PG 46, col. 964
Γούτοις συναυξανομένη καὶ τοις τοιούτοις ἐπιτηδεύ-
ισι , καὶ τὴν χεῖρα πρὸς τὴν ἐρουργίαν διαφερόν-
ς ἀσκήσασα. πρόεισιν είς δωδέκατον ἔτος ⁶ ἐν ᾧ
ιλιστα τὺ τῆς νεότητος άνθος ἐκλάμπειν ἄρχεται.
νθα δὴ καὶ θαυμάζειν ἄξιον, ὅπως ούδέ κεκρυμμέ-
ι τὸ κάλλος τῆς νέας ἐλάνθανεν. osse τι κατὰ τὴν
,tpida πᾶσαν ἐκείνην τοιοῦτον θαῦμα ἐδόκει. οἷον
συγκρίσει τοῦ κάλλους ἐκείνου καὶ τῆς εὐμορφίας
ναι ' ώς μηδέ ζωγράφων χεῖρας ἐφικέσθαι δυνηθῆ-
ι τῆς ῶρας ° ἀλλά τὴν πάντα μηχανωμένην τέχνην.
ὶτοῖς μεγίστοις ἐπιτολμῶσαν, ῶς καὶ αὐτῶν τῶν
οιχείων τὰς είκόνας διὰ τῆς μιμήσεως ἀνατυποῦ-
αι, τὴν τῆς μορφῆς ἐκείνης εὐκληρίαν μὴ ἰσχῦσαι
ἀκριϐείας μιμήσασθαι. Τούτου χάριν πολὺς ἐσμὸς
›ν μνηστευόντων τὸν γάμον αὐτῆς τοῖς rotas-3::
ριεχείτο. '0 δέ πατὴρ (ἦν γάρ δὴ σώφρων καί
ίνειν τὸ καλὸν ἐπεσκεμμένυς) εὐδόκιμον τινα τῶν
γένους γνώριμον ἐπὶ σωφροσύνῃ, ἄρτι τῶν παι-
»τηρίων ἐπανήκοντα, τῶν λοιπῶν ἀποκρίνας, ἐκεί-
l κατεγγυᾶσθαι ἐγνώκει τὴν παῖδα , εἴπερ είς ηλι-
ιν ἔλθοι. Ἐν τούτῳ δέ ό μὲν ἐν ἐλπίσιν ἦν tui;
ηστοτέραις · καὶ καθάπερ τι τῶν κεχαρισμένων
nov, τὴν διὰ τῶν λόγων εὐδοκίμησιν προσῆγε τῷ
,τρὶ τῆς νέας, ἐν τοῖς ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἀγῶσι
ν τῶν λόγων ἐπιδεικνύμενος δύναμιν. '0 δὲ φθόνος
Οὐκ ἠγνόει δὲ τὰ τῷ πατρὶ δεδογμένα ἡ κόρη.
λλ’ ἐπειδὴ τῷ θανάτῳ τοῦ νεανίου τὸ κεκριμένον ἐπ’
τῇ διεκόπηο γάμον ὀνομάσασα τὴν τοῦ πατρὸς κρίσιν,
γεγενημένου τοῦ κεκριμένου , μένειν ἐφ’ ἑαυτῆς
λοιπὸν ἠξίου. Καὶ ἦν ἡ κρίσις τῆς ἡλικίας πε-
υτέρα. Πολλάκις γὰρ αὐτῇ τοὺς περὶ τῶν γάμων
οσαγαγόντων λόγους τῶν γεννησαμένωνι, διὰ τὸ
λλοὺς εἶναι τοὺς κατὰ φήμην τοῦ κάλλους μνη-
ιύειν ἐθέλοντας, ἄτοπον εἶναι ἔλεγε καὶ παράνο-
ν, μὴ στέργειν τὸν ἅπαξ ἐκ τοῦ πατρὸς αὐτῇ
ρωθέντα γάμον, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἕτερον ἀναγκάζε-
ιι βλέπειν ⁸ ἐνὸς όντος ἐν τῇ φύσει τοῦ γάμου, ὡς
ι γένεσις, καὶ θάνατος εἷς ο τὸν δὲ συναρμοσθέντα
τὰ τὴν τῶν γονέων κρίσιν μὴ τεθνάναι διισχυρί-
ιο, ἀλλὰ τὸν τῷ Θεῷ ζῶντα, διὰ τὴν ἐλπίδα τῆς
αστάσεως, ἀπόδημον κρίνειν, καὶ οὑ νεκρὸν·
οπον δέ εἶναι τῷ ἐκδημοῦντι νυμφίῳ μὴ φυλάσσειν
ν πίστιν. 'l‘oi’; τοιούτοις λόγοις ἀπωθουμένη τοὺς
ραπείθειν ἐπιχειροῦντας, ἐν ἐδοκίμασεν ἐαυτῇ τῆς
αθῆς κρίσεως φυλακτήριον, τὸ μηδέποτε τῆς ἰδίας
ὸς, μηδέ ἐν ἀκαρεῖ τοῦ χρόνου διαζευχθῆναι. ἐ
πολλάκις τὴν μητέρα πρὸς αὐτὴν εἰπεῖν, ὅτι τά
ιπὰ τῶν τέκνων τεταγμένῳ τινὶ χρόνῳ ἐκυοφόρη-
ν, ἐκείνην δέ διαπαντὸς φέρει πάντοτε τρόπον τινὰ
ῖς σπλάγχνοις ἑαυτῆς περιέχουσα. Ἀλλ’. οὐκ ἣν
;ίπονος, οὐδὲ ἁκερδὴς τῇ μετρὶ τῆς θυγατρός ἡ συν-
ιγωγή. Ἀντὶ γὰρ πολλῶν αὐτῇ θεραπαινίδων ἦν ἡ
ιρὰ τῆς θυγατρὸς θεραπεία · καὶ ἦν άντίδοσξς tt;
ισι , καὶ τὴν χεῖρα πρὸς τὴν ἐρουργίαν διαφερόν-
ς ἀσκήσασα. πρόεισιν είς δωδέκατον ἔτος ⁶ ἐν ᾧ
ιλιστα τὺ τῆς νεότητος άνθος ἐκλάμπειν ἄρχεται.
νθα δὴ καὶ θαυμάζειν ἄξιον, ὅπως ούδέ κεκρυμμέ-
ι τὸ κάλλος τῆς νέας ἐλάνθανεν. osse τι κατὰ τὴν
,tpida πᾶσαν ἐκείνην τοιοῦτον θαῦμα ἐδόκει. οἷον
συγκρίσει τοῦ κάλλους ἐκείνου καὶ τῆς εὐμορφίας
ναι ' ώς μηδέ ζωγράφων χεῖρας ἐφικέσθαι δυνηθῆ-
ι τῆς ῶρας ° ἀλλά τὴν πάντα μηχανωμένην τέχνην.
ὶτοῖς μεγίστοις ἐπιτολμῶσαν, ῶς καὶ αὐτῶν τῶν
οιχείων τὰς είκόνας διὰ τῆς μιμήσεως ἀνατυποῦ-
αι, τὴν τῆς μορφῆς ἐκείνης εὐκληρίαν μὴ ἰσχῦσαι
ἀκριϐείας μιμήσασθαι. Τούτου χάριν πολὺς ἐσμὸς
›ν μνηστευόντων τὸν γάμον αὐτῆς τοῖς rotas-3::
ριεχείτο. '0 δέ πατὴρ (ἦν γάρ δὴ σώφρων καί
ίνειν τὸ καλὸν ἐπεσκεμμένυς) εὐδόκιμον τινα τῶν
γένους γνώριμον ἐπὶ σωφροσύνῃ, ἄρτι τῶν παι-
»τηρίων ἐπανήκοντα, τῶν λοιπῶν ἀποκρίνας, ἐκεί-
l κατεγγυᾶσθαι ἐγνώκει τὴν παῖδα , εἴπερ είς ηλι-
ιν ἔλθοι. Ἐν τούτῳ δέ ό μὲν ἐν ἐλπίσιν ἦν tui;
ηστοτέραις · καὶ καθάπερ τι τῶν κεχαρισμένων
nov, τὴν διὰ τῶν λόγων εὐδοκίμησιν προσῆγε τῷ
,τρὶ τῆς νέας, ἐν τοῖς ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἀγῶσι
ν τῶν λόγων ἐπιδεικνύμενος δύναμιν. '0 δὲ φθόνος
Οὐκ ἠγνόει δὲ τὰ τῷ πατρὶ δεδογμένα ἡ κόρη.
λλ’ ἐπειδὴ τῷ θανάτῳ τοῦ νεανίου τὸ κεκριμένον ἐπ’
τῇ διεκόπηο γάμον ὀνομάσασα τὴν τοῦ πατρὸς κρίσιν,
γεγενημένου τοῦ κεκριμένου , μένειν ἐφ’ ἑαυτῆς
λοιπὸν ἠξίου. Καὶ ἦν ἡ κρίσις τῆς ἡλικίας πε-
υτέρα. Πολλάκις γὰρ αὐτῇ τοὺς περὶ τῶν γάμων
οσαγαγόντων λόγους τῶν γεννησαμένωνι, διὰ τὸ
λλοὺς εἶναι τοὺς κατὰ φήμην τοῦ κάλλους μνη-
ιύειν ἐθέλοντας, ἄτοπον εἶναι ἔλεγε καὶ παράνο-
ν, μὴ στέργειν τὸν ἅπαξ ἐκ τοῦ πατρὸς αὐτῇ
ρωθέντα γάμον, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἕτερον ἀναγκάζε-
ιι βλέπειν ⁸ ἐνὸς όντος ἐν τῇ φύσει τοῦ γάμου, ὡς
ι γένεσις, καὶ θάνατος εἷς ο τὸν δὲ συναρμοσθέντα
τὰ τὴν τῶν γονέων κρίσιν μὴ τεθνάναι διισχυρί-
ιο, ἀλλὰ τὸν τῷ Θεῷ ζῶντα, διὰ τὴν ἐλπίδα τῆς
αστάσεως, ἀπόδημον κρίνειν, καὶ οὑ νεκρὸν·
οπον δέ εἶναι τῷ ἐκδημοῦντι νυμφίῳ μὴ φυλάσσειν
ν πίστιν. 'l‘oi’; τοιούτοις λόγοις ἀπωθουμένη τοὺς
ραπείθειν ἐπιχειροῦντας, ἐν ἐδοκίμασεν ἐαυτῇ τῆς
αθῆς κρίσεως φυλακτήριον, τὸ μηδέποτε τῆς ἰδίας
ὸς, μηδέ ἐν ἀκαρεῖ τοῦ χρόνου διαζευχθῆναι. ἐ
πολλάκις τὴν μητέρα πρὸς αὐτὴν εἰπεῖν, ὅτι τά
ιπὰ τῶν τέκνων τεταγμένῳ τινὶ χρόνῳ ἐκυοφόρη-
ν, ἐκείνην δέ διαπαντὸς φέρει πάντοτε τρόπον τινὰ
ῖς σπλάγχνοις ἑαυτῆς περιέχουσα. Ἀλλ’. οὐκ ἣν
;ίπονος, οὐδὲ ἁκερδὴς τῇ μετρὶ τῆς θυγατρός ἡ συν-
ιγωγή. Ἀντὶ γὰρ πολλῶν αὐτῇ θεραπαινίδων ἦν ἡ
ιρὰ τῆς θυγατρὸς θεραπεία · καὶ ἦν άντίδοσξς tt;