PG 65, col. 333
μςη Ἦρώτησέ τις ἁδελφὸς τὸν ἁὸὁᾶν Ποιμένα,
λέγωνο Δύναται ἄνθρωπος πεποιθέναι ἐπὶ τῇ μιᾷ
πράξει; Καὶ εἶπεν αὐτῷὁ γέρων, ὅτιὸ assa; Ἰωάν-
νηςό Κολοὸὸς-εἶπεν. δτι Ἐγὼ Θέλω μεταλαϐεῖν μι-
κρόν τι ὲκ πασῶν τῶν ἀρετῶν.
ιν ἀρετῶν. nihil assumere.
μζ’.Εϊπε πάλιν 6 γέρων, ὅτι ἁδελφὸς ἠρώτησε τὸν
ἀδδᾶν Παμϐὼ. εἰ καλὸν ἐπαινεῖν τὸν πλησίον · κατ
εἶπεν αὑτῴ ο Καλὸν μᾶλλόν ἐστι τὸ σιωπᾷν.
μη’. Eine πάλιν 6 ἀὸσᾶς Ποιμὴν, ὃτι Ἐὰν ποιήσῃ
ἄνθρωπος καινὸν οὐρανὸν καὶ καινὴν γῆν, οὐ δύναται ’λ
ἀμεριμνῆσαι.
Β test curis carere.
μθ’. Εῐπε πάλιν, ὅτι Ὀ ἄνθρωπος δέεται τῆς τα-
πεινοφροσὺνης ⁷⁸ καὶ τοῦ φόϐου τοῦ Θεοῦ, ὥσπερ τῆὲ
πνοῆς ὲκπορευομένης ὲκ τῆς ῥινὸς αὑτοῦ. ejus pr0dil.
ν. ’Δδελερὸς ἠρώτησε τὸν ἀϐδᾶν Ποιμένα, λέγων ⁸
Τί ποιήσω ; Λέγει αὑτῷ 6 γέρων ο Ἀϐραὰμ ὅτε είσῆλ
(ιεν είς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, μνημεῖον ἠγόρασε
ἑαυτῷ, καὶ διὰ τοῦ τάφου ἐκληρονόμησε τὴν γῆν
Λέγειὸ ἀδελφός ’ Τί ἐστι τάφος ; Λέγει αὐτῷ 6 γέρων
Τόπος κλαυθμοῦ καὶ πένθους.
vz'. Ἀδελφὸι, εἷπε τῷ ἀ66ᾷ Ποιμένι ⁵ Ἐὰν δῶ τῷ
ἀδελφῷ μου μικρὸν ἄρτον, ἢ ἕτερόν τι, οἱ δαίμονε
μολύνουσιν αὐτὰ ⁷⁵, ὡς κατὰ ἀνθρωπαρεσκίαν γινόμε
να ⁷⁸. Λέγει αὐτῷ .6 γέρων · Εἰ καὶ κατὰ ἀνθρωτπ
αρεσκίαν γίνεται, ἀλλ’ ἡμεῖς τὴν χρείαν δώσωμεν ¹
τῷ ἀδελφῷ. Εἶπε δὲ αὐτῷ καὶ παραϐολὴν τοιαύτην
Atio ἄνθρωποι ἦσαν γεωργοὶ ὲν πόλει οἰκοῦντες μιᾷ
καὶ 6 εἷς μὲν ἐξ αὐτῶν σπείρας ἐποίησε μικρὰ duca‘
θαρταο 6 δὲ ἄλλος, ἀμελήσας τοῦ σπεῖραι, ἐποίησε
ΞΜ οὐδέν ο λιμοῦ ⁷⁸ γενομένου, τίς ἐκ τῶν δύο εὑρ
σκει ζῆσαι ; Ἀπεκρίθη ὁ ἀδελφός ο ὐ ποιήσας τ
ὀλίγα καὶ ἀκάθαρτα. Λέγει αὑτῴ 6 γέρων· Οΰτιι
οὖν καὶ ἡμεῖς, σπείρωμεν ὀλίγα, εἰ καὶ ἀκάθαρτε
ἵνα μὴ τῷ λιμῷ ἀποθάνωμεν.
οθὰνωμεν. . me pereamus.
νβ’. Εἶπεν πάλιν ὁ ἀδδᾶς Ποιμήν, ὅτι εἶπεν 6 ἀϐ-
εὶς ’Δμμωνᾶς, ὅτι Ποιεῖ ἄνθρωπος ὅλον τὸν χρὸνι
αὑτοῦ βαστάζων ἀξίνην, καὶ οὐχ εὑρίσκει κατενεγκεῑ
τό δένδρον. Ἔστι δὲ ἄλλος ἔμπειρος τοῦ κόπτειν, xc
ἀπὸ δλίγων καταφέρει τὸ δένδρον. Ἔλεγε δὲ τὴν ὰξ
νην εἶναι τὴν διάκρισιν.
,ντί Ἀδελφὸς ἠρώτησε τὸν ἀὸὁᾶν Ποιμένα.λέ γων ·
Πῶς ὀφείλει ἄνθρωπος πολιτεύσασθαι; Λέγει αὐτ
ὁ γέρων · Ὀρῶμεν τὸν Δανιὴλ, ὅτι οὑχ εὑρέθη κα
αὐτοῦ κατηγορία, εί μὴ ὲν ταῖς λειτουργίαις Κυρίε
τοῦ· Θεοῦ αὑτοῦ.
νδν. Εἶπεν 6 ἀδϐἆς Ποιμὴν, ὅτι Τὸ Θέλημα τοῦ ἀν-
ἵινξιΑιτόιρείΞιξι. unum. inser. 6td'nav16g. ⁷³ Α]
Al. ins. δέ. τ’ Prov. xvtu, 15. ’
(φιτ. Doroth. Doctr. 7,et Ep. 8. κ (et) νει. Patr. x. 59. ,
ea [it-11w- ξε- ' '
' (ea) Vn. Patr. 1,13.
i1?) ῗέῖτ Ρέην· ¹¹¹ν ¹⁵;
βο) Vit. Patr. χιιι, 6.
ut, 6. Ammois ιι. 4.
λέγωνο Δύναται ἄνθρωπος πεποιθέναι ἐπὶ τῇ μιᾷ
πράξει; Καὶ εἶπεν αὐτῷὁ γέρων, ὅτιὸ assa; Ἰωάν-
νηςό Κολοὸὸς-εἶπεν. δτι Ἐγὼ Θέλω μεταλαϐεῖν μι-
κρόν τι ὲκ πασῶν τῶν ἀρετῶν.
ιν ἀρετῶν. nihil assumere.
μζ’.Εϊπε πάλιν 6 γέρων, ὅτι ἁδελφὸς ἠρώτησε τὸν
ἀδδᾶν Παμϐὼ. εἰ καλὸν ἐπαινεῖν τὸν πλησίον · κατ
εἶπεν αὑτῴ ο Καλὸν μᾶλλόν ἐστι τὸ σιωπᾷν.
μη’. Eine πάλιν 6 ἀὸσᾶς Ποιμὴν, ὃτι Ἐὰν ποιήσῃ
ἄνθρωπος καινὸν οὐρανὸν καὶ καινὴν γῆν, οὐ δύναται ’λ
ἀμεριμνῆσαι.
Β test curis carere.
μθ’. Εῐπε πάλιν, ὅτι Ὀ ἄνθρωπος δέεται τῆς τα-
πεινοφροσὺνης ⁷⁸ καὶ τοῦ φόϐου τοῦ Θεοῦ, ὥσπερ τῆὲ
πνοῆς ὲκπορευομένης ὲκ τῆς ῥινὸς αὑτοῦ. ejus pr0dil.
ν. ’Δδελερὸς ἠρώτησε τὸν ἀϐδᾶν Ποιμένα, λέγων ⁸
Τί ποιήσω ; Λέγει αὑτῷ 6 γέρων ο Ἀϐραὰμ ὅτε είσῆλ
(ιεν είς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, μνημεῖον ἠγόρασε
ἑαυτῷ, καὶ διὰ τοῦ τάφου ἐκληρονόμησε τὴν γῆν
Λέγειὸ ἀδελφός ’ Τί ἐστι τάφος ; Λέγει αὐτῷ 6 γέρων
Τόπος κλαυθμοῦ καὶ πένθους.
vz'. Ἀδελφὸι, εἷπε τῷ ἀ66ᾷ Ποιμένι ⁵ Ἐὰν δῶ τῷ
ἀδελφῷ μου μικρὸν ἄρτον, ἢ ἕτερόν τι, οἱ δαίμονε
μολύνουσιν αὐτὰ ⁷⁵, ὡς κατὰ ἀνθρωπαρεσκίαν γινόμε
να ⁷⁸. Λέγει αὐτῷ .6 γέρων · Εἰ καὶ κατὰ ἀνθρωτπ
αρεσκίαν γίνεται, ἀλλ’ ἡμεῖς τὴν χρείαν δώσωμεν ¹
τῷ ἀδελφῷ. Εἶπε δὲ αὐτῷ καὶ παραϐολὴν τοιαύτην
Atio ἄνθρωποι ἦσαν γεωργοὶ ὲν πόλει οἰκοῦντες μιᾷ
καὶ 6 εἷς μὲν ἐξ αὐτῶν σπείρας ἐποίησε μικρὰ duca‘
θαρταο 6 δὲ ἄλλος, ἀμελήσας τοῦ σπεῖραι, ἐποίησε
ΞΜ οὐδέν ο λιμοῦ ⁷⁸ γενομένου, τίς ἐκ τῶν δύο εὑρ
σκει ζῆσαι ; Ἀπεκρίθη ὁ ἀδελφός ο ὐ ποιήσας τ
ὀλίγα καὶ ἀκάθαρτα. Λέγει αὑτῴ 6 γέρων· Οΰτιι
οὖν καὶ ἡμεῖς, σπείρωμεν ὀλίγα, εἰ καὶ ἀκάθαρτε
ἵνα μὴ τῷ λιμῷ ἀποθάνωμεν.
οθὰνωμεν. . me pereamus.
νβ’. Εἶπεν πάλιν ὁ ἀδδᾶς Ποιμήν, ὅτι εἶπεν 6 ἀϐ-
εὶς ’Δμμωνᾶς, ὅτι Ποιεῖ ἄνθρωπος ὅλον τὸν χρὸνι
αὑτοῦ βαστάζων ἀξίνην, καὶ οὐχ εὑρίσκει κατενεγκεῑ
τό δένδρον. Ἔστι δὲ ἄλλος ἔμπειρος τοῦ κόπτειν, xc
ἀπὸ δλίγων καταφέρει τὸ δένδρον. Ἔλεγε δὲ τὴν ὰξ
νην εἶναι τὴν διάκρισιν.
,ντί Ἀδελφὸς ἠρώτησε τὸν ἀὸὁᾶν Ποιμένα.λέ γων ·
Πῶς ὀφείλει ἄνθρωπος πολιτεύσασθαι; Λέγει αὐτ
ὁ γέρων · Ὀρῶμεν τὸν Δανιὴλ, ὅτι οὑχ εὑρέθη κα
αὐτοῦ κατηγορία, εί μὴ ὲν ταῖς λειτουργίαις Κυρίε
τοῦ· Θεοῦ αὑτοῦ.
νδν. Εἶπεν 6 ἀδϐἆς Ποιμὴν, ὅτι Τὸ Θέλημα τοῦ ἀν-
ἵινξιΑιτόιρείΞιξι. unum. inser. 6td'nav16g. ⁷³ Α]
Al. ins. δέ. τ’ Prov. xvtu, 15. ’
(φιτ. Doroth. Doctr. 7,et Ep. 8. κ (et) νει. Patr. x. 59. ,
ea [it-11w- ξε- ' '
' (ea) Vn. Patr. 1,13.
i1?) ῗέῖτ Ρέην· ¹¹¹ν ¹⁵;
βο) Vit. Patr. χιιι, 6.
ut, 6. Ammois ιι. 4.