PG 69, col. 735
Israelc testamentum. Et erat ibi Moses coram Do-
mino quadraginta diebus et quadraginta noctibus.
Panem non comedit, neque aquam bibit. Et scripsit
verba haec in tabulis testamenti, decem scilicet.
Cum autem descenderet Moses de monte, duze ta-
bulze erant in manibus ipsius. Sed descendens de
monte ignorabat quod glorificatus fuerat aspectus
cutis faciei suae, interim dum loquebatur ipsi Deus.
Viditque Aaron et omnes seniores lsraelis Mosen. Et
erat glorificatus aspectus cutis faciei ejus : et ti-
muerunt appropinquare ei. Et vocavit eos Moses,
conversique sunt ad eum Aaron et omnes prinei- Β
pes Synagogaa. Et locutus est illis Moses, et postea
accesserunt ad eum omnes filii Israelis. Et manda-
viteis dicens omnia qua: locutus erat Dominus ad
Ipsum in monte Sinai. Et postquam eis loqui cessa-
. vit, imposuit velamen in faciem suam. 351 Cum
autem ingrederetur ad Dominum, ut loqueretur ad
eum, amovebat velamen donec exiret. Et egressus
loquebatur cunctis filiis Israel, ea qua: praeceperat
Dominus. Videruntque lilii Israel quod facies Mosis
glorificata esset. Et imposuit Moses velamen super
faciem suam, donec ingrederetur ad loquendum
cum eo κ’. ι Scribit quidem hujus universi Deus le-
gem in tabulis lapideis. Sed postquam facies Mosis,
qui per quadraginta dies ibi remansit, et ab omni- α
bus humanis abstinuit, divinae lucis appulsu re-
splenduisset, obstupescunt hoc spectaculo electi Is-
raelita, ac prae aliis Aaron. Recedeutes autem jam,
et sese in fugam vertentes revocabat Moses, loque-
baturque sic filiis Israells velamen faciei apponens,
effusumque divina: lucis radium suis adumbratio-
nibus efficiens turbis tolerandum : ι Sed quando,
ait, ibat ad Deum, amovehatur velamen. ι Intelli-
gisne quo pacto Judzeorum ίηεεηίίε hu etiam ip-
sius legis sit. quodammodo incomprehensibilis? Si
autem ea qua; scripta sunt, spiritualiter intelligam-
tur, nihil aliud refulgebit quam Christi mysterium,
divinum illud et clarissimum lumen auditorum eor-
dibus immittens. Cmterum Israelita: non poterant
tanta: majestatis verba audire, neque citra sum-
mum laborem mysterii altitudinem intellectu com-
prehendere. Idcirco Nicodemus, cum audisset Chri-
stum de Spirituali regeneratione concionantem, fri-
gide admodum et pueriliter erupit in hare verba:
ι Quomodo potest homo nasci cum jam consenuerit?
Νυιη potest in uterum matris redire et denuo na-
sci 3'? ι Quin et posthaec, cum Christus suaderet, id
quod mentem rationemque nostram excedit, fide
apprehendi debere , addebat : ι Quomodo potest
hoc fieri"? ι quanquam lex. infinitis fere figuris
adumbraritChristi mysterium. Quocirca etiam Ie-
gis ipsius lumen Judmis incomprehensibtle est, id.
⁸⁸ “Cor. ιιι, 1647. ⁸³ Exmi. xxxu', 27-35.
" Exmi, xxxu', 27-35. ” JoaanJ.
mino quadraginta diebus et quadraginta noctibus.
Panem non comedit, neque aquam bibit. Et scripsit
verba haec in tabulis testamenti, decem scilicet.
Cum autem descenderet Moses de monte, duze ta-
bulze erant in manibus ipsius. Sed descendens de
monte ignorabat quod glorificatus fuerat aspectus
cutis faciei suae, interim dum loquebatur ipsi Deus.
Viditque Aaron et omnes seniores lsraelis Mosen. Et
erat glorificatus aspectus cutis faciei ejus : et ti-
muerunt appropinquare ei. Et vocavit eos Moses,
conversique sunt ad eum Aaron et omnes prinei- Β
pes Synagogaa. Et locutus est illis Moses, et postea
accesserunt ad eum omnes filii Israelis. Et manda-
viteis dicens omnia qua: locutus erat Dominus ad
Ipsum in monte Sinai. Et postquam eis loqui cessa-
. vit, imposuit velamen in faciem suam. 351 Cum
autem ingrederetur ad Dominum, ut loqueretur ad
eum, amovebat velamen donec exiret. Et egressus
loquebatur cunctis filiis Israel, ea qua: praeceperat
Dominus. Videruntque lilii Israel quod facies Mosis
glorificata esset. Et imposuit Moses velamen super
faciem suam, donec ingrederetur ad loquendum
cum eo κ’. ι Scribit quidem hujus universi Deus le-
gem in tabulis lapideis. Sed postquam facies Mosis,
qui per quadraginta dies ibi remansit, et ab omni- α
bus humanis abstinuit, divinae lucis appulsu re-
splenduisset, obstupescunt hoc spectaculo electi Is-
raelita, ac prae aliis Aaron. Recedeutes autem jam,
et sese in fugam vertentes revocabat Moses, loque-
baturque sic filiis Israells velamen faciei apponens,
effusumque divina: lucis radium suis adumbratio-
nibus efficiens turbis tolerandum : ι Sed quando,
ait, ibat ad Deum, amovehatur velamen. ι Intelli-
gisne quo pacto Judzeorum ίηεεηίίε hu etiam ip-
sius legis sit. quodammodo incomprehensibilis? Si
autem ea qua; scripta sunt, spiritualiter intelligam-
tur, nihil aliud refulgebit quam Christi mysterium,
divinum illud et clarissimum lumen auditorum eor-
dibus immittens. Cmterum Israelita: non poterant
tanta: majestatis verba audire, neque citra sum-
mum laborem mysterii altitudinem intellectu com-
prehendere. Idcirco Nicodemus, cum audisset Chri-
stum de Spirituali regeneratione concionantem, fri-
gide admodum et pueriliter erupit in hare verba:
ι Quomodo potest homo nasci cum jam consenuerit?
Νυιη potest in uterum matris redire et denuo na-
sci 3'? ι Quin et posthaec, cum Christus suaderet, id
quod mentem rationemque nostram excedit, fide
apprehendi debere , addebat : ι Quomodo potest
hoc fieri"? ι quanquam lex. infinitis fere figuris
adumbraritChristi mysterium. Quocirca etiam Ie-
gis ipsius lumen Judmis incomprehensibtle est, id.
⁸⁸ “Cor. ιιι, 1647. ⁸³ Exmi. xxxu', 27-35.
" Exmi, xxxu', 27-35. ” JoaanJ.