola describuntur, exrceprum fuisse, nisi vet diuturno tempore procul ab Ecclesia exæstitisset, vel post
egregiam aliquam operams Ecctesiæ naaatam, ad sedemm suam reversus esset ? Si prior conajectura placet,
scripta est hrc Epistola anno 381 dcsinemnte; ain vero posterior conpectura maois arrserit, dicenduns
est scriptam fuisss vel paulo ante alentis abitam, vet statim ab ejus morte, quæ contigit die nona Au-
Salvavit nos, ut par erat, Dominus, quos tuis
precibus prosequens, dimisisti, ejusque erga nos
benignitatis argumentum evidens tibi narrabo. Bbi
enim primum sol supra locum illum stetit, quem
pone Earsum reliquimus, coactis illico nubi-
bus, serenum cœlum in profundas se tenebras
densamque caliginem induit: tum nostra e nubi-
bus corpora perlans, frigida, roscidaque aura,
cademque humidissima, magnam vim imbris jam-
jam ruituram prænuntiare; ad lævam crebra erum-
pere tonitrua, quihus rapida et alternantia præ-
cedebant fulgura: quin etiam quotquot erant tam
hinc atque inde, quam a fronte et a tergo mon-
tes nubibus uddequaque tegebantur; jatoque nu-
bes, quæ nostro impendebat capiti, postquam
acri vehementique vento abrepta , alio dclata fuit,.
hiemem peperit, ac nos, quod olim lsraelitis
Dei miracnlo contigit, quantumvis pluvia unde-
quaque circumdati, nullis tamen aquis aspersi,
Vestenam usque iter confecimus; ubi divertenti-
bus nobis et quietem capientibus mulis, tum a
Deo datum est aeri pluviæ signum. At postquam
eo in loco trium quatuorve circiter horarum spatio
corpora abunde curavimus, Deus rursus pluviamus
cohibet, et rheda velocius quam antea ferebatur,
in molli scilicet luto minimeque alto facillime
eurrentibus rotis. Porro via, quæ inter 1ocum il-
lum et civitatulam nosiram est, tota ffumine sl-
luitur, et in eamdem pasem in quam luit amnis,
ducitur.ipæ euoque crebris distinctæ sunt oppi-
dulis, iisque apud viam sitis nec inter se mut-
tum distantibua.Tots itaque, ob hanc nunquam in-
terruptam oppidorum seriem, homiibus partimα
obviam venientibus, partim proseqnentibus, iis-
que omnibus multas gaudio miscentibus lacrymas,
sineintermissione repleta erat. Aerem non admo-
dum molesta aquæ irroratio humectabat; parum
emendatiο, βαρεῖα νεφέλη. Agitur enim a Gregorio,
non de nube quavis, sed de ea quæ caput suum ob-
texit : idcirco rectissime bxevi seu pacua, nomi-
nata. Id. pag. 95.
(19) ΔΜέχρις Οὐεστηνῆς. Cod. Med. μέχρι Οὐε-
στίνην. - Nescio an apud alium quempiam sci-
ptorem loci hujus mentio habeatur.
(20) Supervacanea hic videtur partiqula γάρ.
(2I) Καὶ γὰρ ἡραιιόνων ἀναπαυσάντων. Id. cod.
καὶ τοὺς ἡμιόνους ἀναπαυσάντων (ἡμῶν[.
(22) Ἐαυτῷ. Med. ἑαυτοῦ.
(23) Ita emendandum censui Vaicanum codicess
in quo scribitur ἔθλιβε τὸ νέφος.
ss
post Constantinopolitanam primam sgnodum, nel eo temuupore, quo Nyssenus ab exæsilio reversus est. Quis
enim crederet, redeuntem episcopum eo cum honore, cumque iis lætitiæ significationibus, quæ in haσ
Epistola describuntur, exrceprum fuisse, nisi vet diuturno tempore procul ab Ecclesia exæstitisset, vel post
egregiam aliquam operams Ecctesiæ naaatam, ad sedemm suam reversus esset ? Si prior conajectura placet,
scripta est hrc Epistola anno 381 dcsinemnte; ain vero posterior conpectura maois arrserit, dicenduns
est scriptam fuisss vel paulo ante alentis abitam, vet statim ab ejus morte, quæ contigit die nona Au-
Salvavit nos, ut par erat, Dominus, quos tuis
precibus prosequens, dimisisti, ejusque erga nos
benignitatis argumentum evidens tibi narrabo. Bbi
enim primum sol supra locum illum stetit, quem
pone Earsum reliquimus, coactis illico nubi-
bus, serenum cœlum in profundas se tenebras
densamque caliginem induit: tum nostra e nubi-
bus corpora perlans, frigida, roscidaque aura,
cademque humidissima, magnam vim imbris jam-
jam ruituram prænuntiare; ad lævam crebra erum-
pere tonitrua, quihus rapida et alternantia præ-
cedebant fulgura: quin etiam quotquot erant tam
hinc atque inde, quam a fronte et a tergo mon-
tes nubibus uddequaque tegebantur; jatoque nu-
bes, quæ nostro impendebat capiti, postquam
acri vehementique vento abrepta , alio dclata fuit,.
hiemem peperit, ac nos, quod olim lsraelitis
Dei miracnlo contigit, quantumvis pluvia unde-
quaque circumdati, nullis tamen aquis aspersi,
Vestenam usque iter confecimus; ubi divertenti-
bus nobis et quietem capientibus mulis, tum a
Deo datum est aeri pluviæ signum. At postquam
eo in loco trium quatuorve circiter horarum spatio
corpora abunde curavimus, Deus rursus pluviamus
cohibet, et rheda velocius quam antea ferebatur,
in molli scilicet luto minimeque alto facillime
eurrentibus rotis. Porro via, quæ inter 1ocum il-
lum et civitatulam nosiram est, tota ffumine sl-
luitur, et in eamdem pasem in quam luit amnis,
ducitur.ipæ euoque crebris distinctæ sunt oppi-
dulis, iisque apud viam sitis nec inter se mut-
tum distantibua.Tots itaque, ob hanc nunquam in-
terruptam oppidorum seriem, homiibus partimα
obviam venientibus, partim proseqnentibus, iis-
que omnibus multas gaudio miscentibus lacrymas,
sineintermissione repleta erat. Aerem non admo-
dum molesta aquæ irroratio humectabat; parum
emendatiο, βαρεῖα νεφέλη. Agitur enim a Gregorio,
non de nube quavis, sed de ea quæ caput suum ob-
texit : idcirco rectissime bxevi seu pacua, nomi-
nata. Id. pag. 95.
(19) ΔΜέχρις Οὐεστηνῆς. Cod. Med. μέχρι Οὐε-
στίνην. - Nescio an apud alium quempiam sci-
ptorem loci hujus mentio habeatur.
(20) Supervacanea hic videtur partiqula γάρ.
(2I) Καὶ γὰρ ἡραιιόνων ἀναπαυσάντων. Id. cod.
καὶ τοὺς ἡμιόνους ἀναπαυσάντων (ἡμῶν[.
(22) Ἐαυτῷ. Med. ἑαυτοῦ.
(23) Ita emendandum censui Vaicanum codicess
in quo scribitur ἔθλιβε τὸ νέφος.
ss