PG 50, col. 383
aitque tn Diospolitana synodo Pelagio fuisse objecta. Α Vita Christiana impias Pelagii sententias exscripta:
Alia insuper minus recte pronuntiata notat in hoc
Fastidii opusculo Tillemontius (ὁ). ι Quare, ut cum
Norlsio loquar (ο), cum Fastidius hic dicto libro de
(a) Hieron. lib. lllpialog. contr. Pelag., num. 14,
Opp. tum. ll, pag. 784, edit. Veron.
(ὁ) Tillem. tom. XV, pag. 17.
—"
fi BRITANNORUM EPISCOPI
DE VITA CHRISTIANA
Ut ego peccator ι et ultimus, insipientior caeteris B impertit ε ad cujus non tam muneris speete quam
et imperitior universis, te, ut sanctitatis et iustitiae
viam pergas, crebrioribus audeam litteris admonere,
non me propria justitiae fiducia, non sapientiae peri-
tia, non scientiae gloria, sed sola quam secundum
Deum animo ac mente concepi, charitatis tuae causa
compellit; quae me peccatorem et ignarum ad dicen-
dum ita hortatur et provocat, ut cum loqui nesciam,
tacere non possim. Vellem itaque et libenter opta-
rem te eorum habere notitiam quorum et sapientia
affluentior est, et facundia major, et scientia ube—
rior, et conscientia ab omni peccatorum contagione
liberior, qui te verbis juste instruerent et exemplis.
Nos enim praeterquam quod mentem nostram ita
insipientia: et ignorantia: caligo caecavit, ut divinum
aliquid nequeat sentire vel dicere, adhuc insuper et C esse, displiceat. Rusticus enim panis incultior vide-
omnium redarguit conscientia peccatorum, ut etiam
si quid luminis possit habere, abscondat; et ita fit
ut praeterquam quod dicere non habemus, hoc etiam
quod habemus non fiducialiter proferre, conscientia
prohibente, possimus. Tu tamen, dum peritior tibi
apparere possit et melior, rudibus admonitionibus
nostris interim esto contenta, et charitati da veniam,
cujus est nun considerare quid offerat, nec quod
non habet quaerit, sed totum quod habet libenter
_____________________________________.
CAPUT PRIMUM.
Christiani nomenclatura et dignitas.
Christum unctum interpretari, sapientium et lide-
Iium nullus ignorat. Unctos vero non nisi sanctos
viros et satis Deo dignos semper fuisse manifestum
est, nec alios quam prephetas aut sacerdotes aut
reges. Et tam magnum fuit ipsius unctionis myste-
rium, utin Iudaico populo non omnes illud, sed
ξ Editi hic add. primus, quod abeat a mss. et
Holstenii editione.
δ Editi, voluit.
Alia insuper minus recte pronuntiata notat in hoc
Fastidii opusculo Tillemontius (ὁ). ι Quare, ut cum
Norlsio loquar (ο), cum Fastidius hic dicto libro de
(a) Hieron. lib. lllpialog. contr. Pelag., num. 14,
Opp. tum. ll, pag. 784, edit. Veron.
(ὁ) Tillem. tom. XV, pag. 17.
—"
fi BRITANNORUM EPISCOPI
DE VITA CHRISTIANA
Ut ego peccator ι et ultimus, insipientior caeteris B impertit ε ad cujus non tam muneris speete quam
et imperitior universis, te, ut sanctitatis et iustitiae
viam pergas, crebrioribus audeam litteris admonere,
non me propria justitiae fiducia, non sapientiae peri-
tia, non scientiae gloria, sed sola quam secundum
Deum animo ac mente concepi, charitatis tuae causa
compellit; quae me peccatorem et ignarum ad dicen-
dum ita hortatur et provocat, ut cum loqui nesciam,
tacere non possim. Vellem itaque et libenter opta-
rem te eorum habere notitiam quorum et sapientia
affluentior est, et facundia major, et scientia ube—
rior, et conscientia ab omni peccatorum contagione
liberior, qui te verbis juste instruerent et exemplis.
Nos enim praeterquam quod mentem nostram ita
insipientia: et ignorantia: caligo caecavit, ut divinum
aliquid nequeat sentire vel dicere, adhuc insuper et C esse, displiceat. Rusticus enim panis incultior vide-
omnium redarguit conscientia peccatorum, ut etiam
si quid luminis possit habere, abscondat; et ita fit
ut praeterquam quod dicere non habemus, hoc etiam
quod habemus non fiducialiter proferre, conscientia
prohibente, possimus. Tu tamen, dum peritior tibi
apparere possit et melior, rudibus admonitionibus
nostris interim esto contenta, et charitati da veniam,
cujus est nun considerare quid offerat, nec quod
non habet quaerit, sed totum quod habet libenter
_____________________________________.
CAPUT PRIMUM.
Christiani nomenclatura et dignitas.
Christum unctum interpretari, sapientium et lide-
Iium nullus ignorat. Unctos vero non nisi sanctos
viros et satis Deo dignos semper fuisse manifestum
est, nec alios quam prephetas aut sacerdotes aut
reges. Et tam magnum fuit ipsius unctionis myste-
rium, utin Iudaico populo non omnes illud, sed
ξ Editi hic add. primus, quod abeat a mss. et
Holstenii editione.
δ Editi, voluit.