PG 6, col. 389
In English: The First Apology 40
αὐτὸς , ὠς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἐκ παστοῦ αὐ-
τοῦ, ἀταλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὀδόν. Πρὸς
τούτοις δὲ καὶ λόγων ἑτέρων τῶν προφητευθέντων
δι’ αὐτοῦ τοῦ Δασὶδ , καλῶς ’ἔχον καὶ οἰκείως ὲπι-
μνησθῆναι λελογισμεθα ⁸ eg ὧν μαθεῖν ὑμῖν πάρεστι,
πῶς προτρέπεται ζῇν τοᾉς ἀνθρώπους τὸ προφητικὸν
Πνεῦμα* καὶ πῶς μηνύει τὴν γεγενημένην Ἡρώδου
τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων, καὶ αὐτῶν Ἰουδαίων, καὶ
Πιλάτου τοῦ ὑμετέρου παρ’ αὐτοῖς γενομένου ἐπιτρόι
που, σὺν τοῖς αὑτοῦ στρατιώταις κατὰ τοῦ Χριστοῦ
σλνὲὶευσιν (97) · καὶ ὅτι πιστεύεσθαι ἔμελλεν ὑπὸ
τῶν ὲκ παντὸς γένους ἀνθ ρώπων · καί ὅτι αὐτὸν Υἱὸν
καὶεί ὁ Θεὸς, καὶ ὑποτάσσειν αὑτῷ πάντας ἐχθροὺς
ἐπήγγελται ο καὶ πῶς οἱ δαίμονες (98) , ὅσον ἐπ’ αὐ-
τοῖς, τήν τε τοῦ πατρὸς πάντων καὶ δεσπότου Θεοῦ,
καὶ τὴν αὑτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐξουσίαν φυγεῖν πειρῶν-
ται· καὶ ὡς εἰς μετάνοιαν καὶεί πάντας ὁ Θεὸς,
πρὶν ’ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως. Εῖρηνται δὲ
οὖτως · Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν ,βουλῇ
aesar, καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη, καὶ
ἐπὶ καθέὸραν ,λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν · ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ
νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ
αὑτοῦ μελετήσει ’ἡμέρας καὶ νυκτός. Καὶ ἕσται
ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξό-
δους τῶν ὑδάτων, ὃ τὸν καρπὸν αὑτοῦ δώσει ἐν
καιρῷ αὐτοῦ , καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀπορῤυή- C
__.-__ ___. μιηγνη ,μη ι _ - « .. η,
σεται , καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ κατευοδωθήσεται.
Οὐχ οὕτως οἱ ἀσεϐεῖς , οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἢ ὡσεὶ
χνοῦς , ὃν ἐκρίπτει ὀ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς
γῆς. Διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεϐεῖς ὲν κρί-
σει, οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν ,ϐουλῇ δικαίων. ’Ὅτι τι·-
νώσιει Κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ ὁδὸς ἀσεϐῶν
ἀπολεῖται. Ἵνα τι ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶλαοὶ ἐμελέ-
τησαν καινά (99) ; Παρέστησαν cl βασιλεῖς τῆς γῆς,
καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὑτύ κατὰ τοῦ
Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὑτοῦ, λέγοντεςο
Διαῤῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν, καὶ ἀπορρίψω-
μεν ἀφ’ ἡμῶν τὸν ζυγύν αὐτῶν. Ὀ κατοικῶν ἐν
οίιίανοῖς ἑκτελάσεται αὐτοὺς, καὶ ὁ Κύριος ἐκμυ-
ammte? αὐτούς. Τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ὲν ὀργῇ
αὺτοῦ, καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὑτοῦ ταράξει αὐτούς. Ἐγὰ
ἑὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὑτοῦ, ἐπὶ Σιὼν ὄρος
τρῖ ἅγιον αὑτοῦ, διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κιρίου.
Κύριος εἶπε πρός με’ Υἱός μου εἷ σύο ἐγὼ σήμερον
γεγέννηκά σε. Αἵτησαι παρ’ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι
ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου, καὶ τὴν κατάσχεσιν
σου τὰ πέρατα τῆς γῆς. Ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν
ῥάϐδῳ σιδηρᾷ ο ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις
⁸⁸ Psal. svnt, 2. ⁹⁰ Psal. 1 et ιι, per totum.
(97) ξυνελευσιν. Hic quoqueapostolorum vesti-
qi‘is in Scriptura interpretanda insistit Justinus.
“Ide AM- ιν, Q7- Gmmus et TntnLuws.
fide Act. iv, 27. GRABIUS et Tumwws.
(βψω πῶς οι. δαίμονες. Daemones ergo existi-
arabat in hoc psalmo, qucrnflmox releret, dicere ,
ςίνιυιφαηηιε vincula eorum. Quare videtur principes
illos, qui initio psalmi memorantur, tlzrtnones ine
τοῦ, ἀταλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὀδόν. Πρὸς
τούτοις δὲ καὶ λόγων ἑτέρων τῶν προφητευθέντων
δι’ αὐτοῦ τοῦ Δασὶδ , καλῶς ’ἔχον καὶ οἰκείως ὲπι-
μνησθῆναι λελογισμεθα ⁸ eg ὧν μαθεῖν ὑμῖν πάρεστι,
πῶς προτρέπεται ζῇν τοᾉς ἀνθρώπους τὸ προφητικὸν
Πνεῦμα* καὶ πῶς μηνύει τὴν γεγενημένην Ἡρώδου
τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων, καὶ αὐτῶν Ἰουδαίων, καὶ
Πιλάτου τοῦ ὑμετέρου παρ’ αὐτοῖς γενομένου ἐπιτρόι
που, σὺν τοῖς αὑτοῦ στρατιώταις κατὰ τοῦ Χριστοῦ
σλνὲὶευσιν (97) · καὶ ὅτι πιστεύεσθαι ἔμελλεν ὑπὸ
τῶν ὲκ παντὸς γένους ἀνθ ρώπων · καί ὅτι αὐτὸν Υἱὸν
καὶεί ὁ Θεὸς, καὶ ὑποτάσσειν αὑτῷ πάντας ἐχθροὺς
ἐπήγγελται ο καὶ πῶς οἱ δαίμονες (98) , ὅσον ἐπ’ αὐ-
τοῖς, τήν τε τοῦ πατρὸς πάντων καὶ δεσπότου Θεοῦ,
καὶ τὴν αὑτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐξουσίαν φυγεῖν πειρῶν-
ται· καὶ ὡς εἰς μετάνοιαν καὶεί πάντας ὁ Θεὸς,
πρὶν ’ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως. Εῖρηνται δὲ
οὖτως · Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν ,βουλῇ
aesar, καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη, καὶ
ἐπὶ καθέὸραν ,λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν · ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ
νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ
αὑτοῦ μελετήσει ’ἡμέρας καὶ νυκτός. Καὶ ἕσται
ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξό-
δους τῶν ὑδάτων, ὃ τὸν καρπὸν αὑτοῦ δώσει ἐν
καιρῷ αὐτοῦ , καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀπορῤυή- C
__.-__ ___. μιηγνη ,μη ι _ - « .. η,
σεται , καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ κατευοδωθήσεται.
Οὐχ οὕτως οἱ ἀσεϐεῖς , οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἢ ὡσεὶ
χνοῦς , ὃν ἐκρίπτει ὀ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς
γῆς. Διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεϐεῖς ὲν κρί-
σει, οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν ,ϐουλῇ δικαίων. ’Ὅτι τι·-
νώσιει Κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ ὁδὸς ἀσεϐῶν
ἀπολεῖται. Ἵνα τι ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶλαοὶ ἐμελέ-
τησαν καινά (99) ; Παρέστησαν cl βασιλεῖς τῆς γῆς,
καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὑτύ κατὰ τοῦ
Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὑτοῦ, λέγοντεςο
Διαῤῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν, καὶ ἀπορρίψω-
μεν ἀφ’ ἡμῶν τὸν ζυγύν αὐτῶν. Ὀ κατοικῶν ἐν
οίιίανοῖς ἑκτελάσεται αὐτοὺς, καὶ ὁ Κύριος ἐκμυ-
ammte? αὐτούς. Τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ὲν ὀργῇ
αὺτοῦ, καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὑτοῦ ταράξει αὐτούς. Ἐγὰ
ἑὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὑτοῦ, ἐπὶ Σιὼν ὄρος
τρῖ ἅγιον αὑτοῦ, διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κιρίου.
Κύριος εἶπε πρός με’ Υἱός μου εἷ σύο ἐγὼ σήμερον
γεγέννηκά σε. Αἵτησαι παρ’ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι
ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου, καὶ τὴν κατάσχεσιν
σου τὰ πέρατα τῆς γῆς. Ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν
ῥάϐδῳ σιδηρᾷ ο ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις
⁸⁸ Psal. svnt, 2. ⁹⁰ Psal. 1 et ιι, per totum.
(97) ξυνελευσιν. Hic quoqueapostolorum vesti-
qi‘is in Scriptura interpretanda insistit Justinus.
“Ide AM- ιν, Q7- Gmmus et TntnLuws.
fide Act. iv, 27. GRABIUS et Tumwws.
(βψω πῶς οι. δαίμονες. Daemones ergo existi-
arabat in hoc psalmo, qucrnflmox releret, dicere ,
ςίνιυιφαηηιε vincula eorum. Quare videtur principes
illos, qui initio psalmi memorantur, tlzrtnones ine