PG 72, col. 382
rant ⁸. t .
ιι γ, 42. Qui autem petit a le, da ei, et volenti
mutuari a te, ne averteris
Sis, aitChristus, non ad accipiendum promptos, sed
ad dandum. Prius enim illud a Deo nos disiungit:
hoc autem eidem admovet. Praesertim quando qui
petit dignus fuerit, et aequa sit postulatio.
Non in nuda dictione sistere convenit, sed prte-
cepti scopus exacte indagandos. Neque enim omni
petenti dare praecipit, etsi quis nihil habeat, lteri
enim hoc non potest, neque licet quis haheat, si
mala [ide petierit. Pejus est enim ipsum donum,
quando quis ad socordiam petit, tu vero illi dans,
materiam el dissolutionis praebes.
γ, ιι. Ego autem dico vobis , Diligite inimicos
vestros.
ιε Sed forte aliquis beatum Paulum Alexandro
aerario Dei vindictam imprecantem nobis producens
in medium ", suadere volet inimicos non amandos.
Cui respondendum est, non tanquam Pauli privatum
inimicum, sed ut Christi atque Evangelii hostem,
devotum esse a Paulo Alexandrum, sic docente teter-
nttm cum talibus bellum gerendum esse.
Diligamus inimicos, non in quantum mmehi sunt
vel homicidae, sed ut homines. Peccare enim ope-
rationis est, non natura; ideo nec peccatum est
opus Dei.
Vl, i. Attendite ne elemosynam vestram faciatis
coram hominibus.
Qui propter honestum solum virtutem colit,
egregiam laudem meretur.
Vl, 7. Orontes autent nolite multum loqui, ut ιο-
lent ethnici. “
Ideo Christus preces jubet ad compendium con-
ferre, quia mentem nostram facile evagantem no-
vit, cogitationibusque variis et curis deerrantem ,
praesertim tempore orationis. Mandat ergo ut sobrie
celeriterque petat homo a Deo quae requirit, non
autem ut omnia, qua: vult, enuntiet: haec enim
summa foret stultitia, siquidem ante petitionem,
omnia scit Deus quibus egemus. Battologiam vero
iicunt Graeci, quod Latini multiloquium, a Batto
inodum , qui longos multorumque versuum hymnos
ιι idola fecit, cum verborum repetitione. Et qui-
lem battologia vitium sermonis est.
l3 Vl, 10. Adveniet regnum tuum.
Cum sit Christus‘natura Deus, et natura homo;
hoc posteriori duntaxat respectu rex dicitur, qua-
lenus nimirum est homo. Propterea in votis suis
(ι) Διά τοῦτο -- τοῦ καλοῦ. Mai Β. .v. ιιι, tae.
(5) Fragmenti hujus pars exstabat in Possiu. Cat.,
pars item in Corde’r. ; reliqua nunc adduntur.
ιι γ, 42. Qui autem petit a le, da ei, et volenti
mutuari a te, ne averteris
Sis, aitChristus, non ad accipiendum promptos, sed
ad dandum. Prius enim illud a Deo nos disiungit:
hoc autem eidem admovet. Praesertim quando qui
petit dignus fuerit, et aequa sit postulatio.
Non in nuda dictione sistere convenit, sed prte-
cepti scopus exacte indagandos. Neque enim omni
petenti dare praecipit, etsi quis nihil habeat, lteri
enim hoc non potest, neque licet quis haheat, si
mala [ide petierit. Pejus est enim ipsum donum,
quando quis ad socordiam petit, tu vero illi dans,
materiam el dissolutionis praebes.
γ, ιι. Ego autem dico vobis , Diligite inimicos
vestros.
ιε Sed forte aliquis beatum Paulum Alexandro
aerario Dei vindictam imprecantem nobis producens
in medium ", suadere volet inimicos non amandos.
Cui respondendum est, non tanquam Pauli privatum
inimicum, sed ut Christi atque Evangelii hostem,
devotum esse a Paulo Alexandrum, sic docente teter-
nttm cum talibus bellum gerendum esse.
Diligamus inimicos, non in quantum mmehi sunt
vel homicidae, sed ut homines. Peccare enim ope-
rationis est, non natura; ideo nec peccatum est
opus Dei.
Vl, i. Attendite ne elemosynam vestram faciatis
coram hominibus.
Qui propter honestum solum virtutem colit,
egregiam laudem meretur.
Vl, 7. Orontes autent nolite multum loqui, ut ιο-
lent ethnici. “
Ideo Christus preces jubet ad compendium con-
ferre, quia mentem nostram facile evagantem no-
vit, cogitationibusque variis et curis deerrantem ,
praesertim tempore orationis. Mandat ergo ut sobrie
celeriterque petat homo a Deo quae requirit, non
autem ut omnia, qua: vult, enuntiet: haec enim
summa foret stultitia, siquidem ante petitionem,
omnia scit Deus quibus egemus. Battologiam vero
iicunt Graeci, quod Latini multiloquium, a Batto
inodum , qui longos multorumque versuum hymnos
ιι idola fecit, cum verborum repetitione. Et qui-
lem battologia vitium sermonis est.
l3 Vl, 10. Adveniet regnum tuum.
Cum sit Christus‘natura Deus, et natura homo;
hoc posteriori duntaxat respectu rex dicitur, qua-
lenus nimirum est homo. Propterea in votis suis
(ι) Διά τοῦτο -- τοῦ καλοῦ. Mai Β. .v. ιιι, tae.
(5) Fragmenti hujus pars exstabat in Possiu. Cat.,
pars item in Corde’r. ; reliqua nunc adduntur.