PG 65, col. 340
ποίησον μετ’ ἐκείνου. Οὗτος γάρ ἐστιν 6 ἀσθενῶν.
Ἦν γάρ τις ἐν κοινοὸίῳ ὀνόματι Τιμόθεος ἀναχωρη-
τήςο καὶ ἤκουσεν 6 ἡγούμενος φήμην τινος
ἀδελφοῦ περὶ πειρασμοῦ, καὶ ἐπηρώτησε τὸν Τιμὸ-
θεον περὶ αὑτοῦ ” καὶ συνεϐούλευσεν αὐτῷ, ἐκϐαλεῖν
τὸν ἀδελφόν. Ὅτε οὖν ἐξέϐαλεν αὑτὸν, ἐτέθη 6 πειρα-
σμὸς τοῦ ἀδελφοῦ ἐπάνω τοῦ Τιμοθέου, ἓως οὗ ἐκιν-
δύνευσεν. Ἐκλαιεν οὖν ὁ Τιμόθεος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ,
λέγων ο Ἢμάρτηκα, συγχώρησόν μοι. Καὶ ἦλθεν αὺ-
τῷ φωνὴ λέγουσα· Τιμόθεε, μὴ νομίσῃς ὅτι ταῦτα
ἐποίησά σοι δι’ ἄλλο τι, ἢ ὅτι παρεῖδες τὸν ἀδελφόν
σου ἐν καιρῴ τοῦ πειρασμοῦ αὐτοῦ. _
oa'. Εἶπεν 6 6.665.; Ποιμήν, ὅτι Διά τοῦτο ἐν τοσοῦ-
τοις πειρασμοῖς κείμεθα, ὅτι τὰ ὀνόματα ἡμῶν καὶ τὴν
τάξιν οὐ φυλάσσομεν , καθὼς καὶ ἡ Γραφὴ λέγει. Οὐχ
ὁρῶμεν τὴν γυναῖκα τὴν Χαναναίαν, τὴν ὑποδεξαμένην
τὸ ὄνομα αὐτῆς, ὅτι ἀνέπαυσεν αὐτὴν 6 Σωτήρ ; Πάλιν
Ἀϐιγαίαν, ὅτι εἷπε τῷ Δαϐὶδ, ὅτι Ἐν ἐμοί ἐστιν
ἠ ἁμαρτία, καὶ ἤκουσεν αὐτῆς, καὶ ἠγάπησεν a6-
τήν. Ἀϐιγαῖα πρόσωπον λαμὸἀνει τῆς ψυχῆς, καὶ
Δαϐιδ τῆς Θεὸτητος. Ἐὰν οὖνὴ ψυχὴ ἑαυτὴν μέμ-
ψηται ἐνώπιον Κυρίου, ἀγαπᾷ αὐτὴν 6 Κύριος.
οβ’. Παρήρχετό ποτε 6 6665.; Ποιμὴν μετά τοῦ ἀϐ-
65. Ἀνοὺὸ είς τὰ μέρη τῆς Διόλκου ο καὶ ἐλθόντες
περὶ τὰ μνημεῖα ’θεωροῦσι γυναῖκα δεινῶς κοπτο-
μένην καὶ κλαίουσαν πικρῶς ο καὶ στάντες κατενόουν
αὐτήν. Μικρὸν δέ προδάντες συνήντησαν τινι · καὶ
ἠρώτησεν αὑτὸν 6 ἀὸὅᾶς Ποιμὴν , λέγων · Τί ἔχει ἠ
γυνὴ αὕτη, ὅτι πικρῶς κλαίει ; Καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀτι
ἀπέθανεν αὐτῆς 6 ἀνὴρ καί 6 υίὸς καὶ 6 ἀδελφός. Καὶ
ἀποκριθεὶς 6 ἀϐϐᾶς Ποιμὴν, λέγει τῷ ἁὸὅᾷ ’Δνοῦϐ ο
Λέγω σοι, ὅτι ἅνθρωπος ἐὰν μὴ νεκρώσῃ τὰ θελήματα
τῆς σαρκὸς πάντα, καί κτήσηται τὸ πένθος τοῦτο, οὐ
δύναται γενέσθαι μοναχός. Ὅλος γὰρ ὁ βίος αὐτῆς καὶ
6 νοῦς εἰς τὸ πένθος ἐστίν.
ογ’. Εἶπεν 6 ἀῦὁᾶς Ποιμήν · Μὴ μέτρει σεαυτὸν,
ἀλλά κολλήθητι τῷ καλῶς ἀναστρεφομένῳ.
οδ’. Εἷπε πάλιν, ὅτι ἐὰν παρέϐαλεν ἀδελφὸς τῷ ἀϐ-
ϐᾷ Ἰωάννῃ τῷ κολοϐᾠ, παρεδίδει αὐτῷ τὴν ἀγάπην
τὴν ἐν τῷ Ἀποστόλῳ· Ἦ ἀγάπη μακροθυμεῖ, m-
D στεύεται.
σε’. Εἷπε πάλιν διὰ τὸν ἁϐϐἆν Παμϐὼ, ὅτι εἷπε
περὶ αὐτοῦ 6 51665.; Ἀντώνιος, ὅτι ἐκ τοῦ φοϐεῖσθαι
τδεὲ Θεὸν ἐποίησε τὸ Πνεῦμα τοῐῖ Θεοῦ οἰκεῖν ἐν αὐτῷ.
ος’. Διηγήσατό τις τῶν Πατέρων περὶ τοῦ ἀΰὸΔᾶ
Ποιμένος καὶ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ , ὅτι ᾤκουν ἐν Α ἱ-
γύπτῳ (45) · καὶ ἐπιθυμοῦσαή μήτηρ αὐτῶν ἰδεῖν αὖ ο
τοὺς οὐκ ἠδύνατο. Παρετηρήσατο δέ ἀπερχομένων
αὐτῶν είς ἐκκλησίαν, καὶ ἀπήντησεν αὐτοῖς. Οἱ δὲ
(45) Ὅτι ᾤκουν ἐν Αζτύπτῳ.]ἰιςσ [immutat-11in
nuit—71215iiabiiarent in ξλΕῇῃριοξ Et ita liber Fossa-
tensis.
Ἦν γάρ τις ἐν κοινοὸίῳ ὀνόματι Τιμόθεος ἀναχωρη-
τήςο καὶ ἤκουσεν 6 ἡγούμενος φήμην τινος
ἀδελφοῦ περὶ πειρασμοῦ, καὶ ἐπηρώτησε τὸν Τιμὸ-
θεον περὶ αὑτοῦ ” καὶ συνεϐούλευσεν αὐτῷ, ἐκϐαλεῖν
τὸν ἀδελφόν. Ὅτε οὖν ἐξέϐαλεν αὑτὸν, ἐτέθη 6 πειρα-
σμὸς τοῦ ἀδελφοῦ ἐπάνω τοῦ Τιμοθέου, ἓως οὗ ἐκιν-
δύνευσεν. Ἐκλαιεν οὖν ὁ Τιμόθεος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ,
λέγων ο Ἢμάρτηκα, συγχώρησόν μοι. Καὶ ἦλθεν αὺ-
τῷ φωνὴ λέγουσα· Τιμόθεε, μὴ νομίσῃς ὅτι ταῦτα
ἐποίησά σοι δι’ ἄλλο τι, ἢ ὅτι παρεῖδες τὸν ἀδελφόν
σου ἐν καιρῴ τοῦ πειρασμοῦ αὐτοῦ. _
oa'. Εἶπεν 6 6.665.; Ποιμήν, ὅτι Διά τοῦτο ἐν τοσοῦ-
τοις πειρασμοῖς κείμεθα, ὅτι τὰ ὀνόματα ἡμῶν καὶ τὴν
τάξιν οὐ φυλάσσομεν , καθὼς καὶ ἡ Γραφὴ λέγει. Οὐχ
ὁρῶμεν τὴν γυναῖκα τὴν Χαναναίαν, τὴν ὑποδεξαμένην
τὸ ὄνομα αὐτῆς, ὅτι ἀνέπαυσεν αὐτὴν 6 Σωτήρ ; Πάλιν
Ἀϐιγαίαν, ὅτι εἷπε τῷ Δαϐὶδ, ὅτι Ἐν ἐμοί ἐστιν
ἠ ἁμαρτία, καὶ ἤκουσεν αὐτῆς, καὶ ἠγάπησεν a6-
τήν. Ἀϐιγαῖα πρόσωπον λαμὸἀνει τῆς ψυχῆς, καὶ
Δαϐιδ τῆς Θεὸτητος. Ἐὰν οὖνὴ ψυχὴ ἑαυτὴν μέμ-
ψηται ἐνώπιον Κυρίου, ἀγαπᾷ αὐτὴν 6 Κύριος.
οβ’. Παρήρχετό ποτε 6 6665.; Ποιμὴν μετά τοῦ ἀϐ-
65. Ἀνοὺὸ είς τὰ μέρη τῆς Διόλκου ο καὶ ἐλθόντες
περὶ τὰ μνημεῖα ’θεωροῦσι γυναῖκα δεινῶς κοπτο-
μένην καὶ κλαίουσαν πικρῶς ο καὶ στάντες κατενόουν
αὐτήν. Μικρὸν δέ προδάντες συνήντησαν τινι · καὶ
ἠρώτησεν αὑτὸν 6 ἀὸὅᾶς Ποιμὴν , λέγων · Τί ἔχει ἠ
γυνὴ αὕτη, ὅτι πικρῶς κλαίει ; Καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀτι
ἀπέθανεν αὐτῆς 6 ἀνὴρ καί 6 υίὸς καὶ 6 ἀδελφός. Καὶ
ἀποκριθεὶς 6 ἀϐϐᾶς Ποιμὴν, λέγει τῷ ἁὸὅᾷ ’Δνοῦϐ ο
Λέγω σοι, ὅτι ἅνθρωπος ἐὰν μὴ νεκρώσῃ τὰ θελήματα
τῆς σαρκὸς πάντα, καί κτήσηται τὸ πένθος τοῦτο, οὐ
δύναται γενέσθαι μοναχός. Ὅλος γὰρ ὁ βίος αὐτῆς καὶ
6 νοῦς εἰς τὸ πένθος ἐστίν.
ογ’. Εἶπεν 6 ἀῦὁᾶς Ποιμήν · Μὴ μέτρει σεαυτὸν,
ἀλλά κολλήθητι τῷ καλῶς ἀναστρεφομένῳ.
οδ’. Εἷπε πάλιν, ὅτι ἐὰν παρέϐαλεν ἀδελφὸς τῷ ἀϐ-
ϐᾷ Ἰωάννῃ τῷ κολοϐᾠ, παρεδίδει αὐτῷ τὴν ἀγάπην
τὴν ἐν τῷ Ἀποστόλῳ· Ἦ ἀγάπη μακροθυμεῖ, m-
D στεύεται.
σε’. Εἷπε πάλιν διὰ τὸν ἁϐϐἆν Παμϐὼ, ὅτι εἷπε
περὶ αὐτοῦ 6 51665.; Ἀντώνιος, ὅτι ἐκ τοῦ φοϐεῖσθαι
τδεὲ Θεὸν ἐποίησε τὸ Πνεῦμα τοῐῖ Θεοῦ οἰκεῖν ἐν αὐτῷ.
ος’. Διηγήσατό τις τῶν Πατέρων περὶ τοῦ ἀΰὸΔᾶ
Ποιμένος καὶ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ , ὅτι ᾤκουν ἐν Α ἱ-
γύπτῳ (45) · καὶ ἐπιθυμοῦσαή μήτηρ αὐτῶν ἰδεῖν αὖ ο
τοὺς οὐκ ἠδύνατο. Παρετηρήσατο δέ ἀπερχομένων
αὐτῶν είς ἐκκλησίαν, καὶ ἀπήντησεν αὐτοῖς. Οἱ δὲ
(45) Ὅτι ᾤκουν ἐν Αζτύπτῳ.]ἰιςσ [immutat-11in
nuit—71215iiabiiarent in ξλΕῇῃριοξ Et ita liber Fossa-
tensis.