PG 48, col. 837
etiam quater, vel potius quotiescumque volumus. Est
enim Pascha non jejunium, sed oblatio, et sacrificium,
quod iu singulis Iit collectis. Hoc autem ita esse, cul-
lige ex his Pauli verbis, Pascha nostrum pro nobis im-
molatus est Christus (l. Cor. 5. 7), et Quotiescumque
manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem
Domini annuntiabitis (Ib. ll. 26). Itaque quoties-
cumque cum conscientia munda accedis, Pascha ce-
lebras, non quando jejunas, sed quando sacrificii il-
lius lis particeps. Quotiescumque enim manducabitis pa-
nem hunc. et calicem bibetis, mortem Domini annuntia-
bitis. Pascha vero est mortem annuntiare. Nam qua:
hodie fit oblatio, quazque hesterno die celebrataest,
et qua: singulis diebus, similis est et eadem cum ea,
quae die illa sabbati laeta est, et nihilo fuit illa vene-
rabilior ista, neque vilior lucc quam illa, sed una ea-
demque pariter tremenda et salutaris.
Cur per 40 dies jejunetur.— Quam igitur ob causam
jejuuamus. inquit, per hos dies Quadraginta? Multi
quondam temere ac sine judicio, praecipue vero hoc
tempore quo Christus ea tradidit, ad sacra mysteria
accedebant. Cum igitur intelligerent Patres, quantum
ex temerario accessu detrimenti caperetur, conve-
nientes quadraginta dies jejunii, precum, auditionis
verbi Dei, et conventuum designarunt, ut in his die-
bus omnes per preces, per eleemosynam, per jeju-
nium, per vigilias, per lacrymas, per confessionem ac
per cmtera omnia diligenter expurgati, ita pro captu
nostro cum conscientia pura accedamus. Porro illos
hac sua condescensione maguum quid et egregium
prmstitisse, dtnn ell'eccrunt, ut in jejunii consuetudi-
nem veniremus, inde constat. Nam nos quidem si
toto anno clamare ac jejunium praedicare non cesse-
mus, nemo verbis nostris animum attendit : quod si
tantmn Quadragesimte tempus advenerit, licet cohor-
tctur nemo, licet consilium det nemo, etiam is, qui
negligentissimus fuerit, excitatur, et oblatum ab ipso
tempore consilium et cobortationcm admittit. Si igi-
tur interroget te Iudaeus et Gentilis qua de causa je-
juues, ne dicas prepter Pascha, neque propter cru-
cem: sic enim ansam illi nos arguendi prmberes. Ne-
que enim ob Paschajcjunanms, neque ob crucem, sed
ob peccata nostra, quoniam ad mysteria sumus acces-
suri : nam alioqui Pascha non jejunii, neque luctus,
sed gaudii et exsultationis est occasio. Crux enim pec-
catum sustulit, expiatio Iuitorhis terrarum, inveterati
odii reconciliatio, januas caeli aperuit, eos qui odiosi
erant, amicos reddidit, in caelum reduxit, naturam no-
stram in throni dextera collocavit, alia nobis innumera
bona largita est. Non igitur lugere ac maerore contrahi
oportet, sed horum omnium causa gaudere ac la:-
(a) Pascha hoc loco intelligitur sacrificium et litnrgia,quze
Alesandria: ter in bebdpnufda celebrabatur, et aliquando
quater. (ma_de_re_gad calcem operum Οιιιδξδοειουιί tuae dis-
putabitur, ubi de liturgta sermo erit.
1
enim Pascha non jejunium, sed oblatio, et sacrificium,
quod iu singulis Iit collectis. Hoc autem ita esse, cul-
lige ex his Pauli verbis, Pascha nostrum pro nobis im-
molatus est Christus (l. Cor. 5. 7), et Quotiescumque
manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem
Domini annuntiabitis (Ib. ll. 26). Itaque quoties-
cumque cum conscientia munda accedis, Pascha ce-
lebras, non quando jejunas, sed quando sacrificii il-
lius lis particeps. Quotiescumque enim manducabitis pa-
nem hunc. et calicem bibetis, mortem Domini annuntia-
bitis. Pascha vero est mortem annuntiare. Nam qua:
hodie fit oblatio, quazque hesterno die celebrataest,
et qua: singulis diebus, similis est et eadem cum ea,
quae die illa sabbati laeta est, et nihilo fuit illa vene-
rabilior ista, neque vilior lucc quam illa, sed una ea-
demque pariter tremenda et salutaris.
Cur per 40 dies jejunetur.— Quam igitur ob causam
jejuuamus. inquit, per hos dies Quadraginta? Multi
quondam temere ac sine judicio, praecipue vero hoc
tempore quo Christus ea tradidit, ad sacra mysteria
accedebant. Cum igitur intelligerent Patres, quantum
ex temerario accessu detrimenti caperetur, conve-
nientes quadraginta dies jejunii, precum, auditionis
verbi Dei, et conventuum designarunt, ut in his die-
bus omnes per preces, per eleemosynam, per jeju-
nium, per vigilias, per lacrymas, per confessionem ac
per cmtera omnia diligenter expurgati, ita pro captu
nostro cum conscientia pura accedamus. Porro illos
hac sua condescensione maguum quid et egregium
prmstitisse, dtnn ell'eccrunt, ut in jejunii consuetudi-
nem veniremus, inde constat. Nam nos quidem si
toto anno clamare ac jejunium praedicare non cesse-
mus, nemo verbis nostris animum attendit : quod si
tantmn Quadragesimte tempus advenerit, licet cohor-
tctur nemo, licet consilium det nemo, etiam is, qui
negligentissimus fuerit, excitatur, et oblatum ab ipso
tempore consilium et cobortationcm admittit. Si igi-
tur interroget te Iudaeus et Gentilis qua de causa je-
juues, ne dicas prepter Pascha, neque propter cru-
cem: sic enim ansam illi nos arguendi prmberes. Ne-
que enim ob Paschajcjunanms, neque ob crucem, sed
ob peccata nostra, quoniam ad mysteria sumus acces-
suri : nam alioqui Pascha non jejunii, neque luctus,
sed gaudii et exsultationis est occasio. Crux enim pec-
catum sustulit, expiatio Iuitorhis terrarum, inveterati
odii reconciliatio, januas caeli aperuit, eos qui odiosi
erant, amicos reddidit, in caelum reduxit, naturam no-
stram in throni dextera collocavit, alia nobis innumera
bona largita est. Non igitur lugere ac maerore contrahi
oportet, sed horum omnium causa gaudere ac la:-
(a) Pascha hoc loco intelligitur sacrificium et litnrgia,quze
Alesandria: ter in bebdpnufda celebrabatur, et aliquando
quater. (ma_de_re_gad calcem operum Οιιιδξδοειουιί tuae dis-
putabitur, ubi de liturgta sermo erit.
1