PG 66, col. 1038
stianam aptasse arguit Jo. Ernestus Grabe Notis ad S. Irenæum, pag. 7. Confer alia quæ in illis, licet
alioqui pulcherrimis, notat Τillemontius tom. XI, pag. 5t7 [et Brueher. cit.]. Primus Græce edidit
et Latino reddidit carmine Guil. Canterus et cum superioribus quatuor opusculis dicavit J. Vincentio
inello, Baεil. 1567, 8. Deinde Henricus Stephanus cum prosaria Pranccisci Porti versione (a) puhlicavit,
ariε. 1568, forma minore. Prodiere etiam Græce cum versione ad calcem subjecta(b), Paris. 1670, 8.
Ct editiones Græco-atinas Lugdunensem, et notis collegii S. J. auctam Τuronensem a. ἐβθ3, forma
minore, omittam. Εx Canteriana editione recusi Græce sunt, Romæ 1 590, 8, apud ranciscum Zannettuma,
edente Hieronymo Brunello S.J., et ibid. 159, ad cslcem selectorum Naxianxeni carminum et Georgii
Pigidæ Hexraemeri, sub falso Cyrilli Aἰex. nnomine editi. Εx editione H. Stephani prelis Græce iterum
suhjiciendos curavit Joan. Caselius, Rostoch. 1586, 8, cum quibusdam Naxianxeni odis, et hymno Cle
mentis Alexandrini. Cum Latina versione (eadem quæ in Petavianis editionibuslegitur) exstant in Corpore
poetarum Græcorum, tragicorum, comicorum, lyricorum et epigrammatariorum, quod Græce et batinae
vulgavit Joan. Lbectius, Genev. 1614, fol., toms. II, pag. 162. Ininita sunt quæ peccαt Eutavius in Sgnesio
vertendo, præsertim in hpnis, inquit Jac. Vindetus libro De vita functorum statu, pag. d2,qui de iisdem
illustrandis cogitavlt (c). Gallicis versibus pridem reddidit Jacobus de Courin, Paris. 1581, 12. Synesii
Jndex eorum ad quos scribit Sgnesius ().
Κατὰ Ἀνδρονίκου, 57, 58. Confer Τillemont. tom. XII Memor. eccles., pag. 31 sqq. μsus. [Synest
episcopi Contra Andronicam liber in cod. Escorial., teste Pluero in ltiner. per Hisp., pag. 190. - Cuu
uois in ced. Petav. in bibl. Vaticana, Romæ; et editus cum notis margin. in cod. Vatic. inter codd.
Christinæ, reginæ Sueciæ, nn. 1934. - Parisrin bibl. Regia inter codd. cardin. Radulphi, n. ὄ4, tqste
rvoptio ratri, 3, 4, 8, 12, s2. 55, 36, 3s, 50, 5I, s2, 53, δt, 55, 50, d5, st, s3, st, s5, s6.ss, m,
94, 1ot, to5 (e), t06, tC7, 1os, tob, t1o, t13, 114, 2ο, 1ε2, 12s, æ, t3, 134, 135.(Hic Evoprius.
frater Syuesii junior, in episcopatu Ptolemaidis ci successit, atque concilio Ephesino A. C. 431 interfuit l
quoque epigramma et duo fragmm. inter epigram-
mata Gr. edita Bruncὰio, tom.
, p. 449, et
Jacobs., tom. II, pag. 155, Anthologiæ Græ-
cæ. CI. Ern. rid. Car. Rosenmfiller, in præ-
senti proless. linguæ Arab. in acad. Lips , Germa-
nice vertit et illustravit quintum Synesii hymnum,
atque in proœmio de vita, ingenio scriptisque il-
lius breviter quidem, at bene disputavit. Liρs.
i786, Mai. 8. Hμι.. - Sgnesii hgmnni, cum adiun-
cta interpret. La. ranc. Portti Cretensis. Scήaβ-
Ausii, ttypis J. C. Sutari. A. DCEVII, 12 (Cura
vit ed. rteph. Spleissius Gymnn. Scaph. rect. B.
(a) Add.Iriar. Cat. codd. Gr. Matrit., p. 2h2
sqq. Hμπυ.
(e) pistolam 105 Nicephorus Aistoriæ suæ
(Xv, 55)inseruit.
alioqui pulcherrimis, notat Τillemontius tom. XI, pag. 5t7 [et Brueher. cit.]. Primus Græce edidit
et Latino reddidit carmine Guil. Canterus et cum superioribus quatuor opusculis dicavit J. Vincentio
inello, Baεil. 1567, 8. Deinde Henricus Stephanus cum prosaria Pranccisci Porti versione (a) puhlicavit,
ariε. 1568, forma minore. Prodiere etiam Græce cum versione ad calcem subjecta(b), Paris. 1670, 8.
Ct editiones Græco-atinas Lugdunensem, et notis collegii S. J. auctam Τuronensem a. ἐβθ3, forma
minore, omittam. Εx Canteriana editione recusi Græce sunt, Romæ 1 590, 8, apud ranciscum Zannettuma,
edente Hieronymo Brunello S.J., et ibid. 159, ad cslcem selectorum Naxianxeni carminum et Georgii
Pigidæ Hexraemeri, sub falso Cyrilli Aἰex. nnomine editi. Εx editione H. Stephani prelis Græce iterum
suhjiciendos curavit Joan. Caselius, Rostoch. 1586, 8, cum quibusdam Naxianxeni odis, et hymno Cle
mentis Alexandrini. Cum Latina versione (eadem quæ in Petavianis editionibuslegitur) exstant in Corpore
poetarum Græcorum, tragicorum, comicorum, lyricorum et epigrammatariorum, quod Græce et batinae
vulgavit Joan. Lbectius, Genev. 1614, fol., toms. II, pag. 162. Ininita sunt quæ peccαt Eutavius in Sgnesio
vertendo, præsertim in hpnis, inquit Jac. Vindetus libro De vita functorum statu, pag. d2,qui de iisdem
illustrandis cogitavlt (c). Gallicis versibus pridem reddidit Jacobus de Courin, Paris. 1581, 12. Synesii
Jndex eorum ad quos scribit Sgnesius ().
Κατὰ Ἀνδρονίκου, 57, 58. Confer Τillemont. tom. XII Memor. eccles., pag. 31 sqq. μsus. [Synest
episcopi Contra Andronicam liber in cod. Escorial., teste Pluero in ltiner. per Hisp., pag. 190. - Cuu
uois in ced. Petav. in bibl. Vaticana, Romæ; et editus cum notis margin. in cod. Vatic. inter codd.
Christinæ, reginæ Sueciæ, nn. 1934. - Parisrin bibl. Regia inter codd. cardin. Radulphi, n. ὄ4, tqste
rvoptio ratri, 3, 4, 8, 12, s2. 55, 36, 3s, 50, 5I, s2, 53, δt, 55, 50, d5, st, s3, st, s5, s6.ss, m,
94, 1ot, to5 (e), t06, tC7, 1os, tob, t1o, t13, 114, 2ο, 1ε2, 12s, æ, t3, 134, 135.(Hic Evoprius.
frater Syuesii junior, in episcopatu Ptolemaidis ci successit, atque concilio Ephesino A. C. 431 interfuit l
quoque epigramma et duo fragmm. inter epigram-
mata Gr. edita Bruncὰio, tom.
, p. 449, et
Jacobs., tom. II, pag. 155, Anthologiæ Græ-
cæ. CI. Ern. rid. Car. Rosenmfiller, in præ-
senti proless. linguæ Arab. in acad. Lips , Germa-
nice vertit et illustravit quintum Synesii hymnum,
atque in proœmio de vita, ingenio scriptisque il-
lius breviter quidem, at bene disputavit. Liρs.
i786, Mai. 8. Hμι.. - Sgnesii hgmnni, cum adiun-
cta interpret. La. ranc. Portti Cretensis. Scήaβ-
Ausii, ttypis J. C. Sutari. A. DCEVII, 12 (Cura
vit ed. rteph. Spleissius Gymnn. Scaph. rect. B.
(a) Add.Iriar. Cat. codd. Gr. Matrit., p. 2h2
sqq. Hμπυ.
(e) pistolam 105 Nicephorus Aistoriæ suæ
(Xv, 55)inseruit.