PG 46, col. 691
omnia se praebet pastor egregius, gratiamque suam
ad omnem usum apte distribuit. Ex quibus omni-
bus Ecclesiam instruit, oportere te primum boni
pastoris ovem fieri per bonam catechesim et initia-
tionem ad divina: doctrina: pascua fontesque de-
ductum, ut cum illo sepeliaris per baptismum in
mortem, neque tamen mortem ejusmodi reformi-
dare. Non enim mors est ista, sed mortis umbra et
similitudo.Nam iiambulavero, inquit, in medio um-
bra: mortis, non timebo, ut malum, id quod accide-
rit, quoniam tu mecum es ε’. Deinde spiritus virga
consolatur. Spiritus enim consolator est. Tum
mensam mysticam proponit ex adverso mensa: dte—
monum instructam. Per idololatriam enim homi-
num vitam afflixerunt daemones, quibus contraria
est Spiritus mensa. Ad bare oleo spiritus caput un-
git, et vinum, quod laetitia cor al‘ticit', addens,
sobriam illam animo ebrietatem injicit, et e cadu-
cis fluxisque rebus mentem trahit ad sempiternas.
Etenim qui tali est affectus ebrietate, brevem vitam
cum immortalitate commutat, et in longitudine
diermn habitat in domo Domini. Haec nobis in uno
Psalmorum elargitus, ad majorem et perfectiorem
in altero, qui proxime sequitur, voluptatem animum
excitat, cujus sententiam vobis, si videtur, paucis
explicabo. Domini est terra et plenitudo ejus ³. Quid ς
igitur. novi contingit, homo, si Deus noster in terra
visus est, si cum hominib‘its vixit? Ipse terram
creavit et condidit. Quare nec inusitatum nec ab-
surdum est, ut ad propria Dominus veniat. Neque
enim in orbe versatur alieno, sed in eo quem ipse
constituit et fabricatus est, qui super maria terram
fundavit et ell’eeit, ut secus fluminum decursum
optime collocata esset. Quam autem ob causam ad-
venit, nisi ut te ex peccati voragine liberatum, et
regni currum, id est, virtutis institutum in ipso
ascensu adhibentem, in montem adduceret? Neque
enim licet in montem illum ascendere. nisi virtu-
tes tihi comites adjunxeris, et innocens manibus
fueris, et nullo scelere coinquinatus, sed mundo
corde ad nullam vanitatem animum tuum appli- υ
eueris, nee dolo proximum tuum deceperis. Istius
ascensus praemium est benedictio, huic repositam
Deus misericordiam largitur. Hac est generatio
quaerentium eum, per virtutem in sublime conscen-
dentium, et quwrentium faciem Dei Iacob.
πλησίον ἐξαρτυόμενος. Ταύτης τῆς ἀναϐάσεως ἔπαθλον ἐστιν ἡ εὐλογία· τούτῳ δίδωσι τὴν ἀποκειμένην
ἐλεημοσύνην 6 Κύριοςο Αὕτη ἐστὶν ἠ τῶν ζητούντων αὑτὸν γενεὰ, τῶν δι’ ἀρετῆς πρὸς ὕψος ἀναϐαινόν-
των. καὶ ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Ἰακώϐ.
Hujusce psalmi pars reliqua forsitan evangelica
etiam voce doctrinaque sublimior est. Nam Evan-
gelium Domini consuetudinem et vitam, quam
egit in terra, et ejus reditum in calum narrat. Hic
‘Psal. 1:11,! sqq. ¹⁶ Psal. un, 4.
ad omnem usum apte distribuit. Ex quibus omni-
bus Ecclesiam instruit, oportere te primum boni
pastoris ovem fieri per bonam catechesim et initia-
tionem ad divina: doctrina: pascua fontesque de-
ductum, ut cum illo sepeliaris per baptismum in
mortem, neque tamen mortem ejusmodi reformi-
dare. Non enim mors est ista, sed mortis umbra et
similitudo.Nam iiambulavero, inquit, in medio um-
bra: mortis, non timebo, ut malum, id quod accide-
rit, quoniam tu mecum es ε’. Deinde spiritus virga
consolatur. Spiritus enim consolator est. Tum
mensam mysticam proponit ex adverso mensa: dte—
monum instructam. Per idololatriam enim homi-
num vitam afflixerunt daemones, quibus contraria
est Spiritus mensa. Ad bare oleo spiritus caput un-
git, et vinum, quod laetitia cor al‘ticit', addens,
sobriam illam animo ebrietatem injicit, et e cadu-
cis fluxisque rebus mentem trahit ad sempiternas.
Etenim qui tali est affectus ebrietate, brevem vitam
cum immortalitate commutat, et in longitudine
diermn habitat in domo Domini. Haec nobis in uno
Psalmorum elargitus, ad majorem et perfectiorem
in altero, qui proxime sequitur, voluptatem animum
excitat, cujus sententiam vobis, si videtur, paucis
explicabo. Domini est terra et plenitudo ejus ³. Quid ς
igitur. novi contingit, homo, si Deus noster in terra
visus est, si cum hominib‘its vixit? Ipse terram
creavit et condidit. Quare nec inusitatum nec ab-
surdum est, ut ad propria Dominus veniat. Neque
enim in orbe versatur alieno, sed in eo quem ipse
constituit et fabricatus est, qui super maria terram
fundavit et ell’eeit, ut secus fluminum decursum
optime collocata esset. Quam autem ob causam ad-
venit, nisi ut te ex peccati voragine liberatum, et
regni currum, id est, virtutis institutum in ipso
ascensu adhibentem, in montem adduceret? Neque
enim licet in montem illum ascendere. nisi virtu-
tes tihi comites adjunxeris, et innocens manibus
fueris, et nullo scelere coinquinatus, sed mundo
corde ad nullam vanitatem animum tuum appli- υ
eueris, nee dolo proximum tuum deceperis. Istius
ascensus praemium est benedictio, huic repositam
Deus misericordiam largitur. Hac est generatio
quaerentium eum, per virtutem in sublime conscen-
dentium, et quwrentium faciem Dei Iacob.
πλησίον ἐξαρτυόμενος. Ταύτης τῆς ἀναϐάσεως ἔπαθλον ἐστιν ἡ εὐλογία· τούτῳ δίδωσι τὴν ἀποκειμένην
ἐλεημοσύνην 6 Κύριοςο Αὕτη ἐστὶν ἠ τῶν ζητούντων αὑτὸν γενεὰ, τῶν δι’ ἀρετῆς πρὸς ὕψος ἀναϐαινόν-
των. καὶ ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Ἰακώϐ.
Hujusce psalmi pars reliqua forsitan evangelica
etiam voce doctrinaque sublimior est. Nam Evan-
gelium Domini consuetudinem et vitam, quam
egit in terra, et ejus reditum in calum narrat. Hic
‘Psal. 1:11,! sqq. ¹⁶ Psal. un, 4.