PG 46, col. 1180
γάλου μυστηρίου προαναφώνησις. Δεῦτε οὖν καὶ
ὑμεῖς, Πατέρες καὶ ἀδελφοὶ πνευματικοὶ, οἱ ἑορτά⁴
ζειν δεδιδαγμένοι ὲν καινότητι πνεύματος, καὶ οὐ πα-
λαιότητι γράμματος, οἱ ὲν ἀζύμοις είλικρινείας καὶ
ἀληθείας τὸ τίμιον κα)⁸ ζωοποιὺν Πάσχα τῆς θυσίας
Χριστοῦ ἑορτάζειν ὀφείλοντεςυ οἱ τῇ θεία ἀναγεννήο
σει.τοῦ ἁγίου βαπτίσματος τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον
ἀποθέμενοι, τὸν κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης
φθειρόμενον, καὶ τδν νέον ἐνδυσάμενοι, τὸν ἀνακαιο
νούμενον είς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος·
Β Aelim, ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἁλαλὰξωμεγ
τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι ήμῶν. Εἴπωμεν τὸ, Ὡς eadem
τὰ ἔργα σου, Κύριε .' εί καὶ ὲν τῷ πλήθει τῆς δυνά-
μεώς σου οἱ ἐχθροί σου ἐψεύσαντο, ἑκουσίως πρδς τὸ
ιρανὲν τῷ κόσμῳ θεῖόν σου φῶςτούς ὀφθαλμοὺς
μύσαντες. Προφθὰσωμεν τὸ πρόσωπον αὑτοῦ
ἐξομολογήσει, καί ἐν ψαλμοῖς diuidi,"pr αὐτῷ.
Ἀνενέγκωμεν θυσίαν αἰνέσεως διαπαντὸς τῷ Θεῷ,
τουτέστι καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι
αὐτοῦ, τῆς τε εὐποιίας καὶ κοινωνίας μὴ ὲπιλαθά-
μεθαο τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ est;
ἵνα τὸν ῥύπον τῆς ἁμαρτίας ἀπονιᾲῦμεθα, καί
ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ή πνευματικὴ ἡμῶν νεὸ-
της · καθάπερ καὶ τοῦ μακαρίου πρεσϐύτου Συμεῶ·
νος, ἵνα καὶ ἡμεῖς εἰρηνικῶς τε καὶ περιχαρῶς ὲν
ἀγαθῇ πεποιθήσει καὶ σωτηρίῳ ἑλπίδι πρὸς τὴν τοῦ
βίον ἔξοδον δράμωμεν, καὶ μὴ μετ’ αἰσχύνης au“.
δέους τὸν παρόντα βίον ὐπεξέλθωμεν, καὶ τρόπον τινὶ
μὴ βουλόμενοι, καθάπερ οἱ πονηρὰ ἑαυτοῖς συνεγκλι-
Ᾱιόέές, ἀηδῆ τε καὶ κατεστυγημένην τοῦ βασιλέως
τὴν ἐπιστασίαν ἔχουσι. Μιμησώμεθα τῆς μακαρίας
Ἀννης τὸ ὲν νηστείαις τε καὶ προσευχαῖς σύντονον
καὶ⁸ άνένδοτον· μὴ γυναικὸς χείρους φανείημεν, καὶ
ταῦτα ὐπὸ τὴν σκιὰν πολιτευομένης τοῦ νόμου, ἐνίει
τὸ ὲν τούτοις εὐδόκιμον σπάνιον. Ἀλλ’ ἡμεῖς τῷ φωτὶ
καταλαμπόμενοι τῆς χάριτος. καὶ τῷ τρανῷ τε xz".
ὲκτυπωτέρῳ τῆς ἐλπίδος βοηθούμενοι, καὶ τῷ κράτει
τοῦ Πνεύματος δυναμούμενοι, μὴ χωρισθῶμεν τῶν
ἱερῶν διδαγμάτων, ἐξ ὧν ή σωτήριος ἕξις ταῖς *ψυ-
Ῑ) χαῖς ὲντίκτεσθαι εἴωθεν · καθάπερ κάκείνη άχὼμριο
στος εἶναι τοῦ ἱεροῦ μεμαρτύρηται, μὴ περιπλαζέρ
μεθα τοὺς λογισμοὺς ἀπὸ τοῦ θείου φόϐου, ἀλλ’ ἐξ
αὐτοῦ τε καὶ ὲν αὐτῷ τὰς σάρκας ήμῶν καὶ τὰ νοή-
ματα, κατὰ τὴν τοῦ προφήτου εὐχὴν, καθηλώσωμεν.
Ἀκού σωμεν τοῦ μεγάλου Παύλου διδάσκοντος · Ἠρμίιε
σάμην ὑμᾶς ἑνί ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῇ-
σαίι τῷ Χριστῷ, καὶ μὴ τὰς πρὸς αὐτὸν συνθήκας ἀίει
τήσωμεν διὰ τῆς πρὸς τὸν φθορέα τῆς ζωῆς ήμύν
ἐπιμιξίας ὲκ τοῦ ποιεῖν τὰ ἐκείνου Θελήματα · xi:
τούτῳ μιμούμενοι τῆς προφήτιδος τὸ σῶφρόν τε zz!
μονόξυγον · άλλὰ κατὰτὸ πρόχειρονλμὴ ἀπολειιρθείητε
τῆς μιμήσεως, ὅσοι μονογαμίας ὲλύθητε,κα“ιεί δυνα-
ιι, 2.
ὑμεῖς, Πατέρες καὶ ἀδελφοὶ πνευματικοὶ, οἱ ἑορτά⁴
ζειν δεδιδαγμένοι ὲν καινότητι πνεύματος, καὶ οὐ πα-
λαιότητι γράμματος, οἱ ὲν ἀζύμοις είλικρινείας καὶ
ἀληθείας τὸ τίμιον κα)⁸ ζωοποιὺν Πάσχα τῆς θυσίας
Χριστοῦ ἑορτάζειν ὀφείλοντεςυ οἱ τῇ θεία ἀναγεννήο
σει.τοῦ ἁγίου βαπτίσματος τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον
ἀποθέμενοι, τὸν κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης
φθειρόμενον, καὶ τδν νέον ἐνδυσάμενοι, τὸν ἀνακαιο
νούμενον είς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος·
Β Aelim, ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἁλαλὰξωμεγ
τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι ήμῶν. Εἴπωμεν τὸ, Ὡς eadem
τὰ ἔργα σου, Κύριε .' εί καὶ ὲν τῷ πλήθει τῆς δυνά-
μεώς σου οἱ ἐχθροί σου ἐψεύσαντο, ἑκουσίως πρδς τὸ
ιρανὲν τῷ κόσμῳ θεῖόν σου φῶςτούς ὀφθαλμοὺς
μύσαντες. Προφθὰσωμεν τὸ πρόσωπον αὑτοῦ
ἐξομολογήσει, καί ἐν ψαλμοῖς diuidi,"pr αὐτῷ.
Ἀνενέγκωμεν θυσίαν αἰνέσεως διαπαντὸς τῷ Θεῷ,
τουτέστι καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι
αὐτοῦ, τῆς τε εὐποιίας καὶ κοινωνίας μὴ ὲπιλαθά-
μεθαο τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ est;
ἵνα τὸν ῥύπον τῆς ἁμαρτίας ἀπονιᾲῦμεθα, καί
ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ή πνευματικὴ ἡμῶν νεὸ-
της · καθάπερ καὶ τοῦ μακαρίου πρεσϐύτου Συμεῶ·
νος, ἵνα καὶ ἡμεῖς εἰρηνικῶς τε καὶ περιχαρῶς ὲν
ἀγαθῇ πεποιθήσει καὶ σωτηρίῳ ἑλπίδι πρὸς τὴν τοῦ
βίον ἔξοδον δράμωμεν, καὶ μὴ μετ’ αἰσχύνης au“.
δέους τὸν παρόντα βίον ὐπεξέλθωμεν, καὶ τρόπον τινὶ
μὴ βουλόμενοι, καθάπερ οἱ πονηρὰ ἑαυτοῖς συνεγκλι-
Ᾱιόέές, ἀηδῆ τε καὶ κατεστυγημένην τοῦ βασιλέως
τὴν ἐπιστασίαν ἔχουσι. Μιμησώμεθα τῆς μακαρίας
Ἀννης τὸ ὲν νηστείαις τε καὶ προσευχαῖς σύντονον
καὶ⁸ άνένδοτον· μὴ γυναικὸς χείρους φανείημεν, καὶ
ταῦτα ὐπὸ τὴν σκιὰν πολιτευομένης τοῦ νόμου, ἐνίει
τὸ ὲν τούτοις εὐδόκιμον σπάνιον. Ἀλλ’ ἡμεῖς τῷ φωτὶ
καταλαμπόμενοι τῆς χάριτος. καὶ τῷ τρανῷ τε xz".
ὲκτυπωτέρῳ τῆς ἐλπίδος βοηθούμενοι, καὶ τῷ κράτει
τοῦ Πνεύματος δυναμούμενοι, μὴ χωρισθῶμεν τῶν
ἱερῶν διδαγμάτων, ἐξ ὧν ή σωτήριος ἕξις ταῖς *ψυ-
Ῑ) χαῖς ὲντίκτεσθαι εἴωθεν · καθάπερ κάκείνη άχὼμριο
στος εἶναι τοῦ ἱεροῦ μεμαρτύρηται, μὴ περιπλαζέρ
μεθα τοὺς λογισμοὺς ἀπὸ τοῦ θείου φόϐου, ἀλλ’ ἐξ
αὐτοῦ τε καὶ ὲν αὐτῷ τὰς σάρκας ήμῶν καὶ τὰ νοή-
ματα, κατὰ τὴν τοῦ προφήτου εὐχὴν, καθηλώσωμεν.
Ἀκού σωμεν τοῦ μεγάλου Παύλου διδάσκοντος · Ἠρμίιε
σάμην ὑμᾶς ἑνί ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῇ-
σαίι τῷ Χριστῷ, καὶ μὴ τὰς πρὸς αὐτὸν συνθήκας ἀίει
τήσωμεν διὰ τῆς πρὸς τὸν φθορέα τῆς ζωῆς ήμύν
ἐπιμιξίας ὲκ τοῦ ποιεῖν τὰ ἐκείνου Θελήματα · xi:
τούτῳ μιμούμενοι τῆς προφήτιδος τὸ σῶφρόν τε zz!
μονόξυγον · άλλὰ κατὰτὸ πρόχειρονλμὴ ἀπολειιρθείητε
τῆς μιμήσεως, ὅσοι μονογαμίας ὲλύθητε,κα“ιεί δυνα-
ιι, 2.