PG 46, col. 15
In English: On the Soul and the Resurrection 1
nere? ——M.Quid veroqua maxime de causa tibi ,
inquit magistra, ipsa per sese mortis necessitas
acerba atque molesta videtur? Non enim satis est
ad criminandum et conquerendum consuetudo
eorum , qui ratione minus utnntur.—G. Quid enim-
‘vero , annon res digna maeroris est , ad eam inquam
ego, cum videmus eum, qui paulo ante vivebat et
loquebatur, sine spiritu, sine voce, immobilem
'rcpente factum, omniaque ei sensuum naturalia
vasa et instrumenta exstincta, non oculis, non au-
ribus, non alio quoquam eorum, quorum appre-
hensionem, subsidium atque auxilium sensus habet,
operante atque oflicium suum faciente? cui sive
ignem sive ferrum admoveas, sive gladio corpus
incidas, sive carnivoris feris obiicias, sive humi
defodias, ad omnia similiter jaccns edicitur. Cum
igitur in his consistere mutatio videatur, vitalisque
illa causa, quaecunque tandem illa erat, repente
visui subducta atque exstincta incertum quo con-
cesserit, ubi vel lateat, quemadmodum in lucerna
exstincta lit, cum flamma, qua: modo in ea accensa
’ erat, neque in ellychnio manet, neque alio quopiam
transit ac recedit, sed ad extremum interitum et
abolitionem redigitur atque transmigrat, qui fieri
possit, ut tantam mutationem, qui nulla re certa
confirmetur, sine animi dolore terre possit? Exitu
enim anima: audito, quod quidem relictum est, vi-
demus, quod autem separatum atque disiunctum
est, tum ipsum quid tandem secundum naturam sit, tum in quid concesserit, atque redactum sit,
ignoramus, non aere, non terra, non aqua, non alio quopiam elemento in sese ostendente illam
praeter rem, et vitio librarii, qui priorem vocis
ejlusdentt formam incondite scriptam delere ne-
ιι exera .
exerat.
“legitimis τοῦ θανάτου. lta legecum ms. utroque
sine voce ἀναγκαῖον, quam edita habent. Neque
enim hic ad necessitatem mortis simpliciter, sed
ad ea, qua; mortis sunt in universum, respicitur.
(27,) Βλέπωμεν. lla utrumque ms. pro βλέπομεν.
(‘28) (fat ἄναυδον. lta ms. utrumque, quod et
versio Latina recte expressit, quamvis in Graeco
edito non exstet.
(29) τῼ uterque codex habet in editis omissum,
quod tamen versio Latina habet.
(50) Ἀναζέμῃᾳ Ms. ᾼ ἀνατέμνῃς. Prius praefe-
rendum suadentseqnentia verba ejusdem temporis
προθῇς et ὲγζιρύΐῃς.
(51) Ποοθηρ. ta ι
(si) flgodfie._lt'a ex ms. B et “ex lectione margi-
nali τοῇ ίΑ, _qui in textu exhibet προσθῇς ηὶίῐιίιε
recte. Nam de rebus in cibum propositis non_t:poa-
τῗθημι, sed προτίθημι usurpatur; v.0. apud Sopho-
c em :
cunn Ζ
Προθέντ⁹ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων.
(5%) Ἀπαντα. ιῖοάρκ Α habet ἅπαν.
(55) '0 κείμενος ἔχει. Posteriorem vocem ex
utroque cod. restitui. Eam enim sensus omnino
Γοῗὲίξιὲλέπηται. lla iterum pro βλέπεται, quod
llll'll.
inquit magistra, ipsa per sese mortis necessitas
acerba atque molesta videtur? Non enim satis est
ad criminandum et conquerendum consuetudo
eorum , qui ratione minus utnntur.—G. Quid enim-
‘vero , annon res digna maeroris est , ad eam inquam
ego, cum videmus eum, qui paulo ante vivebat et
loquebatur, sine spiritu, sine voce, immobilem
'rcpente factum, omniaque ei sensuum naturalia
vasa et instrumenta exstincta, non oculis, non au-
ribus, non alio quoquam eorum, quorum appre-
hensionem, subsidium atque auxilium sensus habet,
operante atque oflicium suum faciente? cui sive
ignem sive ferrum admoveas, sive gladio corpus
incidas, sive carnivoris feris obiicias, sive humi
defodias, ad omnia similiter jaccns edicitur. Cum
igitur in his consistere mutatio videatur, vitalisque
illa causa, quaecunque tandem illa erat, repente
visui subducta atque exstincta incertum quo con-
cesserit, ubi vel lateat, quemadmodum in lucerna
exstincta lit, cum flamma, qua: modo in ea accensa
’ erat, neque in ellychnio manet, neque alio quopiam
transit ac recedit, sed ad extremum interitum et
abolitionem redigitur atque transmigrat, qui fieri
possit, ut tantam mutationem, qui nulla re certa
confirmetur, sine animi dolore terre possit? Exitu
enim anima: audito, quod quidem relictum est, vi-
demus, quod autem separatum atque disiunctum
est, tum ipsum quid tandem secundum naturam sit, tum in quid concesserit, atque redactum sit,
ignoramus, non aere, non terra, non aqua, non alio quopiam elemento in sese ostendente illam
praeter rem, et vitio librarii, qui priorem vocis
ejlusdentt formam incondite scriptam delere ne-
ιι exera .
exerat.
“legitimis τοῦ θανάτου. lta legecum ms. utroque
sine voce ἀναγκαῖον, quam edita habent. Neque
enim hic ad necessitatem mortis simpliciter, sed
ad ea, qua; mortis sunt in universum, respicitur.
(27,) Βλέπωμεν. lla utrumque ms. pro βλέπομεν.
(‘28) (fat ἄναυδον. lta ms. utrumque, quod et
versio Latina recte expressit, quamvis in Graeco
edito non exstet.
(29) τῼ uterque codex habet in editis omissum,
quod tamen versio Latina habet.
(50) Ἀναζέμῃᾳ Ms. ᾼ ἀνατέμνῃς. Prius praefe-
rendum suadentseqnentia verba ejusdem temporis
προθῇς et ὲγζιρύΐῃς.
(51) Ποοθηρ. ta ι
(si) flgodfie._lt'a ex ms. B et “ex lectione margi-
nali τοῇ ίΑ, _qui in textu exhibet προσθῇς ηὶίῐιίιε
recte. Nam de rebus in cibum propositis non_t:poa-
τῗθημι, sed προτίθημι usurpatur; v.0. apud Sopho-
c em :
cunn Ζ
Προθέντ⁹ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων.
(5%) Ἀπαντα. ιῖοάρκ Α habet ἅπαν.
(55) '0 κείμενος ἔχει. Posteriorem vocem ex
utroque cod. restitui. Eam enim sensus omnino
Γοῗὲίξιὲλέπηται. lla iterum pro βλέπεται, quod
llll'll.