PG 5, col. 1375
ad vos scripta sunt. Mutuati enim supradictum
Evangelium ab iis qui illud didicerant et continua
exercitatione versaverant, hoc est a successoribus
eorum qui Marciano pra'iverunt, quos Δοκητάς vo-
camus (quippe ex horum schola pleraeque illius
opiniones fluxere), legendi copiam nacti sumus; et deprehendimus multa quidem ,in illo Evangelia cum
recta Servatoris nostri [ide consentire; nonnullasero discrepantiaa recta fidei ratione adjuncta esse,
qua: et vestra causa subjeeimus.
κιανδς, ὼςγ καί. Atque ita legerunt Rufinus et Muscu- Β Hi1
lus. [SedHEhristopliorsomts'videtur legisse_xal tb;_,
etc. Sayilius in libro suo emendavit, uel πῶς ἑαυτῷ
ἠναντιοῦτο.
⁸’ἶι’ἐὶ”ἱᾶ“λιαθήσεσθε.εοιιίεεειιειη Med. et Fuk.
primam vocem non agnoscunt.
(l6) Χρησὰμενοι. Idem est quod mutuati vel com-
modata usi. Att enim Serapio se Evangelium illud
Petri commodatum accepisse a successoribus quo-
rumdam haereticorum, qui Aonnsal dicebantur, quo-
rum haeresim sectabatur Marcianus. Nihil hoc loco
viderunt interpretes. De Docetis haereticis, qui
Christum non vere, sed opinione tantum incarna-
tum passumque esse dicebant, Clemens Alexandri-
nus in lib. νιιΣτρωμάτων.θιΤΙιροδοι-ἰιιιε in lib. Di-
uitiarum decretorum cap. 12. llujus secuta princeps
fuit Julius Cassianum, ut docet Clemens ili ιιι. De
ili: Methodiqs in Convivia, pagina μθ : Ὠς ὁ ’Δρτε-
ita; καὶ oi δοκήσει αὑτὸν ἆπῖλφηνάμενοι πεφυκέναι.
Eusebius in libro ι οι ecclesiastica tlmalnm’a. nan, 7.
Eusebius in libro ι De ecclesiasliéa t/ieologia,'cap. 7.
Ι. Apollonius an episcopus Ephesinus? "ac de re silent antiquiores, qui neque ipsius genus, neque patriam
η
produnt. Quid de eo Eusebius.
ΙΙ. Observationes nonnullw in Iezlum Eusebianum. Quo tempore Apollonius adversum Cutaphrygarum bs-
rer_i_in sfripsertt. Eusebii erratum}: Vit/egit) αῃὶηιαάινεεηςμηι.Δ ⁷ η _ _ _ η _
Ill. [_)e veterum traditione_ab Ap‘ollonioflreluta, qua Dominus apostolis suis prtecepisse perhibetur, ιιι inm
duodecim annos excedentit_llierosolymis. Quo pacto eam accipiendam censeant recentiores doctissimi.
IV. Contra Apolloniati: Tertulliatius scripsisse comperitur.
Ι. Apollonius, Montanislarum acerrimus impu- ε tantum inberemus, quas in vetustiorum monumt-‘D'
guator, Ephesinam rexit Eeclesiam, si lich auctori
Przdestinati. Sic enim ille de Montanistis verba
faciens (1): ι Scripsit contra bos sanctus Soter
papa urbis, et Apollonius Ephesiorum antistes. ι
Quem quidem scriptorem, sublesta: sane fidei, se-
quitur, cunctabundus licet, cl. chuieuius; eique
innixus, nostrum Apollonium proxime post Poly-
cratem illi Ecclcsiaa praefuisse existimat (2). Verum
cum de Apollonii episcopatu sileant antiquiores.
Eusebius atque Hieronymus, neque ipsius genus
aut patriam aut ollicium uspiam prodant; nos iis
(|)Pr¢edest. hair. 26.
'(2) chuien. Or. Christ., tom. Ι, pag. 674.
cap. l8.
Evangelium ab iis qui illud didicerant et continua
exercitatione versaverant, hoc est a successoribus
eorum qui Marciano pra'iverunt, quos Δοκητάς vo-
camus (quippe ex horum schola pleraeque illius
opiniones fluxere), legendi copiam nacti sumus; et deprehendimus multa quidem ,in illo Evangelia cum
recta Servatoris nostri [ide consentire; nonnullasero discrepantiaa recta fidei ratione adjuncta esse,
qua: et vestra causa subjeeimus.
κιανδς, ὼςγ καί. Atque ita legerunt Rufinus et Muscu- Β Hi1
lus. [SedHEhristopliorsomts'videtur legisse_xal tb;_,
etc. Sayilius in libro suo emendavit, uel πῶς ἑαυτῷ
ἠναντιοῦτο.
⁸’ἶι’ἐὶ”ἱᾶ“λιαθήσεσθε.εοιιίεεειιειη Med. et Fuk.
primam vocem non agnoscunt.
(l6) Χρησὰμενοι. Idem est quod mutuati vel com-
modata usi. Att enim Serapio se Evangelium illud
Petri commodatum accepisse a successoribus quo-
rumdam haereticorum, qui Aonnsal dicebantur, quo-
rum haeresim sectabatur Marcianus. Nihil hoc loco
viderunt interpretes. De Docetis haereticis, qui
Christum non vere, sed opinione tantum incarna-
tum passumque esse dicebant, Clemens Alexandri-
nus in lib. νιιΣτρωμάτων.θιΤΙιροδοι-ἰιιιε in lib. Di-
uitiarum decretorum cap. 12. llujus secuta princeps
fuit Julius Cassianum, ut docet Clemens ili ιιι. De
ili: Methodiqs in Convivia, pagina μθ : Ὠς ὁ ’Δρτε-
ita; καὶ oi δοκήσει αὑτὸν ἆπῖλφηνάμενοι πεφυκέναι.
Eusebius in libro ι οι ecclesiastica tlmalnm’a. nan, 7.
Eusebius in libro ι De ecclesiasliéa t/ieologia,'cap. 7.
Ι. Apollonius an episcopus Ephesinus? "ac de re silent antiquiores, qui neque ipsius genus, neque patriam
η
produnt. Quid de eo Eusebius.
ΙΙ. Observationes nonnullw in Iezlum Eusebianum. Quo tempore Apollonius adversum Cutaphrygarum bs-
rer_i_in sfripsertt. Eusebii erratum}: Vit/egit) αῃὶηιαάινεεηςμηι.Δ ⁷ η _ _ _ η _
Ill. [_)e veterum traditione_ab Ap‘ollonioflreluta, qua Dominus apostolis suis prtecepisse perhibetur, ιιι inm
duodecim annos excedentit_llierosolymis. Quo pacto eam accipiendam censeant recentiores doctissimi.
IV. Contra Apolloniati: Tertulliatius scripsisse comperitur.
Ι. Apollonius, Montanislarum acerrimus impu- ε tantum inberemus, quas in vetustiorum monumt-‘D'
guator, Ephesinam rexit Eeclesiam, si lich auctori
Przdestinati. Sic enim ille de Montanistis verba
faciens (1): ι Scripsit contra bos sanctus Soter
papa urbis, et Apollonius Ephesiorum antistes. ι
Quem quidem scriptorem, sublesta: sane fidei, se-
quitur, cunctabundus licet, cl. chuieuius; eique
innixus, nostrum Apollonium proxime post Poly-
cratem illi Ecclcsiaa praefuisse existimat (2). Verum
cum de Apollonii episcopatu sileant antiquiores.
Eusebius atque Hieronymus, neque ipsius genus
aut patriam aut ollicium uspiam prodant; nos iis
(|)Pr¢edest. hair. 26.
'(2) chuien. Or. Christ., tom. Ι, pag. 674.
cap. l8.