PG 65, col. 80
τεῖνον ο καὶ ἐποίησεν οὕτως. Λέγει αὐτῷ’ Πάλιν τεῖ-
νον ⁶ καὶ ἔτεινεν. Kal πάλιν φησί’ Τεῖνον. Λέγει αὐτῷ
6 θηρευτής ο Ἐάν ὑπὲρ τὸ μέτρον τείνω, κλᾶται τὸ
στάξον. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων ⁸ Οὕτως καὶ είς τὸ ἔργον
τοῦ Θεοῦ · ἐὰν πλεῖον τοῦ μέτρου τείνωμεν κατὰ τῶν
ἀδελφῶν, ταχὺ προσρήσσουσι. Χρὴ οὖν μίαν μίαν
συγκαταϐαίνειν τοῖς ἀδελφοῖς. Ταῦτα ἀκούσας 6 θη-
ρευτὴς, κατενύγῃ, καὶ πολλὰ ὠφεληθεὶς παρὰ τοῦ
γέροντος, ἀπῆλθε ' καὶ οί ἀδελφοὶ πηριχθέντες ἁν-
εχώρησαν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν.
ιδ’. Ἤκουσεν 6 ἀ66ἇς ’Λντώνιος περί τινος νεωτέ-
ρου μοναχοῦ, ποιῆσαντος σημεῖον ἐν τῇ ὡς
τούτου ἑωρακότος γέροντάς τινας ὁδεύοντας καὶ κά-
μνοντας ὲν τῇ ὁδῷ, καὶ ὀνάγρους ἐπιτάξαντος ἐλθεῖν
καὶ βαστάσαι τοὺς γέροντας, ἕως οὗ φθάσωσι πρὸς
Ἀντώνιον. Οἱ οὖν γέροντες ἀνήγγειλάν τῷ ἀὸὅᾷ
Ἀντωνίῳ ταῦτα. Kal λέγει αὐτοῖς · Ἔοικέ μοι 6 p.0-
ναχὸς οὗτος πλοῖον εἶναι μεστὸν ἀγαθῶν, οὐκ οἶδα δὲ
εί ἥξει είς τὸν λιμένα. Kal μετὰ χρὸνον ἄρχεται
ἐξαίφνης 6 ὰδσᾶς Ἀντώνιος κλαίειν καὶ⁵ τίλλειν τὸς
τρίχας αὑτοῦ καὶ ὀδύρεσθαι. Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθη-
ταὶ αὐτοῦ ’ Τί κλαίεις, άὸΰᾶς Kal εἶπεν 6 γέρων ο
Μέγας στύλος τῆς Ἐκκλησίας ἄρτι ἔπεσεν (ἔλεγε δὲ
περὶ τοῦ νεωτέρου μοναχοῦ) · ἀλλὰ ἀπέλθετε, φησὶν,
ἕως αὑτοῦ, καὶ βλέπετε τὸ γεγονός. ’Λπέρχονται
οὖν οἱ μαθηταὶ. καὶ εὑρίσκουσι τὸν μοναχὸν ἐπὶ ψια-
θίου καθήμενον, καὶ κλαίοντα τὴν ἁμαρτίαν ἣν είρ·
γάσατο. Ἐωρακὼς δέ τοὺς μαθητὰς τοῦ γέροντος,
λέγει ο Εἴπατε τῷ γέροντι ἴνα παρακαλέσῃ τὸν Θεὸν.
δέκα μόνας ’ἡμέρας ἐνδοῦναί μοι, καὶ ἐλπίζω ἀπολο-
γήσασθαι. Kal ἐντὸς ἡμερῶν πέντε ἐτελεύτησεν.
ιε’. Ἐπῃνέθη τις μοναχδς ὐπὸ τῶν ἀδελφῶν πρὸς
τὸν ἀϐὁᾶν Ἀντώνιον.¹0 δὲ παραϐαλόντα αὑτὸν ἐπεί-
ρασεν, εί φέρει ἀτιμίαν· καὶ εὑρὼν ὅτι οθιβαστάζει.
εἶπεν αὐτῷ’ Ἔοικας κώμῃ, τὰ ἔμπροσθεν κεκαλλω-
πισμένῃ, τὰ δὲ ὄπισθεν ὑπὸ λῃστῶν συλουμένῃ.
ι ις’. ’Λδελφὸς εἷπε τῷ άϐϐᾷ Ἀντωνίῳ · Εὗξαιύπὲρ
ἐμοῦ. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων · Οὐδὲ ’ἐγώ σε ἐλεῶ, obit
6 Θεὸς. ἐὰν μὴ σὺ αὐτὸς σπουδάσῃς. καὶ αἰτήσῃ τὸν
Θεὸν.
ιζ’. Παρέϐαλόν ποτε γέροντες τῷ άὸὅᾷ Ἀντωνίῳ.
καὶ ἦν 6 ἁὸὂᾶς Ἰωσὴφ μετ’ αὐτῶν. Kal θέλων 6 γέ·-
ρων δοκιμάσαι αὐτοὺς, προεϐάλετο ῥῆμα ἐν τῆς Γρα-
φῆς, καὶ ἤρξατο ἐρωτᾷν ἀπὸ τῶν μικροτέρων, τί ἐστι
τὸ ῥῆμα τοῦτο. Kal ἕκαστος ἔλεγε κατὰ τὴν ίδίαν
δύναμιν. 'O δὲ γέρων ἑκάστῳ ἔλεγενν Οὖπω εὗρες.
Ὕστερον ὅλων λέγει τῷ ἁὸϐᾷ Ἰωσήφ· Σὺ πῶς λέ-
γεις εἶναι τὸν λόγον τοῦτον ; Ἀποκρίνεται ’ Οὐκ οἶδα.
Λέγει οὖν 6 ἀ66ἄς ’Λντώνιος· Πάντως assa; Ἰωσὴφ
εὗρε τὴν ὁδὸν, ὃτι εἶπεν, οὐκ οἶδα.
(3i) γῆ. fair. χ. 3.
(σε) vn. Patr. xv, 4.
νον ⁶ καὶ ἔτεινεν. Kal πάλιν φησί’ Τεῖνον. Λέγει αὐτῷ
6 θηρευτής ο Ἐάν ὑπὲρ τὸ μέτρον τείνω, κλᾶται τὸ
στάξον. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων ⁸ Οὕτως καὶ είς τὸ ἔργον
τοῦ Θεοῦ · ἐὰν πλεῖον τοῦ μέτρου τείνωμεν κατὰ τῶν
ἀδελφῶν, ταχὺ προσρήσσουσι. Χρὴ οὖν μίαν μίαν
συγκαταϐαίνειν τοῖς ἀδελφοῖς. Ταῦτα ἀκούσας 6 θη-
ρευτὴς, κατενύγῃ, καὶ πολλὰ ὠφεληθεὶς παρὰ τοῦ
γέροντος, ἀπῆλθε ' καὶ οί ἀδελφοὶ πηριχθέντες ἁν-
εχώρησαν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν.
ιδ’. Ἤκουσεν 6 ἀ66ἇς ’Λντώνιος περί τινος νεωτέ-
ρου μοναχοῦ, ποιῆσαντος σημεῖον ἐν τῇ ὡς
τούτου ἑωρακότος γέροντάς τινας ὁδεύοντας καὶ κά-
μνοντας ὲν τῇ ὁδῷ, καὶ ὀνάγρους ἐπιτάξαντος ἐλθεῖν
καὶ βαστάσαι τοὺς γέροντας, ἕως οὗ φθάσωσι πρὸς
Ἀντώνιον. Οἱ οὖν γέροντες ἀνήγγειλάν τῷ ἀὸὅᾷ
Ἀντωνίῳ ταῦτα. Kal λέγει αὐτοῖς · Ἔοικέ μοι 6 p.0-
ναχὸς οὗτος πλοῖον εἶναι μεστὸν ἀγαθῶν, οὐκ οἶδα δὲ
εί ἥξει είς τὸν λιμένα. Kal μετὰ χρὸνον ἄρχεται
ἐξαίφνης 6 ὰδσᾶς Ἀντώνιος κλαίειν καὶ⁵ τίλλειν τὸς
τρίχας αὑτοῦ καὶ ὀδύρεσθαι. Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθη-
ταὶ αὐτοῦ ’ Τί κλαίεις, άὸΰᾶς Kal εἶπεν 6 γέρων ο
Μέγας στύλος τῆς Ἐκκλησίας ἄρτι ἔπεσεν (ἔλεγε δὲ
περὶ τοῦ νεωτέρου μοναχοῦ) · ἀλλὰ ἀπέλθετε, φησὶν,
ἕως αὑτοῦ, καὶ βλέπετε τὸ γεγονός. ’Λπέρχονται
οὖν οἱ μαθηταὶ. καὶ εὑρίσκουσι τὸν μοναχὸν ἐπὶ ψια-
θίου καθήμενον, καὶ κλαίοντα τὴν ἁμαρτίαν ἣν είρ·
γάσατο. Ἐωρακὼς δέ τοὺς μαθητὰς τοῦ γέροντος,
λέγει ο Εἴπατε τῷ γέροντι ἴνα παρακαλέσῃ τὸν Θεὸν.
δέκα μόνας ’ἡμέρας ἐνδοῦναί μοι, καὶ ἐλπίζω ἀπολο-
γήσασθαι. Kal ἐντὸς ἡμερῶν πέντε ἐτελεύτησεν.
ιε’. Ἐπῃνέθη τις μοναχδς ὐπὸ τῶν ἀδελφῶν πρὸς
τὸν ἀϐὁᾶν Ἀντώνιον.¹0 δὲ παραϐαλόντα αὑτὸν ἐπεί-
ρασεν, εί φέρει ἀτιμίαν· καὶ εὑρὼν ὅτι οθιβαστάζει.
εἶπεν αὐτῷ’ Ἔοικας κώμῃ, τὰ ἔμπροσθεν κεκαλλω-
πισμένῃ, τὰ δὲ ὄπισθεν ὑπὸ λῃστῶν συλουμένῃ.
ι ις’. ’Λδελφὸς εἷπε τῷ άϐϐᾷ Ἀντωνίῳ · Εὗξαιύπὲρ
ἐμοῦ. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων · Οὐδὲ ’ἐγώ σε ἐλεῶ, obit
6 Θεὸς. ἐὰν μὴ σὺ αὐτὸς σπουδάσῃς. καὶ αἰτήσῃ τὸν
Θεὸν.
ιζ’. Παρέϐαλόν ποτε γέροντες τῷ άὸὅᾷ Ἀντωνίῳ.
καὶ ἦν 6 ἁὸὂᾶς Ἰωσὴφ μετ’ αὐτῶν. Kal θέλων 6 γέ·-
ρων δοκιμάσαι αὐτοὺς, προεϐάλετο ῥῆμα ἐν τῆς Γρα-
φῆς, καὶ ἤρξατο ἐρωτᾷν ἀπὸ τῶν μικροτέρων, τί ἐστι
τὸ ῥῆμα τοῦτο. Kal ἕκαστος ἔλεγε κατὰ τὴν ίδίαν
δύναμιν. 'O δὲ γέρων ἑκάστῳ ἔλεγενν Οὖπω εὗρες.
Ὕστερον ὅλων λέγει τῷ ἁὸϐᾷ Ἰωσήφ· Σὺ πῶς λέ-
γεις εἶναι τὸν λόγον τοῦτον ; Ἀποκρίνεται ’ Οὐκ οἶδα.
Λέγει οὖν 6 ἀ66ἄς ’Λντώνιος· Πάντως assa; Ἰωσὴφ
εὗρε τὴν ὁδὸν, ὃτι εἶπεν, οὐκ οἶδα.
(3i) γῆ. fair. χ. 3.
(σε) vn. Patr. xv, 4.