PG 6, col. 596
In English: Dialogue with Trypho 55
γον, ἀποδεικνύει (46) ότι οὐκ ἐστιν 6 Χριστὸς ἀν-
θρωπος ἐξ ἀνθρώπων, κατὰτὸ κοινὸν τῶν ἀνθρώπων
γεννηθείς.
55ξ Καὶ 6 Τρύφων ἀπεκρίνατοο Μεμνησόμεθα καὶ
ταύτης τῆς ἐξηγήσεως σου, ἐὰν καὶ δι’ ἄλλων κρα-
τύνῃς καὶ τοῦτο τὸ ἀπόρημα · τὰ νῦν δὲ ήδη ἀναλα-
6ὼν τὸν λόγον, ἀπόδειξον ἡμῖν ὅτιὲτερος Θεὸς παρά
τὸν ποιητὴν τῶν ὅλων ὑπὸ τοῦ προφητικοῦ Πνεύμα-
τος ὡμολόγηται εἶναι, φυλαξάμενος λέγειν τὸν ἥλιον
καὶ τὴν σελήνην, ἀ γέγραπται τοῖς ἔθνεσι συγκεχωο
ρηκέναι (47) τὸν Θεὸν ὡς θεοὺς προσκυνεῖν· καὶ
ὅτῳ τῷ λόγῳ ὥσπερ χρώμενοι (48) προφῆται πολ-
ιιις λέγουσιν , ὅτι ι '0 Θεὸς σου Θεὸς τῶν θεῶν
:t, καὶ Κύριος τῶν κυρίων. ι προστιθέντες , ι Ὀ
γας καὶ ἰσχυρὸς καὶ φοϐερὸς, ι πολλάκις. Ού γὰρ
ὄντων θεῶν ταῦτα λέγεται, ἀλλ’ ὡς τοῦ λόγου
ὶάσκοντος ἡμᾶς, ὅτι τῶν νομιζομένων θεῶν καὶ
κυρίων 6 τῷ ὄντι Θεὸς ὁ τά πάντα ποιήσας, Κύριος
μόνος ἐστίν. Ἵνα γάρ καὶ τοῦτο ἐλέγξῃ τὸ ἆγιον
Πνεῦμα , διὰ τοῦ ἁγίου Δαυιδ εἶπεν · ι Οἱ θεοὶ τῶν
ἐθνῶν, νομιζόμενοι θεοὶ, εἴδωλα δαιμονίων εἰσὶν, ἀλλ’
ού θεοί⁸ ι καὶ ἐπάγει κατάραν τοῖς ποιοῦσιν αῦτά
καὶ προσκυνοῦσι.
Κάγὼ · Οὐ ταύτας μὲν τὰς ἀποδείξεις ἔμελλον φέστ
ρειν, εἷπον, ὦ Τρύφων, δι’ ὧν καταδικάζεσθαι τοὺς
ῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα προσκυνοῦντας ἐπίσταμαι,
ἀλλά τοιαύτας πρὸς ἃς ἀντειπεῖν μὲν οὐδεὶς δυνήσε-
ται. Ξέναι δέ σοι δόξουσιν εἶναι, καίπερ καθ’ ἡμέραν
ἀναγινωσκόμεναι ὑφ’ ὑμῶν - ὡς καὶ ἐκ τούτου συν-
εῖναι ὑμᾶς (49), ὅτι διὰ τὴν ὑμετέραν κακίαν ἀπε-ρ
κρυψενήό Θεὸς ἀφ’ ὑ μῶν τὸ δύνασθαι νοεῖν τὴν σοφίαν
silv *ὲν τοῖς λόγοις αὑτοῦ, πλήν τινων οἷς κατὰ χάριν
τῆς πολυσπλαγχνίας αὐτοῦ, ὡς ἔφη Ἡσαΐας , ἐγκα-
τέλιπε σπέρμανείς σωτηρίαν , ἵνα μὴ ὡς Σοδομιτῶν
κα)⁹ Γομορραίων τέλεον καὶ τὸ ὑμέτερον γένος ἀπό-
ληται. Προσέχετε τοιγαροῦν οἷσπερ μέλλω ἀναμιμνή·
σκειν ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν οὐδὲ ἐξηγτιθῆναι δεο-
μένων (50), ἀλλά μόνον ἀκουσθῆναι.
56. Μωσῆς οῦν, 6 μακάριος καὶ πιστὸς θεράπων
Θεοῦ, μηνύων ὃτι 6 ὀφθεὶς τῲ Ἀϐραὰμ πρὸς τῇ δρυῒ
ᾖ Μαμϐρῆ Θεὸς,σὺν τοῖς ἅμα αύτῴὲπὶ τὴν Σοδόμων
κρίσιν πεμφθεῖσι δύο ἀγγέλοις ὑπὸ ἄλλου τοῦ ὲν τοῖς
ὑπερουρανίοις ἀεὶ μένοντος , καὶ οὐδενὶ ὀφθέντος, ἦ
ὡς παραχρῲμενρι·
(49) ’Ῠξίιᾶξῃ Legendum ἡμᾶς, ut_ per se patet.
(50) ΔέομένωνξΜείὶιιε sane δεομένοις-εειί tamen
furii potesljllud δεομένωνξ ireque'euinide omnibus
lius uti StatueratJustinus aud Christi divinitatis de:
fensionem. Paulo antevu. 53, similem habemus vel
librariorum, vel potiusJustiui properantis incuriam :
Προαγγλελία ἦν ξίάι τῶν άπὸ, τῆς συςναγωγῆς ἅμα
τοῖς die τῶν’ ἐθνῶν πιστεύειν ἐπ’ αὐτὸνμέλλουσιν.
θρωπος ἐξ ἀνθρώπων, κατὰτὸ κοινὸν τῶν ἀνθρώπων
γεννηθείς.
55ξ Καὶ 6 Τρύφων ἀπεκρίνατοο Μεμνησόμεθα καὶ
ταύτης τῆς ἐξηγήσεως σου, ἐὰν καὶ δι’ ἄλλων κρα-
τύνῃς καὶ τοῦτο τὸ ἀπόρημα · τὰ νῦν δὲ ήδη ἀναλα-
6ὼν τὸν λόγον, ἀπόδειξον ἡμῖν ὅτιὲτερος Θεὸς παρά
τὸν ποιητὴν τῶν ὅλων ὑπὸ τοῦ προφητικοῦ Πνεύμα-
τος ὡμολόγηται εἶναι, φυλαξάμενος λέγειν τὸν ἥλιον
καὶ τὴν σελήνην, ἀ γέγραπται τοῖς ἔθνεσι συγκεχωο
ρηκέναι (47) τὸν Θεὸν ὡς θεοὺς προσκυνεῖν· καὶ
ὅτῳ τῷ λόγῳ ὥσπερ χρώμενοι (48) προφῆται πολ-
ιιις λέγουσιν , ὅτι ι '0 Θεὸς σου Θεὸς τῶν θεῶν
:t, καὶ Κύριος τῶν κυρίων. ι προστιθέντες , ι Ὀ
γας καὶ ἰσχυρὸς καὶ φοϐερὸς, ι πολλάκις. Ού γὰρ
ὄντων θεῶν ταῦτα λέγεται, ἀλλ’ ὡς τοῦ λόγου
ὶάσκοντος ἡμᾶς, ὅτι τῶν νομιζομένων θεῶν καὶ
κυρίων 6 τῷ ὄντι Θεὸς ὁ τά πάντα ποιήσας, Κύριος
μόνος ἐστίν. Ἵνα γάρ καὶ τοῦτο ἐλέγξῃ τὸ ἆγιον
Πνεῦμα , διὰ τοῦ ἁγίου Δαυιδ εἶπεν · ι Οἱ θεοὶ τῶν
ἐθνῶν, νομιζόμενοι θεοὶ, εἴδωλα δαιμονίων εἰσὶν, ἀλλ’
ού θεοί⁸ ι καὶ ἐπάγει κατάραν τοῖς ποιοῦσιν αῦτά
καὶ προσκυνοῦσι.
Κάγὼ · Οὐ ταύτας μὲν τὰς ἀποδείξεις ἔμελλον φέστ
ρειν, εἷπον, ὦ Τρύφων, δι’ ὧν καταδικάζεσθαι τοὺς
ῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα προσκυνοῦντας ἐπίσταμαι,
ἀλλά τοιαύτας πρὸς ἃς ἀντειπεῖν μὲν οὐδεὶς δυνήσε-
ται. Ξέναι δέ σοι δόξουσιν εἶναι, καίπερ καθ’ ἡμέραν
ἀναγινωσκόμεναι ὑφ’ ὑμῶν - ὡς καὶ ἐκ τούτου συν-
εῖναι ὑμᾶς (49), ὅτι διὰ τὴν ὑμετέραν κακίαν ἀπε-ρ
κρυψενήό Θεὸς ἀφ’ ὑ μῶν τὸ δύνασθαι νοεῖν τὴν σοφίαν
silv *ὲν τοῖς λόγοις αὑτοῦ, πλήν τινων οἷς κατὰ χάριν
τῆς πολυσπλαγχνίας αὐτοῦ, ὡς ἔφη Ἡσαΐας , ἐγκα-
τέλιπε σπέρμανείς σωτηρίαν , ἵνα μὴ ὡς Σοδομιτῶν
κα)⁹ Γομορραίων τέλεον καὶ τὸ ὑμέτερον γένος ἀπό-
ληται. Προσέχετε τοιγαροῦν οἷσπερ μέλλω ἀναμιμνή·
σκειν ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν οὐδὲ ἐξηγτιθῆναι δεο-
μένων (50), ἀλλά μόνον ἀκουσθῆναι.
56. Μωσῆς οῦν, 6 μακάριος καὶ πιστὸς θεράπων
Θεοῦ, μηνύων ὃτι 6 ὀφθεὶς τῲ Ἀϐραὰμ πρὸς τῇ δρυῒ
ᾖ Μαμϐρῆ Θεὸς,σὺν τοῖς ἅμα αύτῴὲπὶ τὴν Σοδόμων
κρίσιν πεμφθεῖσι δύο ἀγγέλοις ὑπὸ ἄλλου τοῦ ὲν τοῖς
ὑπερουρανίοις ἀεὶ μένοντος , καὶ οὐδενὶ ὀφθέντος, ἦ
ὡς παραχρῲμενρι·
(49) ’Ῠξίιᾶξῃ Legendum ἡμᾶς, ut_ per se patet.
(50) ΔέομένωνξΜείὶιιε sane δεομένοις-εειί tamen
furii potesljllud δεομένωνξ ireque'euinide omnibus
lius uti StatueratJustinus aud Christi divinitatis de:
fensionem. Paulo antevu. 53, similem habemus vel
librariorum, vel potiusJustiui properantis incuriam :
Προαγγλελία ἦν ξίάι τῶν άπὸ, τῆς συςναγωγῆς ἅμα
τοῖς die τῶν’ ἐθνῶν πιστεύειν ἐπ’ αὐτὸνμέλλουσιν.