PG 6, col. 1179
terram quuiem uuiversam una die obeo,et nume-Α Τὴν μὲν γῆν ἄκασαν ἡμέρφ μμιξ (4έ) παρέρχοηρεαι,
rum ejus coligo, et mensuram, et figuras Persua- συλλέγων αὐτῆς τὸν δριβμὸν καὶ τὸ μέτφον, καὶ τὰ
sum enim habeo, me ne dodrantem quidem totius
mundi prstermissurum, cum talis et tantus sm.
Præierea etiam stellarum numerum et piscium et
hhesiiarum novi. et mundo in balsncem imposito,
faeile pondus ejus possum cognoscere. Hactenus
quidemanimus meus,his rebusintentus totins uni-
versitatis imperium affectst.
δλων ἄρχειν.
f0. picrd mundorum euam obsurdaperagratio.
-Prospiciens antem Epicurus,mihi ait: Τu qui-
dem,amice,unuam duntaxat mundum dimensus es,
cum sint mslti mundi et infiniti.IRaque denuo di-
cerecogor multos ceælos,alios ætheres,eosque mul-
tos.Age vero non amplius morans comparto pau- μενος f48) ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τοὺς Ἐπικουρείους
corum dierum commeatu, Epicuri mundos pera-ᾳ κόσμους ἀποδήμησον. Τὰ μὲν οὖν πέρατα Τκῶν καὶ
grato. Τermincs igituur Τethyn et Oceanum facilo κεανὸν εὐκόλως ὑκερίπταμαι. Εἰσελθὼν δὲ εἰς κό-
transvolo, In novum antem mundum, et quasi in
aliam cisitatem ingressus, cunta paucis diebus
æetior. lline iterum transcendo in tertium mun-
dum; postes in quartum,et quintnm, et decimum,
et centesimuæ,et millesimum, et quo tandem us-
que? Omnia enim jam ignorantiæ teeebræ sunt,et
nigra fraus et infinitus error, et imperfecta cogi-
tatio, et incomprehenss inscitia; nisi ipsas etiam
stomos numerare velim, e quihus tot mundi orti
sant, ut nihil inexcussum prætermiltam, præser-
fim res tam necessarias et utiles, unde et domus
et civitstis felicitas pendet. Hæc itaque enarravi,ut
contrarietatem, quæ in eorum est opinionibus,pa. οὕσαν αὐτῶν ἐναντιότητα, καὶ ὡς εἰς ἄπειρον αὐτοῖς
tefacerem,etinquisitionemrerum quam suscipiunt, C καί ἀόριστον προεισιν ἡ ζήτησις τῶν πραγμάτων, καi
in infinitum vagsri, et nullo termino contireri, τὸ τέλος αὐτῶν ἀτέκμαρτον, καὶ ἄχρηστον, ἔργγῳ μπn-
eorumque finem esse inexplicabilem atque inuti- δενὶ προδήλῳ καὶ λόγῳ σαφεt βεβαιούμενον.
lem; quippe qui nulla re evidenti, et oratione per
spicua confirmetur.
(44) Mt. Deerat in editionibus Parisiensibus.
(45) Πάντα. Melius fortasse παντός.
Parisiensibus.
(46 aC ptν δῆ. Vaι. eα si μo.
ἐξ) ι φλότη.. Sic emendstum ope codicis Vα-
ticani. Ducæus ῶ φιλότα Alirs editiones ῶ φιλότηη.
Vurth.
(48) Ἐπισιτιασάμενος. Codex Anglicanus ἐπιαι-
τισάμενοe. C. Dorville ad Charis. pεg. I2I.
et Voss.
(49) έἶι κόσμον Supplet τφίτον interpr-s: εἰς γʼ
κοο. Voss., Vul., Seiler.
rum ejus coligo, et mensuram, et figuras Persua- συλλέγων αὐτῆς τὸν δριβμὸν καὶ τὸ μέτφον, καὶ τὰ
sum enim habeo, me ne dodrantem quidem totius
mundi prstermissurum, cum talis et tantus sm.
Præierea etiam stellarum numerum et piscium et
hhesiiarum novi. et mundo in balsncem imposito,
faeile pondus ejus possum cognoscere. Hactenus
quidemanimus meus,his rebusintentus totins uni-
versitatis imperium affectst.
δλων ἄρχειν.
f0. picrd mundorum euam obsurdaperagratio.
-Prospiciens antem Epicurus,mihi ait: Τu qui-
dem,amice,unuam duntaxat mundum dimensus es,
cum sint mslti mundi et infiniti.IRaque denuo di-
cerecogor multos ceælos,alios ætheres,eosque mul-
tos.Age vero non amplius morans comparto pau- μενος f48) ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τοὺς Ἐπικουρείους
corum dierum commeatu, Epicuri mundos pera-ᾳ κόσμους ἀποδήμησον. Τὰ μὲν οὖν πέρατα Τκῶν καὶ
grato. Τermincs igituur Τethyn et Oceanum facilo κεανὸν εὐκόλως ὑκερίπταμαι. Εἰσελθὼν δὲ εἰς κό-
transvolo, In novum antem mundum, et quasi in
aliam cisitatem ingressus, cunta paucis diebus
æetior. lline iterum transcendo in tertium mun-
dum; postes in quartum,et quintnm, et decimum,
et centesimuæ,et millesimum, et quo tandem us-
que? Omnia enim jam ignorantiæ teeebræ sunt,et
nigra fraus et infinitus error, et imperfecta cogi-
tatio, et incomprehenss inscitia; nisi ipsas etiam
stomos numerare velim, e quihus tot mundi orti
sant, ut nihil inexcussum prætermiltam, præser-
fim res tam necessarias et utiles, unde et domus
et civitstis felicitas pendet. Hæc itaque enarravi,ut
contrarietatem, quæ in eorum est opinionibus,pa. οὕσαν αὐτῶν ἐναντιότητα, καὶ ὡς εἰς ἄπειρον αὐτοῖς
tefacerem,etinquisitionemrerum quam suscipiunt, C καί ἀόριστον προεισιν ἡ ζήτησις τῶν πραγμάτων, καi
in infinitum vagsri, et nullo termino contireri, τὸ τέλος αὐτῶν ἀτέκμαρτον, καὶ ἄχρηστον, ἔργγῳ μπn-
eorumque finem esse inexplicabilem atque inuti- δενὶ προδήλῳ καὶ λόγῳ σαφεt βεβαιούμενον.
lem; quippe qui nulla re evidenti, et oratione per
spicua confirmetur.
(44) Mt. Deerat in editionibus Parisiensibus.
(45) Πάντα. Melius fortasse παντός.
Parisiensibus.
(46 aC ptν δῆ. Vaι. eα si μo.
ἐξ) ι φλότη.. Sic emendstum ope codicis Vα-
ticani. Ducæus ῶ φιλότα Alirs editiones ῶ φιλότηη.
Vurth.
(48) Ἐπισιτιασάμενος. Codex Anglicanus ἐπιαι-
τισάμενοe. C. Dorville ad Charis. pεg. I2I.
et Voss.
(49) έἶι κόσμον Supplet τφίτον interpr-s: εἰς γʼ
κοο. Voss., Vul., Seiler.