PG 66, col. 1026
lapsum communione privavit. Eumdem variis affectum calamitatibus et oppressum summa benignitatε
relevare studuit. Quæ omnia ex epistolis 57, 58, 72 et 89, constare possunt. Nec obscurum æquitatis
lllius indicium est, quod Τheophilo cæteroquin addictissimus, de Joanne tamen Chrysostomo, quocum
IIla capitales inimicitias exercuerat, perhonorifice sentire ac loqui non duhitarit ad eumdem scribens
Τheophilum epist. 66. Usus est tam anteepiscopatum, quam post eum receptum, Synesius principum vi-
rorum favore et amicitia. Nam et ab Arcadio imperatore immunitatem a publicis functionibus obtinuit,
ut epist. 99 testatur; et Aurelianum, Anthemium, Pæonium, viros ætate illa primarios; necnon Τroi-
lum, qui apud Anthemium omnia poterat; Anysium item et Gennadium, Pentapoleos præfectos, aliosquo
complures, quorum in epistolis mentio est, benevolos et familiares habuit. Quandiu in episcopatu
vixerit, quove anno decesserit, a nullo, quod sciam, proditum est. Fit in fPrato spirituali, cap. 195, me-
morabilis cujusdam illus faeti mentio, cum Evagrium gentilem philosophum ad Christiana sacra per-
Quod ad illius scripta pertinet, nescio an aliud exstet hodie præter ea quæ in hanc editionem contu-
Iimus. Nullius certe mentionem apud quemquam reperi, exceptis Cgnegeticis, quorum ipse meminit
epistola 155. Stylo usus est grandi, elato, et ad poeticum assurgente. Platonem tamen, ac Dionem Chry-
sostomum identidem æmulari studuit, ut ex ejus oratione perspicuum est. Celebrantur inter illius mυ-
imenta præsertim Epistolæ, quas ab lepore ac venustate, necnon sententiarum vi ac crebritate plurt
mum Photius commendat, et ante hunc Evagrius, postque ipsnm Sui das et Nicephorus.
·εργrrp
N) TI sRA RIA
Εx Pxascn Bibliotheca Græca ed. HAaXεs., 1. XI, p. 9I.
1. Εἰς τὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιον περὶ βασιλείας, pag. 1-32. De regno bens gerendo ad Arcadiam
imperatorem, undeviginti annos natum, biennio post Τheodosium Magnum, ipsius parentem, exstia-
ctum dicta oratio CPoli circa A. S7 (a), cum necdum episcopus, a Cyrenis missus esset ad co-
ronæ aureæ munus illi offerendum. Ἐμέ σοι πέμπει Κυρήνη, στεφανώσαντα χρυσῷ μὲν τὴν κεφαλὴν,
φιλοσοφίᾳ δὲ ψυχήν, inquit pag. 2. Scythas, h. e. Gothos, removendos, et senatu, dignitatibus, castrs,
domibus arcendos monet pag. X1 sqq., nec obscure perstriqgit Rufinum illis indulgentem pag. 24,
ct eos a Τheodosio in belli ac civitatis societatem receptos dolet τοὺς παλαμναίους ωμαῖκῆς, pestes
Rumani imperii, pag. 25. Meminit hujus scripti Syuesiani Photius cod. αXv, et Niccphorus xν, 55,
aui perperam tradit Τheodoaio Junioti dicatam esse. Idem error Εvagrii lib. I, c. 15, nisi
Προσφωνητικὸς πρὸς Θεοδόσιον, illi memoratus, alius sit, jam deperditus, ac per Τheodosium Τhco-
Ante Cornarium Petaviumque Latine vertit Joach. Camerarius, additis notis et præmissa de Sy-
nesio narratione. Lipsiæ in oic. Val. Papæ 1855, 8; rancof. 1585, 8 [ in Opuεc. moralibus a
fitio Jo. Camer. med. Noriberg. editis. V. Sreytag Appar. liter., II, pag. δ0ἐ sqq. ) Joannes
Zamoscius, Stanislaus ltovius, Polonus. Venet. 1563, 4. Gallice Daniel d Ange, Græcæ linguæ
[ Εxstat hæc oratio Patis. in bibl. pub. codd. novem; - in cod. Coistin. CCXIIX, ful. 150,
teste Montfauc. in Bibt. Coist. pag. 303. - torentiæ in cod. Laurent. Medic. XXXVII, n. 22,
plut. 5. V. Bandin. Cat. codd. Gr. Laur., , pag. 547. Plura interdum Synesii scripta simuml
sunt in uno eodemque codice: quæ brevitatis studio hic memorare juvat. In cadem bibl. Laur.
cod. VI, n. 2-0, plct. 55, De regno et alia Syncsii opusc., necnon in cod. X.V, n. 3-2
ejusd. plutei. - In cod. VI, n. 12-7 (v. Bandin. II, ρag. 244, 269 et 591 sqq., plut. 60.)
- In cod. XIX, nn. 3-8, plut. E0 (Band. IIt, ρag. 208 ). - Effata quædam Synesii, inter sen-
tentias VII sapient. in cod. ViII, n. 22 ( Bandin. IIt, pag. 325.) - Venetiis in hibl. Marciana
cod. CCLXIV sunt Synesii opera, quæ a abricio h. I. recensentur, n. 1, 2, 3, 4, 5, β, 8, 10, 11.
mast. ἔ, pag. ἐ58, autumat secundum verisimi-
lem argumentationem Pagii in Crit. Baron., ad A.
Ch. 399, . XIX. pοg. 319, tom. VI. Bs. -
Adde Patuv. supra.
relevare studuit. Quæ omnia ex epistolis 57, 58, 72 et 89, constare possunt. Nec obscurum æquitatis
lllius indicium est, quod Τheophilo cæteroquin addictissimus, de Joanne tamen Chrysostomo, quocum
IIla capitales inimicitias exercuerat, perhonorifice sentire ac loqui non duhitarit ad eumdem scribens
Τheophilum epist. 66. Usus est tam anteepiscopatum, quam post eum receptum, Synesius principum vi-
rorum favore et amicitia. Nam et ab Arcadio imperatore immunitatem a publicis functionibus obtinuit,
ut epist. 99 testatur; et Aurelianum, Anthemium, Pæonium, viros ætate illa primarios; necnon Τroi-
lum, qui apud Anthemium omnia poterat; Anysium item et Gennadium, Pentapoleos præfectos, aliosquo
complures, quorum in epistolis mentio est, benevolos et familiares habuit. Quandiu in episcopatu
vixerit, quove anno decesserit, a nullo, quod sciam, proditum est. Fit in fPrato spirituali, cap. 195, me-
morabilis cujusdam illus faeti mentio, cum Evagrium gentilem philosophum ad Christiana sacra per-
Quod ad illius scripta pertinet, nescio an aliud exstet hodie præter ea quæ in hanc editionem contu-
Iimus. Nullius certe mentionem apud quemquam reperi, exceptis Cgnegeticis, quorum ipse meminit
epistola 155. Stylo usus est grandi, elato, et ad poeticum assurgente. Platonem tamen, ac Dionem Chry-
sostomum identidem æmulari studuit, ut ex ejus oratione perspicuum est. Celebrantur inter illius mυ-
imenta præsertim Epistolæ, quas ab lepore ac venustate, necnon sententiarum vi ac crebritate plurt
mum Photius commendat, et ante hunc Evagrius, postque ipsnm Sui das et Nicephorus.
·εργrrp
N) TI sRA RIA
Εx Pxascn Bibliotheca Græca ed. HAaXεs., 1. XI, p. 9I.
1. Εἰς τὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιον περὶ βασιλείας, pag. 1-32. De regno bens gerendo ad Arcadiam
imperatorem, undeviginti annos natum, biennio post Τheodosium Magnum, ipsius parentem, exstia-
ctum dicta oratio CPoli circa A. S7 (a), cum necdum episcopus, a Cyrenis missus esset ad co-
ronæ aureæ munus illi offerendum. Ἐμέ σοι πέμπει Κυρήνη, στεφανώσαντα χρυσῷ μὲν τὴν κεφαλὴν,
φιλοσοφίᾳ δὲ ψυχήν, inquit pag. 2. Scythas, h. e. Gothos, removendos, et senatu, dignitatibus, castrs,
domibus arcendos monet pag. X1 sqq., nec obscure perstriqgit Rufinum illis indulgentem pag. 24,
ct eos a Τheodosio in belli ac civitatis societatem receptos dolet τοὺς παλαμναίους ωμαῖκῆς, pestes
Rumani imperii, pag. 25. Meminit hujus scripti Syuesiani Photius cod. αXv, et Niccphorus xν, 55,
aui perperam tradit Τheodoaio Junioti dicatam esse. Idem error Εvagrii lib. I, c. 15, nisi
Προσφωνητικὸς πρὸς Θεοδόσιον, illi memoratus, alius sit, jam deperditus, ac per Τheodosium Τhco-
Ante Cornarium Petaviumque Latine vertit Joach. Camerarius, additis notis et præmissa de Sy-
nesio narratione. Lipsiæ in oic. Val. Papæ 1855, 8; rancof. 1585, 8 [ in Opuεc. moralibus a
fitio Jo. Camer. med. Noriberg. editis. V. Sreytag Appar. liter., II, pag. δ0ἐ sqq. ) Joannes
Zamoscius, Stanislaus ltovius, Polonus. Venet. 1563, 4. Gallice Daniel d Ange, Græcæ linguæ
[ Εxstat hæc oratio Patis. in bibl. pub. codd. novem; - in cod. Coistin. CCXIIX, ful. 150,
teste Montfauc. in Bibt. Coist. pag. 303. - torentiæ in cod. Laurent. Medic. XXXVII, n. 22,
plut. 5. V. Bandin. Cat. codd. Gr. Laur., , pag. 547. Plura interdum Synesii scripta simuml
sunt in uno eodemque codice: quæ brevitatis studio hic memorare juvat. In cadem bibl. Laur.
cod. VI, n. 2-0, plct. 55, De regno et alia Syncsii opusc., necnon in cod. X.V, n. 3-2
ejusd. plutei. - In cod. VI, n. 12-7 (v. Bandin. II, ρag. 244, 269 et 591 sqq., plut. 60.)
- In cod. XIX, nn. 3-8, plut. E0 (Band. IIt, ρag. 208 ). - Effata quædam Synesii, inter sen-
tentias VII sapient. in cod. ViII, n. 22 ( Bandin. IIt, pag. 325.) - Venetiis in hibl. Marciana
cod. CCLXIV sunt Synesii opera, quæ a abricio h. I. recensentur, n. 1, 2, 3, 4, 5, β, 8, 10, 11.
mast. ἔ, pag. ἐ58, autumat secundum verisimi-
lem argumentationem Pagii in Crit. Baron., ad A.
Ch. 399, . XIX. pοg. 319, tom. VI. Bs. -
Adde Patuv. supra.