PG 46, col. 801
futura, neque alia aliqua creatura a dilectione Dei
cor ejus dimovere atque deturbare posset ¹⁰. Adeo
etiam in omnibus , qua: cum virtute instituisset ,
ac sibi sectanda esse judicasset, nequaquam arun-
dineus quidam, et animo mobili ac mente incon-
stanti erat: sed per omnia vita (ejus) in rebus
praeclaris constantiam in se habebat et stabilitatem.
Libere et ingenue loquitur apud Herodem Joannes,
item hic apud Valentem. Comparemus autem ad-
iuvicem borum virorum dignitates. Ille quidem
partis cujusdam Palaestinae decreto Romanorum
permissum sibi principatum adeptus erat, hujus
vero imperii terminus erat totus propemodum cur-
sus solis a linihus Persidis ad Britannos usque
pertinens et extremam Oceani oram. iAc lingua:
quidem libertas adversus Herodem id agebat atque
eo spectabat, ne contra leges ille peccaret in mulier-
cula quadam, sed cupiditatem, utpote legibus vetitam,
in se coerceret. At adversus Valentem praeceptoris
linguae libertas quaenam erat? Ut illaesam, inta-
ctam et impollutam sineret esse fidem, cui si fieret
injuria , totius orbis terrarum scelus atque piacu-
lum exsisteret. Conferat igitur aequus rerum aesti-
mator et principatum cum principatu , et lingua:
libertatis hujus pr0positum cum illa comparet li-
hertate. Nam illic quidem corpore Herodis scelus
circumscribebatur : hic vero violatio fidei ad totius
humanae natura: iujuriam redundabat. llle ad mor-
tem usque perseverat in libertate sermonis , et
huic linis lingua: libertatis exsilium exsistit , eum
imperator hanc pinnam in eum loco mortiferae
sententiae statuisset. At enim Joannes post mortem
vivere credebatur :Basilio item ab inimicis ipsis
sententia exsilii rescinditur , cum propter minas
nihilo remissior et segnior factus esset ad resisten-
‘dum. Au etiam audebimus ad sublimem Eliam ser-
.mone ascendere , et ostendere nostrum doctorem
suae vitae instituto illius gratia: assimilari? Enim-
vero ut in flammeo curru sedeat atque vehatur,
et igneos equos moderetur, et ad eam potestatem,
qua: superae praesidet rerum naturae, transmigret ,
nemo postulet ab humana natura (nam nec ille
quidem intra terminos et limites natura: manens
illacsus in igni conservabatur, cum terreum hoc
pondus divina vi ad eam levitatem, quae in sublime
ferretur, traul‘ormaret), neque (vero) quod suo verbo
veluti clavi uteretur ejus facultatis , quae de cmlo
suppeditabatur, et aperiens quando vellet, et rur-
sus claudens, cum id facere commodius esse vide.
retur. Quinetiam, quod ad multum ille tempus inediam toleraret, uno cibo subcinericii illius hor-
deaeei panis in pari habitudine vires suas ad quadraginta usque dies conservans , pmterrnittatur
etiam hoc, utpote majus, quam humana capiat natura. Earum enim rerum, ‘qua‘. superant natu-
“ Rom. vm. 58.
cor ejus dimovere atque deturbare posset ¹⁰. Adeo
etiam in omnibus , qua: cum virtute instituisset ,
ac sibi sectanda esse judicasset, nequaquam arun-
dineus quidam, et animo mobili ac mente incon-
stanti erat: sed per omnia vita (ejus) in rebus
praeclaris constantiam in se habebat et stabilitatem.
Libere et ingenue loquitur apud Herodem Joannes,
item hic apud Valentem. Comparemus autem ad-
iuvicem borum virorum dignitates. Ille quidem
partis cujusdam Palaestinae decreto Romanorum
permissum sibi principatum adeptus erat, hujus
vero imperii terminus erat totus propemodum cur-
sus solis a linihus Persidis ad Britannos usque
pertinens et extremam Oceani oram. iAc lingua:
quidem libertas adversus Herodem id agebat atque
eo spectabat, ne contra leges ille peccaret in mulier-
cula quadam, sed cupiditatem, utpote legibus vetitam,
in se coerceret. At adversus Valentem praeceptoris
linguae libertas quaenam erat? Ut illaesam, inta-
ctam et impollutam sineret esse fidem, cui si fieret
injuria , totius orbis terrarum scelus atque piacu-
lum exsisteret. Conferat igitur aequus rerum aesti-
mator et principatum cum principatu , et lingua:
libertatis hujus pr0positum cum illa comparet li-
hertate. Nam illic quidem corpore Herodis scelus
circumscribebatur : hic vero violatio fidei ad totius
humanae natura: iujuriam redundabat. llle ad mor-
tem usque perseverat in libertate sermonis , et
huic linis lingua: libertatis exsilium exsistit , eum
imperator hanc pinnam in eum loco mortiferae
sententiae statuisset. At enim Joannes post mortem
vivere credebatur :Basilio item ab inimicis ipsis
sententia exsilii rescinditur , cum propter minas
nihilo remissior et segnior factus esset ad resisten-
‘dum. Au etiam audebimus ad sublimem Eliam ser-
.mone ascendere , et ostendere nostrum doctorem
suae vitae instituto illius gratia: assimilari? Enim-
vero ut in flammeo curru sedeat atque vehatur,
et igneos equos moderetur, et ad eam potestatem,
qua: superae praesidet rerum naturae, transmigret ,
nemo postulet ab humana natura (nam nec ille
quidem intra terminos et limites natura: manens
illacsus in igni conservabatur, cum terreum hoc
pondus divina vi ad eam levitatem, quae in sublime
ferretur, traul‘ormaret), neque (vero) quod suo verbo
veluti clavi uteretur ejus facultatis , quae de cmlo
suppeditabatur, et aperiens quando vellet, et rur-
sus claudens, cum id facere commodius esse vide.
retur. Quinetiam, quod ad multum ille tempus inediam toleraret, uno cibo subcinericii illius hor-
deaeei panis in pari habitudine vires suas ad quadraginta usque dies conservans , pmterrnittatur
etiam hoc, utpote majus, quam humana capiat natura. Earum enim rerum, ‘qua‘. superant natu-
“ Rom. vm. 58.