PG 74, col. 745
ηκοντατριῶν· καὶ τοσούτων ὄντων, οὐκ ἐσχίσθη
ὁ δέκτυον. Aέγει αὐτοῦς ὁ Ἰησοῦς· Δεῦτε, ἀρι-
τήσατε. Οὐδεὶς δέ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετά-
πι αὐτόν· Σὐ τίς εῖ; εἰδότες ὅτι ὁ Κύριός ἐστιν.
Ερχετααι ὁ Ἰησοῦς, καὶ λαμβάνει τόν ἄρτον, κaὶ a mortuis.
δωσιν αὐτοῖς, καὶ τὸ ὀψάριιον ὀμοίως. Τοβεο ῆδη τρίτον ἐφανερώη d Τησοῦς τοῖς μαβηταῖς
ὐτοῦ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν.
Ἐαυτὸν εἶναι πάλιν κάνθάδε φησὶ τὸν ἀγαπώμενον
αθητὴν, ὁ τόδε συνθεὶς τὸ βιβλίον. Ἡγαπᾶτο δὲ
ίαν, διὰ πλείστην, ὡς ἐοικὸς, ἀγχίνοιαν, καὶ νοῦ
αθαρότητα, καὶ ὁφθαλμῶν καρδίας ὀξύτητα, ἐπιτη-
είως τε ἔχειν εὖ μάλα πρὸς τὸ δύνασθαί τι συνιέναι
οργῶς. Καὶ γοῦν προαρπάσας τῶν ἄλλων ἀπάντων
οῦ σημείου τὴν αἴσθησιν, ἔγνω παρόντα Χριστὸν,
αὶ τοῖς ἐτέροις διαμεμήνυκεν, οὐδὲν ἐνδοιάσας ὅλως,
ναφωνήσας δὲ μᾶλλον, καὶ σφόδρα τεθαῤῥηκότως
Ὁ Κύριός ἐστι.» Καὶ προεξάλλεται μὲν ὁ θεσπέ-
ιος Πέτρος βραδυτέραν ἔσεσθαί πως καὶ τὴν διὰ
κάφους ἐννοήσας ἄφιξιν. Θερμὸς γὰρ εἰς προθυμίαν
εὶ, καὶ κεκινημένος πρὸς εὐτολμίαν καὶ ἀγάπην τὴν
πὶ Χριστῷ. Ἐπονται δὲ καὶ οἱ λοιποὶ τῷ προὕχοντι
μοῦ τῷ πλοίῳ τὸ δίκτυον ἄγοντες. Εἶτα θεωροῦσιν
νθρακιὰν κειμένην παραδόξως, καὶ πυρὰν ἀνακαύ-
αντος τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὀψάριον ἐνθέντος τῇ ἀῤῥήτῳ
υνάμει δηλονότι τεθηρευμένον, οἴκονομικῶς τε καὶ
οῦτο. Οὐ γὰρ ἡ τῶν ἀγίων ἀποστόλων ἤρξατο χεὶρ,
τοι τὸ κήρυγμα τῆς ἐφʼ ἡμῶν νοουμένης ἄγρας
ινευματικῆς, ἀλλʼ ἡ τοῦ Σωτῆροςίσχύς. Ἐσαγήνευσε
ὰρ πρῶτος, ὡς ἐν ἀπαρχῇ τῶν μελλόντων ἔνα, καὶ
ὑχὶ δὴ πάντως ἔνα φαμὲν, διὰ δὲ τοῦ ἐνὸς τὸ μὴ
φόδρα πολλοὺς σημαίνεται. Εἶτα μετὰ τοῦτο σαγη-
εύουσιν οἱ μαθηταὶ τὸ πλῆθος τοῖς αὐτοῦ πάλιν θεο-
τρεπεστάτοις νεύμασι, καὶ εἰς τὸ δύνασθαί τι λαβεῖν
ῶν ζητουμένων νευρούμενοι. Ἀνέλκει γε μὴν τὴν
αγήνην ὁ Πέτρος, διʼ οὗ πάλιν ἔξεστι νοεῖν τὸ μὴ
τέλεστον ἔσεσθαι τῶν ἀγίων ἀποστόλων τὸν πόνον.
ἔερέστησαν γὰρ τῷ θηρᾶσθαι διατεταχότι τῶν τεθη-
ε υμένων τὸν ὄχλον, ὅς καὶ ἐν ἰχθῦσι σημαίνεται τὸν
ριθμὸν ρνγ,τοῦ μὲν ἐκατὸν, ὡς γέ μοι φαίνεται καὶ
σκεῖ καλῶς ἔχειν, τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν σημαίνον-
aς. Πληρέστατος γὰρ ὁ ἐκατὸν ἀριθμὸς ἐκ δεκάδων
έκα συγκείμενος. Τοιγάρτοι καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος
;ρμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ποτὲ μὲν ἐκατὸν εἶναί φησι
ὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ πρόβατα, τὸ τελείως ἔχειν ἐν
ριθμῷ τὰ λογικὰ κτίσματα διὰ τούτου δηλῶν, ποτὲ
ε γῆν τὴν ἀρίστην ρʼ καρποφορήσειν διῖσχυρίσατο,
δ τέλειον εἰς εὐκαρποφορίαν τῆς ὀσίας ψυχῆς διὰ
ούτου σημαίνων. Τοῦ δέ γε πεντήκοντα παρατιθέν-
ας εἰς νόησιν οἱονεὶ τὸ κατʼ ἐκλογὴν λεῖμμα χάριτος
ῶν ἐξ Ἰσραήλ. Ἐν ἡμίσει γὰρ τῶν ἐκατὸν τὰ πεν-
ήκοντα, καὶ λείπεται τοῦ τελείου πρὸς ἀριθμόν, Τῶν
ἔ γε τριῶν εἰσκομίζειν δυναμένων τῆς ἀγίας τε καὶ
μοουσίου Τριάδος ὡς ἐν ἀριθμῷ μόνῳ τὴν δήλωσιν,
;ς εἰς δόξαν, καὶ ἀκατάληκτον εὐφημίαν, ἡ τῶν διὰ
τίστεως τεθηρευμένων ἀναγράφεται ζωὴ, καὶ νοεῖται
τυνεζευγμένως. Θεὸς γὰρ ἐν ὅλοις ἐστὶ τοῖς πιστεύου-
τιν ἐγγὺς ἔχων, κατά γε τὸν ἐν ἀγιασμῷ νοούμενον
s Matth. Xvm. 12. ⁵ Matth. Xmu, 8.
μτuοι. Gm. IXXIX.
ὁ δέκτυον. Aέγει αὐτοῦς ὁ Ἰησοῦς· Δεῦτε, ἀρι-
τήσατε. Οὐδεὶς δέ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετά-
πι αὐτόν· Σὐ τίς εῖ; εἰδότες ὅτι ὁ Κύριός ἐστιν.
Ερχετααι ὁ Ἰησοῦς, καὶ λαμβάνει τόν ἄρτον, κaὶ a mortuis.
δωσιν αὐτοῖς, καὶ τὸ ὀψάριιον ὀμοίως. Τοβεο ῆδη τρίτον ἐφανερώη d Τησοῦς τοῖς μαβηταῖς
ὐτοῦ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν.
Ἐαυτὸν εἶναι πάλιν κάνθάδε φησὶ τὸν ἀγαπώμενον
αθητὴν, ὁ τόδε συνθεὶς τὸ βιβλίον. Ἡγαπᾶτο δὲ
ίαν, διὰ πλείστην, ὡς ἐοικὸς, ἀγχίνοιαν, καὶ νοῦ
αθαρότητα, καὶ ὁφθαλμῶν καρδίας ὀξύτητα, ἐπιτη-
είως τε ἔχειν εὖ μάλα πρὸς τὸ δύνασθαί τι συνιέναι
οργῶς. Καὶ γοῦν προαρπάσας τῶν ἄλλων ἀπάντων
οῦ σημείου τὴν αἴσθησιν, ἔγνω παρόντα Χριστὸν,
αὶ τοῖς ἐτέροις διαμεμήνυκεν, οὐδὲν ἐνδοιάσας ὅλως,
ναφωνήσας δὲ μᾶλλον, καὶ σφόδρα τεθαῤῥηκότως
Ὁ Κύριός ἐστι.» Καὶ προεξάλλεται μὲν ὁ θεσπέ-
ιος Πέτρος βραδυτέραν ἔσεσθαί πως καὶ τὴν διὰ
κάφους ἐννοήσας ἄφιξιν. Θερμὸς γὰρ εἰς προθυμίαν
εὶ, καὶ κεκινημένος πρὸς εὐτολμίαν καὶ ἀγάπην τὴν
πὶ Χριστῷ. Ἐπονται δὲ καὶ οἱ λοιποὶ τῷ προὕχοντι
μοῦ τῷ πλοίῳ τὸ δίκτυον ἄγοντες. Εἶτα θεωροῦσιν
νθρακιὰν κειμένην παραδόξως, καὶ πυρὰν ἀνακαύ-
αντος τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὀψάριον ἐνθέντος τῇ ἀῤῥήτῳ
υνάμει δηλονότι τεθηρευμένον, οἴκονομικῶς τε καὶ
οῦτο. Οὐ γὰρ ἡ τῶν ἀγίων ἀποστόλων ἤρξατο χεὶρ,
τοι τὸ κήρυγμα τῆς ἐφʼ ἡμῶν νοουμένης ἄγρας
ινευματικῆς, ἀλλʼ ἡ τοῦ Σωτῆροςίσχύς. Ἐσαγήνευσε
ὰρ πρῶτος, ὡς ἐν ἀπαρχῇ τῶν μελλόντων ἔνα, καὶ
ὑχὶ δὴ πάντως ἔνα φαμὲν, διὰ δὲ τοῦ ἐνὸς τὸ μὴ
φόδρα πολλοὺς σημαίνεται. Εἶτα μετὰ τοῦτο σαγη-
εύουσιν οἱ μαθηταὶ τὸ πλῆθος τοῖς αὐτοῦ πάλιν θεο-
τρεπεστάτοις νεύμασι, καὶ εἰς τὸ δύνασθαί τι λαβεῖν
ῶν ζητουμένων νευρούμενοι. Ἀνέλκει γε μὴν τὴν
αγήνην ὁ Πέτρος, διʼ οὗ πάλιν ἔξεστι νοεῖν τὸ μὴ
τέλεστον ἔσεσθαι τῶν ἀγίων ἀποστόλων τὸν πόνον.
ἔερέστησαν γὰρ τῷ θηρᾶσθαι διατεταχότι τῶν τεθη-
ε υμένων τὸν ὄχλον, ὅς καὶ ἐν ἰχθῦσι σημαίνεται τὸν
ριθμὸν ρνγ,τοῦ μὲν ἐκατὸν, ὡς γέ μοι φαίνεται καὶ
σκεῖ καλῶς ἔχειν, τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν σημαίνον-
aς. Πληρέστατος γὰρ ὁ ἐκατὸν ἀριθμὸς ἐκ δεκάδων
έκα συγκείμενος. Τοιγάρτοι καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος
;ρμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ποτὲ μὲν ἐκατὸν εἶναί φησι
ὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ πρόβατα, τὸ τελείως ἔχειν ἐν
ριθμῷ τὰ λογικὰ κτίσματα διὰ τούτου δηλῶν, ποτὲ
ε γῆν τὴν ἀρίστην ρʼ καρποφορήσειν διῖσχυρίσατο,
δ τέλειον εἰς εὐκαρποφορίαν τῆς ὀσίας ψυχῆς διὰ
ούτου σημαίνων. Τοῦ δέ γε πεντήκοντα παρατιθέν-
ας εἰς νόησιν οἱονεὶ τὸ κατʼ ἐκλογὴν λεῖμμα χάριτος
ῶν ἐξ Ἰσραήλ. Ἐν ἡμίσει γὰρ τῶν ἐκατὸν τὰ πεν-
ήκοντα, καὶ λείπεται τοῦ τελείου πρὸς ἀριθμόν, Τῶν
ἔ γε τριῶν εἰσκομίζειν δυναμένων τῆς ἀγίας τε καὶ
μοουσίου Τριάδος ὡς ἐν ἀριθμῷ μόνῳ τὴν δήλωσιν,
;ς εἰς δόξαν, καὶ ἀκατάληκτον εὐφημίαν, ἡ τῶν διὰ
τίστεως τεθηρευμένων ἀναγράφεται ζωὴ, καὶ νοεῖται
τυνεζευγμένως. Θεὸς γὰρ ἐν ὅλοις ἐστὶ τοῖς πιστεύου-
τιν ἐγγὺς ἔχων, κατά γε τὸν ἐν ἀγιασμῷ νοούμενον
s Matth. Xvm. 12. ⁵ Matth. Xmu, 8.
μτuοι. Gm. IXXIX.