PG 5, col. 276
In English: Epistle to the Ephesians: Shorter and Longer Versions 1
rogasse: seipsum enim satis explicat Eusebius, dum
profitetur se eos tantummodo commemoraturum,
in quorum monumentis Ἀποστολικῆς διδασκαλίας
παράδοσις φέρεται, ‹‹ ut, verbi gratia, lgnatii et
Clementis; ι prorsus uti loquitur lrenzeus de Cle-
mentis epistola. quam misit Ecclesia Romana ad
Corinthios, ἂνανεοῦσα τήν πίστιν αὐτῶν, καὶ ἤν
νεωστὶ ἀπὸ τῶν ἀποστόλων παράδοσιν εἰλήφει, α re-
parans fidem eorum, et quam in recenti ab aposto—
lis receperant traditionem. » Ut igitur Clementis
epistola promptuarium non est traditionum non
scriptarum, ita nec lgnatii. Nullas ille traditiones
non scriptas, quas sive vere, sive falso apostolicas
uocant, nobis in genuinis epistolis commendavit.
Nihil de festis, nihil de statis jejuniorum tempo-
ribus, nihil de more Paschatis celebrandi. nihil de
Pentecostes aut Sabbati observationenihil denique
de quocunque ritu, cujus antiquitas in controver-
siam venire potest, tradit. Talia quidem quamplu-
rima tum in interpolationibus, tum in fictis epi-
stolis reperiuntur : neque quisquam jure affirmare
potest aut credere, impostorem tertii saeculi ab
omnibus hujusmodi ritibus sua astate usurpatis
abstinere voluisse. Nulli igitur aavo nisi lgnatiano
haec convenire videantur.
Quarto charismatum meminit tunc in Ecclesia
maxime florentium, et Spiritus sancti ad se non-
nunquam loquentis, quod posteriores facere non
solent. Parcissime utitur testimoniis S. Scriptura.
Paulinas quidem epistolas ubique imitatur, quae
a principio in ecclesiis omnibus fuere receptis-
sima: ; Evangelia parcius citat, quae serius reci-
piebantar et o. spuriis distinguebantur; quarque
secundi saeculi jam adulti et tertii. scriptores
frequentissime usurpabant. Ipsum scriptionis ge-
nus non minimum est ejusdem aevi indicium. Nihil
in his epistolis extraneum, nihil ex eruditione
gentilium profectum ; omnia doctrinam pure evan-
gelicam, et simplicitatem viri apostolici redolent.
Qui postea scripsere,doctorum apud gentes senten-
tias usurpare, el eorum nonnunquam etiam do-
gmata Christianas religioni immiscere solebant : id
autem ex ea rerum scientia, qua, antequam Chri-
Tertullianus observat. Ignatius diu jam episcopus
fuerat, et Christianam religionem tum primum
susceperat, cum perpauci ex gentibus docti Chri-
stiani facti sunt; in eo igitur perspicimus animam
pure Christianam, α non scholis formatam, non
bibliothecis exercitatam non academiis etporticibus
Atticis pastam. » Si gentem et ecclesiam spectes
cui praefuit, viro apud Syros tot annos morato,
si non et apud eosdem nato educatoque, maxime
convenit plurium epithetorum congestio, ut etlon-
gissimarum S. Pauli praefationum imitatio. Marty-
rem ab ipso imperatore Romano condemnatum,
profitetur se eos tantummodo commemoraturum,
in quorum monumentis Ἀποστολικῆς διδασκαλίας
παράδοσις φέρεται, ‹‹ ut, verbi gratia, lgnatii et
Clementis; ι prorsus uti loquitur lrenzeus de Cle-
mentis epistola. quam misit Ecclesia Romana ad
Corinthios, ἂνανεοῦσα τήν πίστιν αὐτῶν, καὶ ἤν
νεωστὶ ἀπὸ τῶν ἀποστόλων παράδοσιν εἰλήφει, α re-
parans fidem eorum, et quam in recenti ab aposto—
lis receperant traditionem. » Ut igitur Clementis
epistola promptuarium non est traditionum non
scriptarum, ita nec lgnatii. Nullas ille traditiones
non scriptas, quas sive vere, sive falso apostolicas
uocant, nobis in genuinis epistolis commendavit.
Nihil de festis, nihil de statis jejuniorum tempo-
ribus, nihil de more Paschatis celebrandi. nihil de
Pentecostes aut Sabbati observationenihil denique
de quocunque ritu, cujus antiquitas in controver-
siam venire potest, tradit. Talia quidem quamplu-
rima tum in interpolationibus, tum in fictis epi-
stolis reperiuntur : neque quisquam jure affirmare
potest aut credere, impostorem tertii saeculi ab
omnibus hujusmodi ritibus sua astate usurpatis
abstinere voluisse. Nulli igitur aavo nisi lgnatiano
haec convenire videantur.
Quarto charismatum meminit tunc in Ecclesia
maxime florentium, et Spiritus sancti ad se non-
nunquam loquentis, quod posteriores facere non
solent. Parcissime utitur testimoniis S. Scriptura.
Paulinas quidem epistolas ubique imitatur, quae
a principio in ecclesiis omnibus fuere receptis-
sima: ; Evangelia parcius citat, quae serius reci-
piebantar et o. spuriis distinguebantur; quarque
secundi saeculi jam adulti et tertii. scriptores
frequentissime usurpabant. Ipsum scriptionis ge-
nus non minimum est ejusdem aevi indicium. Nihil
in his epistolis extraneum, nihil ex eruditione
gentilium profectum ; omnia doctrinam pure evan-
gelicam, et simplicitatem viri apostolici redolent.
Qui postea scripsere,doctorum apud gentes senten-
tias usurpare, el eorum nonnunquam etiam do-
gmata Christianas religioni immiscere solebant : id
autem ex ea rerum scientia, qua, antequam Chri-
Tertullianus observat. Ignatius diu jam episcopus
fuerat, et Christianam religionem tum primum
susceperat, cum perpauci ex gentibus docti Chri-
stiani facti sunt; in eo igitur perspicimus animam
pure Christianam, α non scholis formatam, non
bibliothecis exercitatam non academiis etporticibus
Atticis pastam. » Si gentem et ecclesiam spectes
cui praefuit, viro apud Syros tot annos morato,
si non et apud eosdem nato educatoque, maxime
convenit plurium epithetorum congestio, ut etlon-
gissimarum S. Pauli praefationum imitatio. Marty-
rem ab ipso imperatore Romano condemnatum,