PG 46, col. 516
τοῖς δὲ μιαροῖς καὶ παρανόμοις καὶ μίσους ἀξιος. Λυ-
πεῖ γὰρ τὴν ἁμαρτίαν κωλύων· καί με τοῦτο μετά
τῶν ἔξωθεν πραγμάτων ἱκανῶς καὶ ὴ ἐκκλησιαστικὴ
ἱστορία διδάσκει. Τίς κρείττων ποιμὴν Μωσέως; τίς
δὲ ἄρχων ἐμμελὴς οὓτω καὶ ήπιος, πάντα γινόμενος
τῷ λαῷ, τροφεὺς, στρατηγὸς, ἱερεὺς , αὐτοπατὴρ, ἐν
πολέμοις σώζων, ἐν ἐρήμῳ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα
χορηγῶν ἀγαθὰ, δικάζων ἐμμελῶς, ἀπλανῶς ὁδηγῶν;
καίτοι ἐπὶ τούτων κατεστασιάσθη ὡς ἀδικῶν, ὑϐρίσθη
ὡς βλάπτων, κατεγογγύσθη ὼς οἱ κλέπτοντες καὶ
νοσφιζόμενοι ι ἐὸλασφημήθη ὡς ἀνεπιστήμων στρα-
τηγδς καὶ προστάτης οὐκ ἀγαθὸς, ἐκινδύνευσε καὶ
αὐτῆς τῆς ἱερωσύνης ἀπελαθῆναι, ἡνίκα Δαθάν καὶ
Ἀὄειρὼν καὶ υἱοὶ Κορέ δῆμον στασιώδη μεθ’ ἑαυτῶν
τοῦ λαοῦ ἀπορρήξαντες, βέϐηλοι τῶν άγίων ἱερεῖς
ἐφιλονείκουν εἶναι, καὶ τὰς θυμιατρίδας μετεχειρί-
ζοντο, καὶ ὅσον οὐδέπω τῶν ἁγίων ἥπτοντο, καὶ τὺ
πῦρ ἀνῆπτον τὸ μυστικὸν, ὃ πρὸ τοῦ θυμιάματος
τοὺς θυμιῶντας κατέφλεξε. Kal. τοσοῦτόν γέ ἐστιν
εὐπρόσκρουστον προστασία λαοῦ καὶ. τὸ διδασκαλικὸν
ἐπιτήδευμα , ὥστε οὐδὲ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Μωῢσέως
ἐφείσαντο· ἀλλὰ καὶ Μαρία κατελάλει, καὶ Ἀαρὼν
ἐλοιδόρει, καὶ τὸ φορτικὴν τῆς ἀρχῆς τὴν φυσικὴν
παρώξυνεν εὐνοιαν , καὶ τούς οἰκειοτάτους τῷ πολυο
μόχθῳ ἀνδρὶ ἐπανέστησεν. Ἀλλ’ οὐδὲν περὶ τοῦτο’ ό
μὲν γὰρ ἦν Μωῡσῆς, καὶ οὐδὲν ἑαυτοῦ χείρων ἐγένετο·
οί δὲ τῶν εξς τὸν ἡγεμόνα πλημμελημάτων παρά
Θεοῦ τὰς δίκας καὶ ἀπῃτήθησαν, καὶ ἀπέτισαν. Τί οἱ
μετά τοῦτον; Οὐχ Ἡσαΐας τὴν εὐσέϐειαν διδάσκων
ἐπρίσθη; υύχ Ἱερεμίας τὴν εἰδωλολατρείαν ἀποκη-
ρύττων κατεόοήθη, καὶ λάκκοι αὐτὸν καὶ τιμωρίαι
καταρῤακτῶν διεδέξαντο; Οὐ Ζαχαρίας μεταξὺ τοῦ
ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐπολεμήθη καὶ ἐφονεύθη ;
'0 Κύριος ἡμῶν [ό] αὐτὸς οὐ περὶ τῶν προϐάτων, ὁ
ποιμὴν, ὲσφάγη; οὐ περὶ τῶν παιδευομένων μιση·
θεὶς ἐσταυρώθῆς Τί Παῦλον τῆς κεφαλῆς ἀπέτεμε;
τί Πέτρον ἐπὶ τὸν σταυρὸν ὓψωσες τί τοὺς καθ’
ἕκαστον τῶν μαθητῶν ταῖς ποικίλαις τιμωρίαις παρ-
έδωκεν; Οὐ τὸ κωλύειν τὴν ἁμαρτίαν, καὶ παιδεύειν
δικαιοσύνην, Ἀεὶ γάρ ἐχθροὶ τῶν ἐλεγχομένων
μαθητῶν οἱ τῆς ἀληθείας φίλοι τε καὶ διδάσκαλοι.
Ἡμεῖς δὲ οὐδέπω ὺπέρ τῆς ἀληθείας ἐρραπίσθημεν,
οὐδέπω τῇ σαρκὶ τὸν κίνδυνον ἐδεξάμεθα. Καὶ τί μέγα
ἂν γογγυσθῶμεν, οί τοῦ σταυρωθέντκ διάκονοι ; Ὠς
πατὴρ ἢ μήτηρ δέχομαί σου τὰς σκληρότητας καὶ
παροξυσμούς.
πεῖ γὰρ τὴν ἁμαρτίαν κωλύων· καί με τοῦτο μετά
τῶν ἔξωθεν πραγμάτων ἱκανῶς καὶ ὴ ἐκκλησιαστικὴ
ἱστορία διδάσκει. Τίς κρείττων ποιμὴν Μωσέως; τίς
δὲ ἄρχων ἐμμελὴς οὓτω καὶ ήπιος, πάντα γινόμενος
τῷ λαῷ, τροφεὺς, στρατηγὸς, ἱερεὺς , αὐτοπατὴρ, ἐν
πολέμοις σώζων, ἐν ἐρήμῳ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα
χορηγῶν ἀγαθὰ, δικάζων ἐμμελῶς, ἀπλανῶς ὁδηγῶν;
καίτοι ἐπὶ τούτων κατεστασιάσθη ὡς ἀδικῶν, ὑϐρίσθη
ὡς βλάπτων, κατεγογγύσθη ὼς οἱ κλέπτοντες καὶ
νοσφιζόμενοι ι ἐὸλασφημήθη ὡς ἀνεπιστήμων στρα-
τηγδς καὶ προστάτης οὐκ ἀγαθὸς, ἐκινδύνευσε καὶ
αὐτῆς τῆς ἱερωσύνης ἀπελαθῆναι, ἡνίκα Δαθάν καὶ
Ἀὄειρὼν καὶ υἱοὶ Κορέ δῆμον στασιώδη μεθ’ ἑαυτῶν
τοῦ λαοῦ ἀπορρήξαντες, βέϐηλοι τῶν άγίων ἱερεῖς
ἐφιλονείκουν εἶναι, καὶ τὰς θυμιατρίδας μετεχειρί-
ζοντο, καὶ ὅσον οὐδέπω τῶν ἁγίων ἥπτοντο, καὶ τὺ
πῦρ ἀνῆπτον τὸ μυστικὸν, ὃ πρὸ τοῦ θυμιάματος
τοὺς θυμιῶντας κατέφλεξε. Kal. τοσοῦτόν γέ ἐστιν
εὐπρόσκρουστον προστασία λαοῦ καὶ. τὸ διδασκαλικὸν
ἐπιτήδευμα , ὥστε οὐδὲ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Μωῢσέως
ἐφείσαντο· ἀλλὰ καὶ Μαρία κατελάλει, καὶ Ἀαρὼν
ἐλοιδόρει, καὶ τὸ φορτικὴν τῆς ἀρχῆς τὴν φυσικὴν
παρώξυνεν εὐνοιαν , καὶ τούς οἰκειοτάτους τῷ πολυο
μόχθῳ ἀνδρὶ ἐπανέστησεν. Ἀλλ’ οὐδὲν περὶ τοῦτο’ ό
μὲν γὰρ ἦν Μωῡσῆς, καὶ οὐδὲν ἑαυτοῦ χείρων ἐγένετο·
οί δὲ τῶν εξς τὸν ἡγεμόνα πλημμελημάτων παρά
Θεοῦ τὰς δίκας καὶ ἀπῃτήθησαν, καὶ ἀπέτισαν. Τί οἱ
μετά τοῦτον; Οὐχ Ἡσαΐας τὴν εὐσέϐειαν διδάσκων
ἐπρίσθη; υύχ Ἱερεμίας τὴν εἰδωλολατρείαν ἀποκη-
ρύττων κατεόοήθη, καὶ λάκκοι αὐτὸν καὶ τιμωρίαι
καταρῤακτῶν διεδέξαντο; Οὐ Ζαχαρίας μεταξὺ τοῦ
ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐπολεμήθη καὶ ἐφονεύθη ;
'0 Κύριος ἡμῶν [ό] αὐτὸς οὐ περὶ τῶν προϐάτων, ὁ
ποιμὴν, ὲσφάγη; οὐ περὶ τῶν παιδευομένων μιση·
θεὶς ἐσταυρώθῆς Τί Παῦλον τῆς κεφαλῆς ἀπέτεμε;
τί Πέτρον ἐπὶ τὸν σταυρὸν ὓψωσες τί τοὺς καθ’
ἕκαστον τῶν μαθητῶν ταῖς ποικίλαις τιμωρίαις παρ-
έδωκεν; Οὐ τὸ κωλύειν τὴν ἁμαρτίαν, καὶ παιδεύειν
δικαιοσύνην, Ἀεὶ γάρ ἐχθροὶ τῶν ἐλεγχομένων
μαθητῶν οἱ τῆς ἀληθείας φίλοι τε καὶ διδάσκαλοι.
Ἡμεῖς δὲ οὐδέπω ὺπέρ τῆς ἀληθείας ἐρραπίσθημεν,
οὐδέπω τῇ σαρκὶ τὸν κίνδυνον ἐδεξάμεθα. Καὶ τί μέγα
ἂν γογγυσθῶμεν, οί τοῦ σταυρωθέντκ διάκονοι ; Ὠς
πατὴρ ἢ μήτηρ δέχομαί σου τὰς σκληρότητας καὶ
παροξυσμούς.