PG 72, col. 484
μίαν πρὶν ἐν· κοιλίᾳ διαπλάσαιφησὶν ἐγνωκέναι
ἁγιάσαι τε πρὶν ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας.’ῌδα γὰρ, ᾖδε·
προφήτην ἐσόμενον, καὶ. ἐπιτηδείως έχοντα πρὸς
ἀποστολὴν, τὴν ἐπὶ τὸ- δεῖν τῶνιέσομένων ποιεῖσθαι
τὴν προαγόρευσιν. Οὖτω δὲκκαὶ ἡμᾶς αὐτοὺς τοὺς ἓν
πίστει δεδικαιωμένους ήγιᾶσθαί φησιν ὀ-θεσπέσιος
Παῦλος. ι Οὓς γὰρ’έγνω, καὶ προώρισεν, ὁ-Θεὸς καὶ.
Πατὴρ, συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ. ι
Τούτους καλέσαι τε καὶ ἁγιάσαι-λέγεται. Οὐκοῦν
κατὰ πρόγνωσιν ἠξίωται μὲν ἀγάπης 6 Ἰακὼϐ, ne»
μίσηται δὲ δικαίως 6 'flca5.'0 τοίνυν, φησί, Ἰσραὴλ,
ι Ἡγάτιησα ,μὲν ὑμᾶς. ι Ἰῗευδομυθήσαιμιλ γὰρ ἃν-
Β οὐδαμῶς, εί τοῦτο λέγοιμι πρὸς ὑμᾶς · εἴσεσθε
μᾶλλον, ὡς ἔστιν ὀρθός τε καί-ἀληθὴς. ότλόγος, εἰς τὴν.
τοῦ γένους ἀρχὴν ἀναφέροντες τῆς ἀγάπης τὸν τρά-
πον.”Αμφω μὲν γὰρ ἤστην ἐξ Ἰσαάκ · ἀλλ’ ἦν ἀγαθὸς
τοὺς τρόπους καὶ φιλόθεος 6 Ἰακὼϐ , ὃ γε μὴν ἕτερος
σκληρὸς, καὶ δυσάντητος, καὶ ἕτοιμος εἰς βεϐήλωσιν.
Ταύτῃτοι προσνένευκα τῷ Ἰακὼϐ, καὶ τὸν μὲν ἐκνε-
μηθέντα τῷ Ἥσαῦ κατηφάνισα κλῆρον, ἔδωκά τε
αὑτὸν εἰς ἐρήμωσιν· συγκεκρότηκα δὲ τῇ παρ’ ἐμαν-
τοῦ φειδοῖ τὸν τοῦ Ἰακὼϐ, τουτέστιν ὑμᾶς,.ἧγουν--
τὴν χώραν, ἣν κατῳκήκατε. ’ἰστέον δὲ, ὅτι. ἑρμηνεύε-
ται μὲν δρῦς, σκληρὸς δὲ καὶ ἁκαμπὴς, καὶ rei; ἐι
δρυὸς ξύλοις ὀλίγον παραχωρῶν 6 Ἡσαῦ. ’Ᾱπεμπωο
λήσας δὲ καὶ τὰ πρωτοτόκια βρώσεως ἕνεκεν μιᾶς,
γ ὠνόμασται δὴ καὶ Ἐδὼμ, ὅ ἐστι γήϊνος. Ταύτῃτοι
C xui. Ἰδουμαίαν κεκλῆσθαί φησι τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν.
τῶν ἐξ Ἠσαῦ γεγονότων τὴν χώραν, ἣν ἐχειρώσαντο
κατὰ καιροὺς Ἰουδαῖοι, ἄϐατόν· τε καὶ ἀοίκητον ἁτ-
έφηναν παντελῶς. Καὶ τί ἂν βούλοιτο δηλοῦν τοῖς ἐξ
Ἰσραὴλ τῆς προφητείας ὁ νοῦς ;. Ἐκεῖνο, οἶμαί που·
τὸν μὲν γὰρ ἸακιῖυσίΔ ἀγαπῆσαί φησι, καὶ ούχ ἑτέρον.
χάριν,ῆ ὅτι γέγονεν ἀνὴρ ι ἄπλαστος, οἰκῶν οἰκίανί
μεμισηκὶιαι δέ τὸν Ἦσαῢο γέγονε γὰρ γήῖνός τεκαὶ·
βέϐηλος, κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν.Ἧν
οὖν ἀναγκαῖον εἰδέναι τοὺς Ἰουδαίους, ὡς οὐκ ἇν-
D Ei δὲ δή τις βούλοιτο καλ⁸ πνευματικὴν τάς εἶπ’
μένοις ἐφαρμόσαι τὴν θεωρίαν, διανοείσθωεσαφῶς.
ὡς ὁ μὲν Ἰακὼϐ ἑρμηνεύεται πτερνιστής ο
ἂν εἴη παντὸς τοῦ πτερνίζοντος ἀμαρτίαςδησαῖξ δὲ.
ὡς ἔφην, δρῦς, καὶ μέντοι γήῑνος 6 ‘E6tbtt: τύποξ
δ’ ἂν, είη καὶ οὗτος παντὸς τοῦ μόνα φρονοῦντος ῖ²
ἐπὶ τῆς νγῆς. Ἀγαπᾷ τοίνυν 6 Θεὸς τὸν τιτιςερνιστὴξΙ
Ἰακὼό, μεμίσηκε δὲ τὸν Ἦσαῦ τὸν (ΞικιιιμπῆΔ καί
σκληρὸν, ἦτοι τὸν Ἐδὼμ, τουτέστι, τὸν τοῖς γηῖνοιξ ·
προσνενευκότα, καὶ τῶν πνευματικῶν ἀγαθῶν ξ²
πρόσκαιρά τε καὶ ἀπολλύμενα φληνάφως “op-9m“;
νόν. Τῶν οὕτω ζῇν εἰωθότων Ϋὰφ-ανιεῖ τὸν κλῆροξδ
φιλάρετος ἡμῶν Θεός. υύ γάρ τοι βέϐαια τὰ
τῆς, Οὔτε μὴν ἀκλόνητον ἔχει τὴν στάσιν.”οτι ὒε
Gen. xxxvi, i5. *⁸ Gen. nr, ‘27. ιθ lit-br. xu, 16.
ἁγιάσαι τε πρὶν ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας.’ῌδα γὰρ, ᾖδε·
προφήτην ἐσόμενον, καὶ. ἐπιτηδείως έχοντα πρὸς
ἀποστολὴν, τὴν ἐπὶ τὸ- δεῖν τῶνιέσομένων ποιεῖσθαι
τὴν προαγόρευσιν. Οὖτω δὲκκαὶ ἡμᾶς αὐτοὺς τοὺς ἓν
πίστει δεδικαιωμένους ήγιᾶσθαί φησιν ὀ-θεσπέσιος
Παῦλος. ι Οὓς γὰρ’έγνω, καὶ προώρισεν, ὁ-Θεὸς καὶ.
Πατὴρ, συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ. ι
Τούτους καλέσαι τε καὶ ἁγιάσαι-λέγεται. Οὐκοῦν
κατὰ πρόγνωσιν ἠξίωται μὲν ἀγάπης 6 Ἰακὼϐ, ne»
μίσηται δὲ δικαίως 6 'flca5.'0 τοίνυν, φησί, Ἰσραὴλ,
ι Ἡγάτιησα ,μὲν ὑμᾶς. ι Ἰῗευδομυθήσαιμιλ γὰρ ἃν-
Β οὐδαμῶς, εί τοῦτο λέγοιμι πρὸς ὑμᾶς · εἴσεσθε
μᾶλλον, ὡς ἔστιν ὀρθός τε καί-ἀληθὴς. ότλόγος, εἰς τὴν.
τοῦ γένους ἀρχὴν ἀναφέροντες τῆς ἀγάπης τὸν τρά-
πον.”Αμφω μὲν γὰρ ἤστην ἐξ Ἰσαάκ · ἀλλ’ ἦν ἀγαθὸς
τοὺς τρόπους καὶ φιλόθεος 6 Ἰακὼϐ , ὃ γε μὴν ἕτερος
σκληρὸς, καὶ δυσάντητος, καὶ ἕτοιμος εἰς βεϐήλωσιν.
Ταύτῃτοι προσνένευκα τῷ Ἰακὼϐ, καὶ τὸν μὲν ἐκνε-
μηθέντα τῷ Ἥσαῦ κατηφάνισα κλῆρον, ἔδωκά τε
αὑτὸν εἰς ἐρήμωσιν· συγκεκρότηκα δὲ τῇ παρ’ ἐμαν-
τοῦ φειδοῖ τὸν τοῦ Ἰακὼϐ, τουτέστιν ὑμᾶς,.ἧγουν--
τὴν χώραν, ἣν κατῳκήκατε. ’ἰστέον δὲ, ὅτι. ἑρμηνεύε-
ται μὲν δρῦς, σκληρὸς δὲ καὶ ἁκαμπὴς, καὶ rei; ἐι
δρυὸς ξύλοις ὀλίγον παραχωρῶν 6 Ἡσαῦ. ’Ᾱπεμπωο
λήσας δὲ καὶ τὰ πρωτοτόκια βρώσεως ἕνεκεν μιᾶς,
γ ὠνόμασται δὴ καὶ Ἐδὼμ, ὅ ἐστι γήϊνος. Ταύτῃτοι
C xui. Ἰδουμαίαν κεκλῆσθαί φησι τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν.
τῶν ἐξ Ἠσαῦ γεγονότων τὴν χώραν, ἣν ἐχειρώσαντο
κατὰ καιροὺς Ἰουδαῖοι, ἄϐατόν· τε καὶ ἀοίκητον ἁτ-
έφηναν παντελῶς. Καὶ τί ἂν βούλοιτο δηλοῦν τοῖς ἐξ
Ἰσραὴλ τῆς προφητείας ὁ νοῦς ;. Ἐκεῖνο, οἶμαί που·
τὸν μὲν γὰρ ἸακιῖυσίΔ ἀγαπῆσαί φησι, καὶ ούχ ἑτέρον.
χάριν,ῆ ὅτι γέγονεν ἀνὴρ ι ἄπλαστος, οἰκῶν οἰκίανί
μεμισηκὶιαι δέ τὸν Ἦσαῢο γέγονε γὰρ γήῖνός τεκαὶ·
βέϐηλος, κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν.Ἧν
οὖν ἀναγκαῖον εἰδέναι τοὺς Ἰουδαίους, ὡς οὐκ ἇν-
D Ei δὲ δή τις βούλοιτο καλ⁸ πνευματικὴν τάς εἶπ’
μένοις ἐφαρμόσαι τὴν θεωρίαν, διανοείσθωεσαφῶς.
ὡς ὁ μὲν Ἰακὼϐ ἑρμηνεύεται πτερνιστής ο
ἂν εἴη παντὸς τοῦ πτερνίζοντος ἀμαρτίαςδησαῖξ δὲ.
ὡς ἔφην, δρῦς, καὶ μέντοι γήῑνος 6 ‘E6tbtt: τύποξ
δ’ ἂν, είη καὶ οὗτος παντὸς τοῦ μόνα φρονοῦντος ῖ²
ἐπὶ τῆς νγῆς. Ἀγαπᾷ τοίνυν 6 Θεὸς τὸν τιτιςερνιστὴξΙ
Ἰακὼό, μεμίσηκε δὲ τὸν Ἦσαῦ τὸν (ΞικιιιμπῆΔ καί
σκληρὸν, ἦτοι τὸν Ἐδὼμ, τουτέστι, τὸν τοῖς γηῖνοιξ ·
προσνενευκότα, καὶ τῶν πνευματικῶν ἀγαθῶν ξ²
πρόσκαιρά τε καὶ ἀπολλύμενα φληνάφως “op-9m“;
νόν. Τῶν οὕτω ζῇν εἰωθότων Ϋὰφ-ανιεῖ τὸν κλῆροξδ
φιλάρετος ἡμῶν Θεός. υύ γάρ τοι βέϐαια τὰ
τῆς, Οὔτε μὴν ἀκλόνητον ἔχει τὴν στάσιν.”οτι ὒε
Gen. xxxvi, i5. *⁸ Gen. nr, ‘27. ιθ lit-br. xu, 16.