PG 72, col. 372
σεσθαι λέγων ἡμᾶς διὰ Χριστοῦ, ἀλλά τὴν τοῦ πνεύ-
ματος ἐνέργειαν τὴν ζωοποιὸν, διὰ τῆς τοῦ πυρὸς
σημασίας σημαίνων (l).
·ὸῦ tenerior ἐν χειρί αὐτοῦ, καί mantia.
,οιεῖ τὴν ἅλωνα αὑτοῦ. Καί συνάξει τὸν σῖτον
Τοὺς δικαίους (2) ἁρπάζει είς τὴν ἂνω abiunctis;
δὲ ἁμαρτωλοὺς είς τὸ κατακαῆναι.
Τότε ό Ἰησοῦς ἀνήχθη είς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ
η Tim τοῦ (3) διαϐόλου ἤγετο κατά συγχώρησιν.
Β Καὶ προσελθὼν αὐτῷ ό πειράζων, εἶπεν· Et
γένωνται
⁷ Οὐχ ὑπήκουσεν ὁ Χριστὸς τοῦ διαϐόλου ὧστεῌιτοιῆ-
σαι τοὺς λίθους ἄρτους· διότι οὐ πρὸς ὠφέλειαν
αὑτοῦ ἦν ’ οὐ γὰρ ἵνα πιστεύσῃ ιιαλ⁵ γένηται ὠς
τερον ἦν ἄγγελος, τοῦτο ᾐτεῖτο (ἀμετανόητος γὰρ).
m' ι’νά είς κενοδοξίαν ἐλκύσῃ τδν Χριστόν’ ὅπερ
ιι, sed ut in εἰδὼς ὁ Σωτὴρ οὐχ ὑπήκουσεν αὑτοῦ.
Ἀκούσας δὲ ό Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη.
ἀνεχώρησεν εις τὴν Γαλιλαίαν· __ ,, , .. .. ν
διὰ δειλίαν ὑπεχώρησενς ἀλλ’ miti; δι’
c ἐποίει διδάσκων ὑποχωρεῖν τοῖς διώκουσιν· ἀναχιιιριῐ
_, δὲ ὲκ τῆς ,ιουδαίας επὶ τὰ ἔθνη, δεικνὺς ὅτι
ὅτε είς αὐτὸν τὸν Θεὸν ἐνυϐρίζουσιν οί Ἰουδαῖοι,
ἀφίσταται αὐτῶν, ἀλλά καὶ ὅτε είς τοὺς uariat-tt
προφήτας ἁμαρτάνουσι· φῶς δὲ μέγα ἐστὶ Χρῇιστδξ
δ’Κέᾶριος ἡμῶν, και ἠ φαιδρότης τοῦ semermi
κηρύγματος. Οὐκοῦν ὁ νόμος ὡς λύχνῳ ᾖν (insutu:
ae'e'tg'fae διαὶ ἀεὶ ἐν τῇ σιιηνῇ λύχνος excisso,
βροιὶίὺ τῆς τοῦ νόμου αὐγῆς, axptupdwvfav
ὲὰῖλέξῡν ὅρων me... ἐκπέμψαι τδ ἴδιον quin; ibi:
δασκαλίας ἐστὶν τδ ἀναχωρεῖν τδΫ Ίίηίξοῗν. στ’ῗὲ
λόγος διδάσκει ὅτι οὐ χρὴ τινα iis} sb διδμσιιαλιεζιῗ
ἐλθεῖν, εί μὴ πρότερον flammei. ἢ 19m Πῖεύμαξξ
ἀγίου,⁷ καλ. νηστεύσῃ δλοκλήρως, καί νικήοῃρῗν
εἶδος ’πειρασμδὶ ὡςἰί τύπος-τῆς ἀληθείας ήρξατοι
omne tentationis genus D καὶ διά Χριστοῦ γίνεται.
'0 λαός ὁ καθήμενος ἐν σκότει, εἶδε φῶς μέτα·
(5) Σκότος ἐνταῦθα οὐ τὸ αἰσθητὸν sedici, fl”-
πλάνην καὶ τὴν ἀσέϐειαν· διὸ καὶ ξπήΥαΥἷ
ι. Teir; xabnpfvm; xi:th ιιαὶη aut? 02:30.!
μ ἔλαμψεν αὐτοῖς. s Εἶτα δεικνὺς ὅτι οὐκ dimi» ζηξξξ
σαντες εὖρον, ἀλλ’ δ Θεὸς αὐτοῖς ἄνωθεν ἐφάνη, φησ
' ΛΑ) οὐ διὰ -- Χριστοῦ γίνεται. Mai. Β. Ν. In:
nter. ι). 2}. (5) Σκότος -· ἀπαλλάττεσθαι. Ibid.
ματος ἐνέργειαν τὴν ζωοποιὸν, διὰ τῆς τοῦ πυρὸς
σημασίας σημαίνων (l).
·ὸῦ tenerior ἐν χειρί αὐτοῦ, καί mantia.
,οιεῖ τὴν ἅλωνα αὑτοῦ. Καί συνάξει τὸν σῖτον
Τοὺς δικαίους (2) ἁρπάζει είς τὴν ἂνω abiunctis;
δὲ ἁμαρτωλοὺς είς τὸ κατακαῆναι.
Τότε ό Ἰησοῦς ἀνήχθη είς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ
η Tim τοῦ (3) διαϐόλου ἤγετο κατά συγχώρησιν.
Β Καὶ προσελθὼν αὐτῷ ό πειράζων, εἶπεν· Et
γένωνται
⁷ Οὐχ ὑπήκουσεν ὁ Χριστὸς τοῦ διαϐόλου ὧστεῌιτοιῆ-
σαι τοὺς λίθους ἄρτους· διότι οὐ πρὸς ὠφέλειαν
αὑτοῦ ἦν ’ οὐ γὰρ ἵνα πιστεύσῃ ιιαλ⁵ γένηται ὠς
τερον ἦν ἄγγελος, τοῦτο ᾐτεῖτο (ἀμετανόητος γὰρ).
m' ι’νά είς κενοδοξίαν ἐλκύσῃ τδν Χριστόν’ ὅπερ
ιι, sed ut in εἰδὼς ὁ Σωτὴρ οὐχ ὑπήκουσεν αὑτοῦ.
Ἀκούσας δὲ ό Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη.
ἀνεχώρησεν εις τὴν Γαλιλαίαν· __ ,, , .. .. ν
διὰ δειλίαν ὑπεχώρησενς ἀλλ’ miti; δι’
c ἐποίει διδάσκων ὑποχωρεῖν τοῖς διώκουσιν· ἀναχιιιριῐ
_, δὲ ὲκ τῆς ,ιουδαίας επὶ τὰ ἔθνη, δεικνὺς ὅτι
ὅτε είς αὐτὸν τὸν Θεὸν ἐνυϐρίζουσιν οί Ἰουδαῖοι,
ἀφίσταται αὐτῶν, ἀλλά καὶ ὅτε είς τοὺς uariat-tt
προφήτας ἁμαρτάνουσι· φῶς δὲ μέγα ἐστὶ Χρῇιστδξ
δ’Κέᾶριος ἡμῶν, και ἠ φαιδρότης τοῦ semermi
κηρύγματος. Οὐκοῦν ὁ νόμος ὡς λύχνῳ ᾖν (insutu:
ae'e'tg'fae διαὶ ἀεὶ ἐν τῇ σιιηνῇ λύχνος excisso,
βροιὶίὺ τῆς τοῦ νόμου αὐγῆς, axptupdwvfav
ὲὰῖλέξῡν ὅρων me... ἐκπέμψαι τδ ἴδιον quin; ibi:
δασκαλίας ἐστὶν τδ ἀναχωρεῖν τδΫ Ίίηίξοῗν. στ’ῗὲ
λόγος διδάσκει ὅτι οὐ χρὴ τινα iis} sb διδμσιιαλιεζιῗ
ἐλθεῖν, εί μὴ πρότερον flammei. ἢ 19m Πῖεύμαξξ
ἀγίου,⁷ καλ. νηστεύσῃ δλοκλήρως, καί νικήοῃρῗν
εἶδος ’πειρασμδὶ ὡςἰί τύπος-τῆς ἀληθείας ήρξατοι
omne tentationis genus D καὶ διά Χριστοῦ γίνεται.
'0 λαός ὁ καθήμενος ἐν σκότει, εἶδε φῶς μέτα·
(5) Σκότος ἐνταῦθα οὐ τὸ αἰσθητὸν sedici, fl”-
πλάνην καὶ τὴν ἀσέϐειαν· διὸ καὶ ξπήΥαΥἷ
ι. Teir; xabnpfvm; xi:th ιιαὶη aut? 02:30.!
μ ἔλαμψεν αὐτοῖς. s Εἶτα δεικνὺς ὅτι οὐκ dimi» ζηξξξ
σαντες εὖρον, ἀλλ’ δ Θεὸς αὐτοῖς ἄνωθεν ἐφάνη, φησ
' ΛΑ) οὐ διὰ -- Χριστοῦ γίνεται. Mai. Β. Ν. In:
nter. ι). 2}. (5) Σκότος -· ἀπαλλάττεσθαι. Ibid.