PG 66, col. 1022
auo notat cΟ2X2
υ-d
pTOLEMAIms IS OIEVCA ENTAPOII EmSCOPES
ISTORICA.
Εx Dionysii Petsvii notis sd Synesium, Opp. Synes. ed 1β55, ρ. 1.
Syncsio gentili primum philosopho, deinoe Christiano, et episcopo, patia fuit eadem, quæ et Ari-
stippum et Carneadem celeberrimos olim in philosophia viros edidit, Cyrene Pentapoleos urbs in Li-
bya Ægypto proxima : quam Battus Lacedæmuonius condidit, a quo majores suos ortum accepisse glo
riatur Epistcla adversus Andronicum. Imo vero stirpis suæ seriem ab Eurysthene usque primo Dorieν--
sium apud Spartam rege deductam in publicis exstare tabulis ibidem reefert. Hic philosophiæ operam
dedit Alexandriæ, magistra usus Hypatia, Τheonis insignis mathematici fflia; quæ per illud tempus
primas in omni genere doctrinæ ferebat : adeo ut ingens ad eam audiendam concursus hominum fie-
ret, atque apud principes viros, et Augustales præfectos auctoritate loreret et gratia : quæ res illi po-
stremo exitium attulit, Nam cum Τheodosio Juniore imperante Alexandriam Orestes administraret, qui
et Hypatiam observabat, et a Cyrillo episcopo dissidebat; ratus populus mutuæ illorum concordiæ Hy-
patiam intercedere, membratim eam discerpsit, ut narrat Socrates lib. muI, cap. 15 : quod Honorio x
Synesio frater fuit Evoptius, qui post illum Ptolemaidis episcopatum tenuit, ut ex Ephesini concilii
parte m, act. 6, liquet. Meminit et alterius fratris Anastasii ep. 79; sororis item Stratonices epist. 73.
Uxorem Alexandriæ duxit; quibus nuptiis Τheophilum patriarcham prætuisse testatur ipse epist. 105,
et in eadem urbe liberos se ex illa suscepisse demonstrat epist. 18: quos fuisse numero quatuor, ac
paulo post susceptum episcopatum obiisse variis ex epistolis colligitur, præsertim eρ. 53 et 126. Hic
perhonoriica legatione apud Arcadium imperatorem Cyrenes patriæ nomine functus est, sub ipsum il-
Postea cum ob philosophiæ ac cæterarum artium raram et exquisitam scientiam illustre sibi nomen
peperisset, adeo ut non gentiles modo, sed etiam Christianos in amorem admirationemque raperet
sui, Ptolemaidis episcopatum invitus capessere coactus est; qua de re paulo nobis est accuratius dis
Scribit Evagrius lib. I, cap. 15, ex eoque Photius cod. 26, et icephorus lib. X, cap. 55, Synesium
gentilem ghilosophum a Christianis adductum esse, ut Christo nomen daret, et baptismum ac deinde
episcopale munus caperet, quamvis, pro eo ac Platonis decreta sequebatur, resurrectionem corporum
nondum sibi persuadere potuisset; at illos haud dubia spe fretos, tantis viri virtutibus et ornamentis
Annus quo ad epissopatum evectus est Syaesius, fuit Chriati 410, quod demonstrant epistols 15 et
66. Prior Pascha denuntiat in diem 19 Pharmuthi (Aprilis 14), qui est annus ἐ12. In eadem vero si-
anificat se recens episcopum esse factum. In posteriore scribens ad Τheophilum, testatur annum agi
aertium ab roddita communione Joannis Chrysostomi fautoribus, ac sopitis dissensionibus, et recon-
ciliata pace; cum antecedente anno nondum episcopus fuisset. Mortuus est Chrysostomus anno 467,
post cujus obitum statim Τheophilus sanciendæ inter partes ἀμνηστίας auctor fuit: a qua tertius annus
in 410 incidit. Eo igitur episcopatum iniit Synesius, et, si historicis iisdem credimus, etiam Christianus
esse cœpit. Atqui Ponge ante hoc tempus Christianum fuisse, non pauca neque levia nohis argumenta
suppetunt. Primum hymno tertio, a versu ἐ30, testatur se jam tum in legatione triennali, quam pro
Cyrene patria sua apud Arcadium imperatorem obiit, pro Christiano se gessisse. Nam de legatiannis
exitu sollicitum ait se Ecclesias omnes adiisse, quæcunque ad divina celebranda mysteria constitutæ
sunt: ac divis omnibus, hoc est sanctis, quicunaue Constantinopoli et Chalcedone colebantur, necno
υ-d
pTOLEMAIms IS OIEVCA ENTAPOII EmSCOPES
ISTORICA.
Εx Dionysii Petsvii notis sd Synesium, Opp. Synes. ed 1β55, ρ. 1.
Syncsio gentili primum philosopho, deinoe Christiano, et episcopo, patia fuit eadem, quæ et Ari-
stippum et Carneadem celeberrimos olim in philosophia viros edidit, Cyrene Pentapoleos urbs in Li-
bya Ægypto proxima : quam Battus Lacedæmuonius condidit, a quo majores suos ortum accepisse glo
riatur Epistcla adversus Andronicum. Imo vero stirpis suæ seriem ab Eurysthene usque primo Dorieν--
sium apud Spartam rege deductam in publicis exstare tabulis ibidem reefert. Hic philosophiæ operam
dedit Alexandriæ, magistra usus Hypatia, Τheonis insignis mathematici fflia; quæ per illud tempus
primas in omni genere doctrinæ ferebat : adeo ut ingens ad eam audiendam concursus hominum fie-
ret, atque apud principes viros, et Augustales præfectos auctoritate loreret et gratia : quæ res illi po-
stremo exitium attulit, Nam cum Τheodosio Juniore imperante Alexandriam Orestes administraret, qui
et Hypatiam observabat, et a Cyrillo episcopo dissidebat; ratus populus mutuæ illorum concordiæ Hy-
patiam intercedere, membratim eam discerpsit, ut narrat Socrates lib. muI, cap. 15 : quod Honorio x
Synesio frater fuit Evoptius, qui post illum Ptolemaidis episcopatum tenuit, ut ex Ephesini concilii
parte m, act. 6, liquet. Meminit et alterius fratris Anastasii ep. 79; sororis item Stratonices epist. 73.
Uxorem Alexandriæ duxit; quibus nuptiis Τheophilum patriarcham prætuisse testatur ipse epist. 105,
et in eadem urbe liberos se ex illa suscepisse demonstrat epist. 18: quos fuisse numero quatuor, ac
paulo post susceptum episcopatum obiisse variis ex epistolis colligitur, præsertim eρ. 53 et 126. Hic
perhonoriica legatione apud Arcadium imperatorem Cyrenes patriæ nomine functus est, sub ipsum il-
Postea cum ob philosophiæ ac cæterarum artium raram et exquisitam scientiam illustre sibi nomen
peperisset, adeo ut non gentiles modo, sed etiam Christianos in amorem admirationemque raperet
sui, Ptolemaidis episcopatum invitus capessere coactus est; qua de re paulo nobis est accuratius dis
Scribit Evagrius lib. I, cap. 15, ex eoque Photius cod. 26, et icephorus lib. X, cap. 55, Synesium
gentilem ghilosophum a Christianis adductum esse, ut Christo nomen daret, et baptismum ac deinde
episcopale munus caperet, quamvis, pro eo ac Platonis decreta sequebatur, resurrectionem corporum
nondum sibi persuadere potuisset; at illos haud dubia spe fretos, tantis viri virtutibus et ornamentis
Annus quo ad epissopatum evectus est Syaesius, fuit Chriati 410, quod demonstrant epistols 15 et
66. Prior Pascha denuntiat in diem 19 Pharmuthi (Aprilis 14), qui est annus ἐ12. In eadem vero si-
anificat se recens episcopum esse factum. In posteriore scribens ad Τheophilum, testatur annum agi
aertium ab roddita communione Joannis Chrysostomi fautoribus, ac sopitis dissensionibus, et recon-
ciliata pace; cum antecedente anno nondum episcopus fuisset. Mortuus est Chrysostomus anno 467,
post cujus obitum statim Τheophilus sanciendæ inter partes ἀμνηστίας auctor fuit: a qua tertius annus
in 410 incidit. Eo igitur episcopatum iniit Synesius, et, si historicis iisdem credimus, etiam Christianus
esse cœpit. Atqui Ponge ante hoc tempus Christianum fuisse, non pauca neque levia nohis argumenta
suppetunt. Primum hymno tertio, a versu ἐ30, testatur se jam tum in legatione triennali, quam pro
Cyrene patria sua apud Arcadium imperatorem obiit, pro Christiano se gessisse. Nam de legatiannis
exitu sollicitum ait se Ecclesias omnes adiisse, quæcunque ad divina celebranda mysteria constitutæ
sunt: ac divis omnibus, hoc est sanctis, quicunaue Constantinopoli et Chalcedone colebantur, necno