PG 6, col. 25
Deus igitur cum sit bonus, et videret materiam
capacem idea: esse, ac omnibus quidem, modis, sed
tamen citra ordinem moveri; cumque opus esset
cam in ordinem redigi, et ex infinitis mutationibus
ad certam ac definitam constitui, ut corporum di-
visiones inter se non discreparent, nec temere ac
fortuito vicissitudines accipereut; fecit igitur hunc
mundum ex tota materia. ι leum ergo λόγῳ con-
ditur, sed hic λόγος non distinguitur ab idea, nec
idea a Deo.
Non multo post idea vocatur intelligibilis essen- Β per omnem aeternitatem; ita mundus esset per
tia, qua: omnia animalia in se complectitur. Κρά-
τιπος δ’ ἐστὶ γεννατῶν, ἐπεὶ ὑπὸ τῶ κρατίστω αἰτίω
ἐγένετο, ἀφορῶντος οὐκ εἰς χειρόκ ματα παραδείγματα,
εἰς τάν ἰδέαν καὶ ὲς τὰν νοατὰν οὐσίαν · ποθ’ ἄν
περ τὸ γεννώμενον άπακριϐωθὲν κάλλιστόν τε καὶ
ἀπαρεγχείρητον γίγνεται. Τέλειος δ’ ἀεὶ κατὰ τὰ
αἰσθητά ἐστιν, ὃτι καὶ τὸ παράδειγμα τῆνο αὐτοῦ
περιέχον πάντα τά νοατὰ ζῶα ὲν αὐτῷ, οὐδὲν ἐκτὸς
ἀπέλιπεν ἄλλο, ὄρος ὢν νοατῶν παντελὴς, ὡς ὅδε ὁ
κόσμος αἰσθητῶν. «Optimus autem est mundus
omnittttt rerum genitarttm, siquidem ab optima
causa factus est, non manu facta exemplaria in-
tuente, sed ideam et intelligibilem essentiam, ad
quam accurate expressum id quod fiebat, pulcher-
rimum est et inexpugnabile. Perfectus autem sem-
per est in rebus sensilibus: propterea quod illius
exemplar, quod omnia intelligibilia animalia in
seipso complectitur, nihil extra reliquit aliud;
quippe cum iutelligibilium perfectus sit terminus,
quemadmodum hic mundus sensilium. ι Nihil aliud
Egitur est idea, Timazo judice, quam essentia intel-
ligibilis, quae omnia complectitur, nec otiosi exem-
plaris partes suStinet in mundo creando, sedmatris
et patris, utpote ipse Deus.
ll. Totus Platonis Timwus nihil aliud fere est,
quam prolixior expositio hujus Timaei Locri do-
ctrinm. ln hoc autem dialogo ratio et ideae divinae
nusquam ab ipso Deo distinguuntur. Rationem sive
λόγον nihil aliud esse, quam Dei cogitationem,
patet ex his verbis p.1052 : Ἐξ οὖν λόγου καὶ δια-
νοίας Θεοῦ τοιαύτης πρὸς χρόνου γένεσιν, ἵνα γεν-
νηθῇ χρόνος, ἥλιος καὶ σελήνη καὶ πέντε ἄλλα ἄστρα,
ἐπίκλην ἔχοντα πλάνητες, εἰς διορισμὸν καὶ φυλακὴν
ἀριθμῶν χρόνου γέγονε. ι Ex hac igitur Dei circa
temporis creationem ratione et cogitatione, ut tem-
pus crearetur, sol et luna et alia quinque astra,
qua cognominantur planetae, ad distinctionem et
nbservationcm numerorum temporis facta sunt.a
lit p. l0“): Οὕτως δὲ πᾶς ὅντως ἀεὶ λογισμὸς Θεοῦ
περὶ τὸν ποτὲ ἐσόμενον Θεὸν λογισθεὶς, λεῖον καὶ
ἀμαλὴν , πανταχῆ τε ὲκ μέσου ἴσον , καὶ ὅλον καὶ
τέλεον ὲκ τελέων σωμάτων σῶμα ἐποίησε. ι Sic
igitur Dei circa futurum aliquando Deum instituta
capacem idea: esse, ac omnibus quidem, modis, sed
tamen citra ordinem moveri; cumque opus esset
cam in ordinem redigi, et ex infinitis mutationibus
ad certam ac definitam constitui, ut corporum di-
visiones inter se non discreparent, nec temere ac
fortuito vicissitudines accipereut; fecit igitur hunc
mundum ex tota materia. ι leum ergo λόγῳ con-
ditur, sed hic λόγος non distinguitur ab idea, nec
idea a Deo.
Non multo post idea vocatur intelligibilis essen- Β per omnem aeternitatem; ita mundus esset per
tia, qua: omnia animalia in se complectitur. Κρά-
τιπος δ’ ἐστὶ γεννατῶν, ἐπεὶ ὑπὸ τῶ κρατίστω αἰτίω
ἐγένετο, ἀφορῶντος οὐκ εἰς χειρόκ ματα παραδείγματα,
εἰς τάν ἰδέαν καὶ ὲς τὰν νοατὰν οὐσίαν · ποθ’ ἄν
περ τὸ γεννώμενον άπακριϐωθὲν κάλλιστόν τε καὶ
ἀπαρεγχείρητον γίγνεται. Τέλειος δ’ ἀεὶ κατὰ τὰ
αἰσθητά ἐστιν, ὃτι καὶ τὸ παράδειγμα τῆνο αὐτοῦ
περιέχον πάντα τά νοατὰ ζῶα ὲν αὐτῷ, οὐδὲν ἐκτὸς
ἀπέλιπεν ἄλλο, ὄρος ὢν νοατῶν παντελὴς, ὡς ὅδε ὁ
κόσμος αἰσθητῶν. «Optimus autem est mundus
omnittttt rerum genitarttm, siquidem ab optima
causa factus est, non manu facta exemplaria in-
tuente, sed ideam et intelligibilem essentiam, ad
quam accurate expressum id quod fiebat, pulcher-
rimum est et inexpugnabile. Perfectus autem sem-
per est in rebus sensilibus: propterea quod illius
exemplar, quod omnia intelligibilia animalia in
seipso complectitur, nihil extra reliquit aliud;
quippe cum iutelligibilium perfectus sit terminus,
quemadmodum hic mundus sensilium. ι Nihil aliud
Egitur est idea, Timazo judice, quam essentia intel-
ligibilis, quae omnia complectitur, nec otiosi exem-
plaris partes suStinet in mundo creando, sedmatris
et patris, utpote ipse Deus.
ll. Totus Platonis Timwus nihil aliud fere est,
quam prolixior expositio hujus Timaei Locri do-
ctrinm. ln hoc autem dialogo ratio et ideae divinae
nusquam ab ipso Deo distinguuntur. Rationem sive
λόγον nihil aliud esse, quam Dei cogitationem,
patet ex his verbis p.1052 : Ἐξ οὖν λόγου καὶ δια-
νοίας Θεοῦ τοιαύτης πρὸς χρόνου γένεσιν, ἵνα γεν-
νηθῇ χρόνος, ἥλιος καὶ σελήνη καὶ πέντε ἄλλα ἄστρα,
ἐπίκλην ἔχοντα πλάνητες, εἰς διορισμὸν καὶ φυλακὴν
ἀριθμῶν χρόνου γέγονε. ι Ex hac igitur Dei circa
temporis creationem ratione et cogitatione, ut tem-
pus crearetur, sol et luna et alia quinque astra,
qua cognominantur planetae, ad distinctionem et
nbservationcm numerorum temporis facta sunt.a
lit p. l0“): Οὕτως δὲ πᾶς ὅντως ἀεὶ λογισμὸς Θεοῦ
περὶ τὸν ποτὲ ἐσόμενον Θεὸν λογισθεὶς, λεῖον καὶ
ἀμαλὴν , πανταχῆ τε ὲκ μέσου ἴσον , καὶ ὅλον καὶ
τέλεον ὲκ τελέων σωμάτων σῶμα ἐποίησε. ι Sic
igitur Dei circa futurum aliquando Deum instituta