PG 6, col. 1189
γενεῖς εἶναι τούτου τοῦ κόσμμου βουλόμεθα. Συνελόντ,
δʼ εἰπεῖν, ὸ θέλων εῦ διάγειν μήτε ὸράτω πολλὰ,
μήτε ἀκούειν ἐπιτηδευέτω· μήτʼ ἄν ἀκοό ἢ θεωρῇ,
βλέπειν ἢ ἀκούειν νομμιιζέτω. Τὸ γὰρ τῆς ἀταραξίας
εἶδος ἐντεῦθεν λαμβάνει τὴν ἀρχήν. Ὁ δὲ αολλὰ
πραγματευόμενος ἐαυτὸν ἀδικεῖ, καὶ τὸν πληαίον ἔτι
καὶ ἀκουσίως ἀμαρτάνειν διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν φιλο-
νεικίαν ποιεῖ. Πολλάκις οῦν διασκεπτέον τὸ ὑποπε-
πτωκός πρᾶγμα, καὶ τότε μόλς χωφιστέον ἀππʼ
αὐτοῦ τὸν μήτε 26) καυστῆρσι, μήτε σμιλίοις τὴν
νόσον φυγεῖν δεδυνημάνον. Ομιλητέον δὲ κοσμμικὸν
οδδὲν, ἀλλὰ τὸ καταρτζον
Τοῦτο γὰρ ἢν μὴ γγίνηται, πολλὴν ἡμῖν τῆν εὐτρα-
πελίαν ἐργάζεται· καὶ ὸ φιλόνεικος ἐντεῦθεν λαμβέ-
νει τὴν ἀφορμήν.
ῇ, ʼῖδη γοῦν τινας ἶσμεν ὅσριεατι τῆς ἐαυτῶν
προαιράσεως, τὰ ὅσον ἐφʼ ἐαυτοῖς, τπν ἡμέραν νυκτα
ποιοῦντας, καὶ διὰ τὴ,ν ἐσκιρωμάνην (ξ7) φαντασίαν
ἀλλόκοτον ἀπιστοῦντας τοῖς ἐνίων κατορθώρμασιν,
ἀχθομένους δὲ ἐπὶ τούτυις, καὶ ἄμα τῷ πονηρόν τι
ἀκωῦσαι, τῷ καταψεδομένῳ μμάλλον πιστεύοντας, Τί
γάρ pμοι
ἀπὸ τῶν πλησίον ὄμιλιας εἰς ἐαυτοὺς ἐλκόντων, καὶ
ἶνα ἄλλο τις φθέγξηται περὶ οὐτινοσοῦν, οἱομένων
πρὸς αὐτοὺς τεινειν τὸ λεγόμενον, ἀνσπλάττειν τε
κατὰ τὸ εἰκὸς ἐκ τούτων δρᾶμα καὶ σκηνήν; Οἶς
ἀπόχρη τὸ καθʼ ὑππόνοιαν λέγειν καὶ γράφειν. Τελά-
σαιμι δʼ ἄν καὶ τοὺς ἐν παραδύστῳ μετά τινος τῶν
πλησίον συντάττοντας ἐόγων κεφάλαι.., καὶ μιλίας
πρὸς μηδὲν εὕθετον ἀνηκούσας, μάχας δὲ διὰ τῶν
ψιβυρισμῶν καὶ πολέμους ἐξαρτιζούσας, ἀνω τε καὶ
κάτω σκηνοβατοῦντας. Καθάπερ λίαν (28) μεγαλο-
φώνως τὸν Ὁρέστην ὑποκρινόμενος, φοβεφὸς εἶναι
καὶ μέγας παρὰ τοῖς ἀνοήτοις διὰ τῶν ἴυλίνων πο-
δῶν, καὶ κοιλίας ἐπιπλάστου, καὶ στολῆς ἀλλοκότου,
κκαὶ προσώπου τερατώδους ὑπείληπται τρόπῳ τῷ
αὐτῷ καὶ οἱ ζζῆλον ἔχειν ἐπαγγελλόμενοι (29), καὶ τὸ
παρῥησιαστικὸν ἐπιτηδεύοντες, διὰ τὸ βοόλεσθαι νι-
κῆν, πᾶν εἶδος ἐλευθερίας προσποιήτου περιτιθέασιν
ἐαυτοῖς, εἱ φιλόνεικοι τὸν ζηλωτὴν καταπεπωκότες
ἄσπερ αἱ Bάκχαι διὰ σχήματος εἰρηνικοῦ τὰς λόγχας
ἐν τοῖς θύρσοις περιφερουσιν,
7, ʼρτι δὲ καὶ τοῦτο φυλακτέον, τὸ μή ποτε μὲν
φαιδρῷ τῷ προεώπῳ προίέναι, ποτὲ δὲ σαυβρωπῷ·
καὶ εἱ χρή τάληθὲς εἶπεῖν, παραιτητέον πᾶν τὸ δω-
δεκαμερὲς καθʼ ἐκάστην ἡμέραν ἀπαγγελλόμενον
δφᾶμα, Τὸ γοῦν ἐμοὶ δοκοῦν εἴποιμʼ ἄν, ὅτι πᾶς ὁ
τὴο γνώμην νοσμμικὸς καὶ τοῦ ὀρθοῦ κανόνος ἔξω γι-
νόμενος αὐτοκατάκριτός ἐστιν, εἶδὼς πράττει (30)
κατʼ ἐπιτήδευσιν, καὶ γινώσκων μὲν τὸν ἐν αὐτῷ πό-
ἐεμον, τὴν δὲ εἶρξνην ἐν τοῖς σπλάγχνοις μὴ ἐπισπώ-
μμενος. Φίλους δὲ τιμμητέον παντας τό τε ἐλεγκτικὸν
aὐ πρακτέον μόνον, ἀλλʼ ἔτι καὶ ἀκουστέον, Οἶνῳ δὲ
(26η Ἀππʼ αὐτοῦ τὸν μήτε. Clarom. 1 ἀπʼ αὐτοῦ
τοῦ μήτε.
(7) 2σκιρωμέeην. larom. 2 ἐσκιφῥωμένην. Κοα
Reg. 2 ἀχθομάνους ἐπὶ τούτοις.
δʼ εἰπεῖν, ὸ θέλων εῦ διάγειν μήτε ὸράτω πολλὰ,
μήτε ἀκούειν ἐπιτηδευέτω· μήτʼ ἄν ἀκοό ἢ θεωρῇ,
βλέπειν ἢ ἀκούειν νομμιιζέτω. Τὸ γὰρ τῆς ἀταραξίας
εἶδος ἐντεῦθεν λαμβάνει τὴν ἀρχήν. Ὁ δὲ αολλὰ
πραγματευόμενος ἐαυτὸν ἀδικεῖ, καὶ τὸν πληαίον ἔτι
καὶ ἀκουσίως ἀμαρτάνειν διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν φιλο-
νεικίαν ποιεῖ. Πολλάκις οῦν διασκεπτέον τὸ ὑποπε-
πτωκός πρᾶγμα, καὶ τότε μόλς χωφιστέον ἀππʼ
αὐτοῦ τὸν μήτε 26) καυστῆρσι, μήτε σμιλίοις τὴν
νόσον φυγεῖν δεδυνημάνον. Ομιλητέον δὲ κοσμμικὸν
οδδὲν, ἀλλὰ τὸ καταρτζον
Τοῦτο γὰρ ἢν μὴ γγίνηται, πολλὴν ἡμῖν τῆν εὐτρα-
πελίαν ἐργάζεται· καὶ ὸ φιλόνεικος ἐντεῦθεν λαμβέ-
νει τὴν ἀφορμήν.
ῇ, ʼῖδη γοῦν τινας ἶσμεν ὅσριεατι τῆς ἐαυτῶν
προαιράσεως, τὰ ὅσον ἐφʼ ἐαυτοῖς, τπν ἡμέραν νυκτα
ποιοῦντας, καὶ διὰ τὴ,ν ἐσκιρωμάνην (ξ7) φαντασίαν
ἀλλόκοτον ἀπιστοῦντας τοῖς ἐνίων κατορθώρμασιν,
ἀχθομένους δὲ ἐπὶ τούτυις, καὶ ἄμα τῷ πονηρόν τι
ἀκωῦσαι, τῷ καταψεδομένῳ μμάλλον πιστεύοντας, Τί
γάρ pμοι
ἀπὸ τῶν πλησίον ὄμιλιας εἰς ἐαυτοὺς ἐλκόντων, καὶ
ἶνα ἄλλο τις φθέγξηται περὶ οὐτινοσοῦν, οἱομένων
πρὸς αὐτοὺς τεινειν τὸ λεγόμενον, ἀνσπλάττειν τε
κατὰ τὸ εἰκὸς ἐκ τούτων δρᾶμα καὶ σκηνήν; Οἶς
ἀπόχρη τὸ καθʼ ὑππόνοιαν λέγειν καὶ γράφειν. Τελά-
σαιμι δʼ ἄν καὶ τοὺς ἐν παραδύστῳ μετά τινος τῶν
πλησίον συντάττοντας ἐόγων κεφάλαι.., καὶ μιλίας
πρὸς μηδὲν εὕθετον ἀνηκούσας, μάχας δὲ διὰ τῶν
ψιβυρισμῶν καὶ πολέμους ἐξαρτιζούσας, ἀνω τε καὶ
κάτω σκηνοβατοῦντας. Καθάπερ λίαν (28) μεγαλο-
φώνως τὸν Ὁρέστην ὑποκρινόμενος, φοβεφὸς εἶναι
καὶ μέγας παρὰ τοῖς ἀνοήτοις διὰ τῶν ἴυλίνων πο-
δῶν, καὶ κοιλίας ἐπιπλάστου, καὶ στολῆς ἀλλοκότου,
κκαὶ προσώπου τερατώδους ὑπείληπται τρόπῳ τῷ
αὐτῷ καὶ οἱ ζζῆλον ἔχειν ἐπαγγελλόμενοι (29), καὶ τὸ
παρῥησιαστικὸν ἐπιτηδεύοντες, διὰ τὸ βοόλεσθαι νι-
κῆν, πᾶν εἶδος ἐλευθερίας προσποιήτου περιτιθέασιν
ἐαυτοῖς, εἱ φιλόνεικοι τὸν ζηλωτὴν καταπεπωκότες
ἄσπερ αἱ Bάκχαι διὰ σχήματος εἰρηνικοῦ τὰς λόγχας
ἐν τοῖς θύρσοις περιφερουσιν,
7, ʼρτι δὲ καὶ τοῦτο φυλακτέον, τὸ μή ποτε μὲν
φαιδρῷ τῷ προεώπῳ προίέναι, ποτὲ δὲ σαυβρωπῷ·
καὶ εἱ χρή τάληθὲς εἶπεῖν, παραιτητέον πᾶν τὸ δω-
δεκαμερὲς καθʼ ἐκάστην ἡμέραν ἀπαγγελλόμενον
δφᾶμα, Τὸ γοῦν ἐμοὶ δοκοῦν εἴποιμʼ ἄν, ὅτι πᾶς ὁ
τὴο γνώμην νοσμμικὸς καὶ τοῦ ὀρθοῦ κανόνος ἔξω γι-
νόμενος αὐτοκατάκριτός ἐστιν, εἶδὼς πράττει (30)
κατʼ ἐπιτήδευσιν, καὶ γινώσκων μὲν τὸν ἐν αὐτῷ πό-
ἐεμον, τὴν δὲ εἶρξνην ἐν τοῖς σπλάγχνοις μὴ ἐπισπώ-
μμενος. Φίλους δὲ τιμμητέον παντας τό τε ἐλεγκτικὸν
aὐ πρακτέον μόνον, ἀλλʼ ἔτι καὶ ἀκουστέον, Οἶνῳ δὲ
(26η Ἀππʼ αὐτοῦ τὸν μήτε. Clarom. 1 ἀπʼ αὐτοῦ
τοῦ μήτε.
(7) 2σκιρωμέeην. larom. 2 ἐσκιφῥωμένην. Κοα
Reg. 2 ἀχθομάνους ἐπὶ τούτοις.