PG 46, col. 968
ἀπῆλθεν ὲν μεγάλῃ τινὶ τῆς διανοίας ὁρμῇ, οὐδὲν ἑπ-
αγόμενος μεθ’ ἑαυτοῦ πλὴν ἑαυτοῦ· εἵπετο δέ τις αὐτῷ
καὶτῶν οίκετῶν Χρυσάφιος τοῦνομα, τῷ τε πρὸς cinia-tl
ἔχειν ἐκεῖνον ἐπιτηδείως, καὶ τῷ τὴν αὐτὴν προαίρεσιν
περὶ τὸν βίον ἐνστήσασθαι. Διῆγε τοίνυν καθ’ ἑαυτὴν
ἐσχατιάν τινα καταλαϐὼν, πρὸς τῷ Ἴριδι. Haupt:
δὲ ὁ Ἶρις ἐστὶ, μέσον διαρρέων τὸν Πόντον ⁸ ὃς ἀπ’
αὐτῆς τῆς Ἀρμενίας τὰς ἀρχὰς ἔχων, διὰ τῶν figat.
ρων τόπων, ἐπὶ τὸν Εὐξείνου Πόντον τὺ ῥεῖθρον ἐκ·
δίδωσι. Περὶ τοῦτον εὑρών τινα τόπον ὁ νεανίας ὕλῃ
Ξαθείᾳ κομῶντα, καὶ λόφον τινὰ τῆς ὑπερτεταμέντεξ
τοῦ ὅρους ῥαχίας ἐγκεκρυμμένον, ὲν αὐτῷ διῆγε, τῶν
ἅστυκῶν θορύϐων καὶ τῶν ἀπὸ στρατείας τε καὶ
ὲν δικαστηρίοις ῥητορικῆς άσχολημάτων πόρρω γενό-
μενος. Καὶ πάντων τῶν περὶ τὸν βίον περιηιοὺντων’
τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν ἑαυτὸν ἐλευθερώσας , τοὺς
πρεσϐύτας τινας πενίᾳ καὶ ἀρρωστία συζῶντας, ταῖς·
tam; χερσὶν ἐθεράπευε ’ πρέπειν δοκιμάσας τῷ ἰδίῳ
βίῳ τὴν τοιαύτην ἀσχολίαν διὰ φροντίδος ἔχειν.
Θηρεύων τοίνυν ί χθῦας ἦγ’ρευεν ὁ γεννάδας · καὶ διὰ
τὸ πρὸς πᾶν εἶδος θηρευτικῆς ἐπινοίας ἐπιτηδεὶως
ἔχειν, ἐπόριζε διὰ τῆς Θήρας· τοῖς στέργουσι τὴν τρο-
φήν ο καὶ τὴν νεότητα τοῖς τοιούτοις ἃμα uda-afluit:
πόνοις · ἀλλὰ καὶτοῖς μητρῷοις θελή μασιν, εἴ ποτέ
τι παρ’ αὐτῆς προσταχθείη, προθύμως ὑπηρετῶν, δι’
ἀμφοτέρων κατώρθου τὸν βίον ι τοῖς τε πόνοις zizi-
κρατῶν τῆς νεότητος, τῇ τε περὶ τὴν μητέρασπονδῇ,
διὰ τῶν θείων· ἐντολῶν, πρὸς-τδνῸεὺν εὐοδούμενοςζ
Πέμπτον διήγαγεν ἔτος τοῦτον τὸν τρόπον φιλοσο-
φῶν, καὶ μακᾶριστὴν“ ποιῶν τὴν μητέρα τῇ ἰδίᾳ* ζωῇ,
οἷς τε κατεκόσμει διὰ σωφροσύνης τὴν οἰκίαν ζωὴν,
οἷς· τε παρεῖχε πᾶσαν· τὴν δύναμιν ἑαυτοῦ τῷ θελήέ-
ματι τῆς γεννησαμένηςι Εἶτα βαρύ τι καὶ τραγίκῦν
πάθος ἐξ ἐπιϐουλῆς , οἶμαι, τοῦ ἀντικειμένου τῇ μη-
τρὶ συνηνέχθη , ὃ παντὶ τῷ γένει πρὸς συμφοράν τε
καὶ πένθος ἐπήρκεσεν. Αῑφνιδίως γάρ ὲκ τῆς ζωῆς
ἀναρπάζεται, οὐ νοσήματος προελπισθῆναι τὸ πάθος
παρασκευάσαντος, οὐκ ἄλλου τοιοῦτον τινὸς τῶν σνν-
ήθων καὶ γνωρίμων ἐπαγαγόντος-τῷ νέῳ τὸν em-
τον ο ἀλλ’ ἐπὶ θήραν ὁρμήσας, δι’ ἧς παρεῖχε τοῖς·
, γηρωκομουμένοις τὰ ἐπιτήδεια , νεκρὸς τῷ οἴκῳ αὒ-
τοῦ ἐπανάγεται , αὑτός τε ἐκεῖνος , καὶ ὁ κοινωνὸς
αὐτῷ τοῦ βίου Χρυσάφιος. Πόρρω δὲ ἦν τῶν’γινομέ-
νων ἡ μήτηρ, τριῶν ἡμερῶν ὁδὸν ἀφεστῶσα τῆς συμ-
φορᾶς. Καί τις ἀφίκετο παρ’ αὐτὴν μηνύων τὸ πάθος-δ
ἡ δὲ τελεία μὲν τοῖς κατ’ ἀρετὴν ἅπασιν ἦν , πλὴν
ἐκράτει κάκείνης κατὰ τδ ἴσον ἡ· φύσις. Ὸκλάσασα
γὰρ τὴν ψυχὴν, ἄπνους τε καὶ ἄφθογγος· παραχρῆμα
ἐγένετο , τοῦ ,λογισμοῦ τῷς πάθει παραχωρήσαντος,
καθάπερ τις ἀθλητὴς γενναῖος, ἀπροσδοκήτῳ κατα·-
Ἐν τούτῳ δὲ ἐφάνη τῆς μεγάλης and“; ἡ
ἀρετή· ὅπως τῷ πάθει τὸν λογισμὸν ἁντιστήσασσ,
αγόμενος μεθ’ ἑαυτοῦ πλὴν ἑαυτοῦ· εἵπετο δέ τις αὐτῷ
καὶτῶν οίκετῶν Χρυσάφιος τοῦνομα, τῷ τε πρὸς cinia-tl
ἔχειν ἐκεῖνον ἐπιτηδείως, καὶ τῷ τὴν αὐτὴν προαίρεσιν
περὶ τὸν βίον ἐνστήσασθαι. Διῆγε τοίνυν καθ’ ἑαυτὴν
ἐσχατιάν τινα καταλαϐὼν, πρὸς τῷ Ἴριδι. Haupt:
δὲ ὁ Ἶρις ἐστὶ, μέσον διαρρέων τὸν Πόντον ⁸ ὃς ἀπ’
αὐτῆς τῆς Ἀρμενίας τὰς ἀρχὰς ἔχων, διὰ τῶν figat.
ρων τόπων, ἐπὶ τὸν Εὐξείνου Πόντον τὺ ῥεῖθρον ἐκ·
δίδωσι. Περὶ τοῦτον εὑρών τινα τόπον ὁ νεανίας ὕλῃ
Ξαθείᾳ κομῶντα, καὶ λόφον τινὰ τῆς ὑπερτεταμέντεξ
τοῦ ὅρους ῥαχίας ἐγκεκρυμμένον, ὲν αὐτῷ διῆγε, τῶν
ἅστυκῶν θορύϐων καὶ τῶν ἀπὸ στρατείας τε καὶ
ὲν δικαστηρίοις ῥητορικῆς άσχολημάτων πόρρω γενό-
μενος. Καὶ πάντων τῶν περὶ τὸν βίον περιηιοὺντων’
τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν ἑαυτὸν ἐλευθερώσας , τοὺς
πρεσϐύτας τινας πενίᾳ καὶ ἀρρωστία συζῶντας, ταῖς·
tam; χερσὶν ἐθεράπευε ’ πρέπειν δοκιμάσας τῷ ἰδίῳ
βίῳ τὴν τοιαύτην ἀσχολίαν διὰ φροντίδος ἔχειν.
Θηρεύων τοίνυν ί χθῦας ἦγ’ρευεν ὁ γεννάδας · καὶ διὰ
τὸ πρὸς πᾶν εἶδος θηρευτικῆς ἐπινοίας ἐπιτηδεὶως
ἔχειν, ἐπόριζε διὰ τῆς Θήρας· τοῖς στέργουσι τὴν τρο-
φήν ο καὶ τὴν νεότητα τοῖς τοιούτοις ἃμα uda-afluit:
πόνοις · ἀλλὰ καὶτοῖς μητρῷοις θελή μασιν, εἴ ποτέ
τι παρ’ αὐτῆς προσταχθείη, προθύμως ὑπηρετῶν, δι’
ἀμφοτέρων κατώρθου τὸν βίον ι τοῖς τε πόνοις zizi-
κρατῶν τῆς νεότητος, τῇ τε περὶ τὴν μητέρασπονδῇ,
διὰ τῶν θείων· ἐντολῶν, πρὸς-τδνῸεὺν εὐοδούμενοςζ
Πέμπτον διήγαγεν ἔτος τοῦτον τὸν τρόπον φιλοσο-
φῶν, καὶ μακᾶριστὴν“ ποιῶν τὴν μητέρα τῇ ἰδίᾳ* ζωῇ,
οἷς τε κατεκόσμει διὰ σωφροσύνης τὴν οἰκίαν ζωὴν,
οἷς· τε παρεῖχε πᾶσαν· τὴν δύναμιν ἑαυτοῦ τῷ θελήέ-
ματι τῆς γεννησαμένηςι Εἶτα βαρύ τι καὶ τραγίκῦν
πάθος ἐξ ἐπιϐουλῆς , οἶμαι, τοῦ ἀντικειμένου τῇ μη-
τρὶ συνηνέχθη , ὃ παντὶ τῷ γένει πρὸς συμφοράν τε
καὶ πένθος ἐπήρκεσεν. Αῑφνιδίως γάρ ὲκ τῆς ζωῆς
ἀναρπάζεται, οὐ νοσήματος προελπισθῆναι τὸ πάθος
παρασκευάσαντος, οὐκ ἄλλου τοιοῦτον τινὸς τῶν σνν-
ήθων καὶ γνωρίμων ἐπαγαγόντος-τῷ νέῳ τὸν em-
τον ο ἀλλ’ ἐπὶ θήραν ὁρμήσας, δι’ ἧς παρεῖχε τοῖς·
, γηρωκομουμένοις τὰ ἐπιτήδεια , νεκρὸς τῷ οἴκῳ αὒ-
τοῦ ἐπανάγεται , αὑτός τε ἐκεῖνος , καὶ ὁ κοινωνὸς
αὐτῷ τοῦ βίου Χρυσάφιος. Πόρρω δὲ ἦν τῶν’γινομέ-
νων ἡ μήτηρ, τριῶν ἡμερῶν ὁδὸν ἀφεστῶσα τῆς συμ-
φορᾶς. Καί τις ἀφίκετο παρ’ αὐτὴν μηνύων τὸ πάθος-δ
ἡ δὲ τελεία μὲν τοῖς κατ’ ἀρετὴν ἅπασιν ἦν , πλὴν
ἐκράτει κάκείνης κατὰ τδ ἴσον ἡ· φύσις. Ὸκλάσασα
γὰρ τὴν ψυχὴν, ἄπνους τε καὶ ἄφθογγος· παραχρῆμα
ἐγένετο , τοῦ ,λογισμοῦ τῷς πάθει παραχωρήσαντος,
καθάπερ τις ἀθλητὴς γενναῖος, ἀπροσδοκήτῳ κατα·-
Ἐν τούτῳ δὲ ἐφάνη τῆς μεγάλης and“; ἡ
ἀρετή· ὅπως τῷ πάθει τὸν λογισμὸν ἁντιστήσασσ,