PG 46, col. 725
, λαῖς τὸ ποίμνιον καταδάκνοντες · ὁ δέ μᾶλλον αὐτοὺς
τοῖς ἐλέγχοις διεσπάραττεν, ἢ ταῖς ἀπειλαῖς κα)⁸ ταῖς
κατηγορίαις, ῶς ἐκεῖνοι. Μὴ ψιλῶς, μηδ’ ἐπιπολαίως
παραδράμωμεν τὰ λεγόμενα. Οὗτος γάρ πρὸς τοσαύ-
την συναγωγὴν πονηρευομένων, καὶ πρὸς τοσαύτην
λύκων ἔφοδον κατά τῆς ἀδικίας ἐθάρσησε παρῤησιά·
σασθαι, καὶ εἰπεῖν μετά τὴν πολλὴν ἐκείνην διδασκα-
λίαν ⁹ Σκληροτράχηλοι, καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ
καί τοῖς ὠσίν, ὑμεῖς del τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ
ἀντιπίπτετε, καθὼς οι πατέρες ὑμῶν, καὶ τά ἐξῆς.
Οὕτως δ ἐπὶ μὲν γῆς φαινόμενος, τὰ δὲ ἐν οὐρανῷ
κατοπτριζόμενοςο καὶ ἀνθρώπου μέν φύσιν ἐνδεδυ-
μένος, ἀγγέλου δὲ ὄψιν καὶ σχῆμα μεταμορφωσάμε-
, νος (καὶ τούτων οὐδὲν ἀπεικός ο ἔπρεπε γὰρ ἀληθῶς
ἐν τῷ Πρωτομάρτυρι δειχθῆναι τῶν μαρτύρων τὸ
ἀξίωμα, καὶ γνῶναι λοιπὸν ἅπαντας τῆς καινῆς χά·-
ριτος τά ἐργα)’ ὁ τοῦ μαρτυρίου πόθος οὐ μόνον
ἀγγελικὴν ἀξίαν χαρίζεται, ἀλλὰκαὶ οὐρανῶν ἀνοίγει
πύλας’ οὐκέτι θανάτῳ τὰς ψυχὰς παραπέμπων, ἀλλ’
είς χεῖρας¹Χριστοῦ τὸ πνεῦμα παρατιθέμενος. Ὁ μὲν
’ γὰρ Κυριακύς ἄνθρωπος τοῦ Σωτῆρος τῷ ἐαυτῷ Πα-
τρὶ ἐν τῷ σταυρῷ προνσεφώνει, λέγων· Πάτερ, είς
χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου · ὁ δὲ τοῦ
Χριστοῦ δοῦλος Στέφανος, ἀνατείνας είς τὸν Δεσπότην,
Κύριε, φησιν, Ἰησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου ο ταύτῃ
τῇ φωνῇ τὴν ψυχὴν ἀποθέμενος. ’Δγγελοι τὸν ἑαυτῶν
χορευτὴν ἀπελάμϐανον, μᾶλλον αὐτὸν ἀνωθεν βάλλον-
τες ταῖς εὐφημίαις,ἢ ἐν τοῖς λίθοις κάτωθεν Ἰου-
ν balet. Ἀλλ’ ὁ μὲν Στέφανος οὓτω τὸν καλὸν ἀγωνι-
σάμενος ἀγῶνα, τὸν ἐν οὐρανοῖς κλῆρον ἐδέξατο. Τῷ
Στεφάνῳ δὲ τούτῳ πάντες ἐξαίφνης oi τίμιοι λίθοι
συνεπλάκησαν, οἱ θειότατοι τῶν Εὐαγγελίων κήρυκες,
μεθ’ οὓς οἱ μάρτυρες, καὶ μετ’ αὐτοὺς πάλιν oi σω-
τηρίῳ ἀρετῇ διαλάμψαντες ο προηγουμένως δὲ οἱ
_ ἐπὶ τοῦ παρόντος μνημονευόμενοι, πολύ καὶ λαμπρὸν-
ἀπαστράπτοντες τὸ κάλλος τῆς εὐσεϐείας, λέγω δὴ
Πέτρος, καὶ Ἰάκωϐος, καὶ Ἰωάννης, οἱ καὶτῆς ἀπο-
πολικῆς ἁρμονίας ἐξαρχοι, καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς
εὐδοξίας στέφανοι. υύκ ἀφίσταμαι γὰρ τῆς τοῦ Στε·
φάνου προσηγορίαςο ἀλλά πολλάκις καὶ¹ μυριάκις
λέγων, ἔτι διψῶν ἐπαναλαμϐάνω· Στεφάνου γὰρ κό-
- ρος οὐκ ἐστι τοῖς τὸ μακάριον τέλος τῶν στεφάνως
ἐκδεχομένοις. Οὐκοῦν, εί δεῖ φιλαλήθως εἰπεῖν, ἀπὸ
Στεφάνου πάλιν στεφάνοις εὐωχοῦμεν, καὶ κοινωνού-
η μεν αὐτῶν ταῖς μνήμαις, ἐπειδήπερ ἐλπίζομεν κοι-
νωνεῖν, καὶ μένειν, καὶ συνδοξάσομεν (6) · βεϐαιούσης
τ Act. "1,51. ⁸ Luc. mn, 46. ⁸ Act. vn, 59.
(6) In aliaeditione hujus orationis qua» in uno
eodemque Vaticano‘codice,‘ num. 446 habetur, le-
gitur κᾲὶ μένειν Ξυνδοξάςεσθαι.
(7) Nyssenae Ecclesiae et totius_fortasse ξ Cappa-
docum gentis instituto, una eademque die post
δ. Stephani solemnitatem, apostolorum Petri,’.la-
- mhi, et Joannis festum celebrabatur. Netttinit enim
τοῖς ἐλέγχοις διεσπάραττεν, ἢ ταῖς ἀπειλαῖς κα)⁸ ταῖς
κατηγορίαις, ῶς ἐκεῖνοι. Μὴ ψιλῶς, μηδ’ ἐπιπολαίως
παραδράμωμεν τὰ λεγόμενα. Οὗτος γάρ πρὸς τοσαύ-
την συναγωγὴν πονηρευομένων, καὶ πρὸς τοσαύτην
λύκων ἔφοδον κατά τῆς ἀδικίας ἐθάρσησε παρῤησιά·
σασθαι, καὶ εἰπεῖν μετά τὴν πολλὴν ἐκείνην διδασκα-
λίαν ⁹ Σκληροτράχηλοι, καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ
καί τοῖς ὠσίν, ὑμεῖς del τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ
ἀντιπίπτετε, καθὼς οι πατέρες ὑμῶν, καὶ τά ἐξῆς.
Οὕτως δ ἐπὶ μὲν γῆς φαινόμενος, τὰ δὲ ἐν οὐρανῷ
κατοπτριζόμενοςο καὶ ἀνθρώπου μέν φύσιν ἐνδεδυ-
μένος, ἀγγέλου δὲ ὄψιν καὶ σχῆμα μεταμορφωσάμε-
, νος (καὶ τούτων οὐδὲν ἀπεικός ο ἔπρεπε γὰρ ἀληθῶς
ἐν τῷ Πρωτομάρτυρι δειχθῆναι τῶν μαρτύρων τὸ
ἀξίωμα, καὶ γνῶναι λοιπὸν ἅπαντας τῆς καινῆς χά·-
ριτος τά ἐργα)’ ὁ τοῦ μαρτυρίου πόθος οὐ μόνον
ἀγγελικὴν ἀξίαν χαρίζεται, ἀλλὰκαὶ οὐρανῶν ἀνοίγει
πύλας’ οὐκέτι θανάτῳ τὰς ψυχὰς παραπέμπων, ἀλλ’
είς χεῖρας¹Χριστοῦ τὸ πνεῦμα παρατιθέμενος. Ὁ μὲν
’ γὰρ Κυριακύς ἄνθρωπος τοῦ Σωτῆρος τῷ ἐαυτῷ Πα-
τρὶ ἐν τῷ σταυρῷ προνσεφώνει, λέγων· Πάτερ, είς
χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου · ὁ δὲ τοῦ
Χριστοῦ δοῦλος Στέφανος, ἀνατείνας είς τὸν Δεσπότην,
Κύριε, φησιν, Ἰησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου ο ταύτῃ
τῇ φωνῇ τὴν ψυχὴν ἀποθέμενος. ’Δγγελοι τὸν ἑαυτῶν
χορευτὴν ἀπελάμϐανον, μᾶλλον αὐτὸν ἀνωθεν βάλλον-
τες ταῖς εὐφημίαις,ἢ ἐν τοῖς λίθοις κάτωθεν Ἰου-
ν balet. Ἀλλ’ ὁ μὲν Στέφανος οὓτω τὸν καλὸν ἀγωνι-
σάμενος ἀγῶνα, τὸν ἐν οὐρανοῖς κλῆρον ἐδέξατο. Τῷ
Στεφάνῳ δὲ τούτῳ πάντες ἐξαίφνης oi τίμιοι λίθοι
συνεπλάκησαν, οἱ θειότατοι τῶν Εὐαγγελίων κήρυκες,
μεθ’ οὓς οἱ μάρτυρες, καὶ μετ’ αὐτοὺς πάλιν oi σω-
τηρίῳ ἀρετῇ διαλάμψαντες ο προηγουμένως δὲ οἱ
_ ἐπὶ τοῦ παρόντος μνημονευόμενοι, πολύ καὶ λαμπρὸν-
ἀπαστράπτοντες τὸ κάλλος τῆς εὐσεϐείας, λέγω δὴ
Πέτρος, καὶ Ἰάκωϐος, καὶ Ἰωάννης, οἱ καὶτῆς ἀπο-
πολικῆς ἁρμονίας ἐξαρχοι, καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς
εὐδοξίας στέφανοι. υύκ ἀφίσταμαι γὰρ τῆς τοῦ Στε·
φάνου προσηγορίαςο ἀλλά πολλάκις καὶ¹ μυριάκις
λέγων, ἔτι διψῶν ἐπαναλαμϐάνω· Στεφάνου γὰρ κό-
- ρος οὐκ ἐστι τοῖς τὸ μακάριον τέλος τῶν στεφάνως
ἐκδεχομένοις. Οὐκοῦν, εί δεῖ φιλαλήθως εἰπεῖν, ἀπὸ
Στεφάνου πάλιν στεφάνοις εὐωχοῦμεν, καὶ κοινωνού-
η μεν αὐτῶν ταῖς μνήμαις, ἐπειδήπερ ἐλπίζομεν κοι-
νωνεῖν, καὶ μένειν, καὶ συνδοξάσομεν (6) · βεϐαιούσης
τ Act. "1,51. ⁸ Luc. mn, 46. ⁸ Act. vn, 59.
(6) In aliaeditione hujus orationis qua» in uno
eodemque Vaticano‘codice,‘ num. 446 habetur, le-
gitur κᾲὶ μένειν Ξυνδοξάςεσθαι.
(7) Nyssenae Ecclesiae et totius_fortasse ξ Cappa-
docum gentis instituto, una eademque die post
δ. Stephani solemnitatem, apostolorum Petri,’.la-
- mhi, et Joannis festum celebrabatur. Netttinit enim