PG 6, col. 23
ln qua multa expenduntur ad Justini ettaliprum religionis defensorum doctrinam
snec an 1a.
CAPUT PRIMUM.
An cognitum Platoni Verbum merito existimavit .lu-
atinas? An ipse Justinus hanc de Verbo doctrinam
in Platonis schola percepit?
Ι. Platonis testimonia de ideis et Mm ex Timeo Locro.
. ...υνυω .ι.......υ...«. υς “ms ει ιο ει ι ηιιαυ metu.
.‘l. Ali‘aex Timan expenduntur. ΠΕ, Quid sit apud Pla-
t_onetn_unigenitus, Deus genitus, Dei'imago. IV. Mun-
dum Plato'existimavit perfectam" esse κυεῖ ν imaginem.
Χ. Locus celebris, ubi Plato de 'l'riade loqui visits est.
:l‘etradem Pythagoricam continet. Vl. Genitusa Deo
{etus scientiaest'et veritas. Vili. Nihil de Verbo apud
Platonem__y_idet_'unt_ scriptores Justino antiquiores-aut
aequales. VIIl._Justinus hujus doctrinaejejun'us ad Ec-
clcsiam accessit.
Non propositum mihi est quidquid bis in scriptis
ad doctrinam pertinet, hoc loco colligere (hunc
enim in usum copiosus index instructus est), sed
ea tantum expendere, quae vel alienos in sensus
detorta, vel sua sponte obscura ct'diflicilia in adno- Β ἐκμαγεῖον
tationihus illustrari et explicari non potuerunt. De
Christi quidem divinitate uberrima esset disserendi
seges, si non hoc labore quam potui accuratissime
tu notis defunctus essem. Sed superest in hoc ge-
nere non contemnenda qu:estio, quae mihi maxime
videtur mei esse instituti. Qui in Christi divinitatem
postremis eteculis impias linguas acuerunt, hi
clamitare non desiere λόγον apud Platonem esse
personam a summo Deo distinctam, et hanc doctri-
nam e Platonis schola in Ecclesiam , duce facinoris
P‘iatonico Iustino , manasse. Joannes Clericus in
Epistolis criticis 7, 8, 9, Judaeos ipsos ac in primis
Philonem e Platonis fontibus hausisse pronuntiat
quidquid de Verbo Dei Filio et omnium opilice
docuerunt. ln hoc Platonismi in Ecclesiam inducti
commento , tanquam in re certa et explorata , nu-
perrime Laurentius Moshetnius fundamenta iecit
omnium nugarum, quas in dissertatione De turbata
per Platonicos Ecclesia devolvit. Cum ipsa Platonis
testimoniorum consideratio videtur legentium ani-
mos morari et oblectare posse; tum vero de Chri-
stiana doctrina, quam tamen in tanta evidentiae
iure fateor opera mea non indigere . bene meritu-
rutn me spero, si demonStrem , nec Platonem Chri—
stiani de Filio Dei dogmatis ulla prorsus aura per-
flatum fuisse, nec Iustinum ulle Platonis aut Plat
Ionicarum beneficio hac in re usum fuisse. Nobis
igitur inquirendum est, quid sit apud Platonem
idea et λόγος a quibus conditus est mundus, et]
quid apud eumdem illius Dei et imago Dei signi-
licent.
De ideis ac de ratione Dei non pauca occurrunt
apud Platonem : has autem ideas, hunc logou a
summo Deo distinctum fuisse, ut personam ab eo
genitam, ne suspicatus quidem videtur. Ipsius
sententiam pum-lare expressam habemus , cum in
snec an 1a.
CAPUT PRIMUM.
An cognitum Platoni Verbum merito existimavit .lu-
atinas? An ipse Justinus hanc de Verbo doctrinam
in Platonis schola percepit?
Ι. Platonis testimonia de ideis et Mm ex Timeo Locro.
. ...υνυω .ι.......υ...«. υς “ms ει ιο ει ι ηιιαυ metu.
.‘l. Ali‘aex Timan expenduntur. ΠΕ, Quid sit apud Pla-
t_onetn_unigenitus, Deus genitus, Dei'imago. IV. Mun-
dum Plato'existimavit perfectam" esse κυεῖ ν imaginem.
Χ. Locus celebris, ubi Plato de 'l'riade loqui visits est.
:l‘etradem Pythagoricam continet. Vl. Genitusa Deo
{etus scientiaest'et veritas. Vili. Nihil de Verbo apud
Platonem__y_idet_'unt_ scriptores Justino antiquiores-aut
aequales. VIIl._Justinus hujus doctrinaejejun'us ad Ec-
clcsiam accessit.
Non propositum mihi est quidquid bis in scriptis
ad doctrinam pertinet, hoc loco colligere (hunc
enim in usum copiosus index instructus est), sed
ea tantum expendere, quae vel alienos in sensus
detorta, vel sua sponte obscura ct'diflicilia in adno- Β ἐκμαγεῖον
tationihus illustrari et explicari non potuerunt. De
Christi quidem divinitate uberrima esset disserendi
seges, si non hoc labore quam potui accuratissime
tu notis defunctus essem. Sed superest in hoc ge-
nere non contemnenda qu:estio, quae mihi maxime
videtur mei esse instituti. Qui in Christi divinitatem
postremis eteculis impias linguas acuerunt, hi
clamitare non desiere λόγον apud Platonem esse
personam a summo Deo distinctam, et hanc doctri-
nam e Platonis schola in Ecclesiam , duce facinoris
P‘iatonico Iustino , manasse. Joannes Clericus in
Epistolis criticis 7, 8, 9, Judaeos ipsos ac in primis
Philonem e Platonis fontibus hausisse pronuntiat
quidquid de Verbo Dei Filio et omnium opilice
docuerunt. ln hoc Platonismi in Ecclesiam inducti
commento , tanquam in re certa et explorata , nu-
perrime Laurentius Moshetnius fundamenta iecit
omnium nugarum, quas in dissertatione De turbata
per Platonicos Ecclesia devolvit. Cum ipsa Platonis
testimoniorum consideratio videtur legentium ani-
mos morari et oblectare posse; tum vero de Chri-
stiana doctrina, quam tamen in tanta evidentiae
iure fateor opera mea non indigere . bene meritu-
rutn me spero, si demonStrem , nec Platonem Chri—
stiani de Filio Dei dogmatis ulla prorsus aura per-
flatum fuisse, nec Iustinum ulle Platonis aut Plat
Ionicarum beneficio hac in re usum fuisse. Nobis
igitur inquirendum est, quid sit apud Platonem
idea et λόγος a quibus conditus est mundus, et]
quid apud eumdem illius Dei et imago Dei signi-
licent.
De ideis ac de ratione Dei non pauca occurrunt
apud Platonem : has autem ideas, hunc logou a
summo Deo distinctum fuisse, ut personam ab eo
genitam, ne suspicatus quidem videtur. Ipsius
sententiam pum-lare expressam habemus , cum in