PG 46, col. 188
In English: On Infants' Early Deaths 1
κακῶν οὐδενὸς, λῃσταὶ καὶ ἀνδροφόνοι, καὶ πατρίδων
προδόται, ἢ εῐ τι τούτων ἐστὶν ὲναγέστερον (οἷον
πατροφόνοι τε καὶ μητρολῷαι, καὶ⁵ παιδοκτόνοι, καὶ
ταῖς παρανόμοις μίξεσιν ἐπιλυσσῶντες) , oi τοιοῦτοί
τινες ὄντες, ὲν τῇ κακίᾳ ταύτῃ γηράσκουσιν· πῶς
ἐρεῖ τις συμϐαίνειν ταῦτα τοῖς προεξητασμένοις ; El
γάρ τὸ πρὸ ὧρας ἀνάρπαστον, ὼς ἂν μὴ είς τέλος
κατά τὸ ὑπόδειγμα,τοῦ συμποσίου τοῖς πάθεσι τῆς
ζωῆς ταύτης ὲλλαιμαργήσειεν, προνοητικῶς ὑπεξ-
άγεται τοῦ βιωτικοῦ συμποσίου ° τίνος χάριν ό τοις
οὗτος ’μέχρι γήρως ἐμπαροινεῖ τῷ συμποσίῳ, πονη-
ράν ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς συμπόταις τὴν τῶν κακῶν
ἑωλοκρασίαν ὲπισκεδάζων;
Ἀλλά διά τί, πάντως ἐρεῖς, τὸν μὲν προνοητικῶς
ὑπεξάγει τοῦ βίου πρὶν τελειωθῆναι διὰ τοῦ κακοῦ τὴν
προαίρεσιν, τὸν δὲ καταλείπειγενέσθαι τοιοῦτον, ὡς
ἄμεινον αὐτῷ εἶναι τὸ μὴ γενέσθαι ὄλως; Πρὸς δὲ τοῦτο
τοιοῦτόν τινα τοῖς εὐγνωμονεστέρας ἀποδώσομεν
λόγον, ὅτι πολλάκις ή ζωὴ τῶν εὗ βεϐιωκότων καὶ
τοῖς ἐξ αὐτῶν αἰτίατοῦ βελτίονος γίνεται. Καὶ μυρίαι
τούτων ἐκ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς αἱ μαρτυρίαι,
δι’ ὧν σαφῶς διδασκόμεθα τῆς παρά τοῦ Θεοῦ γενο-
μένης τοῖς ἀξίοις κηδεμονίας κα)⁵ τοὺς ἐξ αὐτῶν συμ- ε
μετέχειν. Ἀγαθὸν δ’ ἂν εἴη κεφάλαιον καὶ τὸ ἐμπο-
δών τινι πρὸς κακίαν γενέσθαι τῷ μέλλοντι πάντως
κατ’ ἐκείνην βιώσεσθαι. Ἐπεὶ δὲ τῶν ἀδήλων ό λό-
γος ἐνταῦθα καταστοχάζεται, πάντως οὐδεὶς αίτιάσε-
ται, πολλαχῆ τοῦ στοχασμοῦ τὴν διάνοιαν ἄγοντος.
Οὐ μόνον’ γάρ τοῖς κανθηγουμένοις ’τοῦ γένους εἴποι
τις ἂν τὸν Θεὸν χαριζόμενον ὑπεξάγειν τῆς κακῆς
ζωῆς τὸν κατ’ αὐτὴν βιωσόμενον, ἀλλ’ εἰ καὶ μηδὲν
εἴη τοιοῦτον ἐπὶ τῶν πρὸ ὥρας ἀναρπαζομένων, οὑ-
δὲν ἀπεικὸς οἴεσθαι, τὸ χαλεπώτερον ἂν ἐκείνους dw-
τιλαμόἀνεσθαι τοῦ κατά κακίαν βίου, ἢ τούτων ἔκα-
στον τῶν ἐπὶ πονηρίᾳ γνωρισθέντων παρά τὸν βίον.
Τὸ γάρ μηδὲν ἀθεεὶ γίνεσθαι, διὰ πολλῶν ἐγνώκαμεν ο η
τὸ δὲ αὖ πάλιν μὴ τυχαῖά τε καὶ ἄλογα εἶναι τά θεό-
θεν οίκονομούμενα, πᾶς ἂν ὁμολογήσειεν, εἰδὼς ὅτι
όΘεδς λόγος ἐστὶ, καὶ σοφία, καὶ πᾶσα ἀρετὴ καὶ
ἀλήθεια,... τὸ μὴ ὲνάρετόν τε καὶ ἔξω τοῦ ἀληθοῦς
καταδέξαιτο. Εἴτε οὖν κατὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας
ἄωροι τινες ἁναρπάζονται, εἴτε τι καὶ ἕτερον παρὰ
τά εἰρημένα ἐστὶ, τὸ πάντως ἐπὶ σκοπῷ τῷ βελτίονι
ταῦτα γίνεσθαι συνομολογεῖσθαι προσήκει. Οἶδα δέ
τινα καὶ λόγον ἕτερον παρὰ τῆς τοῦ Ἀποστόλου σος
φίας μαθὼν, δι’ ὃν τινες τῶν κατά κακίαν ὑπερδαλο
προδόται, ἢ εῐ τι τούτων ἐστὶν ὲναγέστερον (οἷον
πατροφόνοι τε καὶ μητρολῷαι, καὶ⁵ παιδοκτόνοι, καὶ
ταῖς παρανόμοις μίξεσιν ἐπιλυσσῶντες) , oi τοιοῦτοί
τινες ὄντες, ὲν τῇ κακίᾳ ταύτῃ γηράσκουσιν· πῶς
ἐρεῖ τις συμϐαίνειν ταῦτα τοῖς προεξητασμένοις ; El
γάρ τὸ πρὸ ὧρας ἀνάρπαστον, ὼς ἂν μὴ είς τέλος
κατά τὸ ὑπόδειγμα,τοῦ συμποσίου τοῖς πάθεσι τῆς
ζωῆς ταύτης ὲλλαιμαργήσειεν, προνοητικῶς ὑπεξ-
άγεται τοῦ βιωτικοῦ συμποσίου ° τίνος χάριν ό τοις
οὗτος ’μέχρι γήρως ἐμπαροινεῖ τῷ συμποσίῳ, πονη-
ράν ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς συμπόταις τὴν τῶν κακῶν
ἑωλοκρασίαν ὲπισκεδάζων;
Ἀλλά διά τί, πάντως ἐρεῖς, τὸν μὲν προνοητικῶς
ὑπεξάγει τοῦ βίου πρὶν τελειωθῆναι διὰ τοῦ κακοῦ τὴν
προαίρεσιν, τὸν δὲ καταλείπειγενέσθαι τοιοῦτον, ὡς
ἄμεινον αὐτῷ εἶναι τὸ μὴ γενέσθαι ὄλως; Πρὸς δὲ τοῦτο
τοιοῦτόν τινα τοῖς εὐγνωμονεστέρας ἀποδώσομεν
λόγον, ὅτι πολλάκις ή ζωὴ τῶν εὗ βεϐιωκότων καὶ
τοῖς ἐξ αὐτῶν αἰτίατοῦ βελτίονος γίνεται. Καὶ μυρίαι
τούτων ἐκ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς αἱ μαρτυρίαι,
δι’ ὧν σαφῶς διδασκόμεθα τῆς παρά τοῦ Θεοῦ γενο-
μένης τοῖς ἀξίοις κηδεμονίας κα)⁵ τοὺς ἐξ αὐτῶν συμ- ε
μετέχειν. Ἀγαθὸν δ’ ἂν εἴη κεφάλαιον καὶ τὸ ἐμπο-
δών τινι πρὸς κακίαν γενέσθαι τῷ μέλλοντι πάντως
κατ’ ἐκείνην βιώσεσθαι. Ἐπεὶ δὲ τῶν ἀδήλων ό λό-
γος ἐνταῦθα καταστοχάζεται, πάντως οὐδεὶς αίτιάσε-
ται, πολλαχῆ τοῦ στοχασμοῦ τὴν διάνοιαν ἄγοντος.
Οὐ μόνον’ γάρ τοῖς κανθηγουμένοις ’τοῦ γένους εἴποι
τις ἂν τὸν Θεὸν χαριζόμενον ὑπεξάγειν τῆς κακῆς
ζωῆς τὸν κατ’ αὐτὴν βιωσόμενον, ἀλλ’ εἰ καὶ μηδὲν
εἴη τοιοῦτον ἐπὶ τῶν πρὸ ὥρας ἀναρπαζομένων, οὑ-
δὲν ἀπεικὸς οἴεσθαι, τὸ χαλεπώτερον ἂν ἐκείνους dw-
τιλαμόἀνεσθαι τοῦ κατά κακίαν βίου, ἢ τούτων ἔκα-
στον τῶν ἐπὶ πονηρίᾳ γνωρισθέντων παρά τὸν βίον.
Τὸ γάρ μηδὲν ἀθεεὶ γίνεσθαι, διὰ πολλῶν ἐγνώκαμεν ο η
τὸ δὲ αὖ πάλιν μὴ τυχαῖά τε καὶ ἄλογα εἶναι τά θεό-
θεν οίκονομούμενα, πᾶς ἂν ὁμολογήσειεν, εἰδὼς ὅτι
όΘεδς λόγος ἐστὶ, καὶ σοφία, καὶ πᾶσα ἀρετὴ καὶ
ἀλήθεια,... τὸ μὴ ὲνάρετόν τε καὶ ἔξω τοῦ ἀληθοῦς
καταδέξαιτο. Εἴτε οὖν κατὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας
ἄωροι τινες ἁναρπάζονται, εἴτε τι καὶ ἕτερον παρὰ
τά εἰρημένα ἐστὶ, τὸ πάντως ἐπὶ σκοπῷ τῷ βελτίονι
ταῦτα γίνεσθαι συνομολογεῖσθαι προσήκει. Οἶδα δέ
τινα καὶ λόγον ἕτερον παρὰ τῆς τοῦ Ἀποστόλου σος
φίας μαθὼν, δι’ ὃν τινες τῶν κατά κακίαν ὑπερδαλο