PG 6, col. 393
In English: The First Apology 45 · The First Apology 46
Ῥἁϐδον δυνάμεως ἐξαποστελεῐ σοι Κύριος ἐξ
Ἰερουσαλήμ· καὶ κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν
ἐχθρῶν σου. Μετὰ σοῦ τ’) ἀρχὴ ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυ-
νάμεώς σου ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου.
Ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρον ἐγέννησά σε. Τὸ οὖν
εἰρημένον, Ῥάϐδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι ἐξ
Ἰερουσαλὴμ, προαγγελτικὸν τοῦ λόγου τοῦ ἰσχυροῦ,
ὃν ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ οἱ ἀπόστολοι αὑτοῦ ἐξελθόντες,
πανταχοῦ ὲκή ρυξαν. Καίπερ θανάτου (17) ὁρισθέντος
κατὰ τῶν διδασκόντων, ἢ ὅλως ὁμολογούντων τὸ
ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἡμεῖς πανταχοῦ καὶ ἀσπαζό-
μεθα, καὶ διδάσκομεν. El δὲ καὶ ὑμεῖς ὡς ἐχθροὶ
ὲντεύξεσθε τοῖσδε τοῖς λόγοις, ού πλέον τι δύνασθε,
ὡςπροέφημεν, τοῦ φονεύειν· ὅπερ ἡμῖν μὲν οὐδε-
μίαν βλάϐην φέρει· ὑμῖν δὲ καὶ πᾶσι τοῖς ἀδίκως
ὲχθραίνουσι, καὶ μὴ μετατιθεμένοις, κόλασιν διὰ
παρος αἰωνίαν ἐργάζεται.
46. Ἵνα δὲ μή τινες ἀλογισταίνοντες εἰς ἀποτρο-
πὴν (18) τῶν δεδιδαγμένων ὑφ’ ἡμῶν εῐπωσι , πρὸ
ἑτῶν ἑκατὸν πεντήκοντα( 19) γεγεννῆσθαι τὸν Χριστὸν
λέγειν ἡμᾶς ἐπὶ Κυρηνίου , δεδιὼχὲναι δὲ ἃ φαμεν
διδάξαι αὑτὸν ὕστερον χρόνοις ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου ,
καὶ ὲπικαλῶσιν (20) , ὡς ἀνευθύνων όντων τῶν προ-
γεγενημένων πάντων ἀνθρώπιον, φθάσαντες τὴν ἀπο-
ρίαν λυσώμεθα. Τὸν Χριστὸν πρωτότοκον τοῦ Θεοῦ
εἶναι ἐδιδάχθημεν, καὶ προεμηνύσαμεν λόγον ὄντα (21), C
οὗ πᾶν γένος ἀνθρώπιον μετέσχε · καὶ οἱ μερσλόγου¹
βγιὼσαντες Χῗριστιαίνοί εἰσι , κᾶν ἄθεοι ἐνομίσθησαν·
οἷον ἐνί Ἕλλησι 5W1
oi ὅμοιοι αὐτοῖς· ὲν Βαοὸ om: δὲ ’Λϐοαὰιι. καὶ Ἀνα-
oi ὅμοιοι αὐτοῖς· ὲν βαρὸάῇιῖξδὲ Ἀϐραὰμ, καὶ Ἀνα-
νίας, καὶ Ἀζαρίας, καὶ Μισαὴλ, καὶ Ἠλίας, καὶ ἄλλοι
κ πολλοὶ, ὦν τὰς πράξεις ἢ τὰ ὀνόματα καταλέγειν
μακρὸν εἶναι ἐπιστάμενοι, τανῦν παραιτούμεθα.
Ὥστε καὶ οἱ προγενόμενοι ἄνευ λόγου βιώσαντες
ἄχρηστοι καὶ ἐχθροὶ τῷ Χριστῷ ἦσαν, καὶ, φονεῖς
τῶν μετὰ λόγου βιούντων· οἱ δὲ μετὰ λόγου βιώ-
σαντες καὶ βιοῦντες Χριστιανοὶ (22), καὶ ἄφοϐοι, καὶ
ἀτάραχοι ὑπάρχουσι. Δι’ ἣν δ’ αἰτίαν διὰ δυνάμεως
τοῦλόγου κατὰ τὴν τοῦ Πατρός πάντων καὶ Δεσπότου
Θεοῦ βουλὴν, διὰ Παρθένου ἅνθρωπος άπεκυὴθη, καὶ
’ Ἰησοῦς ἐπωνομάσθη, καὶ σταυρωθεὶς ἀποθανὼν ἀνέ-
’⁵ Psal. cu, 1ο5. ⁹⁶ num. 2 et 12.
(16) Τὴν ἑπικύρωσιν. Legendum esse ἐπιπύ-
{esset observavit Billius lib. tt Observ. sacr.. cap. 6,
idque prohat ex aliis locis, in quibus Justinus
lianc vocem usurpat, nempe 'hujus 'Apol. n. 57 et
. ὕοι et Apol. 2, ηξ 6.
(Π)Καίπερ θανάτου. Prtemittil καί ante haec
Verba Thirlbius. vel paulo post ante ἡμεῖς.
(18) Ἀποτροπήνςιάεηί legit άνᾷτροπήν, sed
prorsus mendose. His enim occurrit JuStinus , quae
ξεί fielorquenda illius dicta magis quam ad refel-
lentia spectabant.
(l9)7'Numerus rotundus. Similiter alii Patres, ut
Tertu'llianus ad nationes ι, c. 7: Igitur letali nostra:
'toftdunt anni ccc; sed paulo post,'c. 9 : Utsupra, in—
fluit,cdidimus, (etatisntistrw nondum anni ccc. Οτι-ο.
Ἰερουσαλήμ· καὶ κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν
ἐχθρῶν σου. Μετὰ σοῦ τ’) ἀρχὴ ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυ-
νάμεώς σου ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου.
Ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρον ἐγέννησά σε. Τὸ οὖν
εἰρημένον, Ῥάϐδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι ἐξ
Ἰερουσαλὴμ, προαγγελτικὸν τοῦ λόγου τοῦ ἰσχυροῦ,
ὃν ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ οἱ ἀπόστολοι αὑτοῦ ἐξελθόντες,
πανταχοῦ ὲκή ρυξαν. Καίπερ θανάτου (17) ὁρισθέντος
κατὰ τῶν διδασκόντων, ἢ ὅλως ὁμολογούντων τὸ
ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἡμεῖς πανταχοῦ καὶ ἀσπαζό-
μεθα, καὶ διδάσκομεν. El δὲ καὶ ὑμεῖς ὡς ἐχθροὶ
ὲντεύξεσθε τοῖσδε τοῖς λόγοις, ού πλέον τι δύνασθε,
ὡςπροέφημεν, τοῦ φονεύειν· ὅπερ ἡμῖν μὲν οὐδε-
μίαν βλάϐην φέρει· ὑμῖν δὲ καὶ πᾶσι τοῖς ἀδίκως
ὲχθραίνουσι, καὶ μὴ μετατιθεμένοις, κόλασιν διὰ
παρος αἰωνίαν ἐργάζεται.
46. Ἵνα δὲ μή τινες ἀλογισταίνοντες εἰς ἀποτρο-
πὴν (18) τῶν δεδιδαγμένων ὑφ’ ἡμῶν εῐπωσι , πρὸ
ἑτῶν ἑκατὸν πεντήκοντα( 19) γεγεννῆσθαι τὸν Χριστὸν
λέγειν ἡμᾶς ἐπὶ Κυρηνίου , δεδιὼχὲναι δὲ ἃ φαμεν
διδάξαι αὑτὸν ὕστερον χρόνοις ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου ,
καὶ ὲπικαλῶσιν (20) , ὡς ἀνευθύνων όντων τῶν προ-
γεγενημένων πάντων ἀνθρώπιον, φθάσαντες τὴν ἀπο-
ρίαν λυσώμεθα. Τὸν Χριστὸν πρωτότοκον τοῦ Θεοῦ
εἶναι ἐδιδάχθημεν, καὶ προεμηνύσαμεν λόγον ὄντα (21), C
οὗ πᾶν γένος ἀνθρώπιον μετέσχε · καὶ οἱ μερσλόγου¹
βγιὼσαντες Χῗριστιαίνοί εἰσι , κᾶν ἄθεοι ἐνομίσθησαν·
οἷον ἐνί Ἕλλησι 5W1
oi ὅμοιοι αὐτοῖς· ὲν Βαοὸ om: δὲ ’Λϐοαὰιι. καὶ Ἀνα-
oi ὅμοιοι αὐτοῖς· ὲν βαρὸάῇιῖξδὲ Ἀϐραὰμ, καὶ Ἀνα-
νίας, καὶ Ἀζαρίας, καὶ Μισαὴλ, καὶ Ἠλίας, καὶ ἄλλοι
κ πολλοὶ, ὦν τὰς πράξεις ἢ τὰ ὀνόματα καταλέγειν
μακρὸν εἶναι ἐπιστάμενοι, τανῦν παραιτούμεθα.
Ὥστε καὶ οἱ προγενόμενοι ἄνευ λόγου βιώσαντες
ἄχρηστοι καὶ ἐχθροὶ τῷ Χριστῷ ἦσαν, καὶ, φονεῖς
τῶν μετὰ λόγου βιούντων· οἱ δὲ μετὰ λόγου βιώ-
σαντες καὶ βιοῦντες Χριστιανοὶ (22), καὶ ἄφοϐοι, καὶ
ἀτάραχοι ὑπάρχουσι. Δι’ ἣν δ’ αἰτίαν διὰ δυνάμεως
τοῦλόγου κατὰ τὴν τοῦ Πατρός πάντων καὶ Δεσπότου
Θεοῦ βουλὴν, διὰ Παρθένου ἅνθρωπος άπεκυὴθη, καὶ
’ Ἰησοῦς ἐπωνομάσθη, καὶ σταυρωθεὶς ἀποθανὼν ἀνέ-
’⁵ Psal. cu, 1ο5. ⁹⁶ num. 2 et 12.
(16) Τὴν ἑπικύρωσιν. Legendum esse ἐπιπύ-
{esset observavit Billius lib. tt Observ. sacr.. cap. 6,
idque prohat ex aliis locis, in quibus Justinus
lianc vocem usurpat, nempe 'hujus 'Apol. n. 57 et
. ὕοι et Apol. 2, ηξ 6.
(Π)Καίπερ θανάτου. Prtemittil καί ante haec
Verba Thirlbius. vel paulo post ante ἡμεῖς.
(18) Ἀποτροπήνςιάεηί legit άνᾷτροπήν, sed
prorsus mendose. His enim occurrit JuStinus , quae
ξεί fielorquenda illius dicta magis quam ad refel-
lentia spectabant.
(l9)7'Numerus rotundus. Similiter alii Patres, ut
Tertu'llianus ad nationes ι, c. 7: Igitur letali nostra:
'toftdunt anni ccc; sed paulo post,'c. 9 : Utsupra, in—
fluit,cdidimus, (etatisntistrw nondum anni ccc. Οτι-ο.