PG 70, col. 20
πίαν ἐπέκεινα, οὕτε αὐτὴν μεμίμηται τῶν ἀλόγων
ζώων τὴν εὔνοιαν, ἢν ἂν ἔχοιεν ἐκεῖνα πρὸς τοὺς
δεσπότας. Ταύτῃ τοι φησίν’ ι Ἔγνω βοῦς τὸν κτη-
σάμενον, καὶ ὖνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὑτοῦ,
Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω, καὶ 6 λαός με ού συνῆκεν. ι
Ἀνθρωπος μὲν γὰρ εί ὲκπρίαιτο βοῦν, ἕξει δὴ πάν..
τως αὑτὸν εἰς τά τῆς γεωπονὶας ἔργα χρησιμώτα-
τον, τοῦτο μὲν ἀροῦν, εί ἕλοιτο, τὴν γῆν, τοῦτο δὲ
είς τὴν ἆλω καταλεπτύνειν, καὶ ἀποκρίνειν τοῦ σίο
του τὸ ἀχυρον. Εἰ δὲ δή τις πρίαιτο καὶ ὄνον. φυσι-
κοῖς καὶ αὐτὸς κινήμασιν καλεῖται πρὸς εὐπείθειαν,
καὶ οἷόν τινα τῶν ὲν φάτναις αὐτῷ κειμένων ἀντί-
δοσιν ποιεῖται τὴν ὑπόταξιν. Ἀχθοφορεῖ γὰρ ἑκὼν,
καὶ τὸν τοῦ δεσπότου μερίζεται πόνον. Ἀλλά ταυτὶ
μὲν ἐν τούτοις. Ὀ δὲ σοφὸς Ἰσραὴλ ἐν νόμῳ παιδα-
γωγούμενος, ἐπὶ τὸ δεῖν εἰδέναι τὸ ὠφελοῦν 6 τὴν
τοῦ Θεοῦ δόξαν διὰ πολλῶν καὶ ἀξιαγάστων σημείων
ὲκμεμαθηκὼς, δνου καὶ βοὸς κατόπιν ἔρχεται, καὶ
τῆς τῶν ἀλόγων ἐπιεικείας ἡττώμενος ⁴ῐγγνόηκε τὸν
δεσπότην. Εὖ δὲ δὴ σφόδρα τὸ, οὐκ ἔγνω, φησιν, οὐ
συνῆκεν. Καίτοι γὰρ μεμαθηκὼς, ῶς ἔφην, τὴν τοῦ.
Θεοῦ δόξαν, καὶ διὰ 16 ἀπονεῦσαι λίαν είς ἀχάλινον⁴
ἐκτροπὴν, ὲν ίσῳ γέγονεν τῷ ἠγνοηκότι. Εἰ γάρ μὴ
τοῦτό ἐστιν ἀληθῶς, οὐκ ἂν ἔφη τῷ ξύλῳ, ι Θεός
μου εί σύ · ι καὶ τῷ λίθῳ , ι Σὺ ὲγέννησάς με. ι
Ὅθεν ι ἐξέστη, ι φησιν, ι 6 οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ, καὶ
ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα, λέγει Κύριος. Ὅτι δύο
καὶ πονηρά ἐποίησεν 6 λαός μου , ἐμὲ ἐγκατέλιπον
πηγὴν ὓδατος ζῶντος, καὶ ὤρυξαν αὐτοῖς λάκκους
συντετριμμένους, οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν. ι
Πρέποι ἂν καὶ αὐτῷ τῷ Χριστῷ τὸ φάναι περ),
αύτῶν, τὸ, Ἰσραὴλ δὲ οὐκ ἔγνω, καὶ 6 λαός με οὐ
συνῆκεν. Γέγονε μὲν γὰρ⁴ καὶ ὴ πάλαι λύτρωσις-δι’
αὑτοῦ. Τέθειται δὲ καὶ 6 νόμος μέχρι καιροῦ διορθώ-
σεως , καθά γέγραπται. Ἐπειδὴ δὲ. . . ἀνέφικτον
δικαιοῦν ἡμᾶς δύνασθαι τὴν σκιὰν, ὲπέφανεν ἡμῖν
μετὰ σαρκὸς 6 μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος, ἵνα δι-
καιώσῃ τῇ πίστει τοὺς προσιόντας αύτῷ, καὶ ἀπαλ-
λάξῃ Θανάτου καὶ ἁμαρτίας. Ἀλλ’ οὐ συνῆκεν αὐ·-
τὺν ὁΊ σραὴλ, καίτοι λέγοντος σαφῶς· ι Ἀμὴν, ἀμὴν
Ι) λέγω ύμῖν , 6 τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων
Οὐαί ἔθνος ἁμαρτωλὸν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν,
σπέρμα πονηρὸν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελείπετε τὸν
Κύριον, καὶ παρωργίσατε τὸν ’Ἀγιον τοῦ Ἰσραήλ.
Τὸν τῆς ἀθετήσεως τρόπον εὖ μάλα διηγγελκὼς,
καὶ τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ἀλογίας παραδείξας τὸ μὲ-
γεθος, μεθίστησι παραχρῆμα τὸν λόγον, τοῦτο μὲν
εἰς ταλανισμὸν ἐπ’ αὐτοῖς δηλονότι, τοῦτο δ’ αὖ
πάλιν πρὸς ἐπίπληξιν. Πρέποι δ’ ἂν, οἶμαι, τῷ προ-
φητικῷ προσώπῳ μάλιστα τὸν μονονουχὶ κατοι-
μώζειν αὐτοὺς. καὶ ὲκ πολλῆ-ς ἀγαν φιλοθείας κατ-ξ
ζώων τὴν εὔνοιαν, ἢν ἂν ἔχοιεν ἐκεῖνα πρὸς τοὺς
δεσπότας. Ταύτῃ τοι φησίν’ ι Ἔγνω βοῦς τὸν κτη-
σάμενον, καὶ ὖνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὑτοῦ,
Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω, καὶ 6 λαός με ού συνῆκεν. ι
Ἀνθρωπος μὲν γὰρ εί ὲκπρίαιτο βοῦν, ἕξει δὴ πάν..
τως αὑτὸν εἰς τά τῆς γεωπονὶας ἔργα χρησιμώτα-
τον, τοῦτο μὲν ἀροῦν, εί ἕλοιτο, τὴν γῆν, τοῦτο δὲ
είς τὴν ἆλω καταλεπτύνειν, καὶ ἀποκρίνειν τοῦ σίο
του τὸ ἀχυρον. Εἰ δὲ δή τις πρίαιτο καὶ ὄνον. φυσι-
κοῖς καὶ αὐτὸς κινήμασιν καλεῖται πρὸς εὐπείθειαν,
καὶ οἷόν τινα τῶν ὲν φάτναις αὐτῷ κειμένων ἀντί-
δοσιν ποιεῖται τὴν ὑπόταξιν. Ἀχθοφορεῖ γὰρ ἑκὼν,
καὶ τὸν τοῦ δεσπότου μερίζεται πόνον. Ἀλλά ταυτὶ
μὲν ἐν τούτοις. Ὀ δὲ σοφὸς Ἰσραὴλ ἐν νόμῳ παιδα-
γωγούμενος, ἐπὶ τὸ δεῖν εἰδέναι τὸ ὠφελοῦν 6 τὴν
τοῦ Θεοῦ δόξαν διὰ πολλῶν καὶ ἀξιαγάστων σημείων
ὲκμεμαθηκὼς, δνου καὶ βοὸς κατόπιν ἔρχεται, καὶ
τῆς τῶν ἀλόγων ἐπιεικείας ἡττώμενος ⁴ῐγγνόηκε τὸν
δεσπότην. Εὖ δὲ δὴ σφόδρα τὸ, οὐκ ἔγνω, φησιν, οὐ
συνῆκεν. Καίτοι γὰρ μεμαθηκὼς, ῶς ἔφην, τὴν τοῦ.
Θεοῦ δόξαν, καὶ διὰ 16 ἀπονεῦσαι λίαν είς ἀχάλινον⁴
ἐκτροπὴν, ὲν ίσῳ γέγονεν τῷ ἠγνοηκότι. Εἰ γάρ μὴ
τοῦτό ἐστιν ἀληθῶς, οὐκ ἂν ἔφη τῷ ξύλῳ, ι Θεός
μου εί σύ · ι καὶ τῷ λίθῳ , ι Σὺ ὲγέννησάς με. ι
Ὅθεν ι ἐξέστη, ι φησιν, ι 6 οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ, καὶ
ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα, λέγει Κύριος. Ὅτι δύο
καὶ πονηρά ἐποίησεν 6 λαός μου , ἐμὲ ἐγκατέλιπον
πηγὴν ὓδατος ζῶντος, καὶ ὤρυξαν αὐτοῖς λάκκους
συντετριμμένους, οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν. ι
Πρέποι ἂν καὶ αὐτῷ τῷ Χριστῷ τὸ φάναι περ),
αύτῶν, τὸ, Ἰσραὴλ δὲ οὐκ ἔγνω, καὶ 6 λαός με οὐ
συνῆκεν. Γέγονε μὲν γὰρ⁴ καὶ ὴ πάλαι λύτρωσις-δι’
αὑτοῦ. Τέθειται δὲ καὶ 6 νόμος μέχρι καιροῦ διορθώ-
σεως , καθά γέγραπται. Ἐπειδὴ δὲ. . . ἀνέφικτον
δικαιοῦν ἡμᾶς δύνασθαι τὴν σκιὰν, ὲπέφανεν ἡμῖν
μετὰ σαρκὸς 6 μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος, ἵνα δι-
καιώσῃ τῇ πίστει τοὺς προσιόντας αύτῷ, καὶ ἀπαλ-
λάξῃ Θανάτου καὶ ἁμαρτίας. Ἀλλ’ οὐ συνῆκεν αὐ·-
τὺν ὁΊ σραὴλ, καίτοι λέγοντος σαφῶς· ι Ἀμὴν, ἀμὴν
Ι) λέγω ύμῖν , 6 τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων
Οὐαί ἔθνος ἁμαρτωλὸν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν,
σπέρμα πονηρὸν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελείπετε τὸν
Κύριον, καὶ παρωργίσατε τὸν ’Ἀγιον τοῦ Ἰσραήλ.
Τὸν τῆς ἀθετήσεως τρόπον εὖ μάλα διηγγελκὼς,
καὶ τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ἀλογίας παραδείξας τὸ μὲ-
γεθος, μεθίστησι παραχρῆμα τὸν λόγον, τοῦτο μὲν
εἰς ταλανισμὸν ἐπ’ αὐτοῖς δηλονότι, τοῦτο δ’ αὖ
πάλιν πρὸς ἐπίπληξιν. Πρέποι δ’ ἂν, οἶμαι, τῷ προ-
φητικῷ προσώπῳ μάλιστα τὸν μονονουχὶ κατοι-
μώζειν αὐτοὺς. καὶ ὲκ πολλῆ-ς ἀγαν φιλοθείας κατ-ξ