PG 46, col. 799
- tum suo exemplo expurgaret: perspicuum fuerit ,
quod illum erga Deum dilectionis modum in sese
habebat, quo amplius natura non capiebat. Qui
enim ex toto corde, et ex tota anima atque
mente Deum diligit, qui possit ad majorem dile-
ctionis modum, qui locum non habeat, contendere
atque eniti? Proinde si unum perfectae eharitatis
atque dilectionis terminum esse didicimus , nempe
eunt , qui ex toto corde Deo dicatus et consecra-
tus sit: ac diligebant Paulus et Basilius toto
corde Deo dicati atque addicti :si quis ausit di-
eere, quod unus esset in ambobus dilectionis
modus atque mensura, ιι veritate non aberrabit.
Enimvero quod charitas atque dilectio major sit
omnibus bonis , cum Apostolus dicit ⁸ , tum subii.
mis Evangelii doctrina comprobat atque contir-
mat. Et Apostolus quidem prophetia atque scien-
tia praastantiorem ac praeferendam eam esse dicit,
tidesvero solidiorem firmioremque, et spe dura-
biliorem magisquesuflicien‘tem , et semper in eo-
dem statu permanentem , sine qua quidquid pro
bono exspectatur , inutile sit”: Dominus autem ,
omnem legem et omnia mysteria prophetica ex
hoc dono pendere dicens ⁸ , charitatem omnium
bonorum primas tenere etiam ipse censet". Si
igitur in eo quod inter res praeclaras et eximias
eminet atque excellit, ac reliquas comprehen-
dendi vim habet, Paulo non inferior est: nimi-
rum etiam in aliis omnibus bonis, quorum eha-
ritas primas tenet, ac quacumque ex hac pendent
et exsistunt, omnino posteriores partes ferre et in-
terior esse non videbitur. Quemadmodum enim is
qui humanae naturae particeps est, omnes humana:
naturae proprietates habet: ita etiam is qui per-
fectam eharitatem in sese coniecit et assecutus est, omnes quaecunque una cum hac spectantur
et comprehenduntur, bonorum formas cum primario principalique bono tenet. Sive enim fides
est quae servat, sive per spem servamur , sive per patientiam gratiam exspectamus , charitas omnia
credit, et omnia sperat, et omnia suffert, ut inquit Apostolus ⁸. Atque reliqua omnia ne singu-
latim omnia enumerando tempus teramus, eharitatis radicis germen et surculus exsistunt, qum-
cunque ratione virtutis expetuntur : adeo ut qui hanc haheat, nullo alio bono careat.
Hanc igitur cum magnus Basilius haberet, per
eam nullius boni expers erat. Quod si omnia habe
bat, in nulla re prorsus inferior erat. Sed dicet
aliquis prorsus, quod tertium caelum viderit ille ,
et raptus sit in paradisum, et audiverit arcana ver-
ba, quae homini non liceat proferre’. At nec ille
quidem , quod constet, per carnem hanc ejusmodi
gratiam accepit; non enim celat ambiguitatem,
dum dicit: Sive in torpore, nescio, sive extra cor-
pus, ignoro; Deus novit. Etiam de hoc audacter
aliquis dicere possit ,quod in corpore quidem nihil
eiusmodi viderit, sed incorporea et ea qua: mente
⁸ lnCor. xm, i3. ⁸ ibid. 1 sqq. ⁸ Matth. xxii, 40. ⁶¹ Matth. xxv,35 sqq. ⁸1 Cor. xm, 7. ⁹ ΙΙ Cor.
ιιι, ‘2. sqq.
quod illum erga Deum dilectionis modum in sese
habebat, quo amplius natura non capiebat. Qui
enim ex toto corde, et ex tota anima atque
mente Deum diligit, qui possit ad majorem dile-
ctionis modum, qui locum non habeat, contendere
atque eniti? Proinde si unum perfectae eharitatis
atque dilectionis terminum esse didicimus , nempe
eunt , qui ex toto corde Deo dicatus et consecra-
tus sit: ac diligebant Paulus et Basilius toto
corde Deo dicati atque addicti :si quis ausit di-
eere, quod unus esset in ambobus dilectionis
modus atque mensura, ιι veritate non aberrabit.
Enimvero quod charitas atque dilectio major sit
omnibus bonis , cum Apostolus dicit ⁸ , tum subii.
mis Evangelii doctrina comprobat atque contir-
mat. Et Apostolus quidem prophetia atque scien-
tia praastantiorem ac praeferendam eam esse dicit,
tidesvero solidiorem firmioremque, et spe dura-
biliorem magisquesuflicien‘tem , et semper in eo-
dem statu permanentem , sine qua quidquid pro
bono exspectatur , inutile sit”: Dominus autem ,
omnem legem et omnia mysteria prophetica ex
hoc dono pendere dicens ⁸ , charitatem omnium
bonorum primas tenere etiam ipse censet". Si
igitur in eo quod inter res praeclaras et eximias
eminet atque excellit, ac reliquas comprehen-
dendi vim habet, Paulo non inferior est: nimi-
rum etiam in aliis omnibus bonis, quorum eha-
ritas primas tenet, ac quacumque ex hac pendent
et exsistunt, omnino posteriores partes ferre et in-
terior esse non videbitur. Quemadmodum enim is
qui humanae naturae particeps est, omnes humana:
naturae proprietates habet: ita etiam is qui per-
fectam eharitatem in sese coniecit et assecutus est, omnes quaecunque una cum hac spectantur
et comprehenduntur, bonorum formas cum primario principalique bono tenet. Sive enim fides
est quae servat, sive per spem servamur , sive per patientiam gratiam exspectamus , charitas omnia
credit, et omnia sperat, et omnia suffert, ut inquit Apostolus ⁸. Atque reliqua omnia ne singu-
latim omnia enumerando tempus teramus, eharitatis radicis germen et surculus exsistunt, qum-
cunque ratione virtutis expetuntur : adeo ut qui hanc haheat, nullo alio bono careat.
Hanc igitur cum magnus Basilius haberet, per
eam nullius boni expers erat. Quod si omnia habe
bat, in nulla re prorsus inferior erat. Sed dicet
aliquis prorsus, quod tertium caelum viderit ille ,
et raptus sit in paradisum, et audiverit arcana ver-
ba, quae homini non liceat proferre’. At nec ille
quidem , quod constet, per carnem hanc ejusmodi
gratiam accepit; non enim celat ambiguitatem,
dum dicit: Sive in torpore, nescio, sive extra cor-
pus, ignoro; Deus novit. Etiam de hoc audacter
aliquis dicere possit ,quod in corpore quidem nihil
eiusmodi viderit, sed incorporea et ea qua: mente
⁸ lnCor. xm, i3. ⁸ ibid. 1 sqq. ⁸ Matth. xxii, 40. ⁶¹ Matth. xxv,35 sqq. ⁸1 Cor. xm, 7. ⁹ ΙΙ Cor.
ιιι, ‘2. sqq.