PG 65, col. 647
tionem PhilippiLabbei, Parisiis anno I707, a col.758, Λ etiam libenter admitto, nt S. Cyrillum de pertina-
autem id clarius probet, inter alia allegat exemplum
Joannis Chrysostomi, atque a simili argumentatur
in hunc fere modum : Joannes Chrysoswmus in
saneta synodo ad Quercnin ab episcopatu depositus
est ob duritiam et asperitatem (sic adversantes
sancto praesuli invictam ejus constantiam perperam
appellabant) a qua ipsum nunquam recessurum Aca-
cius vere praedixerat. Cur igitur sancta synodus
Ephesina non deposuisset Nestorium ob literesim,
quam pertinaciter propugnabat? At videtur S. Cy-
rillus hoc ratiocinio innuere, quod tunc nondum de Β fuit, ut nomen 8. Chrysostomi diptychis inscribere-
injustitia Chrysostomianaa depositionis convictus
esset; si enim innocentiam S. Chrysostomi eo tem-
’ pore agnovisset, quam vim haberet ejus argumen-
tatio? Quomodo invidiosam inter Nestorium haere-
ticum et S. Joannem Chrysostomum comparationem
institueret? Quomodo denique iniquissimum con-
ciliabulum ad Quercum, in quo S. Chrysostomus
falso accusatus ac damnatus fuerat, hic a Cyrillo
ι sancta synodus ι vocaretur, et cum sancto conci-
lio Ephesino compararetur?
25. Ex his secundum sententiam Tillemontia.
nam inferre possem, nomen Cy rilli, aeque ac Attici,
ex ecclesiasticis tabulis delendum esse, cum Cyril-
lus in hac epistola nomlum agnoscat iniuriam, qua
S. Joannem Chrysostomum afl'ecerat, nec ullum
hic prtebeat pmnitentia. indicium, ob quam causam
Tillemontius tomo XII Monument. eccles. pag. 416
et 425 Atticum praecipue reprehendit, eumque e
catalogo sanctorum expungit. Si igitur propterea
Atticum albo sanctorum eradat, cur in eo Cyrillum
relinquit? Ne his diutius immorer, unicum Tille-
monlio dilemma propono. Cyrillus erroneam suam
de depositione S. Chrysostomi opinionem post da-
tas ad Acacium litteras vel retractavit, vel in ea
usque ad mortem permansit. Si velit primum, pro-
ferat auctores fide dignos, aut ipsa Cyrilli scripta
in quibus ea retractatio expresse legatur. Saltem in
Actis S. Cyrilli, qua: tomo XIV Monument. eccles.
a pag. 267 usque ad 676 et veteribus scriptoribus ι) gratiam adversarii brevitercongeremus.
copiose illustravit, nullum hujus retractationis te-
stem hactenus produxit. Si secundam dilemmatis
partem eligat, sequitur, hunc innocuum Cyrilli er-
rorem sanctitati ejus non allicere.
24. Sed forte Tillemontius hoc dilemma declinare
conabitur recurrendo ad regulam eriticm, quam
tomo XIV Monnment. eccles. pag. 798 sic tradit :
ι Ilistorici tam frequenter omittunt res verissimas
et aliquando maxime memorabiles, ut periculosum
sit, ex eorum silentio certas conclusiones deducere.)
lIinc inferet, S. Cyrillum postea verosintiliter erro-
rem snnm agnovisse ac retractassc, etiamsi apud
ipsum S. Cyrillum aut alios antiquos scriptores id
uon legamus. Totum istud probe intelligo, atque
autem id clarius probet, inter alia allegat exemplum
Joannis Chrysostomi, atque a simili argumentatur
in hunc fere modum : Joannes Chrysoswmus in
saneta synodo ad Quercnin ab episcopatu depositus
est ob duritiam et asperitatem (sic adversantes
sancto praesuli invictam ejus constantiam perperam
appellabant) a qua ipsum nunquam recessurum Aca-
cius vere praedixerat. Cur igitur sancta synodus
Ephesina non deposuisset Nestorium ob literesim,
quam pertinaciter propugnabat? At videtur S. Cy-
rillus hoc ratiocinio innuere, quod tunc nondum de Β fuit, ut nomen 8. Chrysostomi diptychis inscribere-
injustitia Chrysostomianaa depositionis convictus
esset; si enim innocentiam S. Chrysostomi eo tem-
’ pore agnovisset, quam vim haberet ejus argumen-
tatio? Quomodo invidiosam inter Nestorium haere-
ticum et S. Joannem Chrysostomum comparationem
institueret? Quomodo denique iniquissimum con-
ciliabulum ad Quercum, in quo S. Chrysostomus
falso accusatus ac damnatus fuerat, hic a Cyrillo
ι sancta synodus ι vocaretur, et cum sancto conci-
lio Ephesino compararetur?
25. Ex his secundum sententiam Tillemontia.
nam inferre possem, nomen Cy rilli, aeque ac Attici,
ex ecclesiasticis tabulis delendum esse, cum Cyril-
lus in hac epistola nomlum agnoscat iniuriam, qua
S. Joannem Chrysostomum afl'ecerat, nec ullum
hic prtebeat pmnitentia. indicium, ob quam causam
Tillemontius tomo XII Monument. eccles. pag. 416
et 425 Atticum praecipue reprehendit, eumque e
catalogo sanctorum expungit. Si igitur propterea
Atticum albo sanctorum eradat, cur in eo Cyrillum
relinquit? Ne his diutius immorer, unicum Tille-
monlio dilemma propono. Cyrillus erroneam suam
de depositione S. Chrysostomi opinionem post da-
tas ad Acacium litteras vel retractavit, vel in ea
usque ad mortem permansit. Si velit primum, pro-
ferat auctores fide dignos, aut ipsa Cyrilli scripta
in quibus ea retractatio expresse legatur. Saltem in
Actis S. Cyrilli, qua: tomo XIV Monument. eccles.
a pag. 267 usque ad 676 et veteribus scriptoribus ι) gratiam adversarii brevitercongeremus.
copiose illustravit, nullum hujus retractationis te-
stem hactenus produxit. Si secundam dilemmatis
partem eligat, sequitur, hunc innocuum Cyrilli er-
rorem sanctitati ejus non allicere.
24. Sed forte Tillemontius hoc dilemma declinare
conabitur recurrendo ad regulam eriticm, quam
tomo XIV Monnment. eccles. pag. 798 sic tradit :
ι Ilistorici tam frequenter omittunt res verissimas
et aliquando maxime memorabiles, ut periculosum
sit, ex eorum silentio certas conclusiones deducere.)
lIinc inferet, S. Cyrillum postea verosintiliter erro-
rem snnm agnovisse ac retractassc, etiamsi apud
ipsum S. Cyrillum aut alios antiquos scriptores id
uon legamus. Totum istud probe intelligo, atque