PG 46, col. 548
ἀλλά ταύτην τὴν κληρονομίαν οἱ μὲν ἐφεξῆς διάδο-
χοι παρά πατρὸς ἐκδεχόμενοι μέχρι τῶν πατέρων
ὴ μῶν διεσώσαντο ° ἡ δὲ ἄσωτος αὕτη γενεὰ οὐκ ἐφύ-
λαξε. Πῶς οἴχεται τῶν χειρῶν ἡμῶν διαρρυεὶς τῆς
ἀγωγῆς 6 πλοῦτος; ἡμεῖς τῆς ἀγάπης πτωχεύομεν,
καὶ ἄλλοι ἡμετέροις ἀγαθοῖς ἐναϐρύνονται. Ἐζήλωσα
ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις-,οὓτως φησὶνόΨαλμῳδός. Ἐγὼ ι
δὲ μικρόν τι παρῳδήσας τὸ ρηθένάναγνώσομαι,Ἐζή-
λωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις, ἐζήλωσα εἰρήνην ἁμαρτωλῶν
θεωρῶν. Ἐκεῖνοι ἀλλήλοις συνίστανται, καὶ ἡμεῖς
ἀπ’ ἀλλήλων διατεμνόμεθα. Ἐκεῖνοι ἑαυτοῖς συνασπί-
ζουσι, καὶ ἡμεῖς τὸν ἡμέτερον συνασπισμὸν διαλύομεν.
κλέψας τὸ ἡμέτερον κτῆμα 6 τῶν ψυχῶν λωποδύτης
τοῖς ἐχθροῖς τῆς ἀληθείας φέρων προσέρῤιψεν,ούκ
ἐκείνους εὐεργετῶν, τοῦτο μηδεὶς οἰέσθω ⁸ 6 γὰρ ι
τῶν κακῶν εὑρετὴς εὐεργέτης γενέσθαι ού δύναται ο
ἀλλ’ ἵνα χείρους αὐτοὺς ἐν τῇ περὶ τὸ κακὸν συμ·
πνοίᾳ πα ρασκευάσῃ.
ut eos in malarum rerum concordia deteriores
Ἀλλά τί μοι τοὺς ἔξω κρίνειν; φησὶν 6 είπιίιν.
Ἐγὼ δὲ πῶς ἀδακρυτὶ βαστάσω τὴν τῶν ἀδελφῶν
ἀλλοτρίωσιν; Πῶς ᾤχετο καταλιπὼν τὴν πατρῴαν
οὐσίαν 6 ἀδελφὸς 6 νέος οὗτοςς Ἀλλος ἐκεῖνος 6 ἐν
τῷ Εὐαγγελίῳ δηλούμενος, κᾶν ὑποκρύπτῃ τῇ πολιᾷ
’τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς τὴν νεότητα, πῶς ἀνεχώρη-
σεν είςαχώραν μακρὰν δραπετεύσας ἀπὸ τῆς πίστεωςς
Πῶς οἴχεται καὶ αὐτὸς ήμισεύσας τοῦ πατρὸς τὴν
οὐσίαν ἐν τῷ καθελκύσαι τὰ ύψηλά τῶν δογμάτων
πρὸς τά ταπεινά καὶ χοιρώδη νοήματα , ταῖς αἱ·
ρετικαῖς πόρναις προσδαπανήσας τὸν πλοῦτονς
Πόρνη γάρ ἐστιν ἠ αἵρεσις, ταῖς ήγαπημέναις ἡδοναῖς
γοητεύουσα. Et γὰρ ἔλθοι ποτέ είς ἑαυτὸν, ὥσπερ
ἐκεῖνος ἐί γὰρ ἐπιθυμήσειε πάλιν τῆς πατρῴας τρο-
φῆς ο εἰ γάρ ἐπαναδράμῃ πρὸς τὴν πλουσίαν τρά-
πεζαν, ἐν πολὺς 6 ἐπιούσιος ἄρτος, 6 τρέφων τοὺς
τοῦ Κυρίου μισθίους· μίσθιοι δὲ τοῦ Θεοῦ πάντες
οὗτοι, οἱ ἐπ’ ἐλπίδι τῆς ἐπαγγελίας τὸν ἀμπελῶνα
τοῦ Θεοῦ ἐργαζόμενοι⁹ οἷος ἂν ἐγένετο πρὸς αὑτὸν ό
δρόμος, οὐχ ἐνὸς πατρὸς, ἀλλά τοσούτων πατέρων
προσαπαντώντων, περιπλεκομένων , ἀσπαζομένων
φιλήμασιν; Ἦνέχθη στολὴ τῆς πίστεως ὴ πρώτη,
ἢν αἱ τριακόσιαι ὀκτὼ καὶ⁵ δέκα ψυχαὶ καλῶς spt-
θέουσαι τῇ Ἐκκλησία ἐξύφηναν. Ἐκεῖθεν τῇ χειρὶ
δακτύλιος ἐκτετυπωμένην ἔχων ὲν ἐαυτῷ τὴν σφρα-
γῖδα τῆς πίστεως, οἱ χοροὶ, 6 μόσχος, ή συμφωνία,
τά ἄλλα πάντα ὅσα ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ κατείλεκται,
πλὴν τῆς τοῦ ἀδελφοῦ ζηλοτυπίας. Ἀλλά τί μάτην
ὀνείρους ἐαυτοίς ἀναπλάττομενς Ἐσκλήρυνται κάρ-
διαιτῶν ἀδελφῶν, καὶ ἀντιτύπως ἔχουσι, τοὺς κοι-
νοὺς πατέρας προϐάλλονται, καί⁵ τὴν κληρονομίαν
τὴν ἀπ’ αὐτῶν ού προσδέχονται, τῆς κοινῆς εὐγενείας
iXlll, 2. ⁸⁵ l Cor. ιιι, μ. ⁸⁸ Luc. xv, Η sqq.
χοι παρά πατρὸς ἐκδεχόμενοι μέχρι τῶν πατέρων
ὴ μῶν διεσώσαντο ° ἡ δὲ ἄσωτος αὕτη γενεὰ οὐκ ἐφύ-
λαξε. Πῶς οἴχεται τῶν χειρῶν ἡμῶν διαρρυεὶς τῆς
ἀγωγῆς 6 πλοῦτος; ἡμεῖς τῆς ἀγάπης πτωχεύομεν,
καὶ ἄλλοι ἡμετέροις ἀγαθοῖς ἐναϐρύνονται. Ἐζήλωσα
ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις-,οὓτως φησὶνόΨαλμῳδός. Ἐγὼ ι
δὲ μικρόν τι παρῳδήσας τὸ ρηθένάναγνώσομαι,Ἐζή-
λωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις, ἐζήλωσα εἰρήνην ἁμαρτωλῶν
θεωρῶν. Ἐκεῖνοι ἀλλήλοις συνίστανται, καὶ ἡμεῖς
ἀπ’ ἀλλήλων διατεμνόμεθα. Ἐκεῖνοι ἑαυτοῖς συνασπί-
ζουσι, καὶ ἡμεῖς τὸν ἡμέτερον συνασπισμὸν διαλύομεν.
κλέψας τὸ ἡμέτερον κτῆμα 6 τῶν ψυχῶν λωποδύτης
τοῖς ἐχθροῖς τῆς ἀληθείας φέρων προσέρῤιψεν,ούκ
ἐκείνους εὐεργετῶν, τοῦτο μηδεὶς οἰέσθω ⁸ 6 γὰρ ι
τῶν κακῶν εὑρετὴς εὐεργέτης γενέσθαι ού δύναται ο
ἀλλ’ ἵνα χείρους αὐτοὺς ἐν τῇ περὶ τὸ κακὸν συμ·
πνοίᾳ πα ρασκευάσῃ.
ut eos in malarum rerum concordia deteriores
Ἀλλά τί μοι τοὺς ἔξω κρίνειν; φησὶν 6 είπιίιν.
Ἐγὼ δὲ πῶς ἀδακρυτὶ βαστάσω τὴν τῶν ἀδελφῶν
ἀλλοτρίωσιν; Πῶς ᾤχετο καταλιπὼν τὴν πατρῴαν
οὐσίαν 6 ἀδελφὸς 6 νέος οὗτοςς Ἀλλος ἐκεῖνος 6 ἐν
τῷ Εὐαγγελίῳ δηλούμενος, κᾶν ὑποκρύπτῃ τῇ πολιᾷ
’τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς τὴν νεότητα, πῶς ἀνεχώρη-
σεν είςαχώραν μακρὰν δραπετεύσας ἀπὸ τῆς πίστεωςς
Πῶς οἴχεται καὶ αὐτὸς ήμισεύσας τοῦ πατρὸς τὴν
οὐσίαν ἐν τῷ καθελκύσαι τὰ ύψηλά τῶν δογμάτων
πρὸς τά ταπεινά καὶ χοιρώδη νοήματα , ταῖς αἱ·
ρετικαῖς πόρναις προσδαπανήσας τὸν πλοῦτονς
Πόρνη γάρ ἐστιν ἠ αἵρεσις, ταῖς ήγαπημέναις ἡδοναῖς
γοητεύουσα. Et γὰρ ἔλθοι ποτέ είς ἑαυτὸν, ὥσπερ
ἐκεῖνος ἐί γὰρ ἐπιθυμήσειε πάλιν τῆς πατρῴας τρο-
φῆς ο εἰ γάρ ἐπαναδράμῃ πρὸς τὴν πλουσίαν τρά-
πεζαν, ἐν πολὺς 6 ἐπιούσιος ἄρτος, 6 τρέφων τοὺς
τοῦ Κυρίου μισθίους· μίσθιοι δὲ τοῦ Θεοῦ πάντες
οὗτοι, οἱ ἐπ’ ἐλπίδι τῆς ἐπαγγελίας τὸν ἀμπελῶνα
τοῦ Θεοῦ ἐργαζόμενοι⁹ οἷος ἂν ἐγένετο πρὸς αὑτὸν ό
δρόμος, οὐχ ἐνὸς πατρὸς, ἀλλά τοσούτων πατέρων
προσαπαντώντων, περιπλεκομένων , ἀσπαζομένων
φιλήμασιν; Ἦνέχθη στολὴ τῆς πίστεως ὴ πρώτη,
ἢν αἱ τριακόσιαι ὀκτὼ καὶ⁵ δέκα ψυχαὶ καλῶς spt-
θέουσαι τῇ Ἐκκλησία ἐξύφηναν. Ἐκεῖθεν τῇ χειρὶ
δακτύλιος ἐκτετυπωμένην ἔχων ὲν ἐαυτῷ τὴν σφρα-
γῖδα τῆς πίστεως, οἱ χοροὶ, 6 μόσχος, ή συμφωνία,
τά ἄλλα πάντα ὅσα ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ κατείλεκται,
πλὴν τῆς τοῦ ἀδελφοῦ ζηλοτυπίας. Ἀλλά τί μάτην
ὀνείρους ἐαυτοίς ἀναπλάττομενς Ἐσκλήρυνται κάρ-
διαιτῶν ἀδελφῶν, καὶ ἀντιτύπως ἔχουσι, τοὺς κοι-
νοὺς πατέρας προϐάλλονται, καί⁵ τὴν κληρονομίαν
τὴν ἀπ’ αὐτῶν ού προσδέχονται, τῆς κοινῆς εὐγενείας
iXlll, 2. ⁸⁵ l Cor. ιιι, μ. ⁸⁸ Luc. xv, Η sqq.