PG 56, col. 433
verbum contra Verbum Deum? quid sophismatibus
instructa sapientia, contra caelestem sapientiam?
Opera ipsa potestatem Verbi Dei probant. — In qua
potestate [nec facis? Interroga paralyticum, per quam
potestatem sanus recumbat : interroga miracula, et
mirabilium Patratoris potestatem curiose ne perqui-
ras. Non respondet vobis ditina gratia , responsiOne
indignos judicans eos qui perperam interrogant. Ita
solet Dei Verbum: cum videt animam obliquam et
perversam, expellit eam, ut gratia indignam, et cum
multa saepe discere conetur, veritatem non impetrat
a veritate. lnterrogant Judaei saepe, ac ne semel qui-
dem discunt, quia male interrogant. Usque adeo illo-
rum animos cruciabat Servatoris silentium, ut tunc
diceret malus ille consessus: Quousque animam no-
stram tollis? Si tu es Christus, dic nobis palam (Joan.
10. 24). Sed neque post hanc vocem illis reSpondet,
quia responsione digni non erant, qui male interroga-
verunt. Quid itaque eis Serv-ator? Dixi vobis, et non
audistis ,' quid iterum vultis audire (Ibid. 9. 27)? 0pc-
ra, qua! ego facio, ipsa tes:imoninm perhibent de me
(Ibid. 10. 25). Vides velle eum ut opera interrogen-
tur, non ut de potestate inquit-ator? lnterrogantJu-
dmi: Si tit es Christus, dic nobis palam ; quousque
animam nostram tollis (Joan. 10. 2i)? nec qna‘stioni
dat solutionem : interrogabant enim non discendi, sed
accusandi causa. Caiphas autem princeps sacerdo-
tum,synagoga illa (lignus, in tantam amentiam de-
venerat, ut diceret: Adiuro te per Deum vivum, dic
nobis, si tu es Filius Benedicti (Matth. 26. 63). At
Servator docens nos sermones cum pietate accipere,
adjuranti quidem respondet, neque tamen dubium
solvit. Dic nobis, inquit, si tu es Filius Benedicti
(Matth.26.64). Ait illi Dominus : Tu dixisti : acjura-
mentum per confessionem honoravit, neque malitiam
certiorem fecit, astutiam abominatus. Male quassie-
rant Judmi, nec responsum illis est : idque jure me-
rito; nam obliqua: cogitationes a Deo separant. Non
emisit sapientiam suam iis qui male illam scrutaban-
tur. In malevolam enim animam non introibit sapientia
(sap. ι. t).
2. Atque illi post frequentes quarsliones id quod
qntnrebant non invenerunt: mulier vero qumdam, qua:
sine dolo et cum sincera lide accesserat, non ut ten-
taret illam incomprehensibilem virtutem, sed cum
simplicitate Dominum adiens, dictione tenui, sed pura
fide dicens : Scimus quod cum venerit Messias, qui di-
citur Christus, ipse nobis annuntiabit omnia (Joan. 4.
25); statim audivit ab amatore simplicitatis : Ego
sum qui loquor tecum (Ibid. υ. 26). Nondum interro~
gaverat, et statim didicit ; nondum tidei verbum semi-
naverat, et statim fructum pietatis decerpsit. Sanctus
quippe Deus in simplicibus et sanctis requiescit, cum
accedentis simplicitatem viderit; explicat etiam ipse
sapientiae sua: beneficentiam : cum viderit autem ani-
mam nequitia perversam, beneficium cohibet, nec
instructa sapientia, contra caelestem sapientiam?
Opera ipsa potestatem Verbi Dei probant. — In qua
potestate [nec facis? Interroga paralyticum, per quam
potestatem sanus recumbat : interroga miracula, et
mirabilium Patratoris potestatem curiose ne perqui-
ras. Non respondet vobis ditina gratia , responsiOne
indignos judicans eos qui perperam interrogant. Ita
solet Dei Verbum: cum videt animam obliquam et
perversam, expellit eam, ut gratia indignam, et cum
multa saepe discere conetur, veritatem non impetrat
a veritate. lnterrogant Judaei saepe, ac ne semel qui-
dem discunt, quia male interrogant. Usque adeo illo-
rum animos cruciabat Servatoris silentium, ut tunc
diceret malus ille consessus: Quousque animam no-
stram tollis? Si tu es Christus, dic nobis palam (Joan.
10. 24). Sed neque post hanc vocem illis reSpondet,
quia responsione digni non erant, qui male interroga-
verunt. Quid itaque eis Serv-ator? Dixi vobis, et non
audistis ,' quid iterum vultis audire (Ibid. 9. 27)? 0pc-
ra, qua! ego facio, ipsa tes:imoninm perhibent de me
(Ibid. 10. 25). Vides velle eum ut opera interrogen-
tur, non ut de potestate inquit-ator? lnterrogantJu-
dmi: Si tit es Christus, dic nobis palam ; quousque
animam nostram tollis (Joan. 10. 2i)? nec qna‘stioni
dat solutionem : interrogabant enim non discendi, sed
accusandi causa. Caiphas autem princeps sacerdo-
tum,synagoga illa (lignus, in tantam amentiam de-
venerat, ut diceret: Adiuro te per Deum vivum, dic
nobis, si tu es Filius Benedicti (Matth. 26. 63). At
Servator docens nos sermones cum pietate accipere,
adjuranti quidem respondet, neque tamen dubium
solvit. Dic nobis, inquit, si tu es Filius Benedicti
(Matth.26.64). Ait illi Dominus : Tu dixisti : acjura-
mentum per confessionem honoravit, neque malitiam
certiorem fecit, astutiam abominatus. Male quassie-
rant Judmi, nec responsum illis est : idque jure me-
rito; nam obliqua: cogitationes a Deo separant. Non
emisit sapientiam suam iis qui male illam scrutaban-
tur. In malevolam enim animam non introibit sapientia
(sap. ι. t).
2. Atque illi post frequentes quarsliones id quod
qntnrebant non invenerunt: mulier vero qumdam, qua:
sine dolo et cum sincera lide accesserat, non ut ten-
taret illam incomprehensibilem virtutem, sed cum
simplicitate Dominum adiens, dictione tenui, sed pura
fide dicens : Scimus quod cum venerit Messias, qui di-
citur Christus, ipse nobis annuntiabit omnia (Joan. 4.
25); statim audivit ab amatore simplicitatis : Ego
sum qui loquor tecum (Ibid. υ. 26). Nondum interro~
gaverat, et statim didicit ; nondum tidei verbum semi-
naverat, et statim fructum pietatis decerpsit. Sanctus
quippe Deus in simplicibus et sanctis requiescit, cum
accedentis simplicitatem viderit; explicat etiam ipse
sapientiae sua: beneficentiam : cum viderit autem ani-
mam nequitia perversam, beneficium cohibet, nec